Το επεισόδιο «The Pitt» ICE εξηγείται από τον δημιουργό R. Scott Gemmill

(Η παρακάτω ιστορία περιέχει spoilers από Ο Πιτσεζόν 2, επεισόδιο 11, “5:00 μ.μ.”)

Για άλλη μια φορά, το HBO Max Ο Πιτ mirrored reality: Το 11ο επεισόδιο της 2ης σεζόν της Πέμπτης το βράδυ περιείχε μια ιστορία ICE που μοιάζει τρομακτικά με αυτό που συμβαίνει στις ΗΠΑ

Η σειρά, με πρωταγωνιστή τον Noah Wyle ως Dr. Michael “Robby” Robinavitch, ο οποίος ηγείται μιας υποστελεχωμένης, υποχρηματοδοτούμενης αίθουσας επειγόντων περιστατικών στο Πίτσμπουργκ, είχε αρκετά επεισόδια που μοιάζουν πολύ με αυτό που συμβαίνει στον πραγματικό κόσμο, με τους Wyle, Gemmill και τον εκτελεστικό παραγωγό John Wells να μιλούν συχνά για τις διαβουλεύσεις τους με τους ειδικούς για την υγεία.

Την περασμένη σεζόν, ένα επεισόδιο επιδημίας ιλαράς μεταδόθηκε την ίδια εβδομάδα, τα κρούσματα άρχισαν να επιταχύνονται στις ΗΠΑ

Στο επεισόδιο αυτής της εβδομάδας, οι πράκτορες της Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Επιβολής των Τελωνείων φέρνουν μια κρατούμενη στο ER, χωρίς να δίνουν στο ιατρικό προσωπικό πολλές πληροφορίες για τον τραυματισμό της ασθενούς εκτός από το ότι έπεσε. Η παρουσία των πρακτόρων κάνει τους πάντες ανήσυχους, παρακινώντας πολλούς ασθενείς και προσωπικό να φύγουν. Κάποια στιγμή, ο Robby αντιστέκεται σε έναν από τους πράκτορες και στο τέλος του επεισοδίου, η νοσοκόμα Jesse (Ned Brower) κρατείται επειδή παρενέβη για να προστατεύσει τον ασθενή όταν οι πράκτορες του ICE γίνονται πολύ επιθετικοί.

Το ICE, το οποίο επιβάλλει τους νόμους για τη μετανάστευση, βρίσκεται υπό έλεγχο από την αρχή της δεύτερης θητείας του Προέδρου Τραμπ. Η υπηρεσία έχει προβεί σε χιλιάδες συλλήψεις, οδήγησε σε μαζικές απελάσεις μεταναστών και συγκρούστηκε με διαδηλωτές, οδηγώντας σε θανάτους ανθρώπων, συμπεριλαμβανομένων των Renee Good και Alex Pretti.

Οι θαυμαστές που παρακολουθούσαν το επεισόδιο της Πέμπτης μπορεί να ένιωσαν σύγχυση βλέποντας τα πράγματα να εξελίσσονται Ο Πιτ σε έναν τόσο στενό απόηχο των ειδήσεων παρόλο που ο δημιουργός R. Scott Gemmill είπε The Hollywood Reporter ότι αυτό το επεισόδιο γράφτηκε πριν από περισσότερο από ένα χρόνο. Στην ερευνητική τους διαδικασία για την εκπομπή, οι παραγωγοί μιλούν με νοσοκόμες και γιατρούς για να δουν τι συμβαίνει στην ιατρική βιομηχανία και ήδη από τον Φεβρουάριο του περασμένου έτους, η ICE άρχισε να διεισδύει στα νοσοκομεία, λέει ο Gemmill. Φυσικά, τα πράγματα έχουν κλιμακωθεί πέρα ​​από αυτό που θα μπορούσαν να φανταστούν, με τα πράγματα να αλλάζουν γρήγορα κάθε μέρα.

Παρακάτω, ο Gemmill μιλάει για το πώς συνδυάστηκε η ιστορία και τι ήταν προκλητικό σε αυτό το συγκεκριμένο επεισόδιο.

