Ανασκόπηση «Εκτός Πανεπιστημιούπολης»: Το Amazon’s College Hockey Romance

Ισχύει το ρητό «Μια ανερχόμενη παλίρροια σηκώνει όλα τα σκάφη» για υποείδη ρομαντισμού στη μικρή οθόνη; Η Amazon σίγουρα το ελπίζει. Ως ειδύλλιο που περιλαμβάνει έναν σταρ χόκεϊ με προβλήματα μπαμπά, η νέα του σειρά Εκτός Πανεπιστημιούπολης δεν θα είναι σε θέση να αποφύγει τις αντανακλαστικές συγκρίσεις με Έντονη αντιπαλότητα — και, δεδομένης της αστραπιαίας επιτυχίας του δράματος του HBO, είναι απίθανο να τους ανταποκριθεί.

Εκτός Πανεπιστημιούπολης Μπορούμε μόνο να προσευχόμαστε ότι οι εν λόγω συγκρίσεις θα τραβήξουν την προσοχή ενός κοινού που είχε πρόσφατα προετοιμαστεί για ιστορίες αγάπης που περιλαμβάνουν ιδρωμένους άντρες με μπαστούνια σε παγοπέδιλα και ότι η δική του γοητεία θα είναι αρκετή για να τους κάνει να μείνουν.

Σε αυτό το μέτωπο, υπάρχουν καλά και κακά νέα. Λιγότερο αδύναμος, λιγότερο συναισθηματικός και, κατά κάποιο τρόπο, ίσως ακόμη λιγότερο ενδιαφέρον για το άθλημα του χόκεϊ από Έντονη αντιπαλότητα, Εκτός Πανεπιστημιούπολης είναι απίθανο να αντικαταστήσει την προηγούμενη σειρά στις καρδιές των περισσότερων ερωτευμένων. Αλλά μόλις ξεπεράσετε την παράσταση, δεν είναι, η παράσταση που είναι στην πραγματικότητα έχει μικρές απολαύσεις να προσφέρει.

Διασκευή της Louisa Levy από μια σειρά βιβλίων της Elle Kennedy, Εκτός Πανεπιστημιούπολης παίζει σαν ένα κολάζ από ανακυκλωμένα ρομαντικά τροπάρια, από «τα αντίθετα ελκυστικά» έως «ψεύτικα ραντεβού» έως «το διαβόητο playboy πιάνει συναισθήματα για το τελευταίο άτομο που περίμενε». Αυτό δεν είναι τόσο αστοχία της σειράς όσο και η κεντρική της απήχηση: Η είσοδος σε αυτόν τον κόσμο θα πρέπει να αισθάνεται τόσο άνετα όσο το να γλιστράτε σε ένα ζεστό αφρόλουτρο — ίσως ακόμη και με έναν δονητή, αν αυτό σας αρέσει, όπως συμβαίνει για μερικούς από αυτούς τους χαρακτήρες.

Κάπου σε μια γενική πανεπιστημιούπολη κολεγίου της Νέας Αγγλίας βρίσκονται δύο φωτογενείς φοιτητές με δύο φαινομενικά άσχετα προβλήματα. Η Hannah (Ella Bright) είναι μια σπουδαία μουσική που απελπιστικά φεγγαρίζει πάνω από τον Justin (Josh Heuston), έναν απρόσμενο ροκ σταρ. Ο Garrett (Belmont Cameli) είναι ο αρχηγός της ομάδας χόκεϋ της σχολής με προορισμό το NHL, ο οποίος αγωνίζεται να κρατήσει τους βαθμούς του αρκετά υψηλούς ώστε να συνεχίσει να παίζει.

Ο Γκάρετ δεν κοίταξε ποτέ δύο φορές τη Χάνα, παρά το γεγονός ότι μία από τις τρεις δουλειές της στη μελέτη εργασίας ήταν τραπέζια αναμονής στο στέκι της πανεπιστημιούπολης που συχνάζει, και παρά το γεγονός ότι ο καλύτερός του φίλος (ο Λόγκαν του Αντόνιο Τσιπριάνο) την τρέφει προφανώς. Όμως, αφού παρατηρεί ότι παίρνει το μάθημα που αποτυγχάνει, ο Γκάρετ προτείνει μια συμφωνία: Αν συμφωνήσει να τον διδάξει, θα τη βοηθήσει να πάρει τον Τζάστιν, κυρίως προσποιούμενος ότι βγαίνει ραντεβού για να κάνει τον Τζάστιν να ζηλέψει.

Εάν αυτή η συμφωνία δεν έχει πολύ νόημα – θα πίστευε κανείς ότι ο Γκάρετ, που είναι πλούσιος, θα μπορούσε απλώς να πληρώσει τη Χάνα, που χρειάζεται απεγνωσμένα τα χρήματα – Εκτός Πανεπιστημιούπολης μετά βίας προσποιείται το αντίθετο. Πραγματικά, είναι μια πρόφαση να βάλεις μαζί δύο χαρακτήρες που κατά τα άλλα τρέχουν σε αμοιβαία αποκλειστικούς κοινωνικούς κύκλους, και μετά να ελπίζεις ότι οι σπίθες μεταξύ τους θα κάνουν τα υπόλοιπα.

Ως επί το πλείστον, το κάνουν, αν και χρειάζεται ένα λεπτό για να φτάσετε εκεί. Ενώ ο Bright (που, στα 19 του, μπορεί να είναι το μόνο μέλος του καστ που δεν παίζει αρκετά χρόνια νεότερος) ενσαρκώνει την ηλιόλουστη ενέργεια της Hannah από το άλμα, η Cameli δυσκολεύεται πιο πολύ να κάνει τη στωική ψυχραιμία του Garrett να διαβαστεί ως κάτι περισσότερο από κενό. Αλλά είναι, ευτυχώς, πολύ καλύτερος στο να παίζει την πιο απαλή πλευρά του Garrett, η οποία βγαίνει σχεδόν αμέσως καθώς αρχίζει να ζεσταίνεται προς τη Hannah.

Η σειρά είναι πιο αγαπητή όταν οι δυο τους απλώς συνδέονται, είτε πρόκειται για τον συνήθως γεμάτη αυτοπεποίθηση Garrett που κοιτάζει ντροπαλά τη Hannah απέναντι από ένα γεμάτο δωμάτιο, είτε για τη συνήθως κρατημένη Hannah που αναλαμβάνει με σιγουριά τη σχέση τους. Είναι στο δεύτερο πιο αξιαγάπητο όταν η Hannah εκμυστηρεύεται για όλα αυτά στην κολλητή της στο θέατρο, Allie, που έπαιζε με ελκυστικό κέφι η Mika Abdalla.

Εκτός Πανεπιστημιούπολης δεν κάνει τίποτα για το σεξουαλικό φορτίο μεταξύ των δύο απαγωγών του. Η εποχή ανοίγει με τη Χάνα να μπαίνει κατά λάθος πάνω στον Γκάρετ σε ένα ντους στα αποδυτήρια, οπότε η κάμερα παραμένει στη μυώδη πλάτη του, τους κυματιστούς κοιλιακούς του και τις σταγόνες νερού που χύνονται και οι δύο. Μόλις η Hannah και ο Garrett αρχίσουν να αναπτύσσουν αληθινά συναισθήματα ο ένας για τον άλλον – θα έλεγα ότι είναι spoiler alert, αλλά έλα – οι οργασμοί είναι και ο τρόπος που εκφράζουν την εμπιστοσύνη τους ο ένας στον άλλο και πώς την ενισχύουν.

