Πεζοπορία πέρα ​​από το hangover: Γιατί το Gen Z είναι μια επιλογή για ένα διαφορετικό είδος διακοπών;

Όταν φτάσαμε στην κορυφή του τρίτου μας, τα πόδια μου ήταν έτοιμα να εκτονωθούν. Τα παπούτσια μας λιώνουν στη λάσπη, οι γάμπες μας τεμπελιάζουν, αλλά ο αέρας φυσάει τα πρόσωπά μας μέχρι το σημείο.

Έχουν περάσει τρεις ώρες από τότε που ξεκινήσαμε την πεζοπορία των 15 χιλιομέτρων κοντά στη λίμνη Windermere. Περάσαμε ώρες σε ανώμαλους βράχους και τριγυρνούσαμε περισσότερες από μία φορές ακολουθώντας λάθος δρόμους. Ανεβήκαμε 1.841 πόδια σε υψόμετρο. Κουρασμένος, αλλά το αγόρι νιώθει καλά.

Ήμουν στη Lake District για να επανασυνδεθώ με ένα κομμάτι του εαυτού μου που είχα χάσει.

Μεγαλώνοντας στη Βόρεια Καρολίνα, πέρασα το μεγαλύτερο μέρος της παιδικής μου ηλικίας παίζοντας στην πίσω αυλή, χτίζοντας οχυρά με φίλους στην ερημιά και περπατώντας τα βράδια.

Όταν μετακόμισε στο Λονδίνο το 2021, αυτός ο χρόνος πέρασε σε παμπ και μπυραρία. Το πιο κοντινό στην «έρημο» είναι να περιπλανηθείτε στο Hampstead Heath.

Πρόσφατα ξεκίνησα τον νεότερο εαυτό μου, ο οποίος τρύπωνε άφοβα δηλητηριώδη κισσό, έδινε πόρους μέσα από μανιτάρια και έφτιαχνε δέντρα DIY με ραβδιά και σχοινί.

chat όχι εκτός εάν η έρευνα δείξει ότι το 44% του Gen Z είναι πλέον καλά προσαρμοσμένο στις διακοπές, με μεγάλο αριθμό να επιλέγει επίσης αποδράσεις στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Κάθε Σαββατοκύριακο, εκατοντάδες πεζοπόροι Gen-Z και millennial εξερευνούν τα μονοπάτια κοντά στο Λονδίνο, με στόχο να περνούν περισσότερο χρόνο στη φύση και να επικεντρώνονται σε πιο νηφάλιες δραστηριότητες.

Πού καλύτερα από το Lake District; Το μεγαλύτερο εθνικό πάρκο της Αγγλίας και θησαυρός που προστατεύεται από την UNESCO, ένα μέρος με παγετώδεις λίμνες, δεντρόφυτες κοιλάδες και γραφικές μικρές πόλεις που έχουν εμπνεύσει μια γενιά λογοτεχνικών θρύλων.

Σε μικρή απόσταση με τα πόδια από το κατάλυμά μας, η Beatrix Potter βρήκε την έμπνευσή της για τον Peter Rabbit, και μετά την εξερεύνηση της περιοχής, ήταν εύκολο να καταλάβουμε γιατί.

Υπέροχα σε εξωτερικούς χώρους

Την προηγούμενη μέρα φτάσαμε στο Windemere με μια βαλίτσα, όπου μας πήρε με ένα παλιό Land Rover ο Ollie, ο διευθυντής του King’s Arms κοντά στο Hawkshead.

Το χωριό Hawkshead, όπου ζουν μόνο 600 άνθρωποι, απέχει 20 λεπτά με το αυτοκίνητο από το Windermere, κρυμμένο σε ένα κυματιστό τοπίο.

Ο δρόμος με τις δύο λωρίδες περιβάλλεται από δέντρα και ρυάκια, και το κέντρο του δρόμου είναι σχεδόν χωρίς αυτοκίνητα. Είναι ένας δρόμος με στροφές. Θα έλεγα ψέματα αν έλεγα ότι δεν είχα ναυτία.

Η βάση μας για την εξερεύνηση του χωριού και την περιπλάνηση στους κυλιόμενους λόφους ήταν το King’s Arms, ο δημόσιος έπαινος για το εξαιρετικό φαγητό και μερικά άνετα αλλά άνετα δωμάτια (διπλά από 140 £ τη χαμηλή περίοδο).

Το πρωί του Σαββάτου, ξυπνήσαμε νωρίς και φορέσαμε τις μπότες μας για το επόμενο ταξίδι από το Hawkshead στο Coniston (αξιολόγηση: «δύσκολο» σύμφωνα με το All Trail), το οποίο περνάει από χωράφια γεμάτα πρόβατα και αιωρούμενους καταρράκτες.

Συνήθως το Σάββατο μου φαίνεται διαφορετικό, αλλά μετά την ολοκλήρωση (πρέπει να ειπωθεί) εξαιρετικά δύσκολων μονοπατιών, καταλαβαίνω την απήχηση.

Μετά το ταξίδι, αισθάνθηκα νωθρός, με κόκκινο πρόσωπο και πολύ πονεμένα πόδια, μου θύμισε πόσο διασκεδαστικό μπορεί να είναι να βγαίνεις έξω.

Χρειάζομαι πολύ φαγητό

Αφού μας τράβηξε στην παμπ, μοσχαρίσιο μάγουλο, πέστο λάχανου, ένα ποτήρι παγωτό, κέικ με πράσο και πατάτα και βάλε με στα μαλλιά μου. Ένα επάξιο six-pack Guinness τείνει επίσης στη διαδικασία.

Η κουζίνα του Arma King, η οποία δημιουργήθηκε από τον Chef Ross, συνδυάζει την κουζίνα υψηλής ποιότητας με την κουλτούρα της παμπ. Η υπερηφάνεια για τις τοπικές υποθέσεις, η φροντίδα που πηγαίνει στη λήψη αποφάσεων, είναι εμφανής.

Το βασιλικό χτένι με σάλτσα Κασμίρ, καρυκευμένο χρένο και λάδι χρένου έλιωσαν στο στόμα μου και το λαχταριστό κοτόπουλο με chorizo ​​ήταν μια τρυφερή και τραγανή επιλογή για όποιον αγαπά το τρυφερό κοτόπουλο.

Για μια παμπ από μόνη της στη μέση του πουθενά, είναι αστέρι.

Επιλέγοντας μια πιο χαλαρή δεύτερη μέρα, περάσαμε τη μέρα γύρω από το κέντρο της πόλης Hawkshead, το οποίο έχει λιγότερα από επτά καταστήματα, τα περισσότερα από τα οποία βρίσκονται στην υπέροχη ύπαιθρο.

Για όσους αναζητούν μια μοναδική εμπειρία, το κέντρο του χωριού έχει ένα μέρος που ονομάζεται ‘KITtchEN: P*ssy & Pints’, ένα καφενείο για γάτες με μεγάλες γάτες και φιλικές κατοικημένες γάτες. Ακόμα κι αν είστε ο τύπος που ανατριχιάζετε στη θέα μιας αδέσποτης γάτας ή δύο, ίσως πρόκειται να τη στείλετε.

Όσοι αγαπούν να μαγειρεύουν θα πρέπει να παραγγείλουν την Hawkshead Relish Company να τρέξει μέσα από τα αποθέματα γεμάτα με τοπικές σάλτσες μαγειρικής και ξυλάκια.

Το κατάστημα Grasmere Gingerbread αξίζει ιδιαίτερης αναφοράς. Τα μπισκότα παράγονται από το 1854 και τώρα τα διαχειρίζονται οι ιδιοκτήτες τρίτης γενιάς John και Andrew Hunter.

Όταν οι περισσότεροι σκέφτονται τη Lake District, κατευθύνονται κατευθείαν προς το Windermere. Αλλά το ταξίδι στο Hawkshead αξίζει την παράκαμψη.

Η Sarah Hooper φιλοξενήθηκε από το The King’s Arms, αλλά μην περιμένετε να χαρίσουμε τίποτα – οι κριτικές μας είναι 100% ανεξάρτητες.

Ένα δωμάτιο για δύο άτομα με queen κρεβάτι ξεκινά από 140 £ τη βραδιά για τη χαμηλή σεζόν.

Ένα γεύμα για δύο σε μια δημόσια κουζίνα κοστίζει περίπου £ 100 για δύο κυρίως πιάτα, τρία ορεκτικά και ένα καλό μπουκάλι κρασί – αλλά αξίζει τον κόπο.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η ενημέρωση των Χαρτών Google σάς δείχνει πόσο αργά θα αργήσει το λεωφορείο σας

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η πρώτη φωτογραφία κοριτσιού, 3 ετών, σκοτώθηκε μετά από σύγκρουση αυτοκινήτου με άλογο σε φορτηγό

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η βρετανική αεροπορική εταιρεία ακυρώνει απροσδόκητα όλες τις πτήσεις από το Λονδίνο προς τον «εκπληκτικό» καλοκαιρινό προορισμό