Η Σούζαν Μπλάνκο ορίστηκε νέα δικαστής στο Ανώτατο Δικαστήριο του Κολοράντο

Ο κυβερνήτης Τζάρεντ Πόλις διόρισε την Τρίτη την επικεφαλής δικαστή της κομητείας Λάριμερ, Σούζαν Μπλάνκο, ως τον νεότερο δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου του Κολοράντο.

Ο διορισμός καλύπτει ένα κενό στο επταμελές δικαστήριο που άφησε η αποχώρηση της δικαστή Μελίσα Χαρτ, η οποία συνταξιοδοτήθηκε στις 5 Ιανουαρίου μετά από πολύμηνη προσωπική άδεια που ξεκίνησε στα τέλη Οκτωβρίου.

Ο Blanco, επικεφαλής δικαστής των κομητειών Larimer και Jackson, υπηρέτησε ως δικαστής περιφερειακού δικαστηρίου για εννέα χρόνια. Η Blanco, απόφοιτος του Κρατικού Πανεπιστημίου του Κολοράντο και της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Duke, εργάστηκε στο παρελθόν ως δικηγόρος υπεράσπισης και δικηγόρος που εκπροσωπούσε παιδιά σε πράξεις εξάρτησης και παραμέλησης, έργο που είπε ότι είχε «βαθιά νόημα» και της επέτρεψε να δει από πρώτο χέρι τον αντίκτυπο των δικαστικών αποφάσεων, έγραψε στην αίτησή της.

«Μπαίνω σε αυτόν τον ρόλο ταπεινωμένος από το βάρος της ευθύνης και εμπνευσμένος από την υπόσχεση της δημοκρατίας μας», είπε ο Μπλάνκο κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου την Τρίτη. «Ο νόμος δεν είναι μια αφηρημένη ιδέα. Είναι η ασπίδα που προστατεύει τους αδύναμους, τα εμπόδια που περιορίζουν την εξουσία και η αιώνια υπόσχεση ότι η δικαιοσύνη δεν εξαρτάται από το ποιος είσαι, από πού προέρχεσαι ή ποιους πόρους έχεις».

Η Πόλις ανέφερε το «ισχυρό ρεκόρ καινοτομίας» της Μπλάνκο ως ένα από τα χαρακτηριστικά που την κάνουν να ξεχωρίζει από άλλους υποψηφίους για τη δουλειά.

«Έψαχνα κάποιον που θα ήταν δυνατός εργάτης, κάποιον που θα έδειχνε ενδιαφέρον, ναι, φυσικά, για τη δικαστική εργασία της συγγραφής αποφάσεων και της λήψης αποφάσεων, αλλά το ξεπέρασε αυτό», είπε ο Πόλις στους δημοσιογράφους.

Την τελευταία μισή δεκαετία, η Blanco υπηρέτησε ως επικεφαλής δικαστής στις κομητείες Larimer και Jackson, όπου συνίδρυσε ένα δικαστήριο ειδικής δικαιοδοσίας που σχεδιάστηκε για να υποστηρίζει κατηγορούμενους που είναι ψυχικά άρρωστοι ή διανοητικά ανάπηροι.

Η Μπλάνκο, κόρη Ιρανών μεταναστών, έγραψε στο αίτημά της ότι ο χειρισμός του δικαστηρίου για την υπόθεση διαζυγίου και επιμέλειας των γονιών της όταν ήταν παιδί συνεχίζει να επηρεάζει την προσέγγισή της στη δικαιοσύνη.

“Στο τέλος, το δικαστήριο επιδίκασε στον πατέρα μου όλα τα περιουσιακά στοιχεία του συζύγου, ενώ ανέθεσε την επιμέλεια στη μητέρα μου. Η παιδική μου ηλικία ήταν μοιρασμένη μεταξύ της έλλειψης κατά τη διάρκεια της εβδομάδας και των προνομίων τα Σαββατοκύριακα”, έγραψε. «Αυτή η απόφαση διαμόρφωσε την ταυτότητά μου ως νομικού, εμβαθύνοντας τον σεβασμό μου για το νόμο και τη δύναμη των δικαστηρίων να διαμορφώνουν ζωές».