Η Tracee Ellis Ross πάντα ονειρευόταν να είναι στο Μπρόντγουεϊ, και ακόμα καλύτερα, σε ένα σόου για ένα άτομο.
Αφού αποφοίτησε από το Πανεπιστήμιο Μπράουν με πτυχίο στο θέατρο, η Ρος είδε την καριέρα της να απογειώνεται με τηλεοπτικά έργα όπως π.χ. Φιλενάδες και Μαυριδερός, αλλά ακόμα ένιωθε αυτό το τράβηγμα στη σκηνή. Στην αρχή, αυτό υλοποιήθηκε όταν η Ross ενοικίασε ένα μικρό θέατρο για τα 40ά της γενέθλια και ερμήνευσε μια παράσταση για ένα άτομο που έγραψε για ένα κοινό προσκεκλημένων.
Και τώρα τελικά οδήγησε στο ντεμπούτο της στο Μπρόντγουεϊ Κάθε λαμπρό πράγμα, όπου ο Ρος, 53 ετών, αναλαμβάνει τον ρόλο στις 7 Ιουλίου, διαδεχόμενος τη Mariska Hargitay, που είναι αυτή τη στιγμή στον ρόλο, και τον Daniel Radcliffe, ο οποίος ξεκίνησε την πορεία στο Hudson Theatre αυτή την άνοιξη. Αυτή η παράσταση, με μονόλογο 40 σελίδων και μεγάλο βαθμό αλληλεπίδρασης με το κοινό, είναι ένα μεγάλο άλμα για πρώτη φορά στο Μπρόντγουεϊ. Αλλά είναι επίσης σύμφωνο με τη συνολική άποψη του Ross για τη ζωή.
«Εννοώ, αληθινή μόδα Tracee, πάμε για το κέφι», λέει ο Ross, ο οποίος πρωταγωνιστεί επίσης σε σόλο ταξιδιωτικό σόου και πρόσφατα υπέγραψε συμφωνία ανάπτυξης με τα Fox Entertainment Studios.
Στο έργο που υποβλήθηκε για τον Tony, το οποίο γράφτηκε από τον Duncan Macmillan και τον Jonny Donahoe, ένας αφηγητής περιγράφει πώς προσπάθησαν να φτιάξουν τη μητέρα τους μετά από απόπειρα αυτοκτονίας, δημιουργώντας μια λίστα με πράγματα που κάνουν τη ζωή να αξίζει. Η λίστα, η οποία περιλαμβάνει συγκεκριμένα, λεπτομερή στοιχεία για τις απολαύσεις και τις ρουτίνες της καθημερινής ζωής, μεγαλώνει καθώς ο αφηγητής γερνάει και παλεύει με τη δική του χαρά και μοναξιά. Τα μέλη του κοινού καλούνται να φωνάξουν στοιχεία από τη λίστα καθώς προχωρά το έργο.
Η Ross, την οποία προσέγγισαν για την ανάληψη του ρόλου, είπε ότι την τράβηξε το θέμα του έργου και ο τρόπος με τον οποίο αφαιρεί το στίγμα σχετικά με την κατάθλιψη και την αυτοκτονία, καθώς και τον τόνο του κομματιού, που κινείται μεταξύ πληθωρικότητας και συναισθηματισμού.
«Υπάρχει μια πλευστότητα σε αυτό που με συγκίνησε, σαν να με συγκίνησε πραγματικά, και ένα από τα λέω μου όταν διαβάζω νέο υλικό είναι αν αρχίσω να το διαβάζω δυνατά, ξέρω ότι είναι κάτι που με καλούν να κάνω και ήμουν στο κρεβάτι μου και διάβαζα, το έκανα δυνατά και έκλαιγα», είπε ο Ross.
