Wallis Annenberg Wildlife Pass στο μονοπάτι προς την είσοδο του φθινοπώρου

Για τους 300.000 οδηγούς που περνούν καθημερινά από τον αυτοκινητόδρομο Agoura Mountains 101, το πέρασμα Willis Annenberg Wildlife Pass φαίνεται σχετικά αμετάβλητο από το περασμένο καλοκαίρι, εκτός από ορισμένους αυτοφυείς θάμνους που αναπτύσσονται κατά μήκος των εξωτερικών τοίχων.

Ενώ η δραστηριότητα φαίνεται να επικεντρώνεται σε ό,τι είναι πιο σημαντικό στη διέλευση άγριας ζωής στον κόσμο, υπάρχουν πολλές αργές, δαπανηρές εργασίες στον χώρο που είναι δύσκολο να μεταφερθούν στον χώρο, δήλωσε ο Robert Rock, διευθύνων σύμβουλος της Rock Design Aggregates με έδρα το Σικάγο και ο αρχιτέκτονας τοπίου που επιβλέπει το έργο. Αυτό περιλαμβάνει:

• Μετακίνηση ηλεκτρικών γραμμών, γραμμών ύδρευσης και άλλων υπηρεσιών κοινής ωφέλειας υπόγεια – με κόστος σχεδόν 20 εκατομμύρια δολάρια – μέσω της νότιας διάβασης.
• ΑΝΟΙΞΤΕ τουλάχιστον 140 βαθιές τρύπες κατά μήκος 175 ποδιών του δρόμου Αγούρα και σκυρόδεμα για να σχηματίσουν τα θεμέλια της σήραγγας πάνω από την πρόσοψη του δρόμου. Η σήραγγα θα υποστηρίξει περίπου 3 εκατομμύρια κυβικά πόδια χώματος που εφαρμόζεται νότια του περάσματος προς τα βουνά Σάντα Μόνικα, σχεδόν αρκετό χώμα για να γεμίσει το μισό Στάδιο SoFi, είπε ο Ροκ.
• Επεξεργαστείτε ξανά ορισμένα χαρακτηριστικά του έργου που δεν είναι προσανατολισμένα στην άγρια ​​ζωή για να μειώσετε το κόστος κατασκευής αερόστατων. Για παράδειγμα, μια υπόγεια σήραγγα που επέτρεπε στις εταιρείες κοινής ωφέλειας να οδηγούν και να επιθεωρούν τον εξοπλισμό τους έχει μετατραπεί σε έναν μεγάλο αγωγό αρκετά μεγάλο ώστε τα καλώδια και τα καλώδια να έλκονται εύκολα.

Η Petra και η Beth Pratt, ο περιφερειακός εκτελεστικός διευθυντής της Εθνικής Ομοσπονδίας Άγριας Ζωής στην Καλιφόρνια και επικεφαλής της εκστρατείας Save LA Cougars, ταξίδεψαν στην κορυφή της διάβασης μια ηλιόλουστη μέρα την περασμένη εβδομάδα για να συζητήσουν την κατάσταση του πολυαναμενόμενου έργου, του οποίου η ημερομηνία ολοκλήρωσης ήταν η πρώτη που πλησίαζε το τέλος του 2025.

Αρκετές έχουν δημιουργήσει σημαντικές καθυστερήσεις το 2022 και το 2023, ωθώντας την αναμενόμενη ολοκλήρωση των διασταυρώσεων άγριας ζωής στο τέλος του τρέχοντος έτους.

“Θέλουμε νερό. Θέλουμε νερό γιατί είναι μέρος του να κάνουμε αυτά τα τοπία υγιή και ζωντανά”, είπε η Πέτρα, “αλλά με 14” ίντσες βροχής σε 24 ώρες και μια ανοιχτή ανασκαφή για τα θεμέλια μιας τεράστιας κατασκευής που γεμίζει σαν γιγάντια μπανιέρα και έχεις κενό, όλη αυτή η λάσπη χωρίζεται από εκεί τρεις φορές την ταχύτητα της στεριάς και θα συρρικνωθεί.

