Η πρώτη κλήση του Michael B. Jordan μετά την αποκάλυψη της ιστορίας των Όσκαρ

Η ιστορία γράφτηκε όταν οι «Αμαρτωλοί» γκρεμίστηκαν Όσκαρ ρεκόρ, αλλά για Michael B. Jordanη στιγμή έγινε γρήγορα βαθιά προσωπική.

Καθώς οι επευφημίες ξεχύθηκαν και το Χόλιγουντ βούιζε, η απάντηση του ηθοποιού έκοψε τον θόρυβο.

Αντί για δημόσια γιορτή, επέλεξε κάτι πολύ πιο οικείο, αποκαλύπτοντας τη θεμελιώδη δύναμη πίσω από την καριέρα του και το συναίσθημα που οδήγησε σε έναν από τους μεγαλύτερους σταθμούς της ζωής του.

Η είδηση ​​έφτασε γρήγορα. Το «Sinners» κέρδισε εκπληκτικές 16 υποψηφιότητες για Όσκαρ, τις περισσότερες ποτέ για μία ταινία, και ο Τζόρνταν εξασφάλισε το νεύμα Α’ Ανδρικού Ρόλου. Μέσα στο σοκ και τον πανηγυρισμό, δεν δίστασε για το επόμενο βήμα του.

«Η μαμά μου ήταν η πρώτη μου κλήση», αποκάλυψε The Hollywood Reporter λίγο μετά την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων. Η στιγμή, εξήγησε, είχε ένα βάρος που ξεπερνούσε πολύ τα βραβεία.

“Ήταν υπέροχα. Πολλά δάκρυα και ο λόγος για τον οποίο είμαι ακόμη και σε αυτόν τον κλάδο και γιατί παίζω καθόλου – γιατί αυτό ήταν μια ιδέα”, συνέχισε. «Το να μιλήσεις στη γυναίκα που τα ξεκίνησε όλα σήμαινε τον κόσμο».

Το ιστορικό επίτευγμα τοποθέτησε τους “Sinners” πάνω από τους προηγούμενους κατόχους ρεκόρ “Titanic”, “La La Land” και “All About Eve”, καθένα από τα οποία ξεπέρασε με 14 υποψηφιότητες.

Ωστόσο, για τον Τζόρνταν, η σημασία ήταν λιγότερο στα στατιστικά και περισσότερο στο προσωπικό ταξίδι που τον οδήγησε εκεί.

Παρά τα πρωτοσέλιδα, ο Τζόρνταν παραδέχτηκε ότι η κλίμακα της αναγνώρισης δεν είχε κατασταλάξει πλήρως. Περιέγραψε τον εαυτό του ότι εξακολουθεί να «χωνεύει» τι σήμαινε η απάντηση της Ακαδημίας για την ταινία και όλους τους εμπλεκόμενους.

Αναλογιζόμενος τις υποψηφιότητες, τόνισε τη συλλογική προσπάθεια πίσω από την επιτυχία.

«Είναι πραγματικά μια απόδειξη για την ταινία στο σύνολό της και όλα τα κομμάτια που εμπλέκονται και τους ανθρώπους που πήγαν να δουν αυτήν την ταινία και την παρακολούθησαν», είπε.

Η αναγνώριση επεκτάθηκε πέρα ​​από αυτόν, με υποψηφιότητες Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Ryan Coogler, Β’ Γυναικείου Ρόλου για τον Wunmi Mosaku και Καλύτερου Β’ Ανδρικού Ρόλου για τον Delroy Lindo.

Αντί να πλαισιώνει τη στιγμή ως προσωπική νίκη, ο Τζόρνταν ανακατευθύνει συνεχώς τα φώτα της δημοσιότητας στους συνεργάτες και το κοινό που βοήθησαν να ανυψωθεί το έργο στην ιστορία των Όσκαρ.

Στον απόηχο του «Sinners» που έσπασε ένα μακροχρόνιο ρεκόρ των Όσκαρ, ο σκηνοθέτης Ράιαν Κούγκλερ παραδέχτηκε ότι η κλίμακα της στιγμής τον ακινητοποίησε.

Σε μια συνομιλία με Διορία λίγο μετά την ανακοίνωση των υποψηφιοτήτων, ο Coogler περιέγραψε την αναγνώριση ως σουρεαλιστική και βαθιά ευχάριστη, ειδικά δεδομένων των αρχικών προσδοκιών του για την ταινία.

«Δεν είχα καμία προσδοκία όταν επρόκειτο για την αναγνώριση του τι έκανε (η ομάδα)», είπε. “Για μένα, οι άνθρωποι που απλώς εμφανίζονταν στον κινηματογράφο και περνούσαν καλά, αυτό θα ήταν αρκετό. Αξίζει όλη την προσπάθεια. Αλλά το ότι οι άνθρωποι θα εξετάσουν την τέχνη και τα επιτεύγματα που συνέβαλαν σε αυτό ξεχωριστά. Είναι τόσο ικανοποιητικό.”

Ο Κούγκλερ αφιέρωσε επίσης χρόνο για να τονίσει τη συναισθηματική σημασία του να δει τον Τζόρνταν να κερδίζει μια υποψηφιότητα καλύτερου ηθοποιού, αντανακλώντας τη μακρά δημιουργική τους ιστορία μαζί.

“Προφανώς, οι τρεις μας δουλεύουμε με τον Michael από το 2012. Αυτή είναι μια σχέση 14 ετών. Επομένως, το να τον βλέπουμε να πετυχαίνει αυτή την αναγνώριση από τους συνομηλίκους του, είναι απλώς το καλύτερο συναίσθημα. Απλώς νιώθουμε πραγματικά, πραγματικά, πολύ χαρούμενοι που είπαν ναι στο έργο, πρώτα απ’ όλα, και χαρούμενοι για αυτούς”, είπε ο Coogler.

Η μητέρα του Τζόρνταν, η Ντόνα, έχει γίνει μια ήσυχη σκηνοθέτιδα καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν των βραβείων. Στις Χρυσές Σφαίρες του 2026, τράβηξε τα γέλια αφού αντέδρασε στον παιχνιδιάρικο μονόλογο της παρουσιάστριας Nikki Glaser για τον διπλό ρόλο του γιου της στο “Sinners”.

“Δεν μπορώ να το πιστέψω, πήραμε δύο Michael B. Jordans. Όταν το είδα, ήμουν σαν ο Nikki B. Jerkin’, γιατί ήταν φοβερό”, αστειεύτηκε ο Glaser, συνειδητοποιώντας γρήγορα ότι η Donna ήταν στο κοινό.

Η Ντόνα, που κρατούσε ένα ποτό στο χέρι της, γούρλωσε τα μάτια της καθώς πολλοί γελούσαν στο αστείο.

Ο Γκλέιζερ ακολούθησε γρήγορα ένα χαμόγελο, προσθέτοντας: “Λυπάμαι πολύ. Θα έπρεπε να ήταν DM.”

Η στιγμή έγινε ένα από τα πιο κοινά κλιπ της τελετής, ενισχύοντας περαιτέρω την απροσδόκητη δημοτικότητα της Donna κατά τη διάρκεια των βραβείων του γιου της.