Ο Adam Scott στο So-So Irish Haunted Hotel Horror

Μπορεί να μην υπάρχει πιο εύφορο έδαφος για τον τρόμο της οθόνης από τα μαγεμένα δάση του Emerald Isle, που το κάνει ανησυχητικό όταν Αερολογήματα — ένας τίτλος όχι εντελώς ανακριβής — ανοίγει με μια σκηνή ερήμου που μοιάζει με έξοδο από Sirat. Τουλάχιστον έως ότου ο Austin Amelio μπαίνει στο πλάνο με πανοπλία κατακτητών του 16ου αιώνα, κρατώντας μια αρχαία περγαμηνή με αυτό που φαίνεται να είναι ένας χάρτης θησαυρού. Αυτή η δυσκίνητη συσκευή πλαισίωσης θα ήταν περιττή αν όχι για κάποιες μικρές ανταμοιβές στο τέλος, που σηματοδοτούν τη λύτρωση ενός ταραγμένου ανθρώπου και τη συγχώρεση του εαυτού του που κερδήθηκε με κόπο.

Αλλά είναι επίσης σύμπτωμα της απογοήτευσης του διάχυτου σεναρίου του συγγραφέα-σκηνοθέτη Damian McCarthy, το οποίο συσσωρεύεται σε σημεία ιστορίας και επιβλητικά σύμβολα, αλλά δεν καταφέρνει να ξεκαθαρίσει το υποκείμενο μυστήριο. Είναι αδιαπραγμάτευτος κανόνας για κάθε ξενοδόχο τρόμου που θέλει μια αξιοπρεπή βαθμολογία Yelp – ή θα έπρεπε – να μην βάζετε ένα εκδικητικό φάντασμα στη σουίτα του μήνα του μέλιτος αν δεν σκοπεύετε να εξηγήσετε επαρκώς ποια είναι και πώς έφτασε εκεί. Διαφορετικά, είναι απλά, καλά, hag hokum, με ένα σωρό χαλαρές κλωστές.

Ο Άνταμ Σκοτ ​​υποδύεται τον Ομ Μπάουμαν, έναν επιτυχημένο Αμερικανό μυθιστοριογράφο που παλεύει με τον επίλογο για το τελευταίο μέρος της σειράς του, γνωστό ως The Conquistador Trilogy. Φαινομενικά τυχαία, αφού ταράζεται από μια παρουσία ενώ έγραφε αργά ένα βράδυ, φεύγει για την Ιρλανδία για να σκορπίσει τις στάχτες των γονιών του που έχουν πεθάνει από καιρό. Για έναν τύπο του οποίου το όνομα είναι πρακτικά ένα βουδιστικό άσμα, ο Ohm είναι κουραστικός, αγενής και απρόθυμος να κρύψει τα αμερικανικά του δικαιώματα, αποξενώνοντας το προσωπικό καθώς κάνει check in στο γραφικό παλιό ξενοδοχείο Billberry Woods.

Η επιλογή των καταλυμάτων του βασίζεται στη γνώση ότι οι δικοί του έμειναν εκεί στο μήνα του μέλιτος. η μία φωτογραφία που έχει ο Ohm από τη μητέρα του (Mallory Adams) την δείχνει να ακουμπάει σε ένα δέντρο στο κοντινό δάσος, το οποίο προσδιορίζεται στο πίσω μέρος με το χειρόγραφό της ως «το μεγάλο κόκκινο ξύλο». Οι συνθήκες του θανάτου της, λίγο καιρό μετά το ταξίδι στην Ιρλανδία, βρίσκονται στη ρίζα της μισανθρωπικής φύσης της απομονωμένης Ohm.

Παίρνει λάθος πόδι με τον σκληρό τεχνίτη του ξενοδοχείου Fergal (Michael Patric). έχει λίγο χρόνο για τις ανόητες ευχάριστες στιγμές του υπαλλήλου της ρεσεψιόν Mal (Peter Coonan). Ακόμη λιγότερη υπομονή με τον Alby (Will O’Connell), έναν φλύαρο μπελχοπ που φιλοδοξεί να γίνει συγγραφέας. και χτυπάει σαν αγανακτισμένη η Κάρεν στον άβολο ιδιοκτήτη ξενοδοχείου, τον κύριο Κομπ (Μπρένταν Κόνροι) επειδή είπε μια ιστορία για έναν κακό θρόνο σε εντυπωσιακά παιδιά. Μόνο η μπάρμαν, η Φιόνα (Φλόρενς Ορντές), τυγχάνει ημιαστικής μεταχείρισης από αυτόν, η οποία αποδίδει όταν η ανησυχία της σώζει τον Ομ από πιθανή τραγωδία.

