Αν μη τι άλλο, η νέα ταινία για τον Τζορτζ Ουάσιγκτον – που κυκλοφόρησε ακριβώς την ώρα για τα 80ά, εννοώ τα 250α γενέθλια της Αμερικής – θα δώσει ένα διάλειμμα στους καταπονημένους δασκάλους μας. Είναι πολύ εύκολο να τους φανταστείς να βάζουν τα πόδια τους στα θρανία τους και να παίρνουν έναν υπνάκο που τους αξίζει ενώ προβάλλουν την ταινία για τους μαθητές της μέσης εκπαίδευσης. Απεικονίζοντας τις στρατιωτικές περιπέτειες του πρώτου μας προέδρου όταν ήταν μόλις στα 20 του χρόνια κατά τη διάρκεια του Γαλλικού και Ινδικού πολέμου, Νεαρή Ουάσιγκτον παρέχει μια ιστορία ιστορικής προέλευσης που ταιριάζει καλά στην τρέχουσα τρέλα μας με τους υπερήρωες.
Μετά από μια πρώιμη σκηνή στην οποία βλέπουμε τον 12χρονο Τζορτζ (Γουίλ Τζόζεφ) να μένει αποσβολωμένος από τον θάνατο του πατέρα του και να παρηγορείται από την σθεναρή μητέρα του Μαίρη (Μαίρη-Λουίζ Πάρκερ) και τον ετεροθαλή αδερφό Λόρενς (Τζον Φος), η υπόλοιπη ιστορία διαδραματίζεται το 1855. Τζορτζ (William Franklyn-Miller Dongji Rescue), τώρα ένας 22χρονος άντρας με λουράκια, μοντέλο-όμορφος, είναι απεγνωσμένα φιλόδοξος να ανέβει πάνω από τον μέτριο σταθμό της ζωής του.
Νεαρή Ουάσιγκτον
Η κατώτατη γραμμή
Σαν ένα Κλασικό Εικονογραφημένο κόμικ έρχεται σε πολύ δύσκολη ζωή.
Ημερομηνία κυκλοφορίας: Παρασκευή 3 Ιουλίου
Εκμαγείο: William Franklyn-Miller, Ben Kingsley, Andy Serkis, Mary-Louise Parker, Kelsey Grammer, Joel Smallbone, John Foss, Mia Rodgers
Διευθυντής: Jon Erwin
Σεναριογράφοι: Jon Erwin, Tom Provost, Diederik Hoogstraten
Βαθμολογία PG-13, 2 ώρες 5 λεπτά
Αφού απορρίφθηκε από τον βρετανικό στρατό (ω, η ειρωνεία!), υπαινίσσεται έξυπνα τον Λόρδο Fairfax (Kelsey Grammer, που υποδύεται μια εκδοχή του 18ου αιώνα του Frasier), ο οποίος γίνεται ο μέντοράς του. Ο Τζορτζ καταφέρνει να διοριστεί ως ταγματάρχης στην πολιτοφυλακή της Βιρτζίνια, έστω και χωρίς αμοιβή, από τον Αντικυβερνήτη Ρόμπερτ Ντίνγουιντλ (Μπεν Κίνγκσλεϊ, με σκωτσέζικη προφορά), κυρίως λόγω των γνώσεών του για τη γύρω περιοχή, την οποία έχει εξαντλητικά ερευνήσει και όπου οι Γάλλοι έχουν αρχίσει να καταπατούν.
Η στρατιωτική του καριέρα αρχικά δεν πηγαίνει τόσο καλά, συμπεριλαμβανομένου του να οδηγεί τους άνδρες του σε μια καταστροφική μάχη με πολλές απώλειες. Σύντομα όμως μαθαίνει τα μαθήματά του και αποκαλύπτει την ανδρεία του, με την επιβίωσή του κατά τη διάρκεια των αψιμαχιών που ακολούθησαν να αποδίδεται σε θεϊκή προστασία. Ένας ηγέτης των ιθαγενών, όταν εισήχθη στην Ουάσιγκτον, είπε επίσημα: «Θα θυμάμαι αυτό το όνομα». Και ο Dinwiddle, ο οποίος στο παρελθόν ειρωνεύτηκε την ορμητικότητα της Ουάσιγκτον, γίνεται προσήλυτος, λέγοντάς του: «Είσαι ο άνθρωπος της ώρας».
Όπως μπορείτε να πείτε, το σενάριο που συνυπογράφει ο σκηνοθέτης Jon Erwin (Οίκος του Δαβίδ, Αμερικανός αουτσάιντερ), Ο Tom Provost και ο Diederik Hoogstraten διαθέτουν το είδος των αποκηρυγτικών διαλόγων που φαίνεται πιο κατάλληλο για να συνοδεύσει τα πάνελ graphic novel. Ποτέ δεν έχουμε αληθινή αίσθηση των εσωτερικών σκέψεων του Ουάσιγκτον, για το οποίο φταίει λιγότερο ο ηθοποιός που τον υποδύεται (αν και ο κενός αέρας του Franklyn-Miller δεν βοηθάει τα πράγματα) παρά η πρόχειρη αντιμετώπιση που επικεντρώνεται περισσότερο στις πολυάριθμες σκηνές μάχης. Και ενώ αυτές οι σεκάνς παρουσιάζουν μια αξιοθαύμαστη ιστορική ακρίβεια στην απεικόνιση των διαφορετικών στυλ μάχης των γαλλικών και βρετανικών δυνάμεων της περιόδου, αμαυρώνονται από ψηφιακά ειδικά εφέ που συχνά αποδεικνύονται μη πειστικά.
Νιώθοντας πολύ περισσότερο από τις δύο ώρες, Νεαρή Ουάσιγκτον πάσχει από την άκαμπτη, βαρετή ποιότητα τόσων ιστορικών δραμάτων, ειδικά εκείνων που αφορούν τη συγκεκριμένη περίοδο της ιστορίας (Ο Howards της Βιρτζίνια, Επανάσταση, Ο Πατριώτηςξεκουράζω την υπόθεσή μου). Και ενώ στην ταινία συμμετέχουν αρκετοί γνωστοί ηθοποιοί, οι ερμηνείες τους αποσπούν κυρίως την προσοχή. Ο Άντι Σέρκις, ως ένας αλαζονικός Βρετανός στρατηγός που μοιραία συναντά τις δυνάμεις του, είναι τόσο υπερβολικός που κάνει το έργο του ως Γκόλουμ να φαίνεται λεπτό.
Νεαρή Ουάσιγκτον απολαμβάνει τον πατριωτισμό του σε κάθε βήμα, αλλά γυρίστηκε στην Ιρλανδία, προφανώς δεν υπάρχει πουθενά στην Αμερική που να προσεγγίζει τα τοπία της Βιρτζίνια της περιόδου. Ακόμη πιο κατάφωρα, η ταινία συνεχίζει την τάση του Angel για την καμπάνια μάρκετινγκ «Pay It Forward», με τους τίτλους τέλους να περιλαμβάνουν ένα ειδικό μήνυμα από την Kelsey Grammer που εξυμνεί τις αρετές της Αμερικής και παρακαλεί τα μέλη του κοινού να αγοράσουν εισιτήρια για άλλους, ώστε να μπορέσουμε να την κάνουμε «Νο. 1 ταινία της Αμερικής!». Το να κάνουμε κάτι λιγότερο, μας δίνεται να πιστεύουμε, θα ήταν εντελώς αντιαμερικανικό.
