«Είναι μικρός, είναι τόσο μικροσκοπικός!», γελώντας και δείχνοντας τον Άνταμ, στάθηκε στο δωμάτιό μου, γυμνός, με το κεφάλι χαμηλωμένο από ντροπή.
Δεν μπορώ καν να δω! Πού είναι;!».
Φόρεσα ένα χαμόγελο καθώς ένιωθα τη μέρα μου. ενώ εκείνος απλώς κοιτούσε σιωπηλά στο έδαφος, νικήθηκε.
Όμως δεν σταμάτησα. Είχα έναν παραμορφωμένο σύζυγο τον οποίο είχα γνωρίσει πρόσφατα – μέχρι που τελικά μου είπε ότι ήταν αρκετά επιφυλακτικός.
Και σηκώνοντας το βλέμμα από το έδαφος, χαμογελώντας, αναστέναξε: «Ευχαριστώ τον Θεό».
Αγαπούσε γιατί έτσι ακριβώς.
Δεν είχα συνειδητοποιήσει, όταν είχα φέρει τον Άνταμ στο σπίτι εκείνο το προηγούμενο βράδυ, ότι ο Κινς είχε ταπεινωθεί και είχε απομακρυνθεί από τη γυναίκα του με ντροπιαστικό τρόπο.
Έτσι, ήμουν, ελαφρώς μεθυσμένος και ατημέλητος, δείχνοντας έναν άγνωστο, λέγοντάς του ότι το μέσο μέγεθος του προσαρτήματος του ήταν «τόσο μικρό που θα μπορούσα να το μπερδέψω με ένα M&M».
Και ήμουν πολύ χαρούμενος που συμμορφώθηκα – ενθουσιασμένος που θα δοκιμάσω ένα νέο μέρος.
Ο Άνταμ δεν έμοιαζε με κάποιον που προσβλήθηκε όταν του έριξα κατά λάθος ένα ποτό σε ένα πολυσύχναστο κοκτέιλ μπαρ του Λονδίνου λίγες ώρες νωρίτερα.
Η παγίδα και το τονωτικό μου έπεσαν σε όλο μου το τραγανό λευκό πουκάμισό μου, αποκαλύπτοντας το τονισμένο σώμα μου από κάτω.
«Ουπς, συγγνώμη!», φώναξα πιέζοντας αυτόν και μια μεγάλη ομάδα ανθρώπων που στέκονταν στην πλατεία.
Τότε παρατήρησα πόσο όμορφος ήταν. και έλιωσα.
«Εντάξει, χαριτωμένο», είπα. Θα ήθελα να έχω μερικά σε εκείνο το σημείο, και η γλώσσα μου συνήθως λύνεται.
Χαμογέλασε και αρχίσαμε να μιλάμε. Προσφέρθηκε να μου αγοράσει ένα ποτό. Της είπα ότι θα μπορούσε να βγάλει το πουκάμισό της και θα μπορούσα απλώς να τη ρουφήξω.
Κοιτάζοντας πίσω, η αγάπη μου ήταν πολύ στη μύτη – αλλά λειτούργησε.
Αφού οι φίλοι μου στράφηκαν σε μένα για να μιλήσουν για κάθε συνάντησή μου, τους είπα καλή τύχη, που περιελάμβανε να αναβοσβήνουν και να μιμηθούν σκληρά τη διεθνή πινακίδα για μια πίπα σε μια ομάδα κοριτσιών που ούρλιαζαν.
Αυτή η επίδειξη, εκ των υστέρων, ήταν εντελώς περιττή – αλλά αρκετά κοκτέιλ και μια πολύμηνη ξηρασία στη σεξουαλική μου ζωή είχαν οδηγήσει σε αυτό το σημείο.
Ήμουν έτοιμος να ταράξω τον κόσμο του.
Ο Άνταμ άφησε το μπαρ στο χέρι μου και επέστρεψε κοντά μου. Ήταν πιο κοντά – και καθώς το ένα από τα δύο άτομα ήταν μεθυσμένο, δεν ήθελα να πάω στο σπίτι κάποιου άλλου.
