Ένας απροσδόκητος δρόμος στο Λονδίνο συγκαταλέγεται στους καλύτερους δρόμους του κόσμου για να περπατήσετε στη ζωή σας

Το Λονδίνο προκαλεί συχνά οράματα της Oxford Street, του Whitehall, Tower Bridge RPfo, και τα παρόμοια.

Αν είστε ντόπιος, σηκώστε τα φρύδια σας σε ένα τέτοιο τουριστικό hotspot και κάντε βαλς στην άκρη του Broadway, στη διάβαση Camden του Islington ή στην Camberwell’s Church Street.

Τώρα, ένας συγκεκριμένος προορισμός έχει κατακλύσει την πρωτεύουσα, ανεβάζοντάς την στη λίστα των δρόμων που επισκέπτονται τον κόσμο.

Ποιος θεοποιεί; Είναι ένα λιμάνι που, σύμφωνα με την The Telegraph, πρέπει να περπατήσετε μία από τις 20 φορές στη ζωή σας.

Είναι σίγουρα ακριβώς στην καρδιά του West End, αλλά η ανάγνωση προκαλεί μερικά φρύδια.

Κάθε φορά που περπατούσα στην παραλία, ήταν πλέον για καθαρά πρακτικούς λόγους – ένα ταξίδι στο Charing Cross ή μια βουτιά στο Covent Garden. Δεν σταμάτησα ποτέ στα μαγαζιά εκεί (κυρίως μόνο ένα σωρό αλυσίδες, όπως το Shop και το Mountain Cellar), ούτε πρότεινα καφετέριες σε φίλους ως σημείο συνάντησης (είναι το Gail και το Strata Blank).

Και, ειλικρινά, δεν σταματάω ποτέ στο Allobrogo, όσο διασκεδαστικό κι αν είναι, κρυφεύουν τους καλεσμένους και αναρωτιούνται τι κάνουν για τα προς το ζην.

Τούτου λεχθέντος, η Orithia έχει πολλή ιστορία που διατρέχει τις φλέβες της.

Με μήκος μεγαλύτερο από τρία τέταρτα του μιλίου, είναι μια σημαντική σύνδεση μεταξύ της οδού Fleet (το σπίτι του Τυπογραφείου), της πλατείας Τραφάλγκαρ και του Temple Bar, το οποίο εξακολουθεί να βρίσκεται ακριβώς απέναντι από το Royal Hall of Justice.

Το όνομα Strand προέρχεται από την παλιά αγγλική λέξη, strond, που σημαίνει την ακτή ενός μεγάλου ποταμού ή θάλασσας. Διασκεδαστικό γεγονός: ήταν η πλησιέστερη πλωτή οδός στον Τάμεση, πριν χτιστεί το ανάχωμα.

Τον 17ο αιώνα, ο δρόμος άρχισε σιγά-σιγά να γίνεται το σπίτι των ανώτερων τάξεων του Λονδίνου, με ιστορικά αρχοντικά όπως το Savoy Palace και το παλιό Somerset House.

Αυτές τις μέρες, ωστόσο, κανένα από αυτά τα κτίρια δεν σώζεται, επομένως δεν προσθέτουν ακριβώς την πίστη του δρόμου στο σημερινό Strand.

Γρήγορα στον 19ο αιώνα, και το Strand άρχισε να χτίζει μερικές αίθουσες μουσικής σκηνής – και πολλούς από αυτούς τους χώρους, συμπεριλαμβανομένου του Adelphi Theatre και του Savoy Theatre. Αργότερα, το 1999, γράφτηκε και ένα τραγούδι ως φόρο τιμής στη δυνατή μουσική σκηνή του δρόμου – Let’s Go Down to the Strand.

Υπήρξε επίσης το σπίτι σε μερικά διάσημα ονόματα στη λογοτεχνία, συμπεριλαμβανομένων των Charles Dickens και Samuel Taylor Coleridge, και εξακολουθεί να είναι το σπίτι στο Strand Campus του King’s College του Λονδίνου, το οποίο ιδρύθηκε το 1829.

Ωστόσο, δεν είμαι ο μόνος που αισθάνεται ότι το Strand είναι μια υπέροχη επιλογή για ένα μέρος για επίσκεψη στο Λονδίνο. Τοπικά, πολλά από τα εστιατόρια έχουν τουριστική αίσθηση και βουίζουν συνεχώς από κίνηση.

Στο r/AskUK Subreddit, το @Sed-ThenThatMeans Strand είναι “κεντρικό για τον τουρισμό” προσθέτοντας “κανείς δεν μένει πραγματικά εκεί – καταστήματα και ξενοδοχεία”. Παίζω τίμια; Δεν υπάρχουν πολλά να συζητηθούν εκεί.

Ο @tmstms είπε ότι ήταν «απασχολημένος με τόνους τουριστών», ενώ ο @Klutzy_Draw4662 αναρωτήθηκε γιατί υπήρχαν «τόσες πολλές εγκαταλελειμμένες και ερειπωμένες ιδιοκτησίες» σε μια τόσο κεντρική περιοχή.

Κοιτάζοντας το μέλλον, ωστόσο, υπάρχουν μεγαλύτερα σχέδια για την παραλία να ανανεωθεί λίγο, με εστιατόρια και καταστήματα να ανοίγουν ξανά. Έτσι, μπορεί να υπάρχει ένα άλλο λουλούδι στον ορίζοντα.

Έχετε κάποια ιστορία να μοιραστείτε;

Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@Metro.co.uk.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Αγόρι παραδέχτηκε ότι στα γυρίσματα του έφηβου πέταξε 15 κιλά από τον καναπέ στην κορυφή του Westfield για «παιχνίδι»

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Το αγόρι στο τραπέζι γίνεται 20 ετών – αλλά δεν λειτουργεί πια

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: “Τα παιδιά έχουν αποκλειστεί από την παμπ μου – γιατί οι απρόσεκτοι γονείς χλιδεύουν;”