Τα γαλλικά μέσα καταδικάζουν την παράλειψη της Μπριζίτ Μπαρντό από τα Oscars In Memoriam

Δεδομένων των στενών χρονικών περιορισμών της τηλεοπτικής μετάδοσης των βραβείων Όσκαρ, είναι ίσως αναπόφευκτο το επίσημο τμήμα In Memoriam των Όσκαρ να αποτύχει να συμπεριλάβει κάθε αξιοσημείωτη προσωπικότητα της βιομηχανίας ψυχαγωγίας που έχει πεθάνει τον τελευταίο χρόνο. Έτσι έγινε και φέτος, με ορισμένους τηλεθεατές, και σε μια περίπτωση, φαινομενικά ολόκληρο έθνος, αναστατωμένοι για τις παραλείψεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της τηλεοπτικής εκπομπής.

Φέτος, η τηλεοπτική εκπομπή παρέλειψε τους James Van Der Beek, Eric Dane, Malcolm Jamal-Warner και Tom Noonan και οι θαυμαστές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης έσπευσαν να το επισημάνουν.

Στη Γαλλία, η κραυγαλέα απουσία του κινηματογραφικού εικονιδίου Brigitte Bardot έχει προκαλέσει πολλές συζητήσεις στα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Η Μπαρντό, η οποία πέθανε τον Δεκέμβριο στα 91 της, ήταν αναμφίβολα παγκόσμια σταρ λόγω της εμφάνισής της σε κλασικές ταινίες όπως Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα, Η Αλήθεια και Περιφρόνηση. Αλλά μετά το ξαφνικό τέλος της κινηματογραφικής της καριέρας στα μέσα της δεκαετίας του 1970, η Μπαρντό έγινε διαβόητη στη χώρα της για την ακροδεξιά πολιτική της.

Η απουσία της Μπαρντό έκανε πολλούς στη Γαλλία να θυμούνται την παράλειψη του Αλέν Ντελόν στα Όσκαρ του 2025. Η Λεοπάρδαλη και Ο Σαμουράι Ο ηθοποιός, ο οποίος ονομαζόταν συχνά «η ανδρική Μπριζίτ Μπαρντό», ήταν επίσης μια φυσιογνωμία με τεράστια επιρροή στον κινηματογράφο και την ποπ κουλτούρα τις δεκαετίες του 1960 και του 1970, και επίσης όπως ο Μπαρντό έγινε περισσότερο γνωστός στα τελευταία του χρόνια για την εξτρεμιστική πολιτική του.

Για να είμαστε σαφείς, δεν έχουν δοθεί λόγοι για την απουσία της Bardot και εμφανίστηκε στον ιστότοπο της Ακαδημίας, ο οποίος περιείχε μια πολύ πιο ολοκληρωμένη ενότητα In Memoriam.

Ωστόσο, η πλειονότητα των γαλλικών μέσων ψυχαγωγίας φαινόταν σοκαρισμένη από τον αποκλεισμό της Μπαρντό, δεδομένης της μεγάλης κινηματογραφικής της κληρονομιάς, αλλά και απρόθυμη να θίξει την πολιτική της Μπαρντό ως πιθανό λόγο για τον οποίο δεν έκανε την περικοπή για την τηλεοπτική εκπομπή.

Αγώνας Παρίσι περιέγραψε την απουσία της Μπαρντό ως «ασυγχώρητη» και ρώτησε, «Πώς θα μπορούσε να αγνοηθεί μια τέτοια κινηματογραφική εικόνα;» Μιλώντας για την κληρονομιά της Μπαρντό, το περιοδικό έγραψε ότι η ηθοποιός «όχι μόνο άφησε το στίγμα της στην ιστορία του κινηματογράφου με τις ταινίες της, αλλά επίσης πυροδότησε μια σεξουαλική επανάσταση στις Ηνωμένες Πολιτείες τη δεκαετία του 1950 με τον ρόλο της στο Roger Vadim’s Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα.»

Επιστρέφοντας στον Ντελόν, Αγώνας Παρίσι έγραψε ότι η απουσία του ηθοποιού ήταν ήδη μια κραυγαλέα παράλειψη. «Πώς θα μπορούσαν τα Όσκαρ να αγνοήσουν την καριέρα του αθάνατου Σαμουράι? Τώρα είναι ξεκάθαρο: η Ακαδημία δεν φαίνεται ακόμα να έχει ξεπεράσει το γεγονός ότι η Γαλλία βασίλευε υπέρτατα στον κινηματογράφο κατά τις δεκαετίες του 1950 και του ’60. Η Μπριζίτ Μπαρντό δεν κυνηγούσε βραβεία και διακρίσεις και έφυγε απότομα από τον κινηματογραφικό κόσμο, στα 38 της. Ίσως αυτό να της «κρατούν» και τα Όσκαρ. Περιφρόνηση, σίγουρα.»

