Ένα τροπικό νησί όπου μπορείτε να έχετε μια απομονωμένη περιπέτεια με 55 £ τη βραδιά

Η Οπίμα, ένα κυκλικό νησί λαξευμένο από λευκή άμμο και κοραλλιογενείς παραλίες, ένιωθε πεισματικά ξεκολλημένο από μια καρτ ποστάλ.

Στην τιμή περιλαμβάνεται και η μηχανοκίνητη μεταφορά από την ηπειρωτική χώρα, που δεν ξεπερνά τα δέκα λεπτά, με δυνατότητα περπάτημα από το εστιατόριο και το μπαρ μέχρι το κέντρο.

Είπα σε πολλούς φίλους για την αυθόρμητη στέρησή μου ότι δεν είχαν καν ακούσει ποτέ για το Βανουάτου.

Μου μύησε το αρχιπέλαγος της ζούγκλας πριν από χρόνια από έναν Αυστραλό ταξιδιωτικό συγγραφέα που το περιέγραψε ως ένα από τα πιο τέλεια μέρη που είχε επισκεφτεί ποτέ. Και αφού ήρθα, ήταν φανερό ότι δεν είχε υπερβάλει.

Δεν υπάρχουν απευθείας πτήσεις από το Ηνωμένο Βασίλειο προς το Βανουάτου και το ταξίδι μπορεί να είναι δύσκολο.

Οι χρόνοι ταξιδιού στην πρωτεύουσα, Port Vila, συνήθως τείνουν να είναι 30-40 ώρες ανά μίλι στην Ασία, την Αυστραλία ή τη Νέα Ζηλανδία. Αλλά αν ποτέ βρεθείτε να χρειαστείτε να ταξιδέψετε, δεν μπορώ να το προτείνω αρκετά.

Ήμουν ήδη στο Σίδνεϊ επισκεπτόμενος έναν φίλο όταν βρήκα μια πτήση επιστροφής στο Βανουάτου με την Jetstar λίγο πάνω από 200 £.

Το εξερχόμενο ταξίδι – περίπου μία ώρα και 20 λεπτά – έφυγε από την Αυστραλία στις 10:50 π.μ. και προσγειώθηκε λίγο μετά το μεσημέρι. Η πτήση της επιστροφής την επόμενη μέρα αναχώρησε στις 4:40 μ.μ., με υποδοχή στο Σίδνεϊ στις 6 μ.μ., ώρα δείπνου.

Ήταν χειμώνας στην Αυστραλία, αλλά η είσοδος στο Βανουάτου αντιμετωπίστηκε με κύμα καύσωνα και τροπικό αέρα.

Μετά από μια γρήγορη έρευνα έμαθα ότι είναι καλύτερο να κάνετε ανάληψη μετρητών στο αεροδρόμιο, καθώς τα μηχανήματα και οι κάρτες ΑΤΜ μπορεί να είναι σπάνιες.

Οπλισμένος με το απόρρητο τοπικού νομίσματος της χώρας, πήδηξα σε ένα ταξί και, από τυχερή τύχη, συνάντησα τον Φρεντ, έναν χαρούμενο οδηγό που όχι μόνο με παρέδωσε στη μεταφορά με το σκάφος μου, αλλά συμφώνησε να με πάρει νωρίς το επόμενο πρωί για μια ημερήσια περιήγηση στο νησί με μόλις 35 £.

Το Βανουάτου αποτελείται από περισσότερα από 80 νησιά, αν και η περιήγησή μου αφήνει χρόνο να εξερευνήσω μόνο το κύριο νησί, το Éfaté.

Η σύντομη βόλτα με βάρκα στο Hideaway ήταν μαγευτική. Το νερό ήταν τόσο καθαρό που φαινόταν τροπικά ψάρια να πετάνε κάτω από την επιφάνεια.

Κατά την άφιξή μου, με υποδέχτηκε με μια γροθιά τροπικών φρούτων μια γυναίκα με ένα ζωντανό φόρεμα προτού με δείξουν στο δωμάτιό μου.

Ενώ οι παλαιότερες βίλες διαθέτουν ιδιωτικό μπάνιο, το δωμάτιό μου είχε πρόσβαση σε ένα κοινόχρηστο ντους. Ήταν, ωστόσο, μια βουτιά για να βουρτσίσετε τα δόντια σας, και το πιο σημαντικό για να απολαύσετε την υπέροχη θέα στο νερό.

Περιπλανήθηκα στην ενδοχώρα μετά από ένα σωρό και βρέθηκα στους υπέροχους τροπικούς. Φοίνικες και απόκρημνα δέντρα υψώνονταν από πάνω, και ο αέρας μύριζε από το άρωμα των λουλουδιών, και με οδήγησαν προς κάθε κατεύθυνση μέσα από ελικοειδή μονοπάτια.

Κάποια στιγμή έπεσα πάνω σε ένα γιγάντιο δέντρο μπανγιάν – μεγαλύτερο από γήπεδο ποδοσφαίρου και ένα από τα μεγαλύτερα στον κόσμο – οι άγριες ρίζες του κρέμονται σαν πλοκάμια από τα κλαδιά του.

Καθώς έπεσε το βράδυ, αναζήτησα το πρώτο σημείο στην παραλία για να δω το ηλιοβασίλεμα, να γλεντήσω με φρέσκο ​​ψάρι από το εστιατόριο και να το πλύνω με ένα ρούμι και κόκα κόλα.

Οι κάτοικοι του νησιού ήταν από ομάδες νέων μέχρι ζευγάρια και οικογένειες, αλλά η συνολική ατμόσφαιρα ήταν ευχάριστα ήρεμη.

Κοιμήθηκα ήσυχος και το επόμενο πρωί, αφού αποχαιρετήσαμε το νησί, βρήκα τον Φρεντ στο δρόμο του για το Éfaté.

Ελαφριά στάσεις περιλαμβάνονται στην ερημική, χωρίς σήμανση παραλία για κολύμπι στα κρυστάλλινα νερά της Blue Lagoon, κοκτέιλ στο Banana Bay Beach Club και περιπλάνηση στην πολυσύχναστη αγορά τροφίμων του Port Vila.

Οι ταξιδιώτες έχουν περισσότερο χρόνο, περισσότερο για να εξερευνήσουν μια μυριάδα από πλούσιες κουλτούρες καστομ, όπως η υπερπαραγωγική κατάδυση.

Οι 24 ώρες που πέρασα στο Βανουάτου ένιωσα σχεδόν ονειρεμένες.

Ένα χειροποίητο βραχιόλι από μια τοπική αγορά αποδεικνύει τώρα ότι είναι πραγματικά φτιαγμένο, μαζί με μια χρυσή αμμουδιά που έχει προκαλέσει φθόνο στο Σίδνεϊ, όπου ένας φίλος μου σχεδιάζει ήδη να εκκενώσει τη συμφωνία του σε αυτόν τον παράδεισο του Νοτίου Ειρηνικού.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Επισκέφτηκα έναν χώρο του Λονδίνου με «θερμοκρασίες βασανιστηρίων», άστεγους θεραπευτές και βότκα στις 10 το πρωί

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Το τελευταίο μέρος στην Αμερική – καταληψίες, χίπις και κανένα σεντ στο ενοίκιο

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Οι έφηβοι στην Αυστραλία αποκτούν τις δεξιότητες για να κυκλοφορούν μέσω των social media