Η Mariska Hargitay λέει ότι ο Chris Meloni SVU Kiss γυρίστηκε, Περισσότερα σε συνέντευξη

Mariska Hargitayένα από τα πιο αγαπημένα αστέρια της τηλεόρασης (έπαιξε την Olivia Benson στο NBC Νόμος & Τάξη: Μονάδα Ειδικών Θυμάτων για 27 σεζόν, περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον έπαιξε έναν μόνο χαρακτήρα σε μια αμερικανική ζωντανή εκπομπή primetime) και έναν από τους πιο συναρπαστικούς νέους σκηνοθέτες της ταινίας (το ντεμπούτο ντοκιμαντέρ της Η μαμά μου Τζέιν κέρδισε τα βραβεία Critics Choice και Producers Guild), είναι ο καλεσμένος στο τελευταίο επεισόδιο του The Hollywood Reporter‘μικρό Βραβεία Φλυαρία podcast, το οποίο ηχογραφήθηκε μπροστά σε κοινό στο μόλις τυλιγμένο Napa Valley StreamFest.

Όπως μπορείτε να ακούσετε μέσω του προγράμματος αναπαραγωγής ήχου παραπάνω ή οποιασδήποτε σημαντικής εφαρμογής podcast, και όπως μπορείτε να διαβάσετε παρακάτω σε αποσπάσματα ελαφρώς επεξεργασμένα για σαφήνεια και συντομία, η 62χρονη βραβευμένη με Emmy και δύο φορές Χρυσή Σφαίρα σκέφτηκε το τροχαίο ατύχημα του 1967 που στοίχισε τη ζωή της μητέρας της, σταρ του κινηματογράφου. Τζέιν Μάνσφιλντκαι την τραυμάτισε? πώς, όταν ήταν 34 ετών, στην ηλικία που πέθανε ο Mansfield, παραλίγο να χάσει τη ζωή της σε τροχαίο ατύχημα και πόσο η επιβίωση άλλαξε την οπτική της για τη ζωή. και γιατί, ξεκινώντας κατά τη διάρκεια της πανδημίας COVID-19, αποφάσισε να κάνει μια ταινία για τη μαμά της – και επίσης κατέληξε να αποκαλύψει μακροχρόνια μυστικά για τον πατέρα της.

Αποκάλυψε επίσης ζουμερές πληροφορίες για SVUσυμπεριλαμβανομένου του ότι της ζητήθηκε να σκηνοθετήσει το επερχόμενο 600ο επεισόδιο της σειράς και ότι, κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων της 24ης σεζόν της σειράς, εκείνη και ο ηθοποιός Κρις Μελόνι — τους χαρακτήρες του οποίου το κοινό ήθελε εδώ και καιρό να συνδεθεί — γύρισε πράγματι μια σκηνή στην οποία οι χαρακτήρες τους φιλήθηκαν, για να Ντικ Γουλφ ασκήσει βέτο υπέρ του σχεδόν φιλιού που το έκανε στον αέρα.

Για το ατύχημα που στοίχισε τη ζωή στη μητέρα της, Τζέιν Μάνσφιλντ…

“Σίγουρα δεν θυμάμαι το ατύχημα. Και όπως λέω στην ταινία, δεν ξέρω ότι θυμάμαι τη μητέρα μου – τις δύο αναμνήσεις που έχω, δεν ξέρω αν είναι πραγματικές αναμνήσεις ή είναι πράγματα που θα ήθελα να συμβούν ή πιθανώς μια φωτογραφία που είδα. Οπότε είναι δύσκολο. Αλλά όπως ξέρουμε, το είδος του τραύματος που το ταλαιπωρώ και το αντιμετωπίζουμε σίγουρα. Είχα πολύ PTSD ως παιδί και πολύ άγχος από αυτό, και θα υπήρχαν πράγματα με τα οποία δεν είχα να το συγκρίνω γιατί ήμουν παιδί, αλλά ζούσε μέσα μου… Και έτσι, μέσω της θεραπείας που έκανα,Η μαμά μου Τζέιν), ήταν εξαιρετικό να βιώνεις τόση θεραπεία στη διαδικασία της αφήγησης αλλά και να έχεις τόσο πολύ εσωτερικό χώρο πίσω. Και αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος που μπορώ να το περιγράψω είναι ότι όταν τέτοια πράγματα φεύγουν από το σώμα σου, το νευρικό σου σύστημα ηρεμεί και γίνεσαι διαφορετικός άνθρωπος».