Γνωρίζοντας ότι η παράσταση είναι βαριά, ο Ρος μπήκε στις πρόβες με το σενάριο ήδη απομνημονευμένο. Ωστόσο, με μόλις τρεις εβδομάδες για να προετοιμαστεί για το ντεμπούτο της, καθώς και το βουνό του σεναρίου που πρέπει να αντιμετωπίσει, υπήρξαν ψηλά και χαμηλά στη διαδικασία της πρόβας, η οποία σημειώνει ότι «σας ζητάει τα πάντα».
«Αισθάνομαι, νομίζω, ακριβώς εκεί που πρέπει να είμαι, δηλαδή ότι έχω μια μέρα πρόβας όπου νιώθω μεγάλη αυτοπεποίθηση, και μετά έχω μια μέρα που νιώθω απολύτως σαν να έχω χάσει τον άνεμο κάτω από τον εαυτό μου, και νομίζω ότι αυτό ακριβώς είναι», είπε ο Ρος καθοδόν για την πρόβα στα τέλη Ιουνίου. “Έγραψα για την εμπειρία για τον εαυτό μου. Ήταν τόσο συναρπαστικό. Και χθες: “Άβολο, τρομακτικό, άβολο, ασταθές, ακατέργαστο, παράξενο και ταλαντευόμενο.”
“Είναι απολύτως φυσιολογικό. Οι δύσκολες στιγμές είναι μερικές φορές όπου μπορεί να έρθει η ανακάλυψη. Οπότε αφήστε το να συμβεί. Έτσι ανακαλύπτετε. Αυτό έγραψα στον εαυτό μου χθες”, συνέχισε ο Ross.
Σύμφωνα με αυτή την αποδοχή του αγνώστου που μοιάζει με ζεν, η Ross δεν έχει δει τον Radcliffe ή τη Hargitay να παίζουν στο σόου και δεν σκοπεύει να το κάνει πριν κάνει το ντεμπούτο της.
“Κάνω μια επιλογή να μην το δω, και έτσι είμαι, πάντα, ως άνθρωπος, όχι μόνο ως ηθοποιός. Μου αρέσει να βρίσκω τη δική μου έμπνευση και να μην καθοδηγούμαι από αυτά που ήδη ξέρω, οπότε όσο άγνωστο μπορώ, τόσο το καλύτερο για μένα”, είπε.
Ομοίως, ενώ έχει στο μυαλό της ένα σχέδιο για το τι θέλει να συμβεί πριν από την εκπομπή, λέει ότι θα το προσαρμόσει αν χρειαστεί. Περίπου 30 λεπτά πριν από την έναρξη της παράστασης, ο Ράντκλιφ ήταν ο ίδιος στο κοινό, έτρεχε πάνω κάτω στους διαδρόμους και επέλεγε τους συμμετέχοντες για να συμμετάσχουν, ενώ ο Hargitay μπήκε στο κοινό για να επιλέξει μερικούς συμμετέχοντες, αλλά και στάθηκε πίσω καθώς μια ομάδα επέλεγε άλλους, λόγω της πιο έντονης παρακοινωνικής σχέσης που έχουν ορισμένοι θαυμαστές με τους SVU αστέρι, σύμφωνα με να Οι New York Times.
Ενώ θα είναι η μόνη ηθοποιός στη σκηνή, η Ross λέει ότι την παρηγορεί το στοιχείο της συμμετοχής του κοινού στο σόου, το οποίο βλέπει επίσης τους παρευρισκόμενους να εμφανίζονται ως πατρική φιγούρα, σύμβουλος καθοδήγησης, αγάπη και πολλά άλλα.
“Αυτό που είναι εκπληκτικό σε αυτό το σόου, και για το τι είναι η κατανόηση, η γνώση και η πεποίθησή μου για ένα σόλο ταξίδι, είναι ότι δεν είναι μόνος σου, γίνεται με τη συμμετοχή. Απλώς απαιτεί ένα διαφορετικό είδος κλίσης σε άλλους ανθρώπους, και αυτό είναι το θέμα της παράστασης”, είπε ο Ross. «Είναι όμορφο, και ο σκοπός είναι να φύγει το κοινό θυμούμενος ότι είμαστε όλοι μαζί σε αυτή τη ζωή, ότι δεν είσαι μόνος στις εμπειρίες που έχεις, και στα συναισθήματα που έχεις, και στις σκέψεις που μπορεί να έχεις, που όλοι μας κάνουμε επίσης, και θα ήταν παράξενο αν δεν ήμασταν, γιατί η ζωή είναι ένα τρελό τρένο.
Το ντεμπούτο του Ross στο Broadway έρχεται λίγο πριν από την κυκλοφορία του δεύτερη σεζόν του Ταξιδεύοντας μόνοι με την Tracee Ellis Ross 20 Ιουλίου στο κανάλι Roku.
Η σειρά βλέπει τη Ross να ξεκινά μόνη της για ονειρεμένες διακοπές, με τη δεύτερη σεζόν να βλέπει τη Ross να επισκέπτεται ξανά το ελβετικό οικοτροφείο της για πρώτη φορά μετά από περίπου 40 χρόνια και επίσης να μαθαίνει να κάνει σερφ στην Αυστραλία (που όπως σημειώνει μπορεί να είναι η πρώτη και η τελευταία φορά που κάνει σερφ). Η πρώτη σεζόν ήταν μεγάλη επιτυχία για το Roku Channel, ως πρωτότυπο χωρίς σενάριο με τις περισσότερες προβολές.
Τα δύο έργα που κυκλοφόρησαν το ένα με το άλλο οδήγησαν σε αυτό που αστειεύεται η Ross είναι το «καλοκαίρι του σόλο». Αλλά είναι επίσης ένα ονοματεπώνυμο που ο Ross, ο οποίος έχει μιλήσει ειλικρινά για την εξάντληση των κοινωνικών προσδοκιών και την εξεύρεση δύναμης στο να παραμείνει ελεύθερος, παίρνει ευτυχώς.
“Μου αρέσει πραγματικά. Θέλω να πω, είναι η αλήθεια της εμπειρίας μου αυτή τη στιγμή στη ζωή μου”, είπε ο Ross. “Γνωρίζω ότι οι άνθρωποι συνδέουν αμέσως έναν μόνο ταξιδιώτη με κάποιον, ή σόλο με κάποιον που είναι ελεύθερος, αλλά το βιώνω πραγματικά ως κάτι διαφορετικό. Νομίζω ότι υπάρχουν όλα τα διαφορετικά είδη σόλο ταξιδιών. Η μεταφορά του σόλο ταξιδιού είναι ότι είναι ένα ταξίδι με τον εαυτό τους και ότι ακόμη και οι άνθρωποι σε σχέσεις χρειάζονται να έχουν μια σχέση με τον εαυτό τους. γνωρίζω, μαθαίνω και αγαπώ τον εαυτό μου και αυτό που είμαι, και γίνομαι περισσότερο από αυτό το άτομο, και νομίζω ότι με κάνει πιο διαθέσιμο για σχέσεις, φιλίες, οικογένεια, ρομαντικό, όλα αυτά, γιατί έχω την αίσθηση του ποιος είμαι και κατοικώ στο δέρμα μου, ενσωματώνω αυτό που είμαι και μου αρέσει να το μοιράζομαι με τους ανθρώπους.»
“Πιστεύω ότι είναι κάτι για το οποίο δεν συζητάμε συχνά. Νομίζω ότι είναι μια πολύ επαναστατική πράξη, ιδιαίτερα για γυναίκες και έγχρωμους, ή οποιονδήποτε χρωματίζει έξω από τις γραμμές και που δεν ζει απαραίτητα τη ζωή του με τα πρότυπα ή το status quo αυτό που αναζητώ. Κάπως βαδίζει στο δικό τους τύμπανο”, συνέχισε. “Λατρεύω λοιπόν να το μοιράζομαι αυτό με τους ανθρώπους και λατρεύω απόλυτα να συνδέομαι μαζί τους. Είναι η αλήθεια της εμπειρίας μου.”
