Πώς οι υποψήφιοι ενδυματολόγοι για Όσκαρ έμειναν πιστοί στην περίοδο της ταινίας τους

Οι πρώτες συνομιλίες που είχαμε ο σκηνοθέτης Chloé Zhao και εγώ αφορούσαν την εστίαση στην ανθρώπινη, προσωπική πλευρά της ιστορίας αγάπης και της τραγωδίας του Will (Paul Mescal) και της Agnes (Jessie Buckley), σε αντίθεση με τον William Shakespeare και την Agnes Hathaway, οπότε ξεκίνησα από την εσωτερικότητα των χαρακτήρων.

Χρησιμοποιήσαμε την παραδοσιακή ελισαβετιανή τεχνική που ονομάζεται pinking, μικρές κάθετες στο δέρμα, στα διπλά του Will. Οι γρατσουνιές έγιναν μεγαλύτερες τομές καθώς έπεφτε στη θλίψη και την απόγνωση, σαν μικρές σιωπηλές κραυγές, μέχρι τη στιγμή που τον σκεπάσαμε με σκασμένο πηλό για το βλέμμα φάντασμα στο παιχνίδι Globe στις τελευταίες στιγμές της ταινίας.

Τα γκριζωπά γαλαζοπράσινα συνδέουν τον Will με το νερό. Πήραμε στα χέρια μας τον τύπο του σιδερένιου μελανιού χοληδόχου βελανιδιάς που χρησιμοποιούσε ο Σαίξπηρ και το αραιώσαμε σε κλίμακα του γκρι. Τα δάχτυλά του και τα ρούχα του είναι λερωμένα από αυτό. Όλα τα παιδιά του Σαίξπηρ φορούν ρούχα με γκρι καπιτονέ ως προστασία για να ενσωματωθούν στο παρασκήνιο και να μην προκαλούν τον υβριστικό πατέρα. Αντί για στιλέτο, ο Γουίλ φοράει ένα στυλό (σωλήνες με μελάνι και ένα πτερύγιο) κρεμασμένο στη ζώνη του.

Απομακρυνόμενος από την παραδοσιακή σκληρή απεικόνιση των ευγενών, κοίταξα απεικονίσεις αγροτών και αγροτών. Ο ζωγράφος Sebastiaen Vrancx δημιουργεί απίστευτα δυναμικές εικόνες ανθρώπων που δείχνουν τα στρώματα των ρούχων με κίνηση. Αυτό οδήγησε στο να σηκώσει τα μανίκια του Γουίλ, με τον γιακά ανοιχτό. Η Agnes δεν φόρεσε καμία επένδυση. ήταν χαλαρή και ελεύθερη με σεντόνια και ένα μπούστο από φλοιό, ένα ύφασμα της Ουγκάντα ​​από φλοιό δέντρων, που αντιπροσώπευε πώς ανήκε στο δάσος.

Στοιχεία θρησκείας, φύσης και μυθολογίες ήταν όλα στο σενάριο που δούλευε ο Γκιγιέρμο ντελ Τόρο για χρόνια, σε μια γλώσσα που δημιουργούσε. Συνολικά, ήθελε μια πολύ οπερατική, μελοδραματική ατμόσφαιρα μελαγχολίας – τα συναισθήματα που θα λάμβανες από έναν πίνακα του Caspar David Friedrich σε αυτόν τον νέο κόσμο της Mary Shelley που διαδραματίζεται στη δεκαετία του 1850.

Είχα εικόνες ανατομίας, αιμοσφαίρια, μοτίβα φράκταλ και ακτινογραφίες στους πίνακες διάθεσής μου. Η ιδέα της διαφάνειας δημιούργησε επίπεδα. Εξετάσαμε μοντέλα κεριών του 18ου αιώνα. Ο Guillermo μίλησε για την Elizabeth (Mia Goth) που ανήκει στον κόσμο των σκαθαριών και του William Paley Φυσική Θεολογία. Αντηχήσαμε ένα θηλυκό κόκαλο ισχίου για να δημιουργήσουμε μια εικόνα πεταλούδων και φτερών εντόμων σε ένα μοτίβο που μοιάζει με βικτοριανή ταπετσαρία δαμασκηνού. Η πρώτη μου σημαντική ανακάλυψη ήταν η αυξημένη αίσθηση χρώματος για να το μετακινήσω έξω από έναν γνωστό κόσμο με έναν μελαγχολικό, ονειρικό τόνο. Ο Βίκτορ (Όσκαρ Άιζακ) έχει ως μακρινές αναμνήσεις φευγαλέες, εφήμερες εικόνες της Ελισάβετ και της μητέρας του. Το πέπλο προκάλεσε επίσης αυτό. Λόγω του φωτισμού μιας πηγής και του φωτός των κεριών, η σωστή επιλογή των χρωμάτων ήταν μια αρκετά τεχνική αλχημεία.

Ο Josh Safdie και εγώ είμαστε και οι δύο υπερρεαλιστές άνθρωποι, οπότε θέλαμε να βεβαιωθούμε ότι ο κόσμος και οι χαρακτήρες αισθάνονται όσο πιο αυθεντικοί γίνεται. Αναφερθήκαμε στη φωτογραφία της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του 1950 από τη Ruth Orkin και τον Weegee. Υπάρχουν περίπου 5.000 άτομα στην ταινία, οπότε ο τεράστιος όγκος ήταν μια πρόκληση. Σημαντικές ήταν οι σιλουέτες των κοστουμιών και των μπλουζών πόλο. Φτιάξαμε εκατοντάδες μπλουζάκια πόλο για ομάδες πινγκ πονγκ από 16 χώρες. Ο Marty (Timothée Chalamet) ήταν εκκεντρικός, οπότε θέλαμε να τον ξεχωρίσουμε με μικρές αποχρώσεις από αυτό που θα φορούσε κάθε άλλο παιδί εκείνης της περιόδου. Τα μανίκια του είναι λίγο μεγαλύτερα, τα μπατζάκια του παντελονιού πιο φαρδιά. Η κατασκευή του ναυτικού μπουφάν γκαμπαρντίνα του Marty με κόκκινες σωληνώσεις ήταν σαν την κορυφή όλων όσων αγαπώ.

Ένα “αχα!” Η στιγμή ήταν να βρεις μπλούζες σε ένα αυθεντικό σετ κουτιών, επειδή αυτό είναι κάτι που δεν μπορείς να ξαναδημιουργήσεις και χρειάζεσαι διπλά. Ο κόσμος συλλέγει τα μπλουζάκια σε στιλ Marlon Brando, και τα κοιτάζω πάντα στις ταινίες γιατί ξέρω πόσο δύσκολο είναι να τα βρω. Ο Κέι (Γκουίνεθ Πάλτροου) ήταν ένας ονειρεμένος χαρακτήρας. Αναφέρθηκα σε υπέροχες παλιές σταρ του Χόλιγουντ όπως η Grace Kelly και η Marlene Dietrich, καθώς και κοστούμια της Edith Head και του Adrian από τότε που ήταν σταρ τη δεκαετία του ’30.

Το όραμα του Ράιαν Κούγκλερ να τιμήσει τον θείο του Τζέιμς, που αγαπούσε τα μπλουζ, έγινε ο πυρήνας της ιστορίας, που διαδραματίστηκε το 1931 στο Κλάρκσντεϊλ του Μισισιπή. Φέραμε κόκκινο και μπλε για το Smoke and Stack (Michael B. Jordan). Αναφέρθηκα στα ρούχα εργασίας του Ralph Lauren, σε παλέτες με πανέμορφα μπλε τζιν και σε εικόνες της Eudora Welty με sharecroppers με τζιν. Αυτή είναι μια ιστορία να φτιάξεις κάτι από το τίποτα. Έκανα έναν κανόνα “χωρίς αλλοιώσεις”, ώστε όλα να είναι τέλεια.

