Η κόρη μου πέθανε αφού ο θύτης της είπε να αυτοκτονήσει

Καθισμένος δίπλα στο κρεβάτι της κόρης μου, μια ερώτηση επαναλαμβανόταν συνέχεια στο μυαλό μου: “Πώς φτάσαμε εδώ;”

Για τέσσερις γενιές, λυπάμαι που το λέω, η ενδοοικογενειακή κακοποίηση ήταν μια μάστιγα που ακολούθησε την οικογένειά μου – και η Chloe ήταν το τελευταίο της θύμα.

Υπέφερε σιωπηλά σωματικά, ψυχικά και συναισθηματικά για πάνω από ένα χρόνο, και τώρα, το πιο όμορφο, ετοιμοθάνατο κορίτσι μου βρισκόταν ακίνητο στο κρεβάτι του νοσοκομείου, αντιμέτωπο με το θάνατο.

«Πώς βρέθηκες εδώ;» Ήξερα την απάντηση. Ένιωθε τη μόνη διέξοδο.

Δυστυχώς, δεν είναι καθόλου περίεργο όταν διαπίστωσα ότι επίσημες στατιστικές παρακολουθούν μόλις το 6,5% των περιπτώσεων στις οποίες γυναίκες αυτοκτόνησαν λόγω ενδοοικογενειακής κακοποίησης.

Βλέπουμε από πρώτο χέρι τον αντίκτυπο που έχουν αυτές οι εκστρατείες βίας στην ψυχική υγεία.

Στο Ηνωμένο Βασίλειο είχε μόνο μία ποινική καταδίκη για φόνο όπου μια γυναίκα αυτοκτόνησε μετά από ενδοοικογενειακή κακοποίηση.

Για αυτόν τον λόγο, υποστηρίζω ότι η σύνδεση μεταξύ αυτοκτονίας και ενδοοικογενειακής κακοποίησης πρέπει να αναγνωριστεί καλύτερα.

Η κόρη μου θα μπορούσε να είχε αυτοκτονήσει, αλλά αναγκάστηκε από έναν κακοποιό και έχασα την κόρη μου και τον εγγονό μου.

Η Κλόε γνώρισε έναν άντρα που θα γινόταν θύτης στο σχολείο. Αλλά έμαθα για την ύπαρξή της μόνο αφού προσπάθησε να με προσθέσει ως φίλη στο Facebook όταν ήταν 20 ετών.

‘Ξέρεις ποιος είναι εδώ;’ τη ρώτησα. Μου απάντησε, είπα. «Είναι παράξενος, απλώς αγνοήστε τον».

Οπότε μπορεί να εκπλαγείτε όταν, δύο χρόνια αργότερα, τον Μάιο του 2022, μου είπε ότι ήταν πλέον σε σχέση και είχε από τον προηγούμενο Δεκέμβριο.

Δεν ήταν ασυνήθιστο για την Chloe να είναι επιφυλακτική στις σχέσεις της, της άρεσε πάντα να κρατά τα πράγματα ιδιωτικά, αλλά εκείνο το βράδυ νομίζω ότι ανακάλυψε τον πραγματικό λόγο.

«Μου έκανε εντύπωση τώρα». Είπε να μυρίσει, από το τηλέφωνο. Ωστόσο, δεν είχα την ευκαιρία να ψάξω, καθώς η γραμμή ξαφνικά πέθανε.

Γνωρίζοντας ότι πιθανότατα ήταν πίσω από την κλήση, ήθελα να τηλεφωνήσω στην αστυνομία, αλλά επειδή δεν ήξερα πού ήταν, το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να φανταστώ τι συνέβη στη συνέχεια.

Όταν η Κλόε τηλεφώνησε 24 ώρες μετά από μένα, το άφησε ολόκληρο. Δεν υπάρχει τίποτα. Πίναμε. «Πάντα μαλώνουμε», λέει, «όταν πίνουμε», σαν να δικαιολογούμε κάτι.

Ως κάποιος που μεγάλωσε γύρω από την ενδοοικογενειακή κακοποίηση και που την είχε βιώσει από πρώτο χέρι, η καρδιά μου βούλιαξε και είχα την ενοχλητική αίσθηση ότι αυτό ήταν μόνο η αρχή.

Μέχρι τον Μάρτιο του 2023 η κόρη μου είχε φύγει.

Αυτός είναι ο λόγος που εργάζομαι με άλλες οικογένειες και με αυτοκτονίες που σχετίζονται με την ενδοοικογενειακή κακοποίηση για να αυξήσω την ευαισθητοποίηση για αυτήν την αυξανόμενη επιδημία που επηρεάζει τόσες πολλές γυναίκες, αλλά και άνδρες.

Δυστυχώς καλά, και για μερικούς μήνες είδα έναν αβοήθητο άντρα εδώ να αποκόπτεται σιγά σιγά μαζί της.

Σταμάτησε να ντύνεται όπως ήθελε γιατί του άρεσε περισσότερο ο εαυτός του όταν «σκέπαζε» και απομακρυνόταν περισσότερο από τους φίλους του.

Σταμάτησε μάλιστα να γυρίζει για την επερχόμενη επίσκεψή του με τον γιο του – που μένει μαζί μου. Μερικές φορές δικαιολογούσε τον εαυτό του, άλλες φορές επειδή είχε ένα μαύρο μάτι ή κάποιο άλλο τραυματισμό που σήμαινε ότι δεν μπορούσε να δει τις κοινωνικές υπηρεσίες.

Φυσικά, ήθελα να της μιλήσω για όλα αυτά αρκετές φορές, προσπαθώντας να αποκτήσω μια αίσθηση του τι πραγματικά συνέβαινε πίσω από τις κλειστές πόρτες και πώς να τη βοηθήσω καλύτερα. Αλλά όταν το κάνω, είτε ουρλιάζει είτε με βαραίνει.

Στη συνέχεια, τον Αύγουστο του 2022, η Κλόε μου έστειλε μια φωτογραφία της με ένα άλλο μαύρο μάτι και ένα μήνυμα που έγραφε: «Τώρα τον άφησα». Δεν ντρέπομαι να πω ότι έβγαλα έναν αναστεναγμό ανακούφισης.

Η Κλόε μπόρεσε να έχει μια θέση μαζί του για τη ζωή της στη φιλοξενία μιας γυναίκας σε μια νέα πόλη και σε ένα ταξίδι, και σύντομα άρχισε να μοιάζει και να συμπεριφέρεται σαν τον παλιό της εαυτό. Ήταν χαρούμενη και ένιωσα ότι επιτέλους είχαμε στρίψει.

Ωστόσο, το συναίσθημα των καβγάδων παρέμενε και ένα μήνα περίπου μετά, αν ήταν λόγω ανησυχίας ή περιέργειας, βρέθηκα μέσα από το προφίλ του στο Facebook. Ήξερα ότι η ναν ήταν νεκρή και, πριν καν το σκεφτώ, το επανέλαβα στην Κλόε.

Ενώ τον προέτρεψα να μην τον πλησιάσει, σίγουρα με αγνόησε και έβαλε την καρδιά του στη δική του κατάσταση. Νόμιζα ότι ήταν αυτό, αλλά μετά από τον Οκτώβριο άρχισε να πηγαίνει πάλι στραβά.

Τον Νοέμβριο, η Chloe εκδιώχθηκε από το καταφύγιο. Όταν ρωτήθηκε γιατί είπε «την βρήκε». Πέταξε ένα τούβλο από το παράθυρο και όταν εκείνη βγήκε να τον συναντήσει, την χτύπησε ξανά, αφήνοντάς την τραύμα στο κεφάλι και την ανάγκη να πάει στο νοσοκομείο.

Για χάρη της ασφάλειας των υπόλοιπων γυναικών που έμεναν εκεί, της ζητήθηκε να φύγει, κάτι που δεν της άφησε άλλη επιλογή από το να μετακομίσει σε ξενοδοχείο, όπου συνέβη ξανά το ίδιο ατυχές. Την εντόπισε, της επιτέθηκε και στη συνέχεια της ζήτησε να φύγει.

Της έδωσε άλλο ένα μαύρο μάτι πριν από τα Χριστούγεννα – έναν λόγο για να ακυρώσει μια επίσκεψη με τον γιο της – αλλά είμαι μπερδεμένος ως προς το πώς πιστεύω ότι το απέφυγε εσκεμμένα.

Στην αρχή μου είπε ότι «τον είχε χτυπήσει», αλλά όταν πίεσα το θέμα, τελικά ομολόγησε ότι είχε πάει στη χώρα επίτηδες.

Είμαι τόσο σταυρός μαζί της που έβαλε τον εαυτό της σε κίνδυνο, ως περιττό. Απλώς έπρεπε να περπατήσει πριν συμβεί.

Πήρε αρκετές εβδομάδες, αλλά τελικά το έκοψε ξανά.

Τελικά, σκέφτηκα, τώρα πλύνετε τα χέρια σας για τα καλά. Ωστόσο, δεν μπορούσε να τη συγκρατήσει και παρά τη συνεχή χλεύη του με μηνύματα και πρόστυχα μηνύματα, η Κλόε συνεχίζει να τον βλέπει κρυφά – κάτι που έχει ξενερώσει τα πράγματα μεταξύ της και της αδερφής της Μάντισον.

Μέχρι τον Ιανουάριο, ωστόσο, η Chloe είχε φτάσει σε οριακό σημείο, οδηγώντας σε τρεις απόπειρες κατά της ζωής της.

Είδα από πρώτο χέρι τα ύπουλα συναισθήματα της Κλόε στα χέρια των οικιακών κακοποιών. Περισσότεροι άνθρωποι πρέπει να το αναγνωρίσουν αυτό, οι σημερινές ειδήσεις επιβεβαίωσαν μόνο ότι δεν μπορούμε να κάνουμε αρκετά για να σταματήσουμε και να βοηθήσουμε τα θύματα.

Δύο φορές τη σεζόν την έβρισκαν ή την σταματούσαν μέλη του κοινού ή φίλοι και συγγενείς. Αλλά την 1η Φεβρουαρίου 2023, ήμασταν όλοι πολύ αργά.

Οι αστυνομικοί χρειάστηκαν 20 λεπτά για να τη βρουν και όταν το βρήκαν, ένας από αυτούς χρειάστηκε να της κάνει ανάνηψη στο σημείο.

Στη συνέχεια μεταφέρθηκε εσπευσμένα στο νοσοκομείο όπου της τέθηκε σε υποστήριξη ζωής και στο κρεβάτι της το επόμενο πρωί ο σύμβουλός της μας είπε ότι υπήρχε μόνο 5% πιθανότητα να επιστρέψει από αυτό. Είμαι συντετριμμένος, συντετριμμένος.

Για τον επόμενο μήνα περνούσα σχεδόν κάθε στιγμή που ξυπνούσα στο κρεβάτι του.

Παρακολούθησα καθώς οι γιατροί έκαναν το τεστ μετά το τεστ πάνω της. Η άνοδος και η πτώση του στήθους του καθώς το μηχάνημα βοηθούσε την αναπνοή του έγινε σχεδόν υπνωτική. Και, όπως είπα, το μόνο που σκεφτόμουν ήταν “Πώς φτάσαμε εδώ;”

Αν και υπήρχε μόνο μία απάντηση: την έσπρωξε στο break point. Με αυτές τις καταχρήσεις, η δύναμή του θεωρήθηκε ότι δεν ήταν άλλη διέξοδος.

Δεν τράβηξε κάτω γάτα ή κάτι τέτοιο, αλλά τη σκότωσε. και δεν υπήρχε κανείς να τον κατηγορήσει γι’ αυτό.

Η αστυνομία δήλωσε ότι θα έκανε ό,τι μπορούσε για να καταδικαστεί και θα μπορούσε να το κάνει μόνο με τη βοήθεια της Chloe, η οποία, εν αγνοία μου, δύο εβδομάδες πριν από την απόπειρα αυτοκτονίας, είχε δώσει μια δίωρη κατάθεση βίντεο στην αστυνομία. Δυνατό κορίτσι μου.

Εξαιτίας αυτού και του τεράστιου όγκου αποδεικτικών στοιχείων που τους έδωσαν οι φωτογραφίες και τα κείμενα, η αστυνομία κατάφερε τελικά να συλλάβει και να κατηγορήσει τον Marc Masterton για ελεγκτική και ελεγκτική συμπεριφορά.