Αυτό αποδεικνύεται ότι είναι πιο σοβαρή υπόθεση από ό, τι θα περίμενε κανείς, αφού Εκτός Πανεπιστημιούπολης συνδυάζει κάθε μισό του κεντρικού του συνδυασμού με ένα τραυματικό παρασκήνιο για να εξηγήσει τις ανησυχίες της για το σεξ και τις δικές της για τη δέσμευση. Προς τιμήν του, τα καταφέρνει χωρίς να ανάγει κανέναν από τους δύο χαρακτήρες μόνο στις τραγωδίες του. Αποκαλύπτοντας τις λεπτομέρειες μόνο λίγο-λίγο, μας επιτρέπει να γνωρίζουμε ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι τώρα προτού αναγκαστούμε να αποσυσκευάσουμε πλήρως τις αποσκευές που κουβαλούσαν μαζί τους όλο αυτό το διάστημα.

Αν όμως η πρόθεση είναι αξιοθαύμαστη, η εκτέλεση είναι τρανταχτή. Η οκτάωρη σεζόν παλεύει κατά καιρούς να συνδυάσει τα πιο χνουδωτά ρομαντικά της στοιχεία με τα πιο βαριά δραματικά στοιχεία, προκαλώντας κάποιες ενοχλητικές τονικές αλλαγές και κάποιους βαρύγδουπους διαλόγους. Μια από τις πρώτες συνομιλίες του Garrett και της Hannah ξεκινάει με ένα αστείο Βρώμικος Χορός προτού πάρει μια ξαφνική παρέκκλιση στις φωνές της για την εξύμνηση της βίας από το χόκεϊ. είναι απαραίτητο να προαναγγέλλει αλλά και να προκαλεί χτυπήματα. Μια άλλη προσπάθεια εξισορρόπησης και των δύο πλευρών δίνει τη συζήτηση στα αποδυτήρια για τη συναίνεση τόσο απίστευτα υγιεινή που μπορεί να προέρχεται από επεισόδιο της επόμενης σεζόν. Τεντ Λάσο.

Τελικά, Εκτός Πανεπιστημιούπολης δεν μπορεί να κρατήσει άλλο το σκοτάδι. Έχοντας πρωτοφορτώσει το πιο γλυκό, ζωηρό υλικό του στο πρώτο μισό της σεζόν, οι καλές στιγμές κορυφώνονται γύρω στο μεσαίο σημείο, αφήνοντας το πίσω μισό να ασχοληθεί με όλες τις πιο θλιβερές, άσχημες εξελίξεις που σχετίζονται με την ιστορία. Μέχρι τη στιγμή που η Hannah και ο Garrett φτάσουν ξανά στο φως, το ευτυχές τέλος τους (και πάλι, θα έλεγα spoiler alert, αλλά άντε) φαίνεται σαν μια εκ των υστέρων σκέψη.

Αυτή η αίσθηση δεν βοηθά το γεγονός ότι από εκείνο το σημείο, Εκτός Πανεπιστημιούπολης έχει ήδη αρχίσει να στρέφει την προσοχή του μακριά από αυτό το πρωταγωνιστικό ζευγάρι σε ένα άλλο ζευγάρι μεταξύ των φίλων τους (χωρίς spoilers αυτή τη φορά) που φαίνονται έτοιμοι να πάρουν το επίκεντρο την επόμενη σεζόν, με τον τρόπο που διάφοροι Μπρίτζερτον βρίσκουν εναλλάξ αγάπη σε διάφορες μπάλες. Είναι μια περίεργη επιλογή αν το δείτε ως την παράσταση Graham και Hannah, υποδηλώνοντας μια αναντιστοιχία μεταξύ του όγκου της ιστορίας που έπρεπε να πουν οι συγγραφείς γι ‘αυτούς και του αριθμού των επεισοδίων που έπρεπε να συμπληρώσουν. Αλλά αν το δεις, όπως το χόκεϊ, ως ομαδική προσπάθεια, ίσως είναι απλώς καλή στρατηγική.