Σε ανθρώπους που της έλεγαν, νωρίς στην καριέρα της, ότι έπρεπε να αλλάξει πράγματα στον εαυτό της…

“Τόσοι πολλοί άνθρωποι μου είπαν να αλλάξω τα πράγματα με τον εαυτό μου. Το πρώτο και αγαπημένο μου ήταν ότι μπήκα σε μια οντισιόν σε ένα δίκτυο και συναντήθηκα με τον επικεφαλής του casting, τον επικεφαλής του ταλέντου, και μου είπε, “Ω, περίμενα μια ξανθιά.” Και είπα, “Λοιπόν, συγγνώμη!” Και μετά με ρώτησε ποιο ήταν το πραγματικό μου όνομα, κάτι που είναι αστείο. Είπα, «Πιστεύεις ότι το έφτιαξα αυτό; Αν επρόκειτο να φτιάξω ένα όνομα, δεν ξέρω ότι θα ήταν η Mariska Hargitay», που παρεμπιπτόντως, κανείς δεν μπορεί να πει. Θα έπρεπε να ήταν το «Mariska Hardtosay». Και μετά ήταν πολύ, «Πρέπει να κάνεις επέμβαση στη μύτη. Θα πρέπει να το κάνετε αυτό. Το έχεις σκεφτεί ποτέ αυτό; Είσαι κι αυτό, είσαι κι αυτό». Απλώς ακούς ότι είσαι τα πάντα. «Είσαι πολύ κοντός. Είσαι πολύ ψηλός. Είσαι πολύ εθνικός. Είσαι πολύ απλός. Είσαι πολύ όμορφη. Δεν είσαι όμορφη». Απλά τα ακούς όλα. Στο τέλος της ημέρας, λες «Ό,τι κι αν είναι».

Παραλίγο να χάσει τη ζωή της στα 34 της, την ίδια ηλικία στην οποία πέθανε μια από τις γιαγιάδες της και η μητέρα της…

“Ήμουν σε μια μοτοσικλέτα, την οποία δεν οδηγούσα ποτέ. Οδηγούσα στο πίσω μέρος. Με είχαν καλέσει στο Cirque du Soleil στο Βέγκας, και ερχόταν ο νονός μου. (Οι άλλοι στην ομάδα της που έκαναν το ταξίδι από το Λος Άντζελες) ήταν ένα σωρό κουλ μοτοσικλετιστές. Είπα, “Θα πάω μόνο αν μπορώ να οδηγήσω το παιδί.” Έτσι οδήγησα το παιδί στο αυτοκίνητό μου και μετά δύο ώρες μέσα μου είπαν, «Μαρίσκα, έλα. Μην είσαι σφιχτός. Απλώς ανέβα στη μοτοσυκλέτα ». Και, φυσικά, φόρεσα ένα καλό σακάκι και είπα, «Εντάξει, αλλά μόνο για ένα μίλι». Ανέβηκα στη μοτοσικλέτα, και σταματήσαμε σε μια πινακίδα στοπ, και το αυτοκίνητο πίσω μου ήταν (αποσπασμένη και μετά κατάλαβε ότι επρόκειτο να μας χτυπήσουν) και προσπάθησαν να φύγουν, αλλά υπήρχε ένας τηλεφωνικός στύλος, έτσι ξέφυγε, και μετά πήγαν πίσω και χτύπησαν τη μοτοσικλέτα μας. Μας σταμάτησαν, οπότε ο οδηγός πέταξε και εγώ πέταξα. Ο οδηγός έσπασε το μηριαίο οστό σε τρία σημεία και την κνήμη και την περόνη του και ήταν σε γύψο. Νόμιζα ότι πέθαινα καθώς περνούσα στον αέρα. Αυτή ήταν η σκέψη μου, όπως, «Ω, είμαι 34. Η μητέρα μου ήταν 34. Ήταν σε ένα αυτοκίνητο. Μόλις με χτύπησε ένα αυτοκίνητο. Ουάου, δεν ήξερα ότι θα πήγαινε έτσι ». Ήταν πολύ αργό. Και μετά προσγειώθηκα — και ήμουν καλά… ο αστράγαλός μου φούντωσε σαν γκρέιπφρουτ, αλλά δεν έσπασε καν… Όταν η μητέρα σου πεθαίνει στα 34 και η γιαγιά σου στα 34, νομίζεις ότι θα πεθάνεις στα 34. Και έτσι αυτή ήταν η στιγμή που είπα, «Ω, δεν είμαι η μητέρα μου, και δεν έχω καμία κατάρα». Πήγα πολύ, «Ω, έχω μια εντελώς διαφορετική τροχιά που κάνω».