Ενώ ήθελα να πανηγυρίσω αυτή τη μικρή νίκη, τη Δευτέρα 6, η Chloe αφαιρέθηκε το στήριγμα ζωής και σιγά-σιγά, οδυνηρά, γλίστρησε. Είμαι ξεκάθαρα στενοχωρημένος, αλλά δεν θα επιτρέψω στον εαυτό μου να στεναχωριέμαι μέχρι να αποδοθεί δικαιοσύνη.

Στην περίπτωση του δικαστηρίου, ανακαλύψαμε ότι όχι μόνο φαινόταν να ελέγχει, αλλά ότι διέπραξε αμέτρητες επιθέσεις και επιθέσεις, λέγοντας επανειλημμένα στην Κλόη να του αφαιρέσει τη ζωή.

Κάποια στιγμή, αφού την κυνήγησε με έναν αλτήρα, της έδωσε ένα μαχαίρι και της διέταξε να του κάνει κακό. Και στο ξενοδοχείο είπε επίσης: «Αντίο στον γιο σου».

Ευτυχώς, τον Οκτώβριο του 2023, ο θύτης της Chloe έμεινε έγκλειστος για 41 μήνες για να ελέγξει και να ελέγξει τη συμπεριφορά του, αλλά θα μείνω για πάντα πληγωμένος από κάθε λεπτομέρεια που ακούσαμε και τη σκέψη που πέρασε η αγαπημένη μου κόρη.

Έκτοτε έχει επίσης φυλακιστεί για περισσότερα από τρία χρόνια και επτά μήνες για παρόμοιο αδίκημα σε βάρος άλλου συντρόφου.

Ενώ χαίρομαι που είναι πίσω από τα κάγκελα – και τώρα το κοινό καταγράφει τι άνθρωπος είναι και τι άνθρωπος μπορεί να είναι – δεν είναι αρκετό.

Υποθέτω ότι η Κλόε ένιωσε ότι οι άλλες επιλογές της ήταν να αυτοκτονήσει ή να σκοτωθεί. Δεν κατάλαβε ότι υπήρχε μόνο ένας τρόπος να ξεφύγει, ωστόσο συνειδητοποίησα ότι πολλές γυναίκες αισθάνονται έτσι.

Επί του παρόντος, οι μισές απόπειρες αυτοκτονίας γυναικών συνδέονται με ενδοοικογενειακή κακοποίηση, επομένως πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να το αλλάξουμε.

Έχω δει από πρώτο χέρι τις συνέπειες για όσους στερούνται τη δυνατότητα να αποφύγουν την υποστήριξη, επομένως ξέρω ότι υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη υποστήριξης ευάλωτων ατόμων ή εκείνων που έχουν βιώσει καταχρηστικές σχέσεις.

Ίσως αν υπήρχε ήδη αυτή η βοήθεια, η Κλόη θα ήταν εδώ. Εξακολουθώ να εύχομαι η κόρη μου και ο εγγονός μου να είχαν ακόμα τη μαμά του. Αλλά θα είναι πάντα ένα μέρος της οικογένειάς μας, ένα μέρος της καρδιάς μας, που λείπει.

Φέτος τον Μάρτιο συμπληρώνονται τρία χρόνια από τότε που έχασα την κόρη μου. Ο εγγονός μου, τώρα 6 ετών, αρχίζει να ρωτάει πού είναι η μητέρα του και μου ραγίζει η καρδιά που μεγαλώνω χωρίς αυτήν.

Όταν μεγαλώσει, θα του δείξω όλες τις μάχες που κάνω και πώς παλεύω για να κάνω τον κόσμο πιο ασφαλή για τους δικούς του ως μαμά. Άρα δεν κάνει άλλο παιδί καθώς μεγαλώνει.

Όπως είπε η Emma Rossiter

Μια έκδοση αυτού του άρθρου δημοσιεύθηκε τον Απρίλιο του 2025.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις απόψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Δεν θεώρησα τον σύζυγό μου καταχρηστικό – μέχρι που η νοσοκόμα έκανε αυτή την ερώτηση

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ο νέος μου φίλος βοηθά στη φροντίδα του ανάπηρου συζύγου μου – οι άνθρωποι λένε ότι πληρώνω για τις επιθυμίες μου

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Βάπτιση νεκρών και ιδιωτικές συνομιλίες – αυτό που κανείς δεν γνωρίζει για τους Μορμόνους που μεγαλώνουν

Σχόλια

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή