Το ντεμπούτο της Molly Manners Mannered Feature

Δύο μαθητές οικοτροφείου προσπαθούν να προσεγγίσουν ακαδημαϊκά θέματα καρδιάς με ακατάστατα αποτελέσματα Επιπλέον Γεωγραφίαμια αγκαθωτό, γλυκόπικρη, μόνο περιστασιακά πειστική ταινία ενηλικίωσης. Σκηνοθετήθηκε από τη βραβευμένη με BAFTA τηλεοπτική σκηνοθέτη Molly Manners, κάνοντας το ντεμπούτο της μεγάλου μήκους, με σενάριο της θεατρικής συγγραφέα Miriam Battye, Επιπλέον Γεωγραφία εμπορεύεται ασυνήθιστους τόνους αρκετά αναγνωρίσιμους στο κοινό των φεστιβάλ από τη δεκαετία του 1990.

Οι νεοφερμένοι Marni Duggan και Galaxie Clear (τι ονόματα!) παίζουν τον Flic και τη Minna, δύο ετών 10 (κάτι αντίστοιχο με πρωτοετείς στις ΗΠΑ) σε ένα πολυτελές σχολείο στην αγγλική ύπαιθρο. Είναι αχώριστοι, δεμένοι από την κοινή τους φιλοδοξία Type-A. Έχουν σχέδια για το Oxbridge και είναι πεινασμένοι να προσθέσουν διάφορα επιτεύγματα και εμπειρίες στα βιογραφικά τους, καθιστώντας τους έτσι πιο ιδανικούς υποψηφίους για αποδοχή. Διαπρέπουν στο λακρός, είναι εξαιρετικοί στη χημεία και φαίνονται σε καλό δρόμο να γίνουν αστέρια του σχολείου.

Αλλά όλη αυτή η μηχανική δεν επέτρεψε πραγματικά μια άλλη σημαντική πτυχή της εφηβικής ζωής, μια πολύ λιγότερο ελεγχόμενη από τις σπουδές και τον αθλητισμό. Μια επερχόμενη παραγωγή του Όνειρο καλοκαιρινής νύχταςνα γίνει σε συνδυασμό με ένα κοντινό σχολείο αρρένων (πραγματικά αγόρια!!), εμπνέει τα κορίτσια να δώσουν στον εαυτό τους ένα μάθημα για την αγάπη. Όλα τα αστεία πράγματα στο έργο φαίνονται επιπόλαια και ανόητα σε αυτούς τους συγκεντρωμένους, σοβαρούς νεαρούς ενήλικες, αλλά πιστεύουν ότι θα πρέπει τουλάχιστον να ξέρουν πώς είναι όλο αυτό το συναίσθημα για να είναι πιο στρογγυλεμένοι άνθρωποι – κοσμικοί, όπως το αποκαλούν. Κάνουν λοιπόν ένα σχέδιο, λες και μπορεί κανείς να κάνει ένα σχέδιο για τέτοια πράγματα, να ερωτευτεί.

Μόνο που, δεν στοχεύουν κανένα από τα γκαγκλιτζήδικα που πρόκειται να είναι στο παιχνίδι. Αντίθετα, επικεντρώνονται στη δασκάλα γεωγραφίας των 30 ετών, τη δεσποινίς Delavigne (Alice Englert), μια ανεπιτήδευτη κουκλάρα που αγνοεί παντελώς το περίεργο παιχνίδι των κοριτσιών. Δεν γίνεται φασαρία σχετικά με το γεγονός ότι πρόκειται για μια σχέση αγάπης ομοφυλόφιλων, αν και ο Flic φαίνεται ίσως περισσότερο επενδυμένος σε αυτήν την πτυχή από τη Minna, της οποίας τα μάτια έχουν περιπλανηθεί στο όμορφο αγόρι που υποδύεται τον Oberon στο έργο.

Η ταινία παρακολουθεί αυτή τη θλιβερή και ίσως αναπόφευκτη απόκλιση, μια σχετική τροχιά για όποιον συνειδητοποίησε στα σχολικά τους χρόνια ότι ήταν λίγο διαφορετικός από τους συνομηλίκους του, ακόμη και από έναν καλύτερο φίλο. Επιπλέον Γεωγραφία δεν είναι ακριβώς μια ιστορία που βγαίνει, αλλά είναι για την αναταραχή που προκαλείται όταν το ποικίλο συνονθύλευμα του σεξ και της επιθυμίας και της αυτοσυνείδησης εισέρχεται στο οικοσύστημα των εφήβων. Η ζήλια του Flic για την ταχύτερη εξέλιξη της Minna σε αυτά τα θέματα αποδίδεται έντονα, με όλη την ανάγκη και την αμηχανία και τη σύγχυση. Γιατί τα αγόρια πρέπει να καταστρέφουν τα πάντα;

Αν και ασχολείται με ακατέργαστα, μερικές φορές αξιολύπητα ζητήματα της ανθρωπότητας, Επιπλέον Γεωγραφία το κάνει σε καμάρα, στυλ παρουσίασης. Τα εικαστικά και οι διάλογοί του φέρνουν στο μυαλό περιστασιακά τον Γουές Άντερσον, ιδιαίτερα την πρώιμη ταινία του Rushmoreγια ευνόητους λόγους. Εκτιμώ ότι οι Manners και Battye προσπαθούν να προσθέσουν λίγη επιπλέον αίσθηση σε αυτό που κατά τα άλλα είναι μια αρκετά συμβατική αφήγηση για τους πόνους ανάπτυξης, αλλά πολύ συχνά Επιπλέον Γεωγραφία φαίνεται να βρίσκεται έξω από οποιονδήποτε χάρτη του πραγματικού κόσμου. Μοιάζει λίγο με τη βρετανική σειρά streaming Σεξουαλική Αγωγή με αυτόν τον τρόπο, μια παράσταση που υπονόμευσε την ειλικρινή της έρευνα πνίγοντας τον εαυτό της στην υπέρχρωμη αισθητική. Επιπλέον Γεωγραφία Δεν πηγαίνει τα πράγματα τόσο μακριά, αλλά η τεχνική της Manners είναι απαίσια, ε, με τους τρόπους, τα προσεκτικά συντεθειμένα πλάνα της αποδυναμώνουν το φιλμ της πραγματικότητάς του.

Αλλά το πραγματικό πρόβλημα μπορεί να βρίσκεται στον διάλογο. Ενώ ο Battye έχει γράψει για την οθόνη στο παρελθόν, κυρίως στην οθόνη ΔιαδοχήΗ γραφή της εδώ υποδηλώνει έναν θεατρικό συγγραφέα που αγωνίζεται να εργαστεί μέσα στα όρια του μέσου. Επί σκηνής, ο ατημέλητος ρυθμός του σεναρίου της θα μπορούσε να απορροφηθεί και να μετριαστεί καλύτερα από τον όγκο ενός θεάτρου. Πολύ συχνά μέσα Επιπλέον ΓεωγραφίαΟ Flic και η Minna μοιάζουν περισσότερο με εκδηλωμένους τύπους προσωπικότητας παρά με αληθινούς ανθρώπους, κάτι που είναι δύσκολο για τους νέους ηθοποιούς που πρωτοεμφανίζονται ταινιών να προσπαθούν να εξομαλύνουν τη φυσικότητα.

Τούτου λεχθέντος, η ταινία βρίσκει έναν πιο σίγουρο, πιο οργανικό τόνο όσο περισσότερο διαρκεί, χτίζοντας προς μια ζοφερή αξιόπιστη ανάλυση που χρωματίζει προσεκτικά όλα όσα μόλις παρακολουθήσαμε. Στα καλύτερά του, Επιπλέον Γεωγραφία είναι μια θλιβερή ματιά στα χωνευτήρια της νεαρής ενηλικίωσης, σε δύο ανθρώπους που σχηματίζονται και ξαναδιαμορφώνονται σε σχήματα που μπορεί να μην είναι πλέον συμβατά μεταξύ τους. Αυτή είναι μια μάλλον διαχρονική ιστορία, και μάλιστα Επιπλέον Γεωγραφία δεν κάνει καμία προσπάθεια να τοποθετηθεί σε κάποια συγκεκριμένη περίοδο (υπάρχει ένα smartphone που μπορεί να βρεθεί σε όλη την ταινία).

Μακάρι, όμως, η ταινία να ήταν κινούμενη περισσότερο από την ακατάστατη ιδιοσυγκρασία της ζωής, την ακαταστασία και την παραξενιά που δεν μπορούν να γραφτούν ή να γραφτούν με τόση ακρίβεια. Αυτή τη σπίθα την ένιωσα πιο έντονα όχι στην ιστορία του Flic και της Minna, αλλά στη σκληρά απολυμένη συμμαθήτριά τους, τη Phoebe, η οποία ζητά τη φιλία των κοριτσιών, αλλά αποκρούεται αγενώς. Όπως υποδύεται η οξυδερκής νεαρή ερμηνεύτρια Aoife Riddell, η Phoebe είναι ίσως το πιο αληθινό μέρος της όλης εικόνας, ένα γλυκό και απελπισμένο και τρελό παιδί που αναπηδά με ανυπομονησία και νεύρα. Όποτε έβγαινε από το καρέ, ήθελα να την ακολουθήσει ο Manners. Έχω μια αίσθηση ότι σε αντίθεση με το γνώριμο ταξίδι του Flic και της Minna, αυτό της Phoebe θα ήταν ατελείωτα έκπληξη.