Τι ακολουθεί κατά τη διάρκεια μιας συνεδρίας δεξαμενής ξηρού πλωτήρα; Δοκιμάσαμε δύο ντόπιους

Όλα ήταν ένα μικρό δυστοπικό. Μια καυτή αργά το χειμώνα, ήμουν παρκαρισμένος έξω σε ένα οικόπεδο στο κέντρο του Λος Άντζελες, περιτριγυρισμένο από εταιρικούς ουρανοξύστες, τα πεζοδρόμια των κατοικιών που χτίστηκαν σε κατασκήνωση. Δεν υπάρχει τίποτα το ιδιαίτερο στο κτίριο που μοιάζει με διαμέρισμα στο Quantum Wellness — εκτός από τα δύο φιλόξενα γλυπτά του Γολιάθαν Βούδα.

Μπήκα στο χρωματιστό λόμπι του σπα για να δοκιμάσω τα “no dry body floats”, ένα κρεβάτι γεμάτο με 400 λίτρα θερμαινόμενο νερό που έχει σκοπό να δημιουργήσει μια έντονη εμπειρία που ανακουφίζει από την πίεση στη σπονδυλική στήλη και τις αρθρώσεις και διώχνει το άγχος. Τα κρεβάτια είναι σχεδιασμένα για να μιμούνται μια παραδοσιακή πλωτή πισίνα – όπου κάποιος κρέμεται σε νερό γεμάτο με αλάτι epsom, συχνά σε απόλυτο σκοτάδι – αλλά η διασκέδαση αυτών των κρεβατιών δεν είναι απαραίτητα να βραχεί. Όσο για την εμπειρία, διαρκεί 35 λεπτά και κοστίζει 60 $.

«Θέλαμε πολύ να αξιοποιήσουμε το νευρικό σύστημα των ανθρώπων», λέει ο Jeremy Hoffmann, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος του Quantum Wellness Spa. “Όσον αφορά την ξηρή επίπλευση, νομίζω ότι υπάρχουν μερικά κομμάτια τεχνολογίας που παρέχουν βαθιά χαλάρωση και αποκατάσταση.

Το σπα προσφέρει τα πάντα, από παραδοσιακές υπηρεσίες, όπως μασάζ και περιποιήσεις προσώπου έως βιοχακινγκ, IV drips και ενεργειακή εργασία. Μέσα του αισθάνεται σαν να χτίζεται για το μέλλον όπου οι άνθρωποι ζουν υπόγεια, προσπαθώντας να επανασυνδεθούν με το πώς ήταν κάποτε η ζωή στη Γη. Τα φώτα νέον κάνουν τα σκοτεινά, δροσερά σαλόνια και τα υπνοδωμάτια να νιώθετε σαν να βρίσκεστε σε διαστημόπλοιο. Τα βρύα και το μυκήλιο αναπτύσσονται αργά από το δωμάτιο με το κρυστάλλινο πάτωμα, όπου άκουσα τα μέλη να αναπνέουν ζωηρά. Στην περιοχή με την ψυχρή κατάδυση και τη σάουνα, οι κυματιστές τοίχοι με μοτίβα μεταβαλλόμενων χρωμάτων έχουν σχεδιαστεί για να θυμίζουν αρκτικές σπηλιές και βραχώδεις βράχους.

Στη ρεσεψιόν με υποδέχτηκε ένας επισκέπτης που με συνόδευσε στο χολ και στο μπλε δωμάτιο. «Σε πειράζει; ρώτησε.

«Παρουσία», απάντησα.

Κατέβηκα πάνω από το σεντόνι και έριξα το πλαστικό από πάνω. Ο οικοδεσπότης μου έδωσε ένα τυφλό και Bose καζίνο που ακυρώνει το θόρυβο, τους υπνωτικούς ήχους των διαστημικών τυμπάνων με τα πουλιά που κελαηδούν από μακριά.

“Είναι άνετα;”

“Ναί.”

Ο οικοδεσπότης με έβαλε αργά στο κρεβάτι. Ένιωσα τον εαυτό μου να βυθίζεται στο νερό, το ζεστό πλαστικό υγρό να διαπερνά όλες τις τρύπες μου.