Υπάρχει μια απίστευτη επικαιρότητα με την εκπομπή σας με το επεισόδιο επιδημίας ιλαράς της περασμένης σεζόν, τις αναφορές σε περικοπές Medicare και Medicaid, και τώρα είμαστε και πάλι με ένα εξαιρετικά επίκαιρο επεισόδιο. Πώς ξεκίνησε η ιδέα να παρουσιάσετε μια ιστορία ICE;

Το επεισόδιο γράφτηκε πριν από αρκετή ώρα, πριν τα πράγματα κλιμακωθούν όπως έχουν. Χθες το βράδυ, είχαμε αυτό που λέμε νοσοκόμες, όπου είχαμε 12 νοσοκόμες που ήρθαν από το Γενικό Νοσοκομείο (Νοσοκομείο) της κομητείας (Λος Άντζελες) και απλώς μας άφησαν να διαλέξουμε το μυαλό τους για το τι συμβαίνει. (Ρωτώντας τους), τι κάνουμε σωστά; Τι κάνουμε λάθος; Το κάνουμε αυτό κάθε χρόνο, και μερικές φορές περισσότερο από μία φορά το χρόνο. Και θα κάνουμε κάτοικοι το βράδυ την επόμενη εβδομάδα, και θα μιλήσουμε μόνο για το τι συμβαίνει στην ιατρική. Και ένα από τα πράγματα που ήταν προφανές τότε ήταν η αρχή του ICE στα νοσοκομεία. Θέλαμε απλώς να πούμε αυτή την ιστορία ως μέρος του τι συμβαίνει στην ιατρική.

Πότε γράφτηκε το επεισόδιο;

Θα ήταν το περασμένο καλοκαίρι, ή θα μπορούσε να ήταν ακόμη και τον περασμένο Φεβρουάριο όταν ξεκινήσαμε στο δωμάτιο. Συνήθως ξεκινάμε το δωμάτιο αμέσως μετά το τέλος των γυρισμάτων (μια σεζόν), και δεν έχουμε πολύ χρόνο. Είδαμε τι συμβαίνει και δεν προσπαθούμε να προφητεύσουμε. Απλώς εκθέτουμε φυσικά τι θα μπορούσε να συμβεί. Και αυτό συνέβη με την υπόθεση της ιλαράς. Συνέβη με την κυβερνοεπίθεση, και συνέβη με το ICE. Τα πράγματα δυστυχώς έχουν γίνει πολύ πιο σοβαρά με αυτό από ό,τι είχαμε ποτέ φανταστεί.

Τι σας έκανε να πιστεύετε ότι αυτό το θέμα θα εξακολουθούσε να είναι επίκαιρο μέχρι να προβληθεί το επεισόδιο πάνω από ένα χρόνο αργότερα;

Απαισιοδοξία, ίσως. (γέλια.) Όχι, αυτό ήταν κάτι που έπρεπε να σκεφτούμε: Τι θα συμβεί αν όλα αυτά έχουν φύγει; Αυτή είναι μια κατάσταση όπου θα ήταν κακό για την παράσταση γιατί θα έπρεπε να παλέψουμε, αλλά θα ήταν καλό για το έθνος. Ποια είναι εκείνα τα πράγματα όπου ήταν win-win για εμάς; Εάν οι διεισδύσεις ICE εξαφανίστηκαν, τότε αυτό είναι καλό για όλους. Αν δεν το έκαναν, τότε οι ιστορίες μας παραμένουν επίκαιρες.

Αναφέρατε ότι αυτό προέκυψε από μια συζήτηση με νοσοκόμες πριν από ένα χρόνο. Πόση έρευνα γίνεται σε ένα επεισόδιο όπως αυτό, ειδικά για μια κατάσταση που εξελίσσεται συνεχώς;

Μόλις ξεκινήσουμε τα γυρίσματα — και υποθέτω ότι είμαστε καλά μέχρι να γυρίσουμε αυτή τη σκηνή — υποθέτω ότι έχετε λίγο περιθώριο στο μοντάζ, όπου μπορείτε να προσαρμοστείτε μετά το γεγονός. Θα έλεγα, μερικές φορές είμαστε τυχεροί, αλλά δεν χρειάζεται να είσαι ο Νοστράδαμος για να δεις ορισμένα πράγματα να έρχονται και ακριβώς όπως τείνουν να εξελίσσονται τα πράγματα. Χρειάζεται λίγος χρόνος για να ξεκινήσουν αυτά τα πράγματα. Πολύς χρόνος, χρειάζεται λίγος χρόνος για να υποχωρήσουν. Ήμασταν αισιόδοξοι ότι τα πράγματα θα γίνουν καλύτερα, αλλά μέχρι να υπάρξουν κάποιες πραγματικές αλλαγές σε πολύ υψηλότερο επίπεδο, τα πράγματα δεν πρόκειται να βελτιωθούν.