Υπάρχουν πολλά σήματα κινδύνου στις εναρκτήριες σκηνές – η ιστορία του κ. Cobb για μια μάγισσα που ταξιδεύει χαμένους ταξιδιώτες σε μια περιοδεία στον κάτω κόσμο. Ο Φέργκαλ σφάζει κατσίκες με την έμπιστη βαλλίστρα του επειδή συνεχίζουν να πηδάνε πάνω στα αυτοκίνητα των επισκεπτών. Ο dotty Jerry (David Wilmot) που ζει έξω από το φορτηγό του στο δάσος, συνιστά μια κλωτσιά από μαγικά μανιτάρια σε σκόνη σε κατσικίσιο γάλα για να ξεπεράσει τους δαίμονες. Στη συνέχεια, υπάρχει η μυστηριώδης σουίτα για μήνα του μέλιτος, η οποία σύμφωνα με τη Fiona κρατήθηκε κλειδωμένη εδώ και χρόνια, από τότε που ο Cobb παγίδευσε τη μάγισσα εκεί μέσα.

Όταν ο Ohm επιστρέφει μετά από ένα ξόρκι στο νοσοκομείο, ένας υπάλληλος έχει χαθεί από το Halloween, ο Jerry είναι ο Νο. 1 ύποπτος και το ξενοδοχείο κλείνει για τη σεζόν. Παρόλα αυτά, ο Ohm βρίσκει έναν τρόπο να κολλήσει και όταν το κουδούνι της σουίτας του μέλιτος αρχίζει να χτυπά επίμονα, πηγαίνει για εξερεύνηση.

Ο ΜακΚάρθι, ο εκδότης Μπράιαν Φίλιπ Ντέιβις και ο συνθέτης Τζόζεφ Μπισάρα συνεχίζουν την ένταση να αυξάνεται καθώς σκοτεινές πράξεις έρχονται στο φως και ο Ομ βρίσκεται παγιδευμένος σε ένα μέρος όπου του έρχεται το παρελθόν. Φαίνεται ολοένα και πιο σκυθρωπός και ταπεινός όσο συνεχίζεται η δράση, ο Scott είναι κατάλληλα κροταλισμένος και απελπισμένος, καταφεύγει σε έναν προστατευτικό κύκλο κιμωλίας για ασφάλεια και έναν ξεχαρβαλωμένο ηλίθιο για πιθανή απόδραση – μια αποτελεσματικά κλειστοφοβική οπτική, αν όχι πολύ περισσότερο. Ο συγγραφέας έχει να ανησυχεί τόσο για τους ζωντανούς όσο και για τους νεκρούς, για να μην αναφέρουμε τη δική του βασανισμένη ιστορία.

Ενώ είναι λίγο χαμηλοί οι φόβοι, Αερολογήματα είναι γρήγορο και περιλαμβάνει αρκετά ώστε να παρακολουθούν οι φίλοι του είδους μόλις βγει σε streaming, μόνο για το ανατριχιαστικό ξενοδοχείο του σχεδιαστή παραγωγής Til Frohlich που βρίσκεται μόνο του, ένα μέρος που φαίνεται ανέγγιχτο από τα χρόνια που περνούν. Αλλά ο συγγραφέας-σκηνοθέτης μουντζουρώνει τις γραμμές που χωρίζουν ένα αρχαίο κακό από ένα άθλιο αλλά απογοητευτικά μη υπερφυσικό έγκλημα.

Αν περίμενες ότι αυτές οι νεκρές κατσίκες θα πεταχτούν στο δάσος, αυτό το κοκκινόξυλο ή ένα εμφανώς εμφανιζόμενο κουστούμι κουνελιού θα ισοδυναμούσε με κάποιο είδος κακόβουλης ανταπόδοσης ή η μάγισσα στον επάνω όροφο να ανιχνευθεί σε ένα ζωντανό άτομο και όχι στον καθημερινό σου δαιμόνιο, που σέρνει την αλυσίδα, ξεχάστε το.

Αντίθετα, έχουμε μια άσκοπη επιστροφή στον κατακτητή στην έρημο, μια φανταστική ιστορία της οποίας η αλληγορική αναφορά στον Ohm και το παιδικό του τραύμα είναι στην καλύτερη περίπτωση σχηματική. Το μόνο που κάνει είναι να παρεισφρύει σε μια κατά τα άλλα στιβαρή τελευταία σκηνή ανάμεσα στον μυθιστοριογράφο και τον απτόητο Άλμπι, του οποίου το χειρόγραφο μπορεί να είναι ένας νέος εφιάλτης.