«Ξέρεις», είπα, «φίλε μου, καθώς ανέβαινες στο σκοπευτήριο», «Νομίζω ότι από πολλές απόψεις, η Λίβερπουλ μου θυμίζει το Magaluf μετά το σκοτάδι».
Όπως συνεχίζω να εξηγώ, οι απόψεις μου για την έκτη μεγαλύτερη πόλη της Βρετανίας έχουν εξελιχθεί πάρα πολύ τα δύο χρόνια από τότε που έκανα αυτό το σχόλιο για το ελάφι. Τότε όμως δεν είπα προσβολή.
Γιατί για όλη μου την ενήλικη ζωή, το Λίβερπουλ, ως ηλιόλουστος ισπανικός προορισμός διακοπών, το συνέκρινα με αστείο.
Μέχρι να φτάσω στη μέση, είχα αρχίσει να μετράω πόσα σαββατοκύριακα κοριτσιών είχα περάσει εκεί.
Με τα χρόνια έχω φτάσει να συνδέω την καλή στιγμή με το Scouse City, αν το ποτό και τα παιχνίδια γίνονται ένα.
Όταν ζωγράφιζα, αντί για τους τυπικούς τουριστικούς προορισμούς με θέμα τους Beatles, βρισκόμασταν πάντα σε ένα ιρλανδικό μπαρ αργά το βράδυ να ζωγραφίζει ένα τραπέζι μπιλιάρδου που έφερε ακόμα τα σημάδια από την εποχή που παίξαμε τον δολοφόνο, βραζιλιάνο σαρκοφάγο που ορκιζόμασταν ότι θα μπορούσε να θεραπεύσει κάθε hangover.
Οι καλύτερες προσφορές για το μετρό
Λάβετε αποκλειστικές εκπτώσεις με το Metro Deals – εκτός από τις αποδράσεις και τις ημέρες σπα. Με την υποστήριξη του Wowcher
Υπηρεσίες σπα: Ημέρα σπα για δύο με θεραπείες, μεσημεριανό γεύμα και prosecco – εξοικονομήστε έως και 57% έκπτωση.
Πάρε πολλά τώρα
Αποδράστε από το Μυστήριο: Διαμονή στο ξενοδοχείο με πτήσεις με επιστροφή έως και 92 £ – εκτός από τα πακέτα διακοπών παγκοσμίως.
Πάρε πολλά τώρα
Beach Retreat (Λανζαρότε): 4* διακοπές στην παραλία Lanzarote με πτήσεις – εξοικονομήστε έως και 58%.
Πάρε πολλά τώρα
Το περασμένο καλοκαίρι υπολογίζω ότι έχω πάει στο Λίβερπουλ καμιά δεκαριά φορές. Όταν όμως το σκέφτηκα πραγματικά Ήταν στη Λίβερπουλ. Ένιωθα ότι έπρεπε να το κάνω, αλλά στην πραγματικότητα το έκανα.
Έτσι, όταν με προσκάλεσαν να επισκεφτώ ένα πρόσφατα ανακαινισμένο ξενοδοχείο στην πόλη, άδραξα την ευκαιρία (περισσότερα για το ξενοδοχείο αργότερα).
Αυτή θα ήταν η ευκαιρία μου να ρίξω τον εαυτό μου στην ατμόσφαιρα του τόπου, να επισκεφτώ έναν ταξιδιώτη, όχι ένα ελάφι και τελικά να δω τι είχε να προσφέρει η ζωή εκτός από μια καθαρή νύχτα.
Εσκεμμένα, και αρκετά ασυνήθιστα για μια επίσκεψη στο Λίβερπουλ, ξύπνησα το επόμενο πρωί για να μάθω πόση «παραδοσιακή» τουριστική δραστηριότητα υπάρχει σε μια μέρα.
Ο πρώτος σταθμός ήταν στο γήπεδο που, τουλάχιστον τη στιγμή που γραφόταν αυτή η γραφή, παρέμενε το σπίτι της πρωταθλήτριας Premier League, Λίβερπουλ.
Σε έναν σύγχρονο κόσμο γεμάτο άψυχο ποδόσφαιρο, έξω από το χωριό της λιμνούλας, η άμμος μπορεί να αφαιρεθεί, το Anfield, παρά τα μειονεκτήματα, παραμένει μια ανάσα φρέσκου αέρα, ο ήχος του τριξίματος στη μέση των σπιτιών με ταράτσα, σε απόσταση αναπνοής από το Goodison Park, μέχρι το περσινό σπίτι της Έβερτον.