Στη γαλλική έκδοση του Πιο κοντάΤο περιοδικό έγραψε ότι η απουσία της Μπαρντό «προκάλεσε γρήγορα αντιδράσεις από τους παρατηρητές της κινηματογραφικής βιομηχανίας», αν και το περιοδικό δεν αναφέρει την πολιτική της Μπαρντό ούτε εικάζει τους λόγους για τους οποίους η ηθοποιός αγνοήθηκε. Όπως και άλλες εκδόσεις, ο Closer θεώρησε ότι η συμπερίληψη διεθνών ειδώλων όπως ο Tarr και ο Cardinale έκανε την παράλειψη της Bardot «πολύ πιο δυσνόητη». “Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ακαδημία δέχεται κριτική για μια κραυγαλέα παράβλεψη. Πέρυσι, η απουσία του Αλέν Ντελόν προκάλεσε αναταραχή σε πολλούς λάτρεις του κινηματογράφου”, έγραψε Πιο κοντά. “Πολλοί αναρωτήθηκαν πώς θα μπορούσε να είχε αγνοηθεί η καριέρα του θρυλικού ηθοποιού στο “Le Samouraï”. Όσο για την Brigitte Bardot, η έκπληξη είναι ακόμη μεγαλύτερη δεδομένης της τεράστιας επιρροής της στον παγκόσμιο κινηματογράφο.”

Πιο κοντά συνέχισε, «αυτή η παράλειψη εγείρει ερωτήματα σχετικά με την ενίοτε επιλεκτική μνήμη της Ακαδημίας» και «έναν θρύλο του παγκόσμιου κινηματογράφου τον οποίο τα Όσκαρ φαίνεται να έχουν παραβλέψει».

“Δεν θα τους ξεχάσουμε ποτέ. Και όμως θα τους ξεχάσουμε”, κάπως έτσι ξεκίνησε η ιστορία του RTL για την απληστία της Bardot. Η δημοσίευση αναφέρθηκε και στις παραλείψεις του Ντελόν και επίσης Τρίγωνο της Θλίψης πρωταγωνίστησε ο Charlbi Dean το 2023 και ενδιαφέρθηκε περισσότερο για τη διαφάνεια στον τρόπο επιλογής των ατόμων για το τμήμα In Memorium. “Πώς αντιμετωπίζεται αυτή η σειρά; Οι κανόνες των Όσκαρ δεν κάνουν καμία αναφορά σε αυτή τη συναισθηματική στιγμή.”

Πρεμιέρα Το περιοδικό έγραψε ότι η απουσία της Μπαρντό ήταν «λυπηρή» και η «ατελής» διαδικασία επιλογής για το τμήμα In Memoriam ήταν πιθανό να αποτελέσει «πηγή συζήτησης μεταξύ των λάτρεις του κινηματογράφου».

Η ιστοσελίδα ειδήσεων 20 Λεπτά επισήμανε επίσης την κριτική στη Γαλλία για την παράλειψη της Μπαρντό, αλλά παραδέχτηκε ότι η ηθοποιός ήταν «αμφιλεγόμενη». Η δημοσίευση έκρινε ότι η πολιτιστική επιρροή της Μπαρντό ως «σύμβολο του δημοφιλούς Νέου Κύματος των δεκαετιών του 1950 και του 1960» θα έπρεπε να ήταν αρκετή για να συμπεριληφθεί, ενώ η απουσία του Ντελόν πέρυσι «δικαιολογήθηκε ίσως από τη σχετικά σύντομη καριέρα του στο Χόλιγουντ. Ο ηθοποιός έκανε μόνο τρεις ταινίες στις Ηνωμένες Πολιτείες στα μέσα της δεκαετίας του 1960».

Αν και τα γαλλικά μέσα ψυχαγωγίας και lifestyle έμοιαζαν απρόθυμα να κάνουν εικασίες σχετικά με τους λόγους για τις παραλείψεις των Bardot και Delon In Memoriam, ή ακόμα και να αναφέρουν τις ακραίες πολιτικές απόψεις τους, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στις ιστοσελίδες σκληρών ειδήσεων, υπήρξε συναίνεση ότι ήταν η πολιτική και των δύο κινηματογραφικών εικονιδίων που ίσως έπαιξαν εναντίον τους.

