Το «θαυμάσιο» εστιατόριο του Λονδίνου απλώς σκάβει και βγάζει το ψητό μοσχάρι

Πίνοντας ένα ποτήρι Provincial Rose καθώς η κυρία Τζόαν Κόλινς περνάει δίπλα μου.

Τέλεια κομμένα μαλλιά, με ένα λεοπάρ παλτό ντυμένο στους ώμους της, είναι τόσο υπέροχη όσο κάθε κομμάτι που νομίζεις ότι είναι.

Κανείς άλλος στο εστιατόριο δεν χτύπησε το βλέφαρο κατά την άφιξή του, ωστόσο. Ίσως επειδή ο επισκέπτης του δείπνου των διασημοτήτων είναι ισοδύναμος για την πορεία στο εστιατόριο του Jeremy King.

Αλλά αυτό δεν είναι ένα οποιοδήποτε παλιό εστιατόριο – το Simpson’s on the Strand είναι ένα από τα παλαιότερα και πιο θρυλικά του Λονδίνου και μόλις έκλεισε μετά από έξι χρόνια.

Ποια είναι η δουλειά με τον Simpson on the Strand;

Το Simpson’s άνοιξε για πρώτη φορά σε ένα δωμάτιο καπνιστών το 1828, και συνέχισε να σερβίρει βρετανική τραπεζαρία. Αυτό περιλαμβάνει κυρίως ψήσιμο, αρμούς κρέατος που τυλίγονται γύρω από το δωμάτιο σε ασημένιους δίσκους και σκαλίζονται στο τραπέζι.

Τον επόμενο αιώνα ανήκε στους Allobrogs, αλλά ο εστιάτορας King Jeremy ανέλαβε πρόσφατα τα ηνία. Ο 71χρονος είναι ο άνθρωπος πίσω από μερικά από τα αγαπημένα του σημεία, συμπεριλαμβανομένων των The Ivy, The Wolsely, Arlington και The Park, αλλά αυτό είναι το μεγαλύτερο έργο του μέχρι σήμερα.

Και έχει περάσει πολύς καιρός – πρώτα υποβάλλοντας προσφορά για μια θέση το 2000, μετά ξανά το 2008 και ξανά το 2015, προτού τελικά πάρει τη θέση το 2022.

Ως το τελευταίο εστιατόριο “μεγάλου σπιτιού” του Λονδίνου, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί ο Jeremiah αποφάσισε να πάρει τα κλειδιά.

Ο χώρος φιλοξενεί δύο τραπεζαρίες (Maximum Divan και Romano), δύο μπαρ (Nellie’s Tavern και Simpson’s Bar), καθώς και μια ιδιωτική πισίνα.

Όλοι οι χώροι έχουν ανακαινιστεί, αλλά η εδουαρδιανή γοητεία και η χλιδή παραμένουν. Οι πολυέλαιοι είναι αυθεντικοί, τα δάπεδα είναι από κλασικό ξύλο και το κομμάτι της αντίστασης: τα τηγάνια ψησίματος επιστρέφουν.

Πώς είναι το φαγητό;

Μπορώ να επιβεβαιώσω το ζεστό, υπέροχο φαγητό. Θα έφτανα στο σημείο να πω ότι ήταν το καλύτερο ψητό μοσχάρι που είχα ποτέ.

Στο Devonshire Ruby, το κόκκινο βοδινό κρέας μαγειρεύεται χαμηλό και αργό για εννέα ώρες πριν το φέρουν στο τραπέζι σας.

Ο τεχνίτης εξηγεί την όλη διαδικασία καθώς κόβει δύο γενναιόδωρα κομμάτια άψογα ψημένο, τρυφερό κρέας και τα προσθέτει στο πιάτο μαζί με μια γιγάντια πουτίγκα Ebor (πολύ τραγανή για τα γούστα μου).

Από πάνω απλώνεται σάλτσα (δικά σας πράγματα, χωρίς μπριζόλα) και δίπλα τοποθετείται ένα ασημένιο πιάτο γεμάτο με τραγανές ψητές πατάτες, χοντροκομμένα παστινάκια, καρότα και χόρτα.

Είναι ένα πολύ παραδοσιακό δείπνο από άποψη στυλ και γεύσης – όπως όλα τα άλλα στο μενού. Σκεφτείτε ψωμί τύπου Hovis, γαρίδες, κοκτέιλ, φυσαλίδες & πατατάκια και πούτσο με στίγματα.

