Νόμιζα ότι ο χρόνος μου είχε ξεκινήσει το σεξ – ήταν δικός μου, αίμα

«Ω, όχι, περίμενε – νομίζω ότι άρχισα η περίοδος μου», είπα στον φίλο μου, τον Μαξ*.

Ήταν Κυριακή απόγευμα και είχαμε ήδη κάνει σεξ για τρίτη μέρα – αλλά καθώς τον τραβούσαν από πάνω μου, το ίδιο είχε και η ροή του αίματος.

Τον έσπρωξα μακριά μου για να κοιτάξει τα λευκά σεντόνια όπου σχηματιζόταν μια μικρή κόκκινη πισίνα.

Σοκαρισμένος, έψαξα περαιτέρω τρίβοντας δυστυχώς τον καβάλο μου – δεν είμαι σίγουρος πώς αλλιώς να επιβεβαιώσω την αιμορραγία μου.

Μετά κατάλαβα ότι είχα τελειώσει πριν από μια εβδομάδα.

«Δεν είμαι εγώ…» μουρμούρισε.

Κοίταξα το πρόσωπο του Μαξ -που ήταν κατακόκκινο από την αγωνία- και μετά έπεσε πίσω στο αιμόφυρτο άλογό του.

Τότε ήταν που φώναξε. Και μετά έκλαψα.

Ποτέ δεν είχα ξαναζήσει λάθος σεξ και – δικαίως – ήμουν εντελώς τρομοκρατημένη.

Για μένα γλυκιά Μαξ.

Τον γνώρισα σε μια προσωρινή δουλειά στο γραφείο το 2009, όταν ήμουν 25 ετών. αναλαμβάνοντας τη δουλοπρεπή δουλειά της διοίκησης και δουλεύοντας για να βγάλει κάποια χρήματα μετά την αποφοίτησή του. Ήταν μόλις δύο χρόνια μεγαλύτερος από μένα, αλλά η ψυχή του ήταν πολύ πιο ασφαλής, παρά την ηλικία του. Είχε δουλειά, για μια.

Έτσι αρχίσαμε να πηγαίνουμε για λίγο μετά από κάποια ρομαντική δουλειά, και όταν η προσωρινή δουλειά τελείωσε μια εβδομάδα αργότερα, αρχίσαμε να κοιμόμαστε μαζί.

Σημάδεψε την ημέρα του λάθος φύλου, τον μήνα. Ήμασταν σε μια περίοδο γάμου, που σήμαινε ότι περνούσαμε κάθε στιγμή μαζί, είτε κάνοντας το, είτε κάνοντας σεξ, είτε σκεφτόμασταν να κάνουμε σεξ.

Ήταν ένας απίστευτα γλυκός και τρυφερός σπασίκλας, με απίστευτα υψηλή σεξουαλική ορμή.

Το ένα λεπτό αγόραζε κόμικς και το άλλο μου έσκιζε τα ρούχα. Έκανε πολύ ζέστη.

Αυτή τη συγκεκριμένη Κυριακή είχαμε ακυρώσει σχέδια με φίλους, αφήνοντάς τους στην μπιραρία για να περάσουμε τη μέρα γυμνοί στο κρεβάτι με πίτσα.

Μετά από μερικές εβδομάδες, οι φίλοι μας μας απογοήτευσαν πολλές φορές για να το κάνουμε, μπορούμε να πούμε ότι το περίμεναν ούτως ή άλλως.

Κανένα συναίσθημα δεν πληγώθηκε. Δεν μπορούν να είναι μόνοι.

Ως κολακευτικό Μετά από δύο μακριές λάγνες συνεδρίες, καθίσαμε και γυρνούσαμε στο κρεβάτι, στεγνοί και βουβοί, με το σώμα μας να ιδρώνει τόσο απελπισμένα.

Αποφασίζοντας ότι χρειαζόμασταν ένα διάλειμμα, έβαλα το Jurassic Park. Αλλά το μεθυστικό μας πάθος δεν μπόρεσε να σταματήσει το στήθος του Τζεφ Γκόλντμπλουμ – ή ίσως μας εμπόδισε. Ήμασταν και οι δύο τρόποι σε χρόνο μηδέν.

Ίσως θα έπρεπε να είχαμε ξεκουραστεί περισσότερο, όμως – γιατί μέχρι εκείνη τη στιγμή, το φρεσκοαγορασμένο αίμα μου κάλυπτε τα παρθένα λευκά σεντόνια.

Ο Μαξ ταράχτηκε τόσο πολύ από τον πόνο που δεν τον χτύπησε αμέσως. Όταν το έκανε αυτό, ένας οξύς πόνος ξεπήδησε από το σώμα του, ενώ εγώ έψαχνα τα εντόσθιά μου την ώρα της διαρροής.

Ενώ κλαίγαμε και οι δύο, προσπάθησα μανιωδώς να καλέσω το 999 στο τηλέφωνό μου.

Η σημερινή μου σκέψη: Το πέος ήταν έτοιμο να πέσει.

Δεν είχα ιατρική εκπαίδευση, αλλά ήταν η επαγγελματική μου άποψη εκείνη την εποχή, την οποία κράτησα καλά.

Ενώ καλούσε, ο Μαξ άρπαξε το σεντόνι μου και το τύλιξε αργά και σταθερά γύρω από το πληγωμένο του εξάρτημα ενώ κλαίει στον αγώνα. Ένιωθε ότι του είχα κάνει τόσο κακό.

Δεύτερη σκέψη: Δεν πρέπει να το κάνουν για μένα;

Περιμένοντας το ασθενοφόρο, καθίσαμε στο κρεβάτι ενώ εκείνος κρατιόταν λικνιζόμενος. Η μόνη βοήθεια που μπορούσα να προσφέρω ήταν να τον κοιτάζω με φρίκη.

Το ασθενοφόρο ήρθε γρήγορα – μέσα σε 30 λεπτά – και ο γιατρός μας είπε ότι όλα ήταν καλά. Λέγεται ότι ο Μαξ είχε λίγο σκίσιμο, γνωστό και ως σπασμένο κορδόνι μπάντζο, αλλά ήταν μικρότερο.

Δεν φαινόταν νεότερος, αλλά ανακουφίστηκα όταν άκουσα ότι δεν πήγαινε πουθενά. Πήγε στο νοσοκομείο για να ελέγξει τις λοιμώξεις και εγώ έμεινα στο σπίτι για να καθαρίσω.

Ρώτησα αν ήθελε να πάω μαζί του, αλλά ο γιατρός είπε να μην ανησυχείς. Οι περισσότεροι από τους άνδρες δεν ήθελαν να βλέπουν γυναίκες τριγύρω σε τέτοιους τραυματισμούς. Τα μάτια μου ξεκίνησαν από αυτόν τον άνδρα γιατρό στη γυναίκα γιατρό που τράβηξε το σεντόνι από το πουλί του φίλου μου και έγνεψε χωρίς σκέψη.

Υποθέτω ότι είναι το φύλο των εργαζομένων στο ξενοδοχείο.

Λίγες ώρες αργότερα ο Μαξ επέστρεψε και με πιο χαρούμενη διάθεση. Ενώ ο εγκέφαλος μαλάκωσε, ο πόνος δεν ήταν πιο οξύς, και είπε ότι θα έπρεπε απλώς να είναι προσεκτικός μέχρι να θεραπευτεί.

«Δύο εβδομάδες», μου είπε σηκώνοντας τους ώμους.

«Όχι το σεξ», περιφρόνησε.

Αναρωτιόμουν πώς να γεμίσω τον χρόνο.

Λίγα λεπτά αργότερα, ένας φίλος έστειλε μήνυμα: «Πάμε σε άλλη παμπ, έλα σε εμάς». γι’ αυτό συμμετείχα με χαρά.

Εκείνες τις δύο εβδομάδες πέρασα περισσότερο χρόνο στην μπιραρία με τους φίλους μου από ό,τι με τον Μαξ, που ήταν μια ωραία συνάντηση με τους φίλους μου που δεν ήξερα ότι έλειπα.

Και έγινα πιο κοντά με τον Μαξ, γνωρίζοντάς τον κατά τη διάρκεια των μαραθώνιων σεξ συνομιλιών μαζί του.

Αντέξαμε ένα χρόνο μέχρι να χωρίσουμε οι δρόμοι μας φιλικά – αλλά για το υπόλοιπο της σχέσης μας κάναμε σεξ όλη την ώρα, το πιο ομαλό, πιο αργό σεξ που έχουμε ζήσει ποτέ.

Το σεξ με βοήθησε πραγματικά να νιώσω καλά αφιερώνοντας χρόνο για να νιώσω το σώμα και το μυαλό μου. Αντί να απολαμβάνω τη βιασύνη, άρχισα να αντιλαμβάνομαι το σεξ όχι ως στόχο, αλλά ως εμπειρία.

Πρόσφατα, το σεξ αισθάνθηκε κοκκινιστό.

Τώρα μην σκέφτεστε άσκοπα – δεν θέλετε να ξαναδείτε τον πόνο στο πρόσωπο του συντρόφου σας.

* Τα ονόματα έχουν αλλάξει

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Οι άντρες της χιλιετίας κατηγορούνται για την «κρίση υγείας» – και όλα είναι θέμα δουλειάς

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ένιωσα τόσο αβέβαιος – μετά πήρα τη διάγνωσή μου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η «πιο τρελή» εκπομπή στο Netflix επέστρεψε – αλλά έχω εμμονή μαζί της