Το Euronews ήταν από τα μόνα έντυπα που υπογράμμισαν την ακραία πολιτική της Μπαρντό ως πιθανό λόγο για τον οποίο η ηθοποιός δεν έκανε την τηλεοπτική μετάδοση των Όσκαρ και ανέφερε επίσης ότι ένα πιο κεντρικό και κεντρικό αφιέρωμα στην Μπαρντό στα φετινά βραβεία Σεζάρ αντιμετωπίστηκε με αποδοκιμασίες από το πλήθος και κραυγές «ρατσιστή!». «Για μερικούς, η θέση της Μπαρντό στην ιστορία είναι μολυσμένη, ωστόσο, από τις ακροδεξιές πολιτικές της απόψεις, συμπεριλαμβανομένης της στενής σχέσης της με μέλη του κόμματος του Εθνικού Μετώπου της Γαλλίας (που μετονομάστηκε σε National Rally), τα ρατσιστικά σχόλια και η αντιμεταναστευτική στάση», γράφει το Euronews. «Καταδικάστηκε πέντε φορές σε γαλλικά δικαστήρια για υποκίνηση φυλετικού μίσους. Στο βιβλίο της BBcedar μουΗ Μπαρντό που κυκλοφόρησε λίγους μήνες πριν από το θάνατό της έγραψε ότι οι δεξιοί πολιτικοί ήταν η «μόνη επείγουσα θεραπεία για την αγωνία της Γαλλίας».

Η Μπαρντό ήταν μεταξύ των μεγαλύτερων διασημοτήτων υποστηρικτών του Εθνικού Μετώπου, εκστρατεύοντας ενεργά για ακροδεξιούς υποψηφίους, όπως η Κατρίν Μεγκρέ και η Μαρίν Λεπέν, και μιλώντας συχνά ενάντια στον «εξισλαμισμό» της Γαλλίας. Στο βιβλίο της το 2003, Μια κραυγή στη σιωπήεπικρίνει τους μουσουλμάνους, τους ομοφυλόφιλους (συγκρίνοντάς τους με παιδεραστές), τους χρήστες ναρκωτικών, τις γυναίκες πολιτικούς, τις λαθρομετανάστες και τους «επαγγελματικά» ανέργους.

Le FigaroΈνα κεντροδεξιό έντυπο και μια από τις εφημερίδες της Γαλλίας, ήταν ένα άλλο που έπληξε την πολιτική ως προς το γιατί σνομπάρισε την Μπαρντό. Η εφημερίδα έγραψε ότι «οι Αμερικανοί ξαδέρφοι μας έχασαν την ευκαιρία να διορθώσουν την αγένεια του τμήματος του κοινού του Σεζάρ που αποδοκίμαζε τις εικόνες της Μπριζίτ Μπαρντό», αλλά αντίθετα αγνόησαν την ηθοποιό. “Πώς, λοιπόν, να εξηγήσω την απουσία της Brigitte Bardot; Μήπως επειδή άφησε τα κινηματογραφικά πλατό δεκαετίες πριν από το θάνατό της, στο απόγειο της φήμης της; Ή λόγω των πολιτικών της στάσεων; Η Ακαδημία έχει ξεκάθαρα ξεχάσει την εκπληκτική επιτυχία του Και ο Θεός έπλασε τη γυναίκα (1956), μια δίνη ελευθερίας που είχε απήχηση ακόμη και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Πέρυσι, δεν έκρινε σκόπιμο να τιμήσουμε τον αείμνηστο Αλέν Ντελόν».

Το DepressedBergman, ο δημοφιλής κλασικός λογαριασμός ταινιών στο X, έκανε τον πολιτικό σύνδεσμο πιο σαφή κατά την εξέταση των λόγων για τις παραλείψεις. “Το φετινό βίντεο αφιερώματος του Oscar “In Memoriam” δεν περιελάμβανε την Brigitte Bardot. Πέρυσι, δεν ανέφεραν τον Alain Delon. Αυτό είναι τουλάχιστον ενοχλητικό. Υποθέτω ότι αποκλείστηκαν λόγω της πολιτικής τους, αλλά η δουλειά της Ακαδημίας είναι να τους θυμάται για τη συνεισφορά τους στον κινηματογράφο. Πρέπει να ληφθούν υπόψη οι πολιτικές απόψεις.”

Ο DepressedBergman πρόσθεσε, “Και εγώ δεν συμφωνώ με την πολιτική τους, αλλά μπορώ ακόμα να τους τιμήσω για τις ερμηνείες τους στην οθόνη. Ελπίζω αυτή η τάση να μην συνεχιστεί.”