Το Λίβερπουλ, όπως και η Γλασκώβη, αισθάνεται σαν ένα από εκείνα τα μέρη όπου η ελκυστικότητα των ανθρώπων είναι εξίσου σημαντική με το περιβάλλον τους. Ο Peter Kay περιέγραψε βραδιές ανοιχτού μικροφώνου στην πόλη όπου το πλήθος ήταν σχεδόν πάντα πιο αστείο από τους κωμικούς, και αυτή είναι μια πλήρης παράσταση στο δρόμο.
Όχι για αυτούς, η εταιρική αιχμή γύρω από το άμορφο κλαμπ – οι άνδρες και οι γυναίκες που σας οδηγούν δεν είναι μόνο γεμάτοι χρήσιμα πράγματα και ευγένεια, αλλά σκάβουν γέλια σε βάρος πολλών από τους ανδρικούς ήρωες του ποδοσφαίρου που κοσμούν τους τοίχους των αποδυτηρίων.
Από το Anfield, και το βάρος της ιστορίας που κάνει ακόμα και αυτή την αστραφτερή σύγχρονη αρένα να νιώθει τόσο παλιά όσο μπορεί να πάρει η πόλη, βαδίζουμε σε αυτό που οι περισσότεροι αισθάνονται σαν το «νέο» Λίβερπουλ.
Το Royal Albert Dock μπορεί να έχει ολοκληρωθεί για το καλύτερο μέρος των 200 χρόνων, αλλά αποτελεί σημαντικό τουριστικό αξιοθέατο από τη δεκαετία του 1980, με συνεχή ανάπτυξη που το κάνει να μοιάζει εντελώς νουβό.
Κανένα ταξίδι στο Λίβερπουλ δεν είναι ολοκληρωμένο χωρίς να επισκεφθείτε το πιο εμβληματικό ορόσημο του κόσμου, γι’ αυτό επισκεφτήκαμε το The Beatles Story στις αποβάθρες – κυρίως ως ζωντανό μουσείο, όπου φεύγετε για να εξερευνήσετε χώρους αναψυχής σημαντικούς για το Fab Four, όπως το Αμβούργο και το Cave Club.
Ένας ενδιαφέρον συνδυασμός σύγχρονων καθηλωτικών εμπειριών και αξέχαστων παραδόσεων που βασίζονται σε γκαλερί, αν και είναι σίγουρα κάτι για την οικογένεια ή τους περιστασιακούς θαυμαστές.
Πιο κάτω στο ποτάμι, στην Matthew Street, το Μουσείο Beatles του Λίβερπουλ είναι μια πολύ πιο περίπλοκη εμπειρία, που εστιάζει στα πρώτα χρόνια (αν ανακαλύψετε τον ντράμερ του μαγαζιού πριν από τον Ρίνγκο, τον Πιτ Μπεστ, οι συγγενείς του το ίδρυσαν). Εάν υπάρχει ένας αληθινός θαυμαστής στην ομάδα σας, θα κερδίσει περισσότερα από αυτό.
Από ένα σύνολο μουσικών που βοήθησαν να μπει αυτή η πόλη σταθερά στον πολιτιστικό χάρτη τη δεκαετία του ’60, στραφήκαμε σε ένα άλλο – τιμώντας την κληρονομιά του Gerry and the Pacemakers με ένα ταξίδι στο Mersey Ferry, το οποίο τραγούδησαν υπέροχα.
Είναι ανακούφιση που έπαιξε το τραγούδι με αρκετά φειδώ κατά τη διάρκεια της 50λεπτης περιοδείας.
Με αυτόν τον τρόπο αποκτάτε πραγματική εκπαίδευση καθώς περιφέρεστε στις αποβάθρες και στο Seacombe, με πληροφορίες για τα πάντα, από το ποδόσφαιρο μέχρι το δουλεμπόριο που παίζει πάνω από τα ηχεία του πλοίου, αντί για το «It’s a Small World» του Gerry Marsden που κραυγάζει καινοτόμα καλάμια ναυτικού.
Ίσως το αγαπημένο μου μέρος του ταξιδιού με το Mersey Ferry και ένας ωραίος τρόπος για να τελειώσω το ταξίδι της ημέρας μου ήταν η θέα στο νέο σπίτι της Έβερτον, το Dickinson’s Hill Stadium, με θέα στην αποβάθρα Bramley-Moore.
Η διαστημική αρχιτεκτονική και το γεγονός ότι το κτίριο χτίστηκε πριν από λίγα χρόνια φαινόταν καλό σημάδι ότι, αν και γεμάτη ιστορία, αυτή η πόλη αλλάζει συνεχώς, εξελίσσεται, αγκαλιάζει διαφορετικές ισορροπίες δυνάμεων και ξεπερνά το βάρος της από άποψη αθλητισμού και πολιτισμού.
Δεν είχα εκτιμήσει αυτή την αλλαγή στον ατελείωτο κύκλο των ελαφικών πάρτι με θέμα το Scouse, αλλά χαλαρώνοντας στο ξενοδοχείο στο τέλος της βραδιάς, ένιωσα μια αίσθηση τεράστιας ικανοποίησης.
Στη 13η επίσκεψη, τελικά γινώμενος Λίβερπουλ
Κριτική Radisson Red (ΟΧΙ Radisson Blu).
Κατά την άφιξη από το τρένο Avanti, το πρώτο λιμάνι ήταν το Radisson Red, που δεν πρέπει να συγχέεται με το ξάδερφό του το Radisson Blu. Σε αυτή την πόλη υπάρχουν εκείνα τα χρώματα που μαθαίνεις γρήγορα να μην ανακατεύεις.
Στην πραγματικότητα, το ξενοδοχείο, ένα γαλλικό αναγεννησιακό κτήριο κοντά στο σταθμό Lime Street που χρονολογείται από το 1871, είναι πολύ καλύτερο από ό,τι θα περίμενε κανείς.
Από τη φύση τους, τα ξενοδοχεία που γειτνιάζουν με τρένο τείνουν να είναι περισσότερο χαμένα παρά επιτυχίες.
Συχνά η πρώτη τους θέση σημαίνει ότι έχουν ένα αιχμάλωτο κοινό που μπορεί να τους δει να ξεκουράζονται στις δάφνες τους, με ασφάλεια γνωρίζοντας ότι μια σταθερή ροή ταξιδιωτών είναι εγγυημένη.
Το να είσαι στο πλάι σε ένα όμορφο δωμάτιο με κορυφαία τεχνολογία τριγύρω – αυτός ο κλασικός συνδυασμός ισχυρού ντους και καφετιέρας που νιώθεις ότι χρειάζεται διδακτορικό για να δουλέψει είναι πάντα κολακευτικό σε ένα ξενοδοχείο.
Το εστιατόριο του ξενοδοχείου, Stoke Brasserie, είναι μια ιδέα ψησταριάς που προσπαθεί να βρει κάτι για όλους. Ο τυπικός ελληνικός γύρος ένιωθα σαν μια πολύ ανεβασμένη εκδοχή των κεμπάπ που έτρωγα σε αυτήν την πόλη μετά από μια βραδινή έξοδο, ενώ τα νιόκι των φίλων μου είχαν επίσης υψηλή βαθμολογία.
Ίσως το πιο εντυπωσιακό, αν και το κέντρο της πόλης μπορεί να είναι το κέντρο της πόλης, οι κοινόχρηστοι χώροι του ξενοδοχείου (που έχουν καταστραφεί στην αναπόφευκτη τέχνη του Λίβερπουλ) εξακολουθούν να καταφέρνουν να υποδηλώνουν κάτι σαν αστική παγίδα.
Ο Ross έμενε στο Radisson Red Liverpool, όπου τα δωμάτια ξεκινούν από 72 £ τη βραδιά.
Τα εισιτήρια από το Λίβερπουλ ξεκινούν από £26. Επισκεφθείτε τον ιστότοπο της Avanti West
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Το νέο σαλόνι πρώτης κατηγορίας στον «καλύτερο σιδηροδρομικό σταθμό» του Ηνωμένου Βασιλείου σερβίρει φαγητό και ποτό
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Μια οικεία εμπειρία στη Βαρκελώνη με πτήση 34 £ και υψηλά Απριλίου 20°C
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Σε μια κρουαζιέρα 935 £ για σεξ με “playroom” 24/7 – και ένας αυστηρός κανόνας
Σύνδεσμος πηγής: metro.co.uk