Αυτό συμβαίνει εάν δεν υπάρχει γιατρός στο αεροπλάνο σε επείγουσα ιατρική κατάσταση

Στα 30.000 πόδια στον αέρα, δεν θέλετε να αντιμετωπίσετε κανένα ατύχημα, αλλά αυτές οι συνθήκες είναι συνήθως εκτός ελέγχου μας.

Οι σημαντικές ιατρικές παθήσεις στα αεροπλάνα είναι ευτυχώς σχετικά σπάνιες.

Ο Ντελ Γουίλντεν, αεροσυνοδός που έχει συνεργαστεί με την British Airways για 26 χρόνια, λέει ότι έχει βιώσει μόνο δύο σε όλη του την περίοδο ως πλήρωμα καμπίνας.

Εάν γίνει αυτό, υπάρχουν μερικά γνωστά πρωτόκολλα που πρέπει να ακολουθήσει το προσωπικό, και ο Ντελ, πρώην πράκτορας (ανώτερος διευθυντής πληρώματος καμπίνας), τα αποκάλυψε. Υπόγεια διάβασηκαι ένα πράγμα που οι περισσότεροι Βρετανοί δεν ξέρουν για την εκπαίδευση στην καμπίνα.

Σε περίπτωση επείγουσας ιατρικής ανάγκης, ο Del λέει ότι το πλήρωμα θαλάμου επιβατών πρέπει πάντα να ξεκινά ρωτώντας τους επιβάτες εάν υπάρχει επαγγελματίας ιατρός στο πλοίο.

Και ενώ αναζητούν γιατρό, νοσοκόμα ή παραϊατρικό στην καλύτερη περίπτωση, υπάρχει ένα άλλο επάγγελμα που θα μπορούσε να λάβει βοήθεια από αυτόν και μπορεί να σας εκπλήξει.

Πάντα λέγαμε ότι αν δεν ερχόταν το ιατρικό επάγγελμα, αλλά παρόλα αυτά ερχόταν και η βοήθεια ήταν έτοιμη, μας επέτρεψαν να την πάρουμε, είπε.

«Έπρεπε να τους κάνουμε να υπογράψουν μια αποζημίωση προτού αρχίσουν να βοηθούν, και αυτό συνήθως γίνεται αν η κατάσταση ήταν τόσο σοβαρή που χρειάζονταν βοήθεια επειγόντως».

Μέχρι να εμφανιστεί κάποιος, θα παρείχαν όσο το δυνατόν περισσότερη βοήθεια στους Κανταβριανούς πρώτα και ο Ντελ ισχυρίζεται ότι έχουν πολύ πιο αυστηρή πειθαρχία σε αυτόν τον τομέα από τους περισσότερους Βρετανούς.

Μέχρι να έρθει το επάγγελμα θα το κάναμε. Αν λοιπόν έγινε έμφραγμα, θα ξεκινήσουμε αμέσως την καρδιοαναπνευστική αναζωογόνηση, ενώ άλλο μέλος του πληρώματος συλλέγει τον εξοπλισμό, όπως απινιδωτή και παυσίπονο και άλλος καπετάνιος ενημερώνεται για το περιστατικό ».

Εκτός από την εκπαίδευση στην ΚΑΡΠΑ, ο Ντελ λέει ότι θα έσωζε επίσης ένα μωρό αν κάποιος είχε πρόβλημα στην πτήση.

Εάν οι ειδικοί δεν ήταν εκεί για να βοηθήσουν κατά την πτήση, το πλήρωμα κάλεσε μια εταιρεία κάμερας που ονομάζεται MedLink για να ζητήσει συμβουλές σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.

Κάθε αεροπλάνο είχε επίσης το δικό του ειδικό ιατρικό κιτ, γνωστό ως M5. Σύμφωνα με τον Ντελ, το μισό από το κιτ επρόκειτο να χρησιμοποιηθεί από ναυτικούς, ενώ το άλλο μισό προοριζόταν για επαγγελματική ιατρική χρήση.

Όσον αφορά τα ατυχήματα όπως οι γιατροί, ο Del λέει ότι υπάρχουν δύο άλλα είδη ατυχημάτων που μπορούν να αντιμετωπίσουν οι αεροσυνοδοί – προκαθορισμένα και καταστροφικά.

Μια έκτακτη ανάγκη είναι μια προμελετημένη κατάσταση που αναπτύσσεται κατά την πτήση και είναι κάτι στο οποίο το πλήρωμα καμπίνας είναι έτοιμο να ανταποκριθεί. Τα πρωτόκολλα θα έχουν ένα μέρος για να χειριστούν το θέμα και συνήθως χρειάζεται περισσότερος χρόνος για να το χειριστείτε.

Ένα παράδειγμα μιας προκαθορισμένης έκτακτης ανάγκης μπορεί να είναι ένα αεροπλάνο που χάνει υδραυλικά συστήματα για προσγείωση.

Σε μια τέτοια κατάσταση, είπε ο Ντελ, θα πραγματοποιηθεί μια “αστυνομική κλήση” μέσω του συστήματος PA από τον καπετάνιο, ο οποίος θα ζητούσε από το ανώτερο πλήρωμα καμπίνας να αναφέρει αμέσως την πτήση.

«Όπως ένα πλήρωμα, αν το ακούσεις σε υπηρεσία, σπρώχνεσαι για να το χάσεις και πηγαίνεις στο σταθμό σου και περιμένεις μια κλήση από ένα ανώτερο μέλος του πληρώματος», είπε.

Όταν το ανώτερο μέλος της ομάδας επέστρεφε, έδιναν στο πλήρωμά τους αυτό που αποκαλούσαν «NITS» απαιτήσεις ανάλυσης, που σημαίνει φύση, πρόθεση, χρόνο και ειδικές οδηγίες.

Για ένα υδραυλικό παράδειγμα, τι θα συνέβαινε εάν το αεροπλάνο έχανε τα υδραυλικά, η πρόθεση ήταν να χυθεί λίγο καύσιμο, και μέχρι τη στιγμή, ο πιλότος θα μπορούσε να πει ότι είχε περίπου 45 λεπτά μέχρι να χρειαστεί να προσγειωθεί.

Σε αυτήν την περίπτωση, ο Ντελ λέει ότι οι ειδικές οδηγίες δεν μπορούν να φύγουν από το αεροπλάνο αμέσως μετά τη λήψη.