«Εντάξει, ώρα για χαλάρωση», σκέφτηκα, παίρνοντας μια βαθιά ανάσα και αναστενάζοντας δυνατά για την ημέρα.

Σχεδόν αμέσως, όπως σε μια πρωινή πρακτική διαλογισμού, άρχισα να παρατηρώ ξέφρενη, προσανατολισμένη στο μέλλον σκέψη. Τι μένει να μοιάζει για τη μέρα μου; Ίσως φτιάξω αυτό το Sweetgreen για μεσημεριανό γεύμα…

Αλλά σε αντίθεση με τον διαλογισμό της ίδιας διάρκειας, μερικές φορές το μυαλό έδινε τη θέση του σε επίμονους μηρυκασμούς. Γκρίνιαζα συνέχεια (ήταν σημάδι ότι το νευρικό μου σύστημα βγήκε εκτός ελέγχου) και άρχισα να συντονίζομαι στους επαναλαμβανόμενους ήχους της μουσικής. Πριν το καταλάβω, ο τόρος ανέβαινε ξανά.

Η εμπειρία ήταν αισθητά διαφορετική από την εποχή μου μόλις την προηγούμενη εβδομάδα στο WellNest. Το σπα, ανοιχτό 24 ώρες το 24ωρο στην Πασαντίνα, προσφέρει μόνο ξηρή αιώρηση (80$ ανά ώρα συνεδρία).

Όπως το Quantum, έμοιαζε επίσης περίεργα φουτουριστικό. Πριν έρθω, είδα ένα βίντεο σαν μια εμπορική εταιρεία που εξηγούσε πώς να το φτιάξω και να το ελέγξω μόνος μου. Έφερα τον εαυτό μου στο πλεονέκτημα του αδυσώπητου μεταλλικού ανελκυστήρα, που φιλοξενούσε μια ζεστή οθόνη μπεζ και ροζ και ένα άδειο ράφι. Αν είχα απορίες, κάποιος ονόματι Joanna, ο «θυρωρός του Spa» που δεν είχα γνωρίσει ποτέ, έστειλε μήνυμα για να με ενημερώσει ότι ήμουν εκεί για να βοηθήσω.

Κατέβασα τον εαυτό μου στο δωμάτιο και μετά στο κρεβάτι, ένα πόδι τη φορά, γεμίζοντας το ζεστό νερό μέσα στο πλαστικό φύλλο και κάνοντας τον εαυτό μου να νιώθω λίγο πιο σταθερός. Αλλά σε αντίθεση με το κβαντικό κρεβάτι, δεν απογοητεύτηκα. Αλλά με το νερό να γεμίζει γύρω μου δεν ένιωσα τη σταθερότητα που έδινε την αίσθηση ότι κρατιέμαι σφιχτά ή αιωρούμενη. Μάλιστα, μου θύμισε λίγο το νερό της παιδικής μου ηλικίας (διασκεδαστικό, αλλά όχι ιδιαίτερα φαρμακευτικό).

Ο Anthony S. Saribekyan, ιδρυτής και διευθύνων σύμβουλος της WellNest, λέει ότι αποφάσισε να ξεκινήσει μια επιχείρηση με ξηρές πλημμύρες αφού ανακάλυψε τα θαύματα των παραδοσιακών μεθόδων για το άγχος και το στρες. Το κύριο πλεονέκτημα, λέει, είναι οι ξηροί πλωτήρες σε σχέση με τους κανονικούς πλωτήρες, που δεν έχουν το πλεονέκτημα ότι πρέπει να εισέλθουν πριν και μετά. Και οι δύο τύποι, λέει, περιέχουν 9.000 λίβρες αλάτι Epsom. Οι ξηρές πλωτές δεξαμενές είναι επίσης πιο φιλικές προς το περιβάλλον επειδή το νερό σφραγίζεται εντός του συστήματος και συνήθως αντικαθίσταται μόνο κάθε μήνα με την πάροδο των ετών, αντί να αποστραγγίζεται και να ξαναγεμίζεται τακτικά.