Η Πέτρα είπε ότι μια νέα ημερομηνία ολοκλήρωσης τον Νοέμβριο ή τις αρχές Δεκεμβρίου είναι “επιθετική αλλά εφικτή”, επειδή η μετακίνηση της κοινής ωφέλειας έχει ήδη ολοκληρωθεί και αναμένει να ολοκληρωθούν οι εργασίες για να μετακινηθούν γρήγορα τα θεμέλια της σήραγγας. Μια τσιμεντένια σήραγγα θα κατασκευαστεί επί τόπου και θα καλυφθεί με χώμα αυτό το καλοκαίρι. Το μεγαλύτερο μέρος της βρωμιάς προήλθε από τον μικρό λόφο στα βόρεια της διάβασης όταν χτίστηκε η οδογέφυρα τη δεκαετία του 1950.

Το δεύτερο και τελευταίο μέρος του έργου – η εφαρμογή των ώμων που θα επιτρέψουν στα ζώα να χρησιμοποιήσουν τη διάβαση – ξεκίνησε το περασμένο καλοκαίρι και προχωρά σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, είπε η Petra, αλλά είναι επίσης επίπονη, δαπανηρή και σε μεγάλο βαθμό αόρατη εργασία που μετακινεί εναέριες γραμμές ηλεκτρικής ενέργειας υπόγεια και ανοίγει χοντρές τρύπες ύψους περίπου 70 πόδια. Μόλις ανασκαφεί, ένας μακρύς γερανός γλιστράει αργά σε ένα κλουβί που μοιάζει με πλέγμα από αγκάθια δεινοσαύρων καθώς η τρύπα μπορεί να γεμίσει με σκυρόδεμα.

Η εργασία είναι ως επί το πλείστον κρυμμένη από διερχόμενα οχήματα και όσους οδηγούν από κάτω, όταν ο δρόμος Αγούρα είναι κλειστός κατά τις καθημερινές εργάσιμες ώρες.

Αυτό το έργο έχει περισσότερη πολυπλοκότητα από άλλα σε όλη τη χώρα, είπαν οι Rock and Pratt. Άλλες διαβάσεις συνήθως βρίσκονται σε πιο αγροτικές περιοχές και επιλέγονται για ευκολία κατασκευής. Η τοποθεσία αυτής της διάβασης περικλείεται σε – μια λεπτή διάβαση ερήμου σε μια κυρίως αστική περιοχή μεταξύ των βουνών Santa Monica και των λόφων Simi – έτσι προκαλεί άλλες διαβάσεις γενικά όχι τέτοιες που οι μετακινούμενες επιχειρήσεις κοινής ωφέλειας, τυλιγμένες στην κληρονομιά βελανιδιάς, κανείς δεν θέλει να σηκώσει ή να κοπιάσει γύρω από τεράστια αυτοκίνητα. «Αν μπορούσαμε να κλείσουμε την οδό Αγούρα και το 11 εγώ θα μπορούσε να είχε κατασκευαστεί σε ένα χρόνο», είπε ο Πρατ γελώντας.

Η αύξηση του κόστους κατασκευής ήταν μια άλλη επιπλοκή. Το αναμενόμενο κόστος ολόκληρου του έργου, 92,6 εκατομμύρια δολάρια, κρατήθηκε μέχρι την περασμένη άνοιξη, όταν οι προσφορές για τη δεύτερη φάση επέστρεψαν «από την οροφή», είπε.

Η προσφορά του αναδόχου CA Rasmussen για τη Φάση 1 του έργου ήταν 8% χαμηλότερη από την εκτίμηση της Caltran, αλλά η προσφορά για τη Φάση 2 που προβλεπόταν κοστίζει περίπου 21 εκατομμύρια δολάρια υψηλότερα από το αναμενόμενο, αυξάνοντας το συνολικό κόστος σε περίπου 114 εκατομμύρια δολάρια.

