Η Jeanette Marantos, δημοσιογράφος του εργοστασίου των LA Times, πεθαίνει σε ηλικία 70 ετών

Η Jeanette Marantos, βετεράνος ρεπόρτερ των Los Angeles Times, πέθανε το Σάββατο μετά από καρδιακή προσβολή. Αλλά η ίδια ήταν 70.

Το κλειδί του Marantos για την επιτυχία της κάλυψης των φυτών του Time ήταν να ποτίζει με σύνεση τη γωνία των γηγενών φυτών του που αναφέρουν ξηρασία και κλιματική αλλαγή στην Καλιφόρνια προς το χειρότερο. Οι άνθρωποι εντόπισαν να γυρίζουν στους πάγκους εγγενείς φυτικές οάσεις και για τη διακόσμηση των δημόσιων χώρων. Έγραψε επίσης για τη φιλική προς τον άνθρωπο εγγενή χλωρίδα και πανίδα, από λιοντάρια του βουνού που χρειάζονται μετάβαση σε μικροσκοπικές γηγενείς πεταλούδες και μέλισσες. Η τελευταία αποστολή της Παρασκευής ήταν να καλύψει τη Διάσκεψη του Ρίβερσαϊντ της Καλιφόρνια Χριστουγεννιάτικη Εταιρεία Φυτών.

“Ήταν το πιο στοργικό άτομο που γνώρισα ποτέ, ίσως για κάποιο λάθος. Αν ήξερε ότι ήσουν μέρος της ζωής της, ήταν πάντα πιστή”, είπε ο γιος της, Sascha Smith.

Ο αδερφός του, Dimitri Smith, απηχούσε τα συναισθήματά του, υπενθυμίζοντας ότι όταν ήταν στο σχολείο η μητέρα του πρόσφερε βόλτες στο σπίτι σε άλλους μαθητές όταν δεν είχαν. «Πρώτα απ’ όλα, ό,τι πιο περιποιητικό έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου», είπε ο Dimitri Smith.

Ο Μαράντος, ο οποίος γεννήθηκε στις 13 Μαρτίου 1955, μεγάλωσε στο Ρίβερσαϊντ και θυμάται τους γονείς του να αγαπούν το χλοοκοπτικό των 3.000 ποδιών. Καθώς η κρίση νερού στην Καλιφόρνια χειροτέρευε, θυμήθηκε την επίμονη ισχύ του ψεκαστήρα καθ’ όλη τη διάρκεια του ενδιαφέροντος της παιδικής του ηλικίας για τα αυτοφυή φυτά.

“Τέτοια ήταν η ύπαιθρος της Καλιφόρνια της νιότης μου. Το να κοιτάζω πίσω είναι σαν ένα όνειρο, δεδομένης της πραγματικότητας του περιορισμένου νερού και της τάσης για ξηρασία αυτής της περιοχής… μια όμορφη ανάμνηση που δεν αντέχει πλέον σήμερα.” που έγραψε.

Ο Marantos κάλυψε επίσης τις επιπτώσεις των πυρκαγιών της περσινής κομητείας LA καταγής και κήπουςμοίρα Λωρίδα χριστουγεννιάτικου δέντρου Altadena μετά τον Έτον Wallis Annenberg Deer CrossingΜια κλωτσιά με ένα υπερτοπικό σεμινάριοπως; κηπουροί του LA Καμία επίθεση δεν αντικατοπτρίστηκε και η άνοδος ανθρώπινη κομποστοποίηση. Επίσημα γνωστός για τη φυσική οργανική αναγωγή, ο Μάραντος άφησε αυτή τη διαδικασία στο έδαφος, είπαν τα παιδιά του.

Στο ρόλο του στη δουλειά του, έγραψε τον αγαπημένο αρθρογράφο των φυτών των LA Times, το τελευταίο του σετ στο τσάι ανίκητα φυτά καίγονται κατά τόπους. Κυκλοφόρησε επίσης ένα δημοφιλές Περίπτερο LA Times Plant σχετικά με τα βιβλία του φεστιβάλ, σε συνεργασία με το Theodore Payne Foundation, ένα μη κερδοσκοπικό εκπαιδευτικό κέντρο και φυτώριο για ιθαγενή φυτά, και την California Native Plant Society για την εκπαίδευση των επισκεπτών σχετικά με τα ιθαγενή φυτά. Ξεκίνησε μια πρωτοβουλία να δωρίσει ηλιόσπορο στο καταφύγιο πέρυσι, επειδή τα φυτά είναι γνωστό ότι είναι ανθεκτικά στην εξαγωγή μολύβδου, μια ιδέα που της ήρθε όταν δοκίμασε μολυσμένο έδαφος σε καμένες περιοχές.

«Ήταν μια ενωμένη φωνή για τα φυτά και για τους ανθρώπους που νοιάζονται για αυτά, των οποίων η γραφή διαπότισε τους άλλους με το μολυσματικό πάθος της για τον φυσικό κόσμο – ένα δώρο που θα συνεχίσει να έχει απήχηση σε όλους μας», σύμφωνα με δήλωση του Ιδρύματος Theodore Payne. «Οι επισκέψεις του στη σχολή, οι διαλογισμοί και οι ομιλίες του, η ολόψυχη ενασχόλησή του, έφεραν γέλιο και κατανόηση σε κάθε αλληλεπίδραση».

Ο Μαράντος ήταν αφοσιωμένος ρεπόρτερ – οδηγούσε 60 μίλια για να πάρει απάντηση όταν κανείς δεν απαντούσε στο τηλέφωνο – αλλά ήταν επίσης αφοσιωμένος στην οικογένειά του. Φρόντιζε τον σύζυγό της, Στίβεν Μπ. Σμιθ, ο οποίος διαγνώστηκε με νόσο Αλτσχάιμερ το 2011 και πέθανε το 2021. μόνο αναγνώστες με συμβουλές από εμπειρία Συχνά για παιδιά και εγγόνια και σκύλους. Το άνοιξε Ενημερωτικό δελτίο για τα φυτά Δεκεμβρίουγια τη μητέρα δύο παιδιών-βόμβα, μοιράζοντας ότι πρόσφατα υποδέχτηκε μια ακόμη «τέλεια» εγγονή.

«Επιπλέον, άκουσα τη δεύτερη ανιψιά μου να διαβάζει το τέλειο βιβλίο για πρώτη φορά και να τη βοηθήσω να φυτέψει το πρώτο της λουλούδι», έγραψε.

Η Sascha Smith θυμήθηκε ότι ένα από τα τελευταία πράγματα που είπε η Marantos πριν υποβληθεί σε επείγουσα χειρουργική επέμβαση την Παρασκευή 6 της κόρης της, Noemi, ήταν ότι έχασε τα γενέθλιά της.

Κήποι γεμάτοι τρομπέτες, σοφοί, βότανα, τριαντάφυλλα και καρυκευμένα γλυκά μπιζέλια περιβάλλουν το σπίτι του. Ο πατέρας της, βετεράνος της Πολεμικής Αεροπορίας και γιος Ελλήνων μεταναστών, της μύησε τους «θαυματουργούς σπόρους» και το άρωμα γλυκού μπιζελιού. Θυμήθηκε τη γιαγιά της να κόβει τριαντάφυλλα στον κήπο της, να βγάζει γλάστρες με λουλούδια και να σχεδιάζει γλυκά. Πρόσθεσε ιθαγενή βότανα στον κήπο του, γιατί με αυτόν τον τρόπο βοηθούσαν στην εξοικονόμηση νερού. πεταλούδες και τις μέλισσες, αλλά και αυτό του άρεσε η μυρωδιά του.

«Αυτά τα αδύναμα, άχρηστα φυτά σπάνια είναι τόσο ελκυστικά όσο τα διακοσμητικά ξαδέρφια τους, αλλά όταν τα μυρίζουν, κερδίζουν κάθε διάκριση», έγραψε.

Όχι μόνο η αισθητική και η μυρωδιά ενέπνευσαν τον Μαράντο στον κήπο. Ήταν η πράξη του να σκάβεις, να μασουλάς, να βλέπεις κάτι να μεγαλώνει και να μοιράζεσαι την αφθονία με άλλους. «Τις τελευταίες μέρες, ο κήπος μου ήταν ο λόγος που σηκώθηκα από το κρεβάτι το πρωί και το μόνο πράγμα που με έκανε να χαμογελάσω». που έγραψε.

Ο Μάραντος φρόντιζε τον κήπο του όπως οι φίλοι του. Συχνά οδηγούσε τους φίλους της σε ταξίδια αναφοράς, όπως πεζοπορία στο Λος Άντζελες. πολύ ψηλές σκάλες και επίσκεψη Περιοχές θέασης αγριολούλουδων για να τον πείσουν, που είχε πετάξει στο Λος Άντζελες από την Πολιτεία της Ουάσιγκτον, να πάει εθελοντικά να περάσει το Σαββατοκύριακο στο περίπτερο των Times’ Plantation στο Φεστιβάλ Βιβλίων.