Υπήρχε κάποιος που ήταν σαν, ας μην το αγγίξουμε αυτό δεδομένου του τρέχοντος πολιτικού κλίματος;

Μερικές φορές το σκεφτόμαστε αυτό, νομίζω, με οποιαδήποτε επίκαιρη ιστορία σκεφτόμαστε. Αλλά δεν το νομίζω, όχι, γιατί τότε αυτό θα αποφύγει τα πράγματα που πραγματικά συμβαίνουν, και αυτό δεν είναι αλήθεια.

Και αυτός είναι ο πυρήνας της εκπομπής, για να δείξει τι πραγματικά συμβαίνει σε αυτά τα υποχρηματοδοτούμενα, υποστελεχωμένα δωμάτια έκτακτης ανάγκης. Υπήρχε ποτέ φόβος για αντίποινα;

Είμαστε ένα θαρραλέο μάτσο. Νομίζω ότι η αλήθεια πάντα θα βρίσκει τον δρόμο της.

Ποια θα έλεγες ότι ήταν η μεγαλύτερη πρόκληση αυτού του επεισοδίου, είτε ήταν η συγγραφή είτε η κινηματογράφηση?

Αν μιλάτε συγκεκριμένα για την ιστορία του ICE, νομίζω ότι το δύσκολο πράγμα είναι να το απεικονίσετε κάπως ουδέτερα, όσον αφορά την απεικόνιση του τι συμβαίνει, προσπαθώντας να μην προσηλυτίσετε στη διαδικασία και απλώς να το παρουσιάσετε ως έχει και να αφήσετε το κοινό να αποφασίσει τι θα πάρει από αυτό. Έτσι λέμε κάθε ιστορία.

Ο Δρ Ρόμπι να στέκεται απέναντι στον πράκτορα του ICE φαινόταν σαν μια τολμηρή κίνηση για τον χαρακτήρα, σωστά; Θα μπορούσε να είχε πάει πλάγια στο τέλος. Τι κρυβόταν πίσω από αυτή την επιλογή;

Ο Robby ενσαρκώνει κατά κάποιο τρόπο τους επαγγελματίες του ιατρικού τομέα που αναγκάζονται να το αντιμετωπίσουν και χωρίς πραγματικά εξαιρετικές οδηγίες. Γίνεται μπερδεμένο για ποιο πρακτορείο μιλάτε, και τώρα μερικοί από αυτούς τους πράκτορες της ICE είναι υπεργολάβοι, οπότε δεν ξέρετε ποιος είναι πραγματικά υπεύθυνος. Νομίζω ότι αυτό που κάνει ο Ρόμπι προέρχεται από απογοήτευση, από φόβο, από θυμό, αλλά και από την επιθυμία να προστατεύσει τους ασθενείς του περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. Και ξέρετε, είναι ο καπετάνιος του πλοίου, και αυτό είναι το πλοίο του, και δεν εκτιμά κανέναν που μπαίνει και ανατρέπει τα πράγματα άσκοπα.

Και τι γίνεται με τη σύλληψη της νοσοκόμας Jesse;

Αυτό είναι απλώς μέρος της παρουσίασης διαφορετικών πλευρών της ίδιας ιστορίας.

Και δεν ξέρουμε πού θα κρατηθεί, και αυτό είναι, πάλι, πολύ επίκαιρο. Αυτό προέκυψε και από την έρευνά σας;

Ναι, και μπαίνουμε στη θέση του ασθενή, των πρακτόρων του ICE και των γιατρών. Είναι ένα περίπλοκο ζήτημα και δεν είναι ασπρόμαυρο. Η εκπομπή μας λέγεται κυρίως από την άποψη των γιατρών και των νοσηλευτών, ότι δεν εμβαθύνουμε στην άποψη αυτών των ασθενών. Αλλά, ξέρετε, νομίζω ότι το γεγονός ότι κάποιοι ασθενείς έφυγαν, ακόμη και κάποιοι κάποιοι από το προσωπικό, σας δείχνει τον αντίκτυπο που έχει, και ότι βασικά οι πράξεις τους μιλούν για αυτό που σκέφτονται.