Περίπου 77 εκατομμύρια δολάρια από το κόστος του κτιρίου θα πληρωθούν με δημόσιους πόρους, συμπεριλαμβανομένης μιας πρόσφατης έγχυσης 18 εκατομμυρίων δολαρίων για να καλυφθεί το έλλειμμα, «κυρίως από ταμεία διατήρησης, όπως παλιομοδίτικα μέτρα ομολόγων ή δολάρια μείωσης», έγραψε ο Pratt στο email. Ιδιώτες δωρητές παρείχαν τα υπόλοιπα 37 εκατομμύρια δολάρια, περίπου το 32% του συνολικού κόστους κατασκευής. Περίπου 29,4 εκατομμύρια δολάρια σε ιδιωτικές δωρεές προήλθαν από την Wallis Annenberg, ένα μεταβατικό όνομα που βοήθησε στην έναρξη της καμπάνιας με 1 εκατομμύριο δολάρια το 2016, μετά από μια αναφορά “60 Minutes” σχετικά με μια υπαρξιακή απειλή κατά του ελεύθερου ντουλαπιού της κομητείας Cougars του Λος Άντζελες, είπε ο Pratt σε συνέντευξή του την Παρασκευή.

Ο Annenberg, ο οποίος πέθανε πέρυσι, συνεισέφερε 35,5 εκατομμύρια δολάρια στο έργο, συμπεριλαμβανομένων 29,4 εκατομμυρίων δολαρίων ειδικά για την κατασκευή της διάβασης καθώς και χρήματα για την κάλυψη των δαπανών του έργου, τη συνεχιζόμενη έρευνα για την άγρια ​​ζωή στην περιοχή και ένα εγγενές φυτώριο φυτών.

Το κόστος κατασκευής έχει αυξηθεί παντού τον περασμένο χρόνο, σε μεγάλο βαθμό λόγω της αβεβαιότητας σχετικά με το κόστος ακόμη και των βασικών υλικών όπως το σκυρόδεμα, είπε η Petra.

“Αν σχεδιάζετε ένα έργο και δεν ξέρετε ποιο θα είναι το κόστος ενός κάτι σε ένα μήνα από τώρα, πόσο μάλλον σε έξι μήνες έως ένα χρόνο από τώρα, θα βάλετε αυτή την εικασία στην τιμολόγησή σας, ακόμη και όταν μιλάτε για κάτι που είναι αρκετά σταθερό (κόστος)”, είπε η Petra.

Κάποιος από αυτόν τον σκεπτικισμό βασίστηκε στις πυρκαγιές που αποδεκάτισαν μεγάλες εκτάσεις της Altadena, του Pacific Palisades και του Malibu τον περασμένο Ιανουάριο, είπε, επειδή χρειαζόταν βαρύς εξοπλισμός για τον καθαρισμό ακινήτων που είχαν ξαφνικά μεγάλη ζήτηση. Και οι δασμοί στον Καναδά και το Μεξικό, δύο από τα μεγαλύτερα τσιμέντα της χώρας, βασικό συστατικό του σκυροδέματος, έχουν αυξήσει περαιτέρω τις τιμές σε ένα από τα βασικά υλικά του έργου, συμπεριλαμβανομένων των εγχώριων προμηθευτών, είπε.

Το έργο έχει αρκετά χρήματα τώρα για την ολοκλήρωση της κατασκευής, είπε ο Pratt, αλλά το Save LA Cougars εξακολουθεί να συγκεντρώνει χρήματα, προσπαθώντας να συγκεντρώσει άλλα 6 εκατομμύρια δολάρια για να καλύψει άλλα μη κατασκευαστικά έξοδα ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων για το Santa Monica Mountains Conservancy, το οποίο κατέχει τη γη για τη διατήρηση του οικοτόπου της διάβασης (όπως η επεμβατική, μη εγγενής μαύρη μουστάρδα που έχει καταλάβει το βουνό Simi).