Ο Μαράντος έζησε στο κέντρο της Ουάσιγκτον για περισσότερα από 20 χρόνια, εργαζόμενος ως ρεπόρτερ στην παγκόσμια εφημερίδα Wenatchee και ως δάσκαλος στο γυμνάσιο Wenatchee. Το πρόγραμμα λειτούργησε επίσης για να πάρει τους νέους που κινδυνεύουν από το γυμνάσιο στο κολέγιο. «Τόσοι πολλοί μαθητές… η τροχιά της ζωής τους είναι πολύ διαφορετική γιατί πίστευε σε αυτούς», είπε ο Dimitri Smith.

Ως εθελοντής της κοινότητας, ήταν επίσης αναπόσπαστο κομμάτι της ανάπτυξης ενός κήπου γλυπτών στο κέντρο της πόλης Wenatchee, είπε ο Dimitri Smith. “Μεγαλώνοντας, δεν ήξερα πόσο ξεχωριστός ήταν, δεν ήξερα ότι ήταν ξεχωριστός. Ήθελε να συμμετέχει στην κοινότητα και να κάνει πάντα τη διαφορά”, είπε.

Η Μαράντος έγραψε προσωπικές ιστορίες για τα οικονομικά για τους Times από το 1999 έως το 2002. Μετακόμισε από την Ουάσιγκτον, DC, στη Νότια Καλιφόρνια τη δεκαετία του ’50 για να ξαναρχίσει τη δημοσιογραφική της καριέρα, κάποια στιγμή υποβάλλοντας αίτηση για το KPCC, το οποίο είναι τώρα LAist, είπε ο Dimitri Smith. Το 2015, επέστρεψε στους Times για να γράψει για το The Murder Report. Ένα χρόνο αργότερα, άρχισε να συνεισφέρει στο τμήμα κάλυψης του κήπου του Σαββάτου, το οποίο εργαζόταν με πλήρη απασχόληση το 2012, όταν αφέθηκε να φύγει από το LA Times Plant. Ξεπερνά δύο διαφορές για να περιγράψει έναν ισορροπημένο τρόπο διαμονής, το γιν και το γιανγκ της.

“Η μετάβαση από τη δολοφονία στην κηπουρική μπορεί να φαίνεται ασυνήθιστη, ή ίσως ακόμη και ένα βήμα μακριά από τη δράση, αλλά όχι για τη Jeanette. Πρώτον, της άρεσε η κηπουρική… Έτσι, η αποστολή ήταν λίγο σαν παιδί για να καλύψει τον παλμό της καραμέλας”, είπε ο Rene Lynch, πρώην συντάκτης των Times που κέρδισε τον Marantos στα φυτά. «Αλλά επίσης, η Jeanette ήταν αληθινή δημοσιογράφος, που σημαίνει ότι έχει μια έμφυτη περιέργεια για τα πάντα».

Αφιέρωσε τη διδασκαλία του στον κήπο. Ο Μαράντος περιγράφει την πρώτη του απόπειρα αποτυχίας τη δεκαετία του ’20. Το ντοματόχορτο έβγαζε περισσότερα φύλλα παρά καρπούς, τα ηλιοτρόπια ήταν λυπημένα, όχι χαρούμενα. Θεωρούσε τους εκθέτες του ως συνεχή εκπαίδευση στα διάφορα θέματα του εργοστασίου.

«Ολόκληρη η οικογένειά μας είναι συντετριμμένη και συντετριμμένη από την απώλειά της, θα είναι μια πολύ δύσκολη στιγμή χωρίς αυτήν», είπε ο αδερφός της Tom Marantos.

Της έμεινε ο γιος της Sascha Smith και η κόρη της Noemi Smith. ο γιος Dimitri Smith, η σύζυγος Molly Smith και η κόρη τους Charlie Smith. Ο αδερφός του Τομ Μαράντος και ο σύντροφός του Ραφαέλ Λόπεζ. οι αδερφές του, Λίζα και Αλέξης Μαράντος. και οι καλύτεροι φίλοι που ήταν σαν οικογένεια, η Leslie Marshall και η Teresa Samuelsen.