Το πραγματικό αποκορύφωμα είναι το ζελέ κλημεντίνης, που σερβίρεται με κρέμα Cointreau. Αυτή είναι η ενήλικη εκδοχή του ζελέ και του παγωτού, και ως κάποιος που έφτιαχνε μόνο το Hartley’s χωρίς ζάχαρη στο σπίτι, έμεινα έκπληκτος.

Είναι λείο και λαμπερό, με πικάντικη γεύση εσπεριδοειδών που συνδυάζεται υπέροχα με την πλούσια, ελαφρώς ζωηρή κρέμα. Δεν είμαι σίγουρος πώς θα επιστρέψω στο ζελέ φράουλας από το Sainsbury’s μετά από αυτό.

Υποστηρίζεται, ωστόσο, ότι το φαγητό είναι εδώ για τα μάτια, όχι για το στομάχι.

Τα εστιατόρια του Βασιλιά Ιερεμία είναι ο παράδεισος ενός λαού, και αυτό δεν είναι διαφορετικό. Η πραγματική αίσθηση είναι ότι βρίσκεσαι στο δωμάτιο όπου συμβαίνει.

Ίσως η κυρία των τριών τραπεζιών, στολισμένη με μαργαριτάρια, να προέκυψε από το βασίλειο. Θα ήταν το αντίθετο μιας λογοτεχνικής ιδιοφυΐας, βάζοντας το επόμενο αριστούργημα στην πίτα για τους μοντέρ, ενώ ο υποψήφιος για Όσκαρ σκηνοθέτης θα μπορούσε να κερδίσει και να δειπνήσει το καστ της τελευταίας του ταινίας στο πίσω περίπτερο.

Και ας μην ξεχνάμε, η Joan Collins μπορεί να μπει ανά πάσα στιγμή και να παραγγείλει ένα κοκτέιλ.

Αλλά όχι μόνο οι θαμώνες, προσελκύουν και το προσωπικό.

Υπάρχει μια ομάδα χορών με διάφορες ενδυμασίες, με μάστορες σκαλιστές με ψηλές στολές και ρόμπες, υπηρέτες με χιτώνες και εμπόρους στο μεσημεριανό γεύμα με λευκά παλτά, που υφαίνουν όλοι μαζί, φεύγουν από κοντά.

Ο μάνατζερ της περιοχής είναι κοφτερός, παίζοντας τέλεια πατημένο τριμερές κοστούμι, όπως ο ίδιος ο Τζέρεμι, καθώς σκάει για να κάνει γύρους.

Απλώς βεβαιωθείτε ότι τα έχετε λάβει όλα με τα μάτια σας, όχι με το τηλέφωνό σας – οι φωτογραφίες δεν επιτρέπονται σε κανένα κοινό χώρο του εστιατορίου χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια.

κρίση

Εάν αναζητάτε περιπετειώδη, καινοτόμα ποδήλατα, αυτό δεν θα είναι το κατάλληλο μέρος για εσάς. Αλλά αν θέλετε να νιώθετε ότι έχετε μπει σε μια άλλη εποχή και να απολαύσετε ένα μικρό γεύμα με θέατρο ενώ το κάνετε, θα λατρέψετε τους Simpsons.

Ενώ πιθανότατα θα είναι το αγαπημένο της ελίτ του Λονδίνου, εξεπλάγην ευχάριστα από ορισμένες από τις τιμές. Δεν είναι σε καμία περίπτωση το φθηνότερο, αλλά λαμβάνοντας υπόψη την ιστορία και την ατμόσφαιρα, δεν κοστίζει ένα χέρι και ένα πόδι.

Ένα υδρομασάζ με όλα τα υδρομασάζ θα σας κοστίσει 39,50 £, αλλά πληρώνετε και για το μεταχειρισμένο ανταλλακτικό.

Τα άλλα κύρια ανταλλακτικά ξεκινούν από 19,75 £, με τη σόλα Dover να είναι η πιο ακριβή στις 49,75 £. Τα ορεκτικά ξεκινούν από 9,75 £ για τα χτένια, και τα πλαϊνά κυμαίνονται από 5,75 £ έως 7,75 £.

Υπάρχει επίσης χρέωση υπηρεσιών, προστίθεται 15% και προστίθεται αυτόματα σε όλους τους λογαριασμούς.

Έχετε κάποια ιστορία να μοιραστείτε;

Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@Metro.co.uk.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Πίνετε περισσότερα ποτά αν παραλείψετε τον πάγο;

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Εκατοντάδες χιλιάδες συμμετέχουν σε πορεία στο Λονδίνο ενάντια στην ακροδεξιά

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Κυνήγι μαχαιριού μετά από μαχαίρι 26 ανδρών που θανατώθηκε πέντε λεπτά από το Κοινοβούλιο