Όταν πήραμε λάθος λεωφορείο – και μετά χάσαμε μια στάση – τελικά ήρθε η ώρα μου, αλλά δεν το ξέραμε. Περάσαμε το ταξίδι γελώντας και μιλώντας για το πόσο αγαπήσαμε και οι δύο την εκπομπή σας που μόλις φύγαμε.
Μόλις μπήκαμε στο σπίτι, πήγαμε αμέσως στην κρεβατοκάμαρα, φιλιόμαστε και σκίζοντας ο ένας τα ρούχα του άλλου. Είχε τελειώσει σε εκείνο το σημείο και δεν χρειαζόταν πια να μιλήσουμε – το σεξ επρόκειτο να συμβεί.
Ανέβηκε από πάνω μου, και -λίγο αργότερα- διασκέδασε. Έμεινα έκπληκτος, ειδικά λόγω της ποσότητας του ποτού σε αυτό, αλλά δεν είπα τίποτα. Δεν ήθελα να τον ταπεινώσω.
Όπως αποδείχθηκε, ήταν ακριβώς αυτό που ήθελε.
Αφού ήρθε, με κοίταξε στα μάτια για μια αντίδραση που μου φάνηκε άβολα, έτσι χαμογέλασα και μετακινήθηκα από κάτω του.
«Είναι καθαρός;», είπε, γυρίζοντας να με κοιτάξει.
«Α, ναι, σίγουρα», γέλασα νευρικά. «Αλλά εξακολουθώ να θέλω να είμαι χαρούμενος, οπότε μπορούμε να πάμε ξανά;»
Πήγα να τραβήξω το σώμα μου πίσω από πάνω μου, αλλά δίστασα.
«Λοιπόν, αλλά πρώτα – θέλω να κάνεις ένα πράγμα για μένα», είπε.
βόγκηξα. Είχα ήδη φτάσει σε αυτό. τι άλλο ήθελε;
«Έχω αυτό το σημείο», ξεκινάει – και τα αυτιά μου ανέβηκαν. Μου άρεσε πολύ ένα καλό σημείο και πάνω απ’ όλα μου άρεσε να γεμίζω τη φαντασία κάποιου. Αλλά είναι περίεργο.
«Είναι όλα περίεργα», το άφησα να φύγω. Διαφορετικά όλοι θα μιλούσαν για αυτούς.
Έγνεψε καταφατικά, αναγνωρίζοντας την ανοιχτότητά μου – και πήρε μια βαθιά ανάσα πριν μου το πει.
«Πόσο ταπεινός είμαι».
Επικράτησε σιωπή.
«Τι, πώς;»
«Μου αρέσει να μου λένε πόσο μικρός θα είμαι», είπε, «γρήγορα.
Κοιτάζω κάτω τον καβάλο και το φόρεμα είναι αρκετά δίκαιο.
«Μα…», άρχισα να διαμαρτύρομαι νομίζοντας ότι το μυαλό του ήταν μια χαρά, μέχρι που θυμήθηκα τον συγγενή του.
Χαμογέλασα και έγνεψα καταφατικά.
Αυτό ήταν νέο, αλλά δεν ήταν ενάντια σε τίποτα.
Και σηκώθηκε, και τον ταπείνωσε, και του είπε, και του είπε πόσο μεγάλη ήταν η οσφύ του.
Αργότερα με ευχαρίστησε γιατί είχα το καλύτερο κεφάλι ποτέ.
Οι στροφές είναι διασκεδαστικές, απρεπείς και μερικές φορές περίεργες – αλλά όπου είναι δυνατόν, και με την άνεσή μου – μου αρέσει να εκπληρώνω, για να … ταπεινώσω το άτομο.
Ο Άνταμ έφυγε στον ύπνο του το ίδιο βράδυ, και δεν τον ξαναάκουσα – αλλά είχα μια υπέροχη ιστορία και μια παρέα φίλων φώναζαν γι ‘αυτό την επόμενη μέρα.
* Το όνομα έχει αλλάξει
Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο izzie.price@metro.co.uk.
Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Είδα κυτταρίτιδα στους μηρούς μου – και έκλαψα από χαρά
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Είναι το δώρο του φίλου μου – λέει ότι γυρίζω ένα τρίο
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Έπρεπε να ξεπεράσω τη φοβία μου για να γίνω αυτός που πραγματικά είμαι