Οι περιστασιακές συνδέσεις με έκαναν να νιώθω άδειος – συνειδητοποίησα ότι ήμουν ντεμισεξούαλ

Στα 26 μου είχα πάντα ένα άκρο.

Έπινα με έναν φίλο και μόλις μπήκαμε σε μια παμπ στο τέλος της νύχτας. Έκλεισε αμέσως τα μάτια με τον άντρα στην αγορά. Ο Χάρι Στάιλς έμοιαζε με ξανθό και ήταν αρκετά ελκυστικός που αποφάσισα να τον πάω πίσω στη θέση μου.

Κοιτάζοντας πίσω, ξέρω ότι, αν και δεν υπάρχει μεγάλη ασφάλεια για τις γυναίκες, εκείνη την ώρα είναι πολύ καλύτερο να πας κάποιον στο σπίτι παρά να τον πάρεις ημίγυμνο στους δρόμους.

Γυρίσαμε σκοντάφτοντας πίσω και όταν μπήκαμε στο κρεβάτι μου, προφανώς περιμένοντας τον, ξεσηκώθηκα με τη σκέψη: «Δεν θέλω να το κάνω αυτό».

Εξήγησα, κατάλαβε, και το λέγαμε νύχτα που τον πήρε ο ύπνος.

Αλλά έβλεπα. Με αυτόν τον άγνωστο ξαπλωμένο δίπλα μου, πήρα ένα διανοητικό μικροσκόπιο της σεξουαλικής μου ζωής και συνειδητοποίησα ότι κάθε βράδυ που είχα ποτέ σηκωθεί ήταν τρομερό.

Όχι στο “Could do” ή “What you want?” ταξίδι Και μερικές φορές ήταν σωματικά καλό. Αλλά συναισθηματικά δεν ένιωσα τίποτα.

Πάντα βαριόμουν, αδιαφορούσα και μετρούσα τα λεπτά μέχρι να τελειώσει. Ένιωθα συνεχώς σαν απατεώνας που αποκαλούσε τον εαυτό μου πανσεξουαλικό, όταν σπάνια ένιωθα πραγματική έλξη για γυναίκες ή άνδρες.

Ήταν λυπηρό. Ξαφνικά κυριεύτηκα από συναισθήματα αμφιβολίας, απόρριψης και αποξένωσης.

Σε έναν κόσμο όπου η γρήγορη εξοικείωση φαίνεται να είναι ο κανόνας, δεν είμαι σίγουρος πού ταιριάζω.

Ήμουν πάντα άνθρωπος σχέσεων. Από 16 έως 21 χρονών ήμουν σε δύο μακροχρόνιες συνεργασίες, η μία μετά την άλλη. Γι’ αυτό ρομαντίστηκα την ελευθερία της ζωής κάποιου.

Μου άρεσε να είμαι σε μια σχέση για πράγματα όπως το να έχω έναν παρηγορητικό άνθρωπο να σε κρατάει σε μια δύσκολη ζωή, αλλά ένιωθα ότι στερούσα στον εαυτό μου την ευκαιρία να παίξω στην άλλη πλευρά του πράσινου χόρτου.

Έτσι, με αυτές τις δύο αποτυχημένες σχέσεις κάτω από τη ζώνη μου, άρχισα να κάνω περιστασιακό σεξ.

Έχω ακούσει πολλά για τους Άμλετ από φίλους – το καυτό πάθος, την απελευθέρωση, την ευφορία να απολαμβάνεις κάθε τι δυνατό.

Δεν υπάρχει καμία επίδραση σε μένα.

Το παρατήρησα στην πρώτη μου σύνδεση. Ήμουν όμορφη γυναίκα τότε, αλλά συνειδητοποίησα ότι με εκτιμούσαν μόνο στο αφηρημένο και αφηρημένο πρόσωπο της – με τον ίδιο τρόπο αναγνωρίζεις ένα όμορφο βιβλίο. Ο δεσμός μπορεί να είναι υπέροχος, αλλά τα συναισθήματα δεν ήταν εκεί. χωρίς σάλμπρα, χωρίς κεραυνό.

Δεν έκανα πολύ περιστασιακό σεξ, αλλά κάθε φορά που το έκανα, περίμενα ένα διαφορετικό αποτέλεσμα, κάποια μεγάλη χημική αντίδραση.

Δεν έγινε ποτέ.

Όταν ο ξανθός Χάρι Στάιλς έφυγε τελικά μετά τη σύντομη μη συνάντησή μας, χωρίς να γνωρίζει τη νύχτα της ψυχής μου, συνειδητοποίησα ότι αγνοούσα ένα σημαντικό πράγμα: δεν με έλκυε κανένας από αυτούς τους άντρες επειδή δεν είχα συναισθηματική σχέση μαζί τους.

Οποιαδήποτε αλληλεπίδραση που δεν έχει προσωπική βάση πάντα με απενεργοποιεί.

Εκείνη τη στιγμή ένιωσα εντελώς μόνος. Ήξερα ότι δεν ήταν έτσι για όλους και δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί ένιωθα έτσι. Πρέπει να βρω κάτι να εξηγήσω.

Ως μελοδραματικός έφηβος τη δεκαετία του 2010 με σύνδεση WiFi, ήμουν στο Tumblr, οπότε ήξερα για την ασεξουαλικότητα. Αλλά δεν ένιωθα σωστό: όταν στις σχέσεις ένιωθα πάντα σεξουαλική έλξη και αγαπούσα το σεξ, το ήθελα και ξεκινούσα.

Συνέχισα να σκάβω και τελικά έπεσα πάνω στην αντισεξουαλικότητα. Η σύγχυση είναι η άμεση απάντησή μου. Στην αρχή προσπάθησα να αγνοήσω τα συναισθήματά τους. Αλλά η ιδέα της ντεσεξουαλικότητας συνέχισε να παίζει στο μυαλό μου καθώς έσκαβα πιο βαθιά.

Όταν διάβασα τον ορισμό – άτομα που χρειάζονται συναισθηματικό δεσμό με άλλο άτομο για να βιώσουν σεξουαλική έλξη – τελικά αναγνώρισα τον εαυτό μου για πρώτη φορά. Είμαι σπασμένος ή ημιτελής. Είμαι ημίθεος.

Αλλά με αυτή την αποκάλυψη ήρθε η συντριπτική συνειδητοποίηση ότι δεν θα έκανα ποτέ ξανά σχέση εξαιτίας της.

Αυτές τις μέρες αισθάνεται ότι το σεξ είναι ο τρόπος για μια σχέση για πολλούς ανθρώπους. Και περισσότερο για αυτές τις δυνάμεις – είτε είναι η πρώτη είτε η έβδομη μέρα, ενθαρρύνω όλους τους ενήλικες που συναινούν να εμφανιστούν προτού γνωρίσουν κάποιον εάν αυτό θέλουν να κάνουν.

Αλλά όταν κατάλαβα ότι είχα κατάθλιψη, ήξερα ότι δεν υπήρχε τρόπος για μένα. Θα είμαι απρόθυμος να το δεχτώ.

Αφού εφάρμοσα μια νέα «σαφή και ισχυρή» προσέγγιση βάσης δεδομένων, και εξακολουθούσα να λαμβάνω επεξεργασία από το Timestar, σταμάτησα να προσπαθώ και να επικεντρωθώ στον εαυτό μου.

Αυτό περιελάμβανε ένα ταξίδι 100 μιλίων στη νότια Ευρώπη. Όταν αναζήτησα ξεκούραση κάτω από ένα δέντρο στον ισπανικό ήλιο, συνάντησα επίσης έναν άντρα που κρυβόταν από τη ζέστη.

Και τον γνώρισα τις τελευταίες έξι εβδομάδες. Ήταν πέντε χρόνια μικρότερος από εμένα και ήταν από τις Βρυξέλλες.

Περπατούσαμε με άλλους κατά τη διάρκεια της ημέρας, βρίσκαμε χρόνο μόνο για να μιλήσουμε, και τα βράδια πίναμε και θέλαμε να μιλήσουμε περισσότερο. Μιλήσαμε για τη ζωή, τις κοσμοθεωρίες, τα όνειρα και τους φόβους μας.

Ήταν –και εξακολουθεί να είναι– ο πιο περίεργος άντρας που έχω γνωρίσει ποτέ. Ασχολήθηκε με όλες τις ανησυχίες και τα συμφέροντα. ήταν όμορφη Μου έδειξε ότι ήταν ένας άνθρωπος που ήξερε την αξία των ανθρώπων και αφιέρωσε χρόνο για να γνωρίσει πραγματικά κάποιον.

Μετά από αρκετές εβδομάδες συζητήσεων, επιτέλους πήραμε ραντεβού. Ήταν περιστασιακό, εντελώς φυσικό, και για πρώτη φορά μετά από πολύ καιρό ένιωσα γνήσια έλξη. Τελικά είχα μια μηχανή.

Είμαστε μαζί τρία χρόνια. Κοιτάζοντας πίσω, είμαι τόσο χαρούμενος που αφιέρωσα αυτόν τον χρόνο για να γνωρίσω τον εαυτό μου, γιατί μόνο γνωρίζοντας τον εαυτό μου θα μπορούσα να βρω τον εαυτό μου.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο jessica.aureli@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις απόψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Δεν ξέρω ποια είναι η δουλειά του φίλου μου ή πού μένει — αλλά αυτό είναι το όνειρό μου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Είμαι έγκυος και γεννά – ο σύντροφός μου ρουθούνισε κοκαΐνη

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ένα ταξίδι στην Ευρώπη μου έδειξε πόσο λυπημένο είναι το Ηνωμένο Βασίλειο

Σχόλια

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή