Βρήκα κυτταρίτιδα στον μηρό μου – και φωνάζει για ευτυχία

Μια φορά κι έναν καιρό το 2023, το σώμα μου εξετάστηκε σε μια . Ολόσωμος καθρέφτης.

Το έκανα αυτό πολύ, αυτό το πένθιμο τελετουργικό του μαστιγώματος, αλλά αυτή τη φορά, παρατήρησα κάτι που δεν είχα ξαναπάει εκεί.

Η κυτταρίτιδα απλώθηκε στο πίσω μέρος των μηρών μου.

Τα δάκρυα άρχισαν να κυλούν, όπως έκαναν συχνά. Δεν έκλαψα από φρίκη, αλλά από χαρά.

Πριν από δύο χρόνια, βγήκα ως τρανς. Από τη θεραπεία ορμονικής υποκατάστασης (HRT), είχα βιώσει ένα τρενάκι συναισθημάτων που συμφιλιώνουν την εξωτερική μου εμφάνιση με την εσωτερική μου αίσθηση του εαυτού μου – αλλά το να βλέπω την κυτταρίτιδα στους μηρούς μου ήταν μια στιγμή καθαρής κάθαρσης.

Τελικά ένιωσα σαν στο σπίτι μου στο σώμα μου.

Ήξερα ότι όλα τα γράμματα πωλούνταν σε γυναίκες και κορίτσια. Αυτή η κυτταρίτιδα δεν είναι ελκυστική και δεν είναι βολικό να εξαλειφθεί. Κι όμως στάθηκε μπροστά στον καθρέφτη, και οι λόγιες Sensere γυναίκες δεν ένιωθαν ντροπή.

Αλλά ήμουν χαρούμενος και περήφανος που ένιωσα κάτι που βιώνουν τόσες πολλές γυναίκες.

Εν ολίγοις, ένιωσα την ευφορία του σεξ.

Αλλά σίγουρα δεν ένιωθα πάντα έτσι – μακριά από αυτό.

Η σχέση μου με το σώμα μου ήταν πάντα περίπλοκη. Ως παιδί, πάλευα με την άνεση να τρώω και κατέληξα υπέρβαρος. Από τότε, είχα επίμονα προβλήματα με την εικόνα του σώματος.

Ο νεαρός εχθρός μου ήταν για μένα καθρέφτης. ήταν ένα κλαμπ, έπαιρνα εκδίκηση από τον εαυτό μου για τις αναπηρίες μου.

Αυτή είναι μια εμπειρία που μοιράζομαι με πολλές γυναίκες – εκτός από το ότι πέρασα τα πρώτα χρόνια της ζωής μου ως άντρας.

Πάντα ένιωθα μια αίσθηση ασυμφωνίας μεταξύ του πώς με αντιλαμβανόταν ο κόσμος και του πώς αντιλαμβανόμουν τον εαυτό μου, και η εφηβεία απλώς την αποδυνάμωσε. Σε κάθε αλλαγή που έζησα – καθένας νέα μαλλιά που φύτρωσαν σε όλο μου το σώμα Οι ώμοι μου μεγάλωσαν μια ίντσα – το χάσμα μεταξύ της εκκολαπτόμενης γυναίκας που ένιωθα ότι ήμουν και της πραγματικότητας του προβληματισμού μου διευρύνθηκε.

Κοιτάζοντας στον καθρέφτη ένιωσε σαν να κοιτούσε έναν καλεσμένο.

Με τα χρόνια, η δυσφορία του φύλου έχει εκδηλωθεί διακριτικά μέσα μου, σαν ένα ομιχλώδες αίσθημα απουσίας. Δεν χρειάζεται Ήμουν εκτεθειμένος στην τρανς εμπειρία και δεν είχα μια γλώσσα που θα μπορούσε να με βοηθήσει να περιγράψω τον πόνο αυτού που έλειπε.

αλλά είναι αποκομμένο από τον εαυτό μου και για χρόνια δεν μπορούσα να καταλάβω γιατί.

Όταν αλληλεπιδρούσα με τον κόσμο έξω από το δωμάτιό μου, προσπάθησα να κατανοήσω τις προσδοκίες των παιδιών και των ανθρώπων. Όταν οι άγνωστοι με αποκαλούσαν «Κύριε», αναρωτιόμουν συχνά τον εαυτό μου με ποιον θα μπορούσαν να μιλήσουν;

Πέρασα χρόνια ως παθητικός θεατής στη ζωή μου – και, επομένως; δεκαετίες, όταν πέφτουμε σε συνεχή αφαίμαξη.

Δεν ένιωθα ότι είχα κάτι να κάνω. Δεν υπάρχει καμία αξία στη ζωή μου.

Ακόμη και όταν βγήκα ως τρανς τον Φεβρουάριο του 2011, σε ηλικία 30 ετών, Έμεινα μπροστά στον καθρέφτη – το να βγαίνω έξω χρησίμευε μόνο για να περιπλέξει ακόμη περισσότερο τη σχέση μου με τις σκέψεις μου.

Ήμουν πάντα επιρρεπής σε αρνητική σύγκριση του εαυτού μου. αλλά, καθώς ήμουν έτοιμος να περάσω, αγκάλιασαν τα αδύνατα πρότυπα της γυναικείας ομορφιάς που είχαν τεθεί στις γυναίκες. «Τα πράγματά σου πρέπει να είναι μικρά, αλλά όχι πολύ μικρά». «Δεν χρειάζεται να έχεις ορατές τρίχες στο σώμα σου». «Ακούγεσαι, κοιτάς και ενεργείς με συγκεκριμένο τρόπο».

Πέρασα αμέτρητες ώρες μελετώντας όλους τους τρόπους με τους οποίους το σώμα μου δεν πληρούσε τα ιδανικά της γυναικείας ομορφιάς. Είμαι «πολύ χοντρός», «πολύ φαρδύς», «πολύ αρρενωπός».

Το συναίσθημα με άφησε εντελώς εξουθενωμένο, εξουθενωμένο, απελπισμένο και η ειρωνεία —που είναι μια συνηθισμένη γυναικεία πρακτική να συγκρίνεις τον εαυτό σου άδικα με άλλες γυναίκες— είχε χαθεί.

Ξεκίνησα την HRT τον Ιούνιο του 2021 με στόχο να αυξήσω τα επίπεδα προγεστερόνης και οιστρογόνων μου και να μειώσω την τεστοστερόνη μου. Τα επόμενα χρόνια, η HRT άρχισε σιγά-σιγά να αλλάζει το σώμα μου με μυριάδες τρόπους, κάποιοι αναμενόμενοι, άλλοι λιγότερο.

Απώλεια λίπους του σώματος, μαλάκωμα των γραμμών, αραίωση των μαλλιών.

Αυτά τα πράγματα ήρθαν τόσο αργά που δεν παρατήρησα καμία αλλαγή από τη μια μέρα στην άλλη, και εξακολουθούσα να αγωνίζομαι καθημερινά με τις σκέψεις μου.

Όταν μια από αυτές τις μέρες, χρόνια μετά τη θεραπεία μου, παρατήρησα για πρώτη φορά την κυτταρίτιδα να τρέχει στο πίσω μέρος των μηρών μου και έκλαψα.

Θα περνούσα τη ζωή μου στη φυλακή. Τώρα εδώ που ήμουν, πολλές γυναίκες έμαθαν να μισούν κάτι για τον εαυτό της και να κλαίνε από χαρά.

Για μένα η εμφάνιση της κυτταρίτιδας δεν προοιωνόταν καλά. Ήταν απόδειξη ότι ένιωθα ότι πήγαινα πιο κοντά στο σώμα στο σπίτι.

Και εκείνη την ώρα, Αναγνώρισα την εμφάνισή μου στην εμπειρία ως τρανς άτομο.

Μπορεί να έχασα την ευκολία της πλοήγησης στον κόσμο καθώς γεννήθηκα στη γέννα – αλλά επίσης έχω κερδίσει τόσα πολλά. Μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά ποιος ήμουν πάντα. και μπορούσα να νιώσω την αίσθηση του να βλέπω το σώμα μου να αλλάζει σταδιακά σε κάτι που δεν πονούσε τόσο όσο μπορούσα να δω.

Δεν ήξερα πάντα πότε υπέφερα από τη δυσφορία του φύλου, αλλά σίγουρα ήξερα πότε θα έβρισκα ανακούφιση από αυτήν. ήταν σαν Να ρίξει το βάρος, και αντί για το βάρος ήταν φυλή ευφορία Μια καταιγίδα από πεταλούδες στο στομάχι. Σχεδόν ένα χαμόγελο στα χείλη του.

Bliss Bliss Relief

Έχουν περάσει δυόμισι χρόνια από εκείνη την ημέρα Δεν μπορώ να πω ότι η δυσφορία του φύλου μου θεραπεύεται. Εάν έχετε ζήσει με σωματική δυσμορφία, καταλαβαίνετε ότι η εικόνα σας μπορεί να κυμαίνεται από μέρα σε μέρα.

Έχω ακούσει να λένε ξανά και ξανά από αυτές τις γυναίκες -τόσο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης όσο και στις καθημερινές συζητήσεις με φίλους- ότι οι αδερφές τους που βρίσκονται σε μετάβαση τους δίνουν νέες πληροφορίες για τις γυναίκες.

Το να γνωρίζουν και να αγαπούν τις τρανς γυναίκες τις βοηθά να βρίσκουν νέους τρόπους για να βιώνουν τις πολλές χαρές του φύλου τους, αφού τις συσκευάσουν οι stalkers και τις πουλήσουν για κέρδος.

Και έτσι ελπίζω ότι, ακούγοντας τη χαρά μου, γνωρίζοντας την ελευθερία μου, μπορείτε να τη ζήσετε μόνοι σας.

Ίσως την επόμενη φορά που θα κοιτάξετε στον καθρέφτη και θα δείτε κυτταρίτιδα στο στήθος σας, θα θυμηθείτε την ιστορία και τον ενθουσιασμό που ένιωσα. Η ελπίδα μου είναι ότι μπορείτε να μάθετε να τη βλέπετε όχι ως βάρος, αλλά με γενναιοδωρία, υπενθυμίζοντάς της ότι είναι μια όμορφη αντανάκλαση της γυναίκας που σας κοιτάζετε χωρίς συγγνώμη.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο jessica.aureli@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις σκέψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ανακάλυψα ότι ο απαγωγέας μου είναι νεκρός – στη συνέχεια ξαναφτιάχνω τη ζωή μου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Διεκδικώντας γυναικεία εστιατόρια – είστε το νέο καφέ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: «Το «αμφιφυλόφιλο μήνυμα» του Blessed Bridgerton είναι ένα παλιό τροπάριο – αλλά λειτουργεί»

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή