Σίγουρα, το κοινό του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Κάρλοβυ Βάρι έρχεται στη λουτρόπολη της Τσεχίας για κινηματογραφικά διαμάντια και τα καλύτερα της περασμένης χρονιάς. Αλλά ας είμαστε ειλικρινείς: έρχονται και για τα τρέιλερ.
Τα υπογεγραμμένα σποτ πριν από την προβολή του KVIFF έχουν γίνει από μόνα τους θεσμός του φεστιβάλ — νευρικές, συχνά εξωφρενικές ταινίες μικρού μήκους με πρωταγωνιστές τους καλεσμένους του προηγούμενου φεστιβάλ που υφίστανται κάποια δοκιμασία, που συχνά περιλαμβάνει το αγαλματίδιο της Κρυστάλλινης Σφαίρας που αναπτύσσεται με, ας πούμε, δημιουργικούς τρόπους. Παλαιότερα θύματα περιλαμβάνουν τους Johnny Depp, Mel Gibson, Javier Bardem, Helen Mirren, Jude Law, Harvey Keitel, Milos Forman, Danny DeVito, Casey Affleck, Andy Garcia και John Malkovich — πολλούς από τους οποίους μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.
Γυρισμένα σχεδόν πάντα ασπρόμαυρα, τα τρέιλερ είναι έργο του Ivan Zachariáš, ενός Τσέχου σκηνοθέτη διαφημιστικού και κινηματογράφου, ο οποίος έχει κερδίσει αρκετές διακρίσεις για τα λιοντάρια των Καννών. Το κοινό είναι γνωστό ότι συζητά ποιο τρέιλερ θα μπορούσε να ξετυλιχθεί πριν από μια δεδομένη προβολή πριν καν καθίσουν.
Το THR επικοινώνησε με τον Zachariáš για να μάθει πώς κάνει τη μαγεία, πώς προσγειώθηκε στη συναυλία και γιατί είναι πιο δύσκολο από ό,τι φαίνεται.
Πότε δημιουργήσατε το πρώτο σας τρέιλερ KVIFF, πώς βρήκατε αυτή τη δουλειά και με ποιον αστέρι ή σκηνοθέτη ήταν;
Πρώτα, γύρισα μια σειρά από σύντομα τρέιλερ με τον Eddie Marsan το 2004. Αλλά δεν ήταν ακόμα μέρος της πρόσφατης σειράς. Ξεκίνησε το 2008 όταν ο Jiří Bartoška και ο Kryštof Mucha μου ζήτησαν να προσπαθήσω να βρω μια νέα ιδέα – για να κάνω τα τρέιλερ λίγο πιο συνεπή. Σκέφτηκα μια ιδέα μικρού μήκους ασπρόμαυρων ταινιών με ηθοποιούς και σκηνοθέτες που έχουν βραβευτεί από το φεστιβάλ στο παρελθόν – πάντα με αστείο τρόπο το βραβείο.
Καταφέραμε να γυρίσουμε τέσσερις μικρές ταινίες εκείνη τη χρονιά. Ήμασταν πολύ τυχεροί που πήραμε τους Miloš Forman, Harvey Keitel και Danny DeVito – γυρίσαμε και τους τρεις μέσα σε λίγες μέρες στη Νέα Υόρκη και το Κονέκτικατ. Στη συνέχεια προσθέσαμε μια ακόμη μέρα στην Πράγα με την (Τσέχα σκηνοθέτη) Věra Chytilová.
Υπήρξε κάποια χρονιά που δεν μπορέσατε να δημιουργήσετε το τρέιλερ; Αν ναι, πόσο σας έλειψε; Ή είχατε πάντα χρόνο για το τρέιλερ ακόμα και όταν ήσουν πολύ απασχολημένος;
Ναι, υπήρχαν μερικά χρόνια που δεν μπορούσα να το κάνω, οπότε το πέρασα στον Martin Krejčí. Είναι πάντα λίγο αγχωτικό, καθώς υπάρχει περιορισμένος χρόνος για το γύρισμα και επίσης νευρικότητα για την άμεση ανατροφοδότηση από το κοινό – οπότε μερικά χρόνια χωρίς αυτό το άγχος ήταν πραγματικά πολύ ωραία.
Πόσο νωρίς ή αργά αρχίζετε συνήθως να σκέφτεστε ιδέες για το νέο τρέιλερ και πώς επιλέγετε το αστέρι για αυτό;
Πάντα συμφωνούμε για το αστέρι αρκετά νωρίς με τον Kryštof. Στη συνέχεια όμως ξεκινά η διαδικασία εύρεσης ημερομηνίας γυρισμάτων και προφανώς η ιδέα. Αυτό δεν είναι τόσο ομαλό – συνήθως έχω μερικές αναπάντητες κλήσεις από τον Kryštof, όταν παλεύω με τη νέα ιδέα και δεν θέλω να το παραδεχτώ. Αλλά πάντα με κάποιο τρόπο το καταφέρναμε μέχρι τώρα.
Τα αστέρια ή το φεστιβάλ συνήθως διαμορφώνουν και αλλάζουν την ιστορία του τρέιλερ σε συνεργασία μαζί σας;
Όχι. Αλλά μερικοί από αυτούς προσπάθησαν…
Υπήρχε κάποιο τρέιλερ που ήταν ιδιαίτερα δύσκολο να γίνει λόγω του μικρού χρόνου που είχε ένας πολυάσχολος σταρ ανάμεσα στις άλλες δουλειές του;
Ω ναι! Το χειρότερο ήταν το σουτ με τον Μπενίσιο ντελ Τόρο. Μπορούσε να μας δώσει μόνο δύο ώρες. Ήταν στη μέση του Το Φοινικικό Σχέδιο γύρισμα με τον Γουές Άντερσον στο Βερολίνο. Έπρεπε να σημειώσουμε κάθε θέση και κάθε φακό της κάμερας εκ των προτέρων, και μετά τρέχαμε κυριολεκτικά από λήψη σε λήψη για να τα καταφέρουμε σε αυτές τις δύο ώρες. Η φωνή του ηχογραφήθηκε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου του ενώ άλλαζε γκαρνταρόμπα για την επόμενη σκηνή του στην ταινία και έτρωγε ένα κομμάτι πίτσα για μεσημεριανό…δεν είναι ιδανικό…
Υποθέτω ότι υπήρξαν πολλές αστείες και άγριες εμπειρίες. Αλλά κάποια εμπειρία παραγωγής τρέιλερ που σας μείνει αξέχαστη;
Λοιπόν, ναι. Για παράδειγμα, το γύρισμα με τον Τζόνι Ντεπ. Έφτασε περίπου τρεις ώρες καθυστέρηση, αλλά με καλή διάθεση. Του ζήτησα να φέρει τη θήκη της κιθάρας του – ως στήριγμα. Το έκανε. Και μέσα είχε ένα όμορφο vintage Gibson Les Paul Goldtop – αξίας εκατοντάδων χιλιάδων. Του είπα να το βγάλει από τη θήκη, αφού θα το χτυπούσε στην πόρτα σε μια σκηνή. Προφανώς, ξέχασε. Αλλά η κιθάρα με κάποιο τρόπο επέζησε…
Τα τρέιλερ δείχνουν συχνά τα αγαλματίδια του KVIFF να αντιμετωπίζονται με αστείους και αντισυμβατικούς τρόπους. Πώς ξεκίνησε αυτή η ιδέα και είναι κάτι πολύ Τσέχικο, που δεν παίρνουμε τα πράγματα μόνο πολύ σοβαρά;
Ήταν η αρχική ιδέα. Πιστεύω ότι είναι καλό να μην παίρνετε τον εαυτό σας πολύ στα σοβαρά. Και αυτό το βραβείο δεν είναι Όσκαρ – αλλά ακόμα κι αν ήταν… Δεν νομίζω ότι είναι απαραίτητα τσέχικο, αλλά πιστεύω επίσης ότι το τσέχικο χιούμορ είναι μερικές φορές πολύ καλό.
Υπάρχει κάτι άλλο που θα θέλατε να μοιραστείτε σχετικά με τα τρέιλερ του KVIFF, τη δουλειά σας πάνω σε αυτά και τι θέλετε να νιώθουν οι άνθρωποι όταν τα παρακολουθούν;
Μου αρέσει πολύ να φτιάχνω αυτά τα τρέιλερ παρά το άγχος. Και πρόσφατα βρήκα μια απόλαυση για τον εαυτό μου – έχω συνθέσει επίσης μουσική για αυτούς, και ήταν πολύ διασκεδαστικό. Θέλω ο κόσμος να τα απολαμβάνει – προφανώς. Και επίσης να τους κάνουμε περήφανους που έχουν ένα τόσο σπουδαίο κινηματογραφικό φεστιβάλ, όπου όλοι αυτοί οι υπέροχοι άνθρωποι είναι πρόθυμοι να παίξουν στα τρέιλερ μας στον ελεύθερο χρόνο τους – δωρεάν.