Παίζοντας την Olivia Benson SVU για 27 χρόνια και μετρώντας…

«Ήταν όμορφο γιατί υπήρξε κάπως παράλληλη ανάπτυξη με τον χαρακτήρα μου, την Olivia Benson και τη Mariska, και έπρεπε ο ένας τον άλλον να το περάσουμε μαζί – να γίνουμε ηγέτης, να βρω την ισορροπία σε αυτό, να γίνω μητέρα στην εκπομπή και να πρέπει να διαχειριστώ τους ανθρώπους μου, την ομάδα μου, όταν ήμασταν ίσοι, και μετά ξαφνικά σκέφτομαι ότι είσαι διαφορετικός… Η μαμά μου Τζέιν. Αυτό είναι απλώς ένα γεγονός.”

Στη σκηνοθεσία SVUεπερχόμενο 600ο επεισόδιο…

“Μου ζήτησαν απλώς να σκηνοθετήσω το 600ο! Το οποίο θα είναι το έκτο επεισόδιο του επόμενου έτους. Είναι τρελό. Ακόμα κι εγώ δεν μπορώ να το κατεβάσω. Ακόμα κι εγώ λέω “Περίμενε, τι;!” Όχι, είναι τρελός».

Σε άτομα που κάνουν εκπομπές μέσω καλωδιακής ή ροής…

“Πηγαίνω, πόσα επεισόδια κάνεις; Πάνε “οκτώ” και “10”. Και λέω κάπως έτσι, «Γλυκιά μου, μη μου μιλάς! Δεν ξέρεις τι είναι η αντοχή. Τρέξε έναν μαραθώνιο και μετά τηλεφώνησέ με». Όχι, αλλά είναι παιδικό παιχνίδι — το είπα, και θα το ξαναπώ, είναι παιδικό παιχνίδι. Έχουν περάσει 22 επεισόδια εδώ και 27 χρόνια (εν SVU). Νομίζω ότι φέτος κάναμε 21 — πήρα ένα».

Με τον Κρις Μελόνι να διαφωνούν με τον Ντικ Γουλφ για τη σκηνή της σεζόν 24 στην οποία ο Μπένσον και ο Στάμπλερ σχεδόν φιλιούνται αλλά δεν φιλιούνται — και αποκαλύπτουν ότι γύρισαν μια διαφορετική εκδοχή…

«Νομίζω ότι νιώσαμε ότι αυτή η στιγμή κερδίσαμε, ότι αυτό το πράγμα θα μπορούσε να συμβεί για ένα δευτερόλεπτο — και έτσι το γυρίσαμε. (το κοινό τρελαίνεται) Δεν θα ήθελες να ήσουν εκεί για αυτό;! Ναι. Το γυρίσαμε με δυο διαφορετικούς τρόπους. Και μετά αυτοί (η Wolf και άλλοι) είχαν την επιλογή στο μοντάζ, και (επέλεξαν να χρησιμοποιήσουν την έκδοση του σχεδόν φιλιού αντί του φιλιού)… Εμείς (αυτή και η Meloni) διαφωνήσαμε. Διαφωνήσαμε γιατί πιστεύαμε ότι το κέρδισαν και ο τρόπος που το αντιμετώπισε ήταν πολύ περίπλοκος και πολύ όμορφος και πολύ ανθρώπινος και έδειχνε την πολυπλοκότητα της σχέσης τους και όλους τους διαφορετικούς τρόπους με τους οποίους συνδέονται… (Αλλά) ό,τι κι αν θέλω, ο Ντικ Γουλφ μπορεί να πει εντελώς, «Ε, όχι».

Για το αν ή όχι η Μελώνη, της οποίας ΑΝΗΣΥΧΙΑ Το spinoff μόλις ακυρώθηκε, θα μπορούσε να επιστρέψει στο SVU…

«Ο Chris έχει τη δική του εκπομπή τώρα (η Hulu είναι επερχόμενη Η Γη). Κάποια στιγμή; Δηλαδή, όλα είναι πιθανά. Ναί. Η απάντηση σε αυτό είναι ότι αυτός και εγώ δεν … δεν έγινε. Δεν είναι dun-dun (το ΑΝΗΣΥΧΙΑ ήχος) — δείτε τι έκανα εκεί;»

Για το γιατί αποφάσισε να κάνει Η μαμά μου Τζέιν…

«Ξεκίνησα μια ταινία για να γνωρίσω τη μητέρα μου και να μάθω γιατί έγιναν οι επιλογές που έγιναν (στην καριέρα της)… Τόσα πολλά από αυτά που σκέφτηκα, έκανα λάθος, και ήταν τόση η θεραπεία που προέκυψε από αυτό, γιατί πραγματικά ήμουν περίεργος και κατάλαβα την άλλη πλευρά… Ένα από τα πράγματα για τα οποία μιλώ στην ταινία είναι ότι ήταν πολύ δύσκολο για μένα να ακούω αυτή τη φωνή της μητέρας μου ως πονετική φωνή. και ντροπιαστικό και αγχωτικό γιατί, ως παιδί, θέλεις απλώς την αυθεντικότητα και θέλεις απλώς να νιώθεις ασφαλής… (Αλλά μέσα από το ντοκιμαντέρ) είδα αυτή τη γυναίκα στη δημόσια φωνή της στην καριέρα της και μετά άκουσε τη φωνή της με τα παιδιά της και είσαι εκεί κάτω. … Υπήρχε τόση θεραπεία και αγάπη και τόσες πολλές στιγμές αχά και τόσο πολύ δέσιμο με τα αδέρφια μου και τόσο πολύ φως που χύθηκε… Ήταν απλώς μια από τις μεγαλύτερες, πιο καθαρτικές, θεραπευτικές εμπειρίες της ζωής μου.”

Στη φωτογραφία της Sophia Loren να κοιτάζει στο πλάι το ντεκολτέ της μαμάς της…

«Ντρεπόμουν πολύ γι’ αυτό. Και τώρα λέω «Πήγαινε εσύ, κορίτσι μου».

Για το τι θα έφτιαχνε η μαμά της Η μαμά μου Τζέιν…

“Πιστεύω ότι θα ήταν τόσο περήφανη για μένα και τόσο ευγνώμων που θα συστηνόταν στον κόσμο για την καταπληκτική, περίπλοκη γυναίκα και όμορφη καλλιτέχνιδα που ήταν. Δεν νομίζω ότι η μαμά μου έπρεπε να κάνει το είδος των ταινιών και το είδος της τέχνης που ήθελε να κάνει. Δεν είχαμε την ευκαιρία να κάνουμε μια ταινία μαζί — κι όμως κάναμε μια μαζί.”