Οι δημιουργικές απώλειες θέσεων εργασίας της Καλιφόρνια δεν είναι θύματα τεχνητής νοημοσύνης, σύμφωνα με ευρήματα

Οι γνώστες του κλάδου γνωρίζουν πολύ καλά την ιστορία.

Τα τελευταία χρόνια, καθώς το Χόλιγουντ αναδιαρθρώθηκε για να καλύψει τη ζήτηση για streaming ψυχαγωγίας και καθώς οι μεγάλες επιχειρήσεις θεώρησαν σκόπιμο να συγχωνευτούν, η βιομηχανία του θεάματος μείωσε τους προϋπολογισμούς, έριξε θέσεις εργασίας και σε ορισμένες περιπτώσεις ανέθεσε εργασία στο εξωτερικό. Αυτή η οδυνηρή στιγμή συστολής συνέπεσε με άλματα προς τα εμπρός στη γενετική τεχνητή νοημοσύνη όπως η κυκλοφορία του ChatGPT το 2022, την ίδια χρονιά που το Netflix και το υπόλοιπο Χόλιγουντ άρχισαν να αλλάζουν τα μοντέλα ροής τους για να επικεντρωθούν στην κερδοφορία.

Αλλά μην κατηγορείτε τη γενεσιουργό τεχνητή νοημοσύνη για την καταστροφική πρόσφατη συρρίκνωση του δημιουργικού εργατικού δυναμικού της Καλιφόρνια, λέει η τελευταία έκθεση από το Otis College of Art and Design, που εδρεύει στο Λος Άντζελες, το οποίο παράγει έρευνα ετησίως που περιλαμβάνει τις βιομηχανίες κινηματογράφου, μόδας, παιχνιδιών, μέσων ενημέρωσης, διαφήμισης, τεχνών και αρχιτεκτονικής της πολιτείας.

«Το μοτίβο της απώλειας θέσεων εργασίας όσον αφορά τους τύπους θέσεων εργασίας που χάνονται και όταν χάνονται δεν υποστηρίζει το γεγονός ότι υπήρξε αυτή η μετατόπιση εργαζομένων από τεχνητή νοημοσύνη», λέει ο συν-συγγραφέας της φετινής έρευνας Patrick Adler, ιδρυτικός εταίρος της Westwood Economics and Planning Consultants. «Αυτό που διαπιστώνουμε είναι ότι η τεχνητή νοημοσύνη, στη δημιουργική οικονομία, άλλαξε δραματικά τον τρόπο με τον οποίο γίνεται η εργασία».

The Hollywood Reporter είδαν την έκθεση του 2026, με τίτλο «Δημιουργική διαταραχή: AI και η δημιουργική οικονομία της Καλιφόρνια: 2022–2025», πριν από την κυκλοφορία της στις 7 Απριλίου. Η έρευνα αναπτύχθηκε από το Otis College of Art and Design σε συνεργασία με την Westwood Economics and Planning Consultants. Εκτός από τον Adler, ο Taner Osman συνέγραψε την έκθεση, η οποία χρησιμοποίησε δημόσια δεδομένα για την παραγωγή ποσοτικών αναλύσεων και συνεντεύξεων με δημιουργικούς επαγγελματίες για την παραγωγή ποιοτικών αξιολογήσεων.

Μεταξύ 2022 και 2025, η δημιουργική οικονομία της Καλιφόρνια έχασε το 14 τοις εκατό των θέσεων εργασίας της, ή 114.000 ρόλους. Σύμφωνα με την έκθεση οι απώλειες ήταν επικεντρώθηκε σε δύο τομείς ειδικότερα: τον κινηματογράφο, την τηλεόραση και τον ήχο (που σημείωσε μείωση σχεδόν 30% στις θέσεις εργασίας εκείνη την περίοδο) και στα παραδοσιακά μέσα (με μείωση σχεδόν 34%).

Όμως, σημειώνουν οι συγγραφείς, οι θέσεις εργασίας που εκτίθενται περισσότερο στην τεχνητή νοημοσύνη στη δημιουργική οικονομία της πολιτείας – αυτές των συγγραφέων, των προγραμματιστών λογισμικού και των καλλιτεχνών – αυξάνονται σε αριθμό αντί να συρρικνώνονται. Αναρτήσεις θέσεων εργασίας για αυτά τα επαγγέλματα έχουν επίσης αναρτηθεί.

Αντί για την τεχνητή νοημοσύνη, «η απάντηση (για αυτήν την απώλεια θέσεων εργασίας) βρίσκεται σε έναν συνδυασμό μετατόπισης ρόλων χαμηλότερης αμοιβής λόγω κόστους και δομικών αλλαγών στους δημιουργικούς τομείς που έχουν πλήξει την Καλιφόρνια πιο σκληρά από το υπόλοιπο έθνος», λέει η έκθεση. Ενώ άτομα με χαμηλότερα αμειβόμενα επαγγέλματα έχουν εγκαταλείψει την Καλιφόρνια κυρίως λόγω του υψηλού κόστους ζωής, η πολιτεία έχει επίσης πληγεί σκληρά από τις περικοπές στον προϋπολογισμό που ακολούθησαν την εποχή της «Peak TV» στο Χόλιγουντ.

Τα καλά νέα για τους εργαζομένους του Χόλιγουντ είναι ότι μέχρι στιγμής η παραγωγική χρήση τεχνητής νοημοσύνης σε δημιουργικές βιομηχανίες φαίνεται να αντικαθιστά συγκεκριμένα καθήκοντα αντί για το προσωπικό. Μετά τη διεξαγωγή συνεντεύξεων με εργαζομένους στις δημιουργικές βιομηχανίες της Καλιφόρνια, οι συγγραφείς αναφέρουν ότι «Κανένας ερωτώμενος δεν περιέγραψε την τεχνητή νοημοσύνη ότι έχει αντικαταστήσει έναν ολόκληρο ρόλο ή μια ροή εργασίας». Προσθέτουν, «Όπου χρησιμοποιείται η τεχνητή νοημοσύνη, αναπτύσσεται για καλά καθορισμένες δραστηριότητες όπου το αποτέλεσμα είναι επαληθεύσιμο, η εξοικονόμηση χρόνου είναι σαφής και η ποιότητα της παραγωγής ανταποκρίνεται στις προσδοκίες».

Ένα παράδειγμα που χρησιμοποιείται στην έκθεση είναι αυτό της μεταπαραγωγής στον κινηματογράφο και την τηλεόραση, όπου η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να επιτύχει rotoscoping ή αφαίρεση καλωδίων, αλλά παλεύει με δημιουργικές εργασίες. Επιπλέον, ο έλεγχος των εξόδων τεχνητής νοημοσύνης δημιουργεί πρόσθετο έργο για τους ανθρώπους. Ένας ιδιοκτήτης εταιρείας VFX που αναφέρεται στην έκθεση περιγράφει τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης σε μια μεγάλη τηλεοπτική παραγωγή ως «Έχουν 15 καλλιτέχνες που κάθονται σε σταθμούς εργασίας και διορθώνουν την τεχνητή νοημοσύνη… Όταν πολλαπλασιάζεις το ποσοστό των καλλιτεχνών επί 15 και το βάζεις σε σχέση με το κόστος της δουλειάς που κάνεις, αναιρεί κάθε εξοικονόμηση που σου προσφέρει η AI».

Η έκθεση υποστηρίζει επίσης ότι οι δημιουργικοί εργαζόμενοι έχουν σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό του πόσο παραγωγική τεχνητή νοημοσύνη χρησιμοποιείται στους τομείς τους. Ενώ μπορεί να ακολουθούν τις οδηγίες ή τους κανόνες που ορίζονται από τους επόπτες, οι εργαζόμενοι είναι συνήθως αυτοί που χρησιμοποιούν απευθείας την τεχνητή νοημοσύνη. “Ένας εργαζόμενος που πιστεύει στην τεχνολογία θα επαναλάβει υπομονετικά· ένας δύσπιστος μπορεί να συμπεράνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι ακόμη σε θέση να εκτελέσει μια συγκεκριμένη εργασία. Και οι δύο απόψεις ήταν παρούσες μεταξύ των ερωτηθέντων”, γράφουν οι συγγραφείς. Οι συγγραφείς διαπιστώνουν ότι πολλοί εργαζόμενοι ανησυχούσαν για την ηθική της χρήσης της τεχνητής νοημοσύνης, ενώ ορισμένοι έκρυψαν ακόμη και τη χρήση της τεχνητής νοημοσύνης, φοβούμενοι ότι μπορεί να τους χαρακτηρίσει ως αναλώσιμους.

Ενώ η έρευνα διαπιστώνει ότι η τεχνητή νοημοσύνη δεν εκτοπίζει τους εργαζόμενους στη δημιουργική οικονομία στην πολιτεία, υποστηρίζει ότι η τεχνολογία ήδη αλλάζει τη φύση της δημιουργικής εργασίας. Οι ερωτηθέντες είπαν ότι η τεχνολογία αυξάνει τις προσδοκίες παραγωγικότητας, ότι οι μάνατζερ επενδύουν σε εργαλεία τεχνητής νοημοσύνης και όχι σε ανθρώπινους συνεργάτες και ότι αντιμετωπίζουν πίεση να παράγουν εργασία χαμηλότερης ποιότητας.

Ένας διευθυντής δημιουργικού κίνησης που αναφέρεται στην έκθεση θυμάται μια ενδεικτική στιγμή που βίωσαν στη δουλειά: “Ο δημιουργικός διευθυντής είπε: “Σε ένα συγκεκριμένο σημείο, πρέπει απλώς να πείτε ότι είναι αρκετά καλό”, κάτι που νομίζω ότι είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος της τεχνητής νοημοσύνης. Χαμηλώνουμε τα πρότυπά μας.”

Οι συγγραφείς συνιστούν στους δημιουργικούς οργανισμούς να ανταποκρίνονται σε αυτόν τον σκεπτικισμό και την αβεβαιότητα σχετικά με την τεχνητή νοημοσύνη, μη βιαζόμενοι με την εφαρμογή εργαλείων τεχνητής νοημοσύνης και καταπολεμώντας το στίγμα που έχουν τα στελέχη τους όσον αφορά τη χρήση της τεχνολογίας, εφαρμόζοντας πολιτικές όπως το πάγωμα της πυρκαγιάς. Οι συγγραφείς εξηγούν: «Οι εργαζόμενοι που ξέρουν ότι δεν θα υιοθετήσουν τον εαυτό τους χωρίς δουλειά θα πειραματιστούν πιο ανοιχτά, θα μοιραστούν γνώσεις πιο ελεύθερα και θα επενδύσουν γνήσια προσπάθεια για να λειτουργήσουν τα εργαλεία AI».

Με άλλα λόγια, λέει ο Adler, «Υπάρχουν αρκετά καλά στοιχεία ότι αποκαλύπτουμε ότι η υιοθέτηση της τεχνητής νοημοσύνης θα ήταν πολύ πιο γρήγορη, πολύ πιο βαθιά εάν οι δημιουργικοί εργαζόμενοι είχαν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε αυτήν».