Σε ένα email που περιγράφει το κόστος, ο Pratt είπε ότι τα χρήματα θα δώσουν 1,5 εκατομμύρια δολάρια στην Υπηρεσία Εθνικού Πάρκου για να συνεχιστεί η έρευνα για την άγρια ​​ζωή για τη δημιουργία της διάβασης, καθώς οι επιστήμονες ανακάλυψαν ότι οι διασταυρούμενες περιοχές είναι αδύνατο για τα cougars και άλλα άγρια ​​ζώα να βρουν κατάλληλους συνεργάτες. Θα πρέπει επίσης να χρησιμοποιηθεί για την καθιέρωση εκπαιδευτικών προγραμμάτων, τη διατήρηση ενός σεμιναρίου διέλευσης και την εκπαίδευση εθελοντών δασκάλων που πραγματοποιούν δημοφιλείς περιηγήσεις γύρω από (αλλά όχι) στη διάβαση.

«Δεδομένου ότι αυτό θεωρείται μια παγκόσμια μορφή διατήρησης και συνδεσιμότητας της αστικής άγριας ζωής, είναι επιτακτική ανάγκη τα ερευνητικά και εκπαιδευτικά ιδρύματα να συνεχιστούν μακροπρόθεσμα», έγραψε.

Το αυξανόμενο κόστος του σχεδίου της δημιούργησε άγχος. «Όταν είδα το Στάδιο 2, κόντεψα να πάθω καρδιακή προσβολή», είπε ο Πρατ την περασμένη εβδομάδα. Αλλά στο ταξίδι, ήταν πολύ αποσπασμένος από την πρόοδο της διάβασης για να μείνει στα στενά. Στη μέση του, ξαφνικά ξέσπασε για να παρατηρήσει με ανησυχία μια νεαρή σαύρα που πετούσε κοντά στη διάβαση ή αναζητούσε μέλι ανάμεσα σε μερικά από τα πρώτα λουλούδια.

Αυτή η μέρα ήταν μια πολυάσχολη μεταβατική μέρα με τους εργαζόμενους να φυτεύουν αιωνόβια αυτοφυή φυτά που καλλιεργούνται από σπόρους σε ένα φυτώριο κοντά στο έργο. Υπάρχουν τάπες και γλάστρες με γαλόνι με λευκό φασκόμηλο, μωβ φασκόμηλο, καλιφόρνια buckeye, βλαστοί buckeye, ελάφι, στενό ψητό φύλλο και θάμνο κογιότ. Η κορυφή χωρίζεται σε τετράγωνα πλέγματα 10 επί 10 με μικρές έγχρωμες σημαίες που υποδεικνύουν πού θα τοποθετηθούν τα φυτά.

Η αποκατάσταση των οικοτόπων είναι ένα τεράστιο μέρος αυτού του έργου, ειδικά από τη στιγμή που ένα μεγάλο τμήμα της περιοχής καταστράφηκε από την πυρκαγιά Woolsey το 2018, επιτρέποντας στις εισβολές μουστάρδας να αποκτήσουν έδαφος ειδικά στο βόρειο τμήμα της διάβασης. Τα εγγενή φυτά που επιλέχθηκαν για τη διέλευση φυτρώνουν όλα κοντά, αλλά η Πέτρα είπε ότι οι κατασκευαστές θέλουν επίσης να βεβαιωθούν ότι το φασκόμηλο, το φαγόπυρο και τα χόρτα βρίσκονται στις ίδιες κοινότητες στη φύση.

