Θέλω να βλέπω περισσότερους τριχωτούς, μελαχρινούς, μη συμμορφούμενους σωματότυπους όπως ο δικός μου

Περπάτησα ντυμένος με μαύρο σορτς, λουρί και γυαλιά ηλίου, με ένα βιβλίο στο χέρι.

Στη συνέχεια, καθώς ένας τρανς μουσικός άρχισε να παίζει, conguetorock, slow electro beats, ενώθηκα με τα μέλη μου στους Spice Boys – μια αντρική ομάδα χορευτών go-go προς ενοικίαση – και άρχισα να διαβάζω.

Κάθισα στο σκαμπό του μπαρ, απολαμβάνοντας τα φώτα καθώς ξεφύλλιζα κάθε εκπληκτική σελίδα. Ο ρυθμός έγινε πιο γρήγορος, τα συνθετικά και φωνητικά κομμάτια συνδυάστηκαν και όπως ανέβηκε η μουσική, έτσι κι εγώ.

Σαν να είχε σταλεί παλμός, οι μπότες συνθλίβονταν, οι γροθιές στον αέρα, οι ώμοι έσκασαν, το σώμα στριμμένο. άσε με να φύγω

Επέτρεψα στον εαυτό μου να συνδεθεί με το σώμα μου μέσω κινήσεων, κινήσεων και χειρονομιών, σηκώνοντας τα χέρια και τα χέρια, χορεύοντας σε δύο βήματα και χορούς bhangram που ήταν ανεξάρτητοι από το φύλο.

Ένιωσα τόσο καθαρά τρανς, ορατή και όμορφη. Η επιτομή της ευφορίας.

Δεν νιώθω πάντα τόσο άνετα στο σώμα μου.

Ήμουν στις αρχές των 20 μου όταν άρχισα να καταλαβαίνω το φύλο μου ως κάτι πιο ρευστό. Γι’ αυτό άφησα τις αντωνυμίες και την «χαντάκι» ταυτότητας για κάποιον που κάθεται κάτω από την υπεραρσενική ομπρέλα και τις αντωνυμίες «αυτοί»/«αυτός».

Ήταν μια δύσκολη στιγμή και να ξεπεράσω την ταλαιπωρία όταν το σώμα μου στερούνταν καθημερινά. Ωστόσο, στα μέσα της δεκαετίας του ’20 μπόρεσα να λάβω ιατρική φροντίδα.

Τότε αλλάζει η σχέση μου με το σώμα μου.

Από τότε πλοηγήθηκα σε έναν νέο ανδρικό κόσμο που ευνοεί τα σώματά μου. Αλλά προσπάθησα να αποδεχτώ τα σεξιστικά διπλά μέτρα και μέτρα, όπου έγινε πλήρως αποδεκτός τώρα που είχε ένα περίγραμμα ανδρικού στήθους.

Μπορούσα να επιλέξω πού, πότε και πώς θα δείξω το στήθος και το σώμα μου, και το ένιωθα σε όλη την επιφάνεια.

Μου επετράπη να πάρω το χώρο σε καθορισμένο μέρος για να το κάνω αυτό.

Στη συνέχεια, οι καλύτεροί μου φίλοι Krishna Istha και Kasra Jalilipour σκέφτηκαν την ιδέα για το Spice Boys το 2019.

Όπως και οι καλύτερες ιδέες queer, ξεκίνησε ως μια παρρησία σχετικά με το πόσο cisgender άντρες go-go χορευτές κυριαρχούν στη σκηνή του queer club. Διαιωνίζουν τα λεπτά, λευκά, φαλακρά σώματα και πρότυπα ομορφιάς που απλά δεν είναι κατάλληλα για τρανς άτομα.

Ο Κρίσνα και η Κάσρα δεν είδαν τα τριχωτά, καστανά, μη συμμορφούμενα σώματα που αντιπροσώπευαν τα δικά μας – έτσι ήθελαν να κάνουν κάτι γι’ αυτό και βρήκαν και εμένα να συμμετέχω.

Δεδομένου ότι οι θαυμαστές των Spice Girls είναι σκληροί, ήταν λογικό να το ανατρέψουμε κι εμείς. Υπάρχει αλμυρή γεύση, όλη η γεύση, γεύση σοκολάτας, και φυσικά, απαλή γεύση – προσλάβετε τη διαφορετικότητά μας (είναι λευκό).

Είμαι το Haram Spice. Στον Allio αρέσει να χρησιμοποιεί περισσότερα από όσα απαιτεί η συνταγή, αφού καταπολεμά τη χωλότητα του καρπού και είναι κακός μουσουλμάνος.

Μετά τις ανόητες και αναιδείς φωτογραφίες, καταλήξαμε σε ένα φυλλάδιο για να προσλάβουμε τους ανθρώπους του Spice Boy.

«Ήθελες πάντα κάποια εστεμμένα αγόρια να διασχίσουν τη ζωή σου, ένα πάρτι, μια κηδεία, έναν γάμο, να βάλουν άλλη αποστολή;», διαβάζει. «Έχουμε φτάσει σε πάνω από 20 παιδιά σε βιβλία με διάφορες τέχνες και χειροτεχνίες, χορό, περφόρμανς, χούλα χουπ, τσίρκο, ποίηση, χορό, μόδα, υποκριτική, γυμναστήριο, φαγητό και πολλά άλλα».

Λίγους μήνες μετά το βιβλίο παίξαμε τις πρώτες μας συναυλίες: «Και τι; Queer Festival’ στο Λονδίνο για τον Μάρτιο του 2020.

Ξεκινήσαμε μια ομαδική συζήτηση για να μοιραστούμε ιδέες για κατάλληλες, campy και σέξι ρουτίνες χορού – όπως η σκληρή δουλειά ή το σαγηνευτικό τέντωμα – και ποια αντικείμενα θα μπορούσαμε να ζωντανέψουμε στη σκηνή και επίσης να μας κάνουν πιο άνετους, όπως αθλητικές τσάντες για ποτό.

Για την πρώτη μου συναυλία, ανέβηκα στη σκηνή ως Haram Spice με απαλό μπαχαρικό, με ασορτί μποξεράκι με ζέβρα και τίποτα άλλο.

Φυσικά και είμαι νευρικός. Τα πόδια μου έτρεμαν και ξαφνικά συνειδητοποίησα ότι το σώμα μου δεν ταίριαζε με κάθε τρόπο – όπως μαλακοί μηροί, φαρδιοί γοφοί, τρίχες στο σώμα και ουλές στο στήθος μου. Η δυσφορία του φύλου μου είναι γρήγορη.

Όμως πίσω από τα γυαλιά ηλίου μίλησα στον εαυτό μου: «Είσαι κάτι περισσότερο από το φύλο σου και το φύλο σου είναι κάτι περισσότερο από το σώμα σου».

Τότε άρχισα να νιώθω ότι κινούμαι. Η πρώτη μας παράσταση ήταν η άρση βαρών, ή μάλλον δύο τενεκέδες με φασόλια φούρνου. Ας υπερβάλλουμε τις κινήσεις μας, προσποιούμενοι ότι ιδρώνουμε, λαχανιάζουμε και κάνουμε.

Στη συνέχεια περνάμε μέσα από το συνηθισμένο Macarana, κάνοντας διαλείμματα για να λυγίσουμε, να ποζάρουμε ακόμα και να τεντωθούμε μπροστά στο πλήθος. Ακούγοντας τον έγλειψαν.

Μετά από μια ώρα που το έκανα, ένιωσα εξαντλημένος και λίγο συγκλονισμένος. «Δεν μπορώ να πιστέψω ότι μόλις ήμουν σε μια παράσταση, χόρεψα σε ένα κοινό που επευφημούσε, νιώθοντας απόλυτα εμένα», είπα εκείνη τη στιγμή. ‘Τίποτα παρά πού!’

Από τότε είμαστε τακτικοί στο ‘Butch Please!’ και «The Chateau». Μια από τις αγαπημένες μου στιγμές ήταν να βρίσκομαι στη σκηνή στο “Meltdown Festival” στο Southbank χορεύοντας με τον μουσικό Tom Rasmussen – κάθε Spice Boy κινείται αργά από πόζα σε πόζα, σαν μεγαλοπρεπή αγάλματα που κρατούν τυπικό status bodybuilder.

Αυξάνω μια μοναδική εμπιστοσύνη στο σώμα μου από τις πιέσεις της φυσικής κατάστασης ή της διατροφής και των προτύπων σώματος. Μου αρέσει να βρίσκω νέες στιγμές όπου νιώθω καλά και δείχνω καλά.

Δεν υπάρχει τίποτα σαν να συναντώ τους φίλους μου και τους συνεπισκόπους μου στο πράσινο δωμάτιο, να βγάζω τα ρούχα μου από το σακίδιο μου και να αλλάζω χωρίς να το σκέφτομαι δύο φορές. Υπάρχει πάντα ένας μικρός αλλά ασφαλής χώρος με άλλα τρανς άτομα, που επιβεβαιώνει την κολακεία, τον ενθουσιασμό και μια χαλαρή ατμόσφαιρα στον αέρα.

Τότε όταν επιμένει, δεν νιώθουμε τίποτα.

Στο τέλος της ημέρας, θέλουμε απλώς να δείξουμε το είδος των σωμάτων που δεν συμμορφώνονται με τον αθλητισμό, να μην είμαστε κάποιο είδος σεμνότητας και να παίζουμε τους όρους που προέρχονται από την πλατφόρμα.

Νιώθω ακόμα πιο ενθουσιασμένος που αποκαλώ τον εαυτό μου Spice Boy.

Αυτό το άρθρο δημοσιεύθηκε για πρώτη φορά στις 16 Ιουνίου 2024.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο jessica.aureli@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Το διπολικό με αφήνει συντετριμμένο – μετά βρήκα σανίδα σωτηρίας

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: «Ποτέ δεν γνώρισα την 7χρονη αδερφή μου – μετά βρέθηκε δολοφονημένη».

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Βρήκα τη γυναίκα των ονείρων μου – αλλά ένα κείμενο άλλαξε τα πάντα