Μέχρι στιγμής, οι πληροφορίες για την αποτελεσματικότητα της ξηρής κολύμβησης είναι περιορισμένες σε σύγκριση με την υγρή κολύμβηση. Μια μικρή μελέτη διαπίστωσε ότι και οι δύο τύποι επίπλευσης αυξάνουν τη χαλάρωση, αλλά η υγρή επίπλευση είναι πιο θεραπευτική.

Η στέρνα (ή στέρνα απομόνωσης) επινοήθηκε το 1954 από έναν εκκεντρικό ερευνητή ονόματι John C. Lilly, ο οποίος πίστευε ότι η εμπειρία της αισθητηριακής εισροής (ήχος, φως ή ακόμα και βαρύτητα) ήταν το κλειδί για την κατανόηση της φύσης της ανθρώπινης συνείδησης. Από τις δεκαετίες του ’70 και του ’80, η έρευνα για τα οφέλη της βρεγμένης κολύμβησης απογειώθηκε – και συνεχίστηκε, με μελέτες που χρηματοδοτήθηκαν από τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας. Σήμερα, το πιο ισχυρό και σταθερό εύρημα σχετικά με την υγρή επίπλευση είναι ότι βοηθά στη μείωση του στρες και του άγχους βραχυπρόθεσμα, ακόμη και μετά από μία μόνο συνεδρία. Υπήρξαν επίσης μελέτες, πολλές από τις οποίες είναι μικρότερες και πιο προκαταρκτικές, που δείχνουν τα οφέλη της κολύμβησης για καταστάσεις όπως η αϋπνία, η δυσαρέσκεια με την εικόνα του σώματος σε άτομα με ανορεξία, ο εθισμός στη μεθαμφεταμίνη και η ένταση του πόνου, όπως το άγχος που ασκείται στο σώμα μετά από μια έντονη προπόνηση.

Η Emily Choquette, διευθύντρια της κλινικής και ερευνητικού κέντρου Float με έδρα το Torrance, λέει ότι υποθέτει ότι ορισμένα από τα οφέλη, αλλά όχι όλα, από τα οφέλη της υγρής κολύμβησης μπορούν επίσης να επιτευχθούν με την ξηρή επίπλευση. Σε μελέτες στην κλινική και το ερευνητικό κέντρο Float, ο Choquette λέει ότι χρησιμοποιεί μια καρέκλα βαρύτητας – η οποία είναι διαφορετική από την ξηρή αιώρηση, αλλά παρόμοια στο ότι δημιουργεί την αίσθηση της ανάρτησης χωρίς το άτομο να βυθίζεται στο νερό. Βρήκαμε ότι η καρέκλα είναι αποτελεσματική σε πολλές συνθήκες με υγρούς πλωτήρες, αλλά γενικά δεν φαίνεται να έχει σημαντική βελτίωση στην αίσθηση.

Τουλάχιστον όσον αφορά το επιπλέον ζιζάνιο, λέει ο Choquette, υπάρχει αρκετή έρευνα τώρα για να δούμε τις ασφαλιστικές εταιρείες να το καλύπτουν ως συμπληρωματική θεραπεία για το άγχος, σε συνδυασμό με θεραπεία. Όπως για όλους, το βλέπει ως ένα χρήσιμο εργαλείο για την υγεία ενός ατόμου, και όπως η γιόγκα ή ο διαλογισμός, κάτι που μας βοηθά να απομονωθούμε ανάμεσα στον «διαρκή βομβαρδισμό των εξωτερικών απόψεων».

Καθώς βγήκα από τη σπηλαιώδη μήτρα του μεγέθους μου, και έσπευσα στην αστική ανάπτυξη, ομολογώ: ένιωθα πιο ανάλαφρος, σαν το άγχος να είχε καλυφθεί σε λίγες νότες. Σε αντίθεση με πριν, όταν έτρεξα στο ινστιτούτο μου, περπατούσα λίγο πιο αργά, με τον ζεστό ήλιο να βόσκει το δέρμα μου. Ήταν καλύτερο από το να επαναφέρω τον εαυτό μου μετά από ένα μασάζ στην κοιλάδα του San Gabriel ή μια πεζοπορία στον Εθνικό Δρυμό των Αγγέλων; Είναι δύσκολο να το ξεχωρίσεις μετά από μια συνεδρία, αλλά φαίνεται ότι αξίζει μια άλλη ματιά.