Ένα γεμιστό κούγκαρ, ο Pratt, ο αείμνηστος P-22 του οποίου η ζωή καταγράφηκε στο Griffith Park, βοήθησε στην έμπνευση του έργου και κάθισε ήρεμα ανάμεσα σε εργάτες που μετέφεραν ιθαγενή φυτά στη θέση τους. Το εξηγεί, είπε, για να υπενθυμίσει σε όλους τι αφορά τελικά το σχέδιο – την ασφάλεια της άγριας ζωής.

Τα ζώα φαίνονται περίεργα για την κατάσταση των πραγμάτων. Ένα μικρό κοπάδι ελάφια μουλάρι εντοπίστηκε να κυνηγά γύρω από το εργοτάξιο της σήραγγας στην οδό Agoura και τον Οκτώβριο, μια νεαρή κούγκαρ με το όνομα P-129 συνελήφθη για λίγο και μεταφέρθηκε στο Glen Oaks κοντά στη νότια διάβαση, είπε ο Pratt.

Τα ζώα δεν μπορούν πλέον να διασχίσουν εύκολα αν δεν μπορούν να πετάξουν. Η κορυφή είναι περίπου 30 πόδια πάνω από το μπαρ, το βόρειο περιθώριο περίπου 50 πόδια από τους λόφους όπου τελικά ενώνεται.

Αυτές οι πλευρές θα πρέπει να γεμιστούν προσεκτικά, λίγο από τη μια πλευρά, λίγο από την άλλη, έτσι ώστε η κατασκευή να έχει το εν λόγω λίκνισμα και ολίσθηση πάνω από το βράχο. Μόλις το χώμα συσκευαστεί στη θέση του, οι εργαζόμενοι θα χρειαστεί να προσθέσουν περισσότερα αυτοφυή φυτά για να καλύψουν αυτούς τους ώμους, περίπου 13 στρέμματα συνολικά.

Ο Pratt έχει βυθιστεί στην άγρια ​​ζωή για δεκαετίες. Πρόσφατα ολοκλήρωσε τη συγγραφή ενός βιβλίου, «Yosemite Wildlife: The Miracle of Animal Life in California’s Sierra Nevada», για ζώα κοντά στο σπίτι της στη Βόρεια Καλιφόρνια και είναι ενθουσιασμένη με την προοπτική των εντόμων, των πουλιών και άλλων πλασμάτων να εξερευνούν τα φυτά που καλύπτουν τώρα το πέρασμα κορυφής.

Πολλά πρόσφατα θηρία την έκαναν να ξανασκεφτεί ποιο θηρίο θα είναι το πρώτο στο σταυρό. Πρώτα, είπε, στοιχημάτιζε σε ένα κογιότ, αλλά τώρα βάζει τα χρήματά του σε ένα ελάφι.

Ο βράχος ήταν πιο ήσυχος. Είναι χαρούμενος για την πρόοδο, «αλλά τώρα είναι γεμάτος με άγχος περισσότερο από υπερηφάνεια τώρα που υπάρχει τόση πολλή δουλειά που πρέπει να γίνει για να μας δώσει ό,τι είναι δυνατό για να πετύχουμε».

Η πλοήγηση στα εμπόδια ενώ υποστηρίζονται οι στόχοι του έργου, όπως η δημιουργία ενός αυτοσυντηρούμενου εγχώριου σπιτιού σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους δωρεάν τοποθεσίες της χώρας, είναι κρίσιμης σημασίας, είπε, επειδή τα αποτελέσματα θα επηρεάσουν μελλοντικές αποφάσεις διαμετακόμισης.

Το έργο είχε κάποια σοβαρά προβλήματα, όπως είπε, “όπως οι άνθρωποι που επιστρέφουν στα όριά τους, γιατί τα πράγματα είναι δύσκολα και παίρνουν το δρόμο. Ελπίζω όμως ότι αυτό που κάνουμε μπορεί να γίνει καταλύτης για τους ανθρώπους να πάρουν μια ευκαιρία και να συνεχίσουν τον δρόμο, παρόλο που τα πράγματα είναι δύσκολα”.