Οι δίδυμοι Smoke Stack είχαν εργαστεί για τους ιρλανδικούς και ιταλικούς όχλους στο Σικάγο, έτσι είδα φωτογραφίες κράτησης. Ο Michael B. Jordan προετοιμαζόταν για τους δύο ρόλους και του έδωσα μια σαφή οριοθέτηση. Ο Smoke φορά ένα σακάκι τεσσάρων τσεπών houndstooth με μια θήκη από κάτω, χωρίς γραβάτα και ένα τζιν επίπεδο καπάκι. Το στυλ του είναι εργατικό της χώρας. τα ρούχα του λίγο μεγαλύτερα. Ο Stack είχε ένα κοστούμι με ρίγες τριών κομματιών με ραφές κοντά στο σώμα, ένα Fedora που κάθεται τέλεια στην κορυφή του κεφαλιού του, ένα ρολόι τσέπης και ένα μαχαίρι με τέσσερα δάχτυλα. Είναι γυναικείος άντρας. Ο Michael λέει ότι τα παπούτσια βοήθησαν στην ενημέρωση της απόδοσής του: Το ανοιχτό toe-box της μπότας του Smoke του έδινε διαφορετικό βάδισμα, ενώ το ιταλικό παπούτσι του Stack ήταν στενό.

Τα κοστούμια για τους Na’vi είναι εμπνευσμένα από αυτόχθονες πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο με βάση το περιβάλλον τους και Φωτιά και τέφρα είναι ένα καμένο ηφαιστειακό τοπίο. Η φτερωτή κόμμωση της Varang (Oona Chaplin), ως σημαίνον του αναστήματος της ως tsahik της φυλής, ήταν το πρώτο καθοριστικό στοιχείο που ήθελε ο σκηνοθέτης James Cameron για εκείνη. Η βαφή σώματος, οι ουλές και τα τρυπήματα καθορίζουν τους Ash People. Ένα δώρο της συνεργασίας με τον Jim είναι ότι είμαι επικεφαλής όλων αυτών των πτυχών που ολοκληρώνουν έναν ολόκληρο χαρακτήρα. Είμαι το μόνο τμήμα που κατασκευάζει τελικά προϊόντα για κάθε κομμάτι που βλέπετε στην ταινία, από κοστούμια μέχρι σκηνικά για τα χέρια και γαμπρούς, καθώς και κοστούμια για ζωντανή δράση.

Με τεχνίτες στο Weta Workshop στη Νέα Ζηλανδία, φτιάχνουμε κάθε κομμάτι, από περιδέραια μέχρι περιδέραια, σε ανθρώπινη κλίμακα και το παραδίδουμε στο Weta FX. Το σαρώνουν και οι καλλιτέχνες τους αρχίζουν να το μοντελοποιούν. Στη συνέχεια προσαρμόζουμε εικονικά δείγματα σε ένα μπλε σώμα ύψους 9 ποδιών, φτιάχνοντας το κοστούμι για δεύτερη φορά σε ένα εικονικό γυμναστήριο. Κινηματογραφούμε δοκιμές κάθε κομματιού που εμπλέκεται σε χορό, κολύμπι ή πτήση και τα παραδίδουμε στους εμψυχωτές και τους προσομοιωτές, ώστε να καταλάβουν πώς κινούνται τα κοστούμια, γιατί αυτό είναι το διαμέτρημα και η ζήτηση που έχει ο Jim. Ως επιστήμονας, η απόδειξη της ιδέας είναι απίστευτα σημαντική για αυτόν.

Αυτή η ιστορία εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε ένα αυτόνομο τεύχος Φεβρουαρίου του περιοδικού The Hollywood Reporter. Για να λάβετε το περιοδικό, κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε.