Μετατρέπει τους εντυπωσιακούς επισκέπτες του σαφάρι σε επαγγελματίες φωτογράφους άγριας ζωής

Δαγκώνει πολύ περισσότερο από όσο μπορεί να μασήσει. Ένας βράχος στέκεται στη μέση του ποταμού, ένα τεράστιο γατόψαρο κολλημένο στο ράμφος του, τα κόκκινα μάτια του φουσκωμένα, σε δυσπιστία για τον τυχερό, του οποίου οι αριθμοί είναι επιτέλους.

Από το σκάφος μας, περίπου πενήντα μέτρα μακριά, παρακολουθούμε καθώς το νικητήριο πουλί τραβάει τη μάζα του γεύματός του στον αέρα, προσπαθώντας να τρέξει προς τα κάτω, ώστε να καταβροχθίσει την παλάμη του χωρίς να κοπανιστεί από το αγκαθωτό πτερύγιο του.

Καταφέρνει μια μερική γουλιά, συνειδητοποιεί ότι είναι η λάθος γωνία και τη βγάζει, ενώ βλέπω μέσα από το σκόπευτρο μου, όλα τα καρέ αυτού του πρωινού αγώνα.

«Κλείστε την ταχύτητα κλείστρου τουλάχιστον στο 1/2500 για δράση» συμβουλεύει ο οικοδεσπότης μας Pusetso Nteta. «Αντιστάθμιση έκθεσης περίπου +⅔ για να φέρει το μαύρο πουλί στο καθαρό νερό». Είναι τόσο ευκρινείς σε διάφραγμα f/8. Απολαύστε τη στιγμή!

Είμαι σε ένα φωτογραφικό σαφάρι στον ποταμό Chobe, έναν ήρεμο πλωτό δρόμο πλάτους 200 μέτρων που αποτελεί φυσικό σύνορο μεταξύ της βόρειας Μποτσουάνα και της λωρίδας Caprivi της Ναμίμπια.

Στα βόρεια βρίσκονται οι όχθες των πράσινων πεδιάδων της Ναμίμπια, όπου οι κάτοικοι βόσκουν τα βοοειδή τους ή ρίχνουν δίχτυα από βράχους πιρόγας, ενώ στην απέναντι πλευρά Chobe Park Botswana, 11.700 χλμ.² προστατευμένο από την έρημο, γεμάτο με λιοντάρια, λεοπαρδάλεις και τον μεγαλύτερο πληθυσμό ελεφάντων στον κόσμο.

Το Mid-stream είναι τόσο συχνό όσο η Oxford Street τον Δεκέμβριο.

Ο Buffalo χτύπησε και άστραψε τους ανυπόμονους αγοραστές. Οι λευκόνες ποζάρουν σαν μανεκέν Selfridges. Οι Impalas κάνουν παρέα προσεκτικά για να πίνουν σαν τουρίστες νευρικοί για κλοπές τηλεφώνου.

Ο ήλιος αστράφτει στο νερό σαν τη φύση των Χριστουγεννιάτικων λαμπτήρων.

Αυτή η άφθονη ποικιλομορφία κάνει το Chobe έναν από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς σαφάρι στην Αφρική.

Ωστόσο, σε αντίθεση με ένα κανονικό σαφάρι, το ταξίδι μου με το Pangolin Photo Safaris δεν ήταν απλώς να δω το ζώο, αλλά να το φωτογραφίσω από κοντά.

Κάθε ταξίδι καθοδηγείται από έναν επαγγελματία φωτογράφο άγριας φύσης, ο οποίος παρέχει έναν συνδυασμό από συμβουλές σύνθεσης και τεχνικές συμβουλές. Τα εξειδικευμένα φωτογραφικά σκάφη κάθονται χαμηλά στο νερό στην εσωτερική γωνία του ματιού, με περιστρεφόμενα καθίσματα 360 μοιρών και βάσεις για βαρύ φακό.

Για ακόμα καλύτερη πρόσβαση στα ζώα, μένω στο Pangolin Voyager II, το πρώτο ειδικά κατασκευασμένο, ηλιακό, πλήρως ηλεκτρικό σκάφος της Αφρικής, το οποίο κυκλοφόρησε τον Ιούλιο ως προσθήκη στο υπάρχον ξενοδοχείο Pangolin στο Kasane, την πύλη προς το Εθνικό Πάρκο Chobe.

Περισσότερο από ένα πλωτό πλοίο παρά ένα πλωτό πλοίο, το Voyager Queen of Africa στον 21ο αιώνα συνδυάζει τη σύγχρονη τεχνολογία με τις παραδοσιακές απολαύσεις με σκάφος: μια άνετη καμπίνα με ιδιωτικό μπάνιο, ένα σαλόνι και μια τραπεζαρία όπου οι σεφ μας σερβίρουν ένα δείπνο τριών πιάτων και ένα χώρο ηλιοθεραπείας όπου παρακολουθώ τις πεδιάδες να περνούν από την άλλη πλευρά. Για παν ενδεχόμενο.

Τα ηλιακά πάνελ στην οροφή τροφοδοτούν τέσσερις ηλεκτροκινητήρες που μας ωθούν ανάμεσα στα δίκτυα με σταθερά 5 km/h.

Χωρίς το βουητό μιας θλιμμένης μηχανής, το ποτάμι φροντίζει την παιχνιδιάρικη πορεία του: το κέικ της αλκυόνας, το γρύλισμα του εκνευρισμένου ιπποπόταμου, οι ήχοι του ανέμου από χαρτί.

Περνάμε τα σύνορα στα ύδατα της Ναμίμπια, από το Kasane.

Η «Γη των Κρίνων», που πήρε το όνομά της από το λιβάδι με τα λευκά και μοβ επιπλέοντα νερά, όπου παρατηρούμε τις αφρικανικές ζακάνες ή «πουλιά του Ιησού», φαίνεται να περπατούν πάνω στο νερό, καθώς πηδούν από το μαξιλάρι για να κυνηγήσουν έντομα.

«Αυτό που μου αρέσει στην ιστιοπλοΐα είναι ότι μπορείς να ταξιδέψεις σε μέρη που δεν πάει κανένας άλλος», εξηγεί ο Pusetso. Τα χερσαία πλοία μπορούν να διανύσουν μόνο μια μικρή απόσταση πριν γυρίσουν πίσω. Έλα εδώ πάνω, έχουμε το ποτάμι για τον εαυτό μας.

Το επόμενο απόγευμα έχουμε ένα κοινό με τους οικόσιτους χιμπατζήδες, και μένουμε μέχρι το φως που σβήνει, να τα παρακολουθούν τα τέσσερα παιδιά, που καταρρέουν μεταξύ τους, και οι μεγάλοι κουρασμένοι από την ανυπομονησία.

Ένα παιδί πιάστηκε από το φτερό ενός αετού, μέχρι που το έκλεψε ο αδερφός του. Έβγαλα μια φωτογραφία της δυσπιστίας του καθώς το παιχνίδι του αφαιρέθηκε ως ένα από τα κορυφαία φωτογραφικά στιγμιότυπά μου της εβδομάδας.

Δεν χρειάζεται να είστε έμπειρος φωτογράφος για να κάνετε ένα σαφάρι φωτογραφιών: η περιήγηση εξυπηρετεί όλα τα επίπεδα και οι επισκέπτες μπορούν να δανειστούν φωτογραφικές μηχανές και φακούς υψηλής ποιότητας, αν δεν έχουν δικούς τους.

Η ομάδα επτά ατόμων μας είναι ένας συνδυασμός τακτικών επισκεπτών του σαφάρι, μεσαίων φωτογράφων και αρχάριων στο πρώτο τους ταξίδι στην Αφρική – και παραδόξως, είμαστε έξι γυναίκες και ένας άνδρας, αποδεικνύοντας ότι η φωτογραφία ταχύτητας ήταν κάποτε μια λέσχη παλιών αγοριών.

Ίσως το καλύτερο παράδειγμα αυτού είναι ο ηγέτης μας Pusetso, ο οποίος σε μια βιομηχανία που ιστορικά κυριαρχείται από άνδρες είναι η πρώτη ενήλικη γυναίκα ηγέτης της Μποτσουάνα.

Η Alina Alonso και η Joan Kaywell, φίλες από τη Φλόριντα, δεν είχαν πάει ποτέ στην Αφρική πριν και έφτασαν μόνο με τις δικές τους συσκευές. «Δεν με ενδιαφέρει η φωτογραφία», παραδέχεται η Joan. «Ήρθα μόνο επειδή η Αλίνα χρειαζόταν περισσότερα από ένα και ακουγόταν σαν ατύχημα».

Τις πρώτες μέρες, βουτάει ήσυχα με τον καθρέφτη του, δανείζεται την κάμερά του και φωτογραφίζει κάθε φορά που περνάμε από έναν ιπποπόταμο – αλλά μέχρι το τέλος της εβδομάδας, κυνηγάει τους άρδενους στην πτήση σαν ειδικός και ψωνίζει φακούς.

«Πολλοί άνθρωποι έρχονται επειδή θέλουν να μάθουν ή να βελτιωθούν», εξηγεί ο Toby Jermyn, ιδρυτής του Pangolin.

Τον περασμένο χρόνο, το 40% των επισκεπτών ήρθαν χωρίς επαγγελματική κάμερα και χρησιμοποίησαν τη δική μας. Αλλά οι άνθρωποι αγαπούν επίσης τις ευκαιρίες για την άγρια ​​ζωή, τις φωτοκεντρικές διαδρομές και, φυσικά, την ευκαιρία να συναντήσουν άλλους φωτογράφους με ομοϊδεάτες.

Από τη βάρκα της φώκιας, είτε αρχάριοι είτε ειδικοί, όλα κουλουριασμένα καρφιά, κοφτά χτυπήματα, και τελικά καταφέρνουν να καταπιούν το γεύμα τους.

Ενώ ψάχνουμε για το επόμενο θέμα, κουρασμένοι και πρησμένοι, αφήνουμε τα μαλλιά σε ψαροφαγία.

Μετά από μια εβδομάδα νόστιμου φαγητού και στεναγμού δυνατά με τις 10.000 εικόνες που πρέπει να χωνέψω, μοιράζομαι με μια υψηλή, ελαφρώς μουδιασμένη ικανοποίηση.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Πήγα στο καλύτερο μπαρ στον κόσμο και δεν εντυπωσιάστηκα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Μουσουλμανική ανασκόπηση της οικονομίας του Ειρηνικού: Πέταξα στο «καλύτερο οικονομικό κάθισμα στον κόσμο» – το αποκορύφωμα ήταν ένα φλιτζάνι σούπα

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η Ιαπωνία καταστρέφει το εμβληματικό φεστιβάλ άνθισης κερασιών – εδώ είναι τα καλύτερα μέρη για να τα δείτε στο Ηνωμένο Βασίλειο

Σχόλια

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή