Αν σκοπεύετε να περάσετε αυτές τις γιορτές με τα παιδιά και τους γονείς σας, είθε η χάρη οποιουδήποτε θεού πιστεύετε να κατέβει επάνω σας. Ποτέ δεν κουράζεσαι ή οριακά ψυχωτικός, όταν αμφισβητείς τον εαυτό σου 80 ετών, παίρνεις κάθε απόφαση που παίρνεις λίγες στιγμές μετά ή όταν το παιδί σου τελικά συμφωνεί να αγοράσει ένα βίαια υπερτιμημένο αναμνηστικό λίγες ώρες αφότου το χάσεις.
Αλλά ας είμαστε αληθινοί: διακοπές με έναν γονιό και το παιδί απαιτεί πολλούς μηχανισμούς αντιμετώπισης που δεν ήταν προηγουμένως εμφανείς στη βαθιά εμπειρία. Ως ενήλικας της γενιάς των σάντουιτς υπεύθυνος για τις διακοπές πολλών γενεών, πρέπει να είστε εν μέρει διευθυντής περιηγήσεων, εν μέρει θεραπευτής, εν μέρει προπονητής ζωής για όλους όσους βασίζονται σε εσάς για τις διακοπές μιας ζωής.
Γνωρίζω ότι νωρίτερα φέτος πέρασα τρεις εβδομάδες στην Αυστρία, την Ελβετία και τη νότια Βαυαρία με μια μητέρα και μια κόρη 81 ετών απόφοιτους σχολείου. Αυτές ήταν διακοπές που θα θυμόμαστε πάντα. Ήταν καλό. Δεν ήταν όμως εύκολο.
Απαιτείται πολλή προπαρασκευαστική δουλειά και υπομονή. Εδώ είναι τα 10 κορυφαία μαθήματά μου για όποιον σκέφτεται να ταξιδέψει για πρώτη φορά ή ποτέ με ένα παιδί και έναν ηλικιωμένο γονέα.
Νο. 1: Σκεφτείτε τον εαυτό σας ως επικεφαλής της εκστρατείας και κύριο όλων των logistics
Για χάρη της κόρης μου, δεν φεύγει ποτέ από το ξενοδοχείο μας ή το Airbnb χωρίς ένα γεμάτο μπουκάλι νερό και ένα ή δύο βραστά αυγά από τον πρωινό μπουφέ. Ή δύο πορτοκάλια ή κάποιο άλλο φρούτο που δεν μπορούσε να θρυμματιστεί στον πάτο της σακούλας. Δεν είναι διασκεδαστικό να πηγαίνετε διακοπές αν το παιδί σας «χορταίνει».
Διαφορετικά, ο λογαριασμός του γονέα είναι pro. Επειδή η μητέρα μου δεν θέλει να φροντίζει περισσότερο από τους πόνους της, ήξερα ότι ήμουν υπεύθυνος για κάθε κίνηση κάθε μέρα, από το να βρίσκω μέρη σε μέρη για να κάνω αγορές μέχρι να βρω μέρη για φαγητό και να διαχειρίζομαι την παλίρροια και τις καθημερινές ρουτίνες και τα επίπεδα ενέργειας του καθενός.
Νο. 2: Δημιουργήστε ένα δρομολόγιο που ταιριάζει στις ανάγκες και τις προσωπικότητες του γονέα και του παιδιού σας
Πιθανότατα γνωρίζετε όλες τις ανοχές του γονιού σας, πόσα θέλετε να κάνετε, πόσο τακτικά πρέπει να τρώτε ή να σπάτε ήσυχα, πόσο χρόνο χρειάζεστε για να σηκωθείτε και να βγείτε έξω από την πόρτα κάθε μέρα. Μερικές από τις δραστηριότητες που το παιδί σας δίνει την καρδιά του στα χέρια ενός μεγαλύτερου γονέα δεν είναι ρεαλιστικές.
Στην Ελβετία, για παράδειγμα, η κόρη μου ήθελε πολύ, πολύ να κάνει σωληνώσεις στην κορυφή του Jungfraujoch, ενός τεράστιου παγετώνα 10.000 πόδια πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας κοντά στο Ιντερλάκεν. Έτσι, εκείνη και εγώ πεζοπορήσαμε για μια ώρα και παίξαμε στο χιόνι ενώ η μητέρα μου έπινε καφέ στο εστιατόριο του παγετώνα.
Παρόμοια με τον τρόπο με τον οποίο διεξάγονται οι μαραθώνιοι, οι οικογενειακές διακοπές πολλών γενεών τείνουν να έχουν πιο γρήγορα μέρη και πιο αργά μέρη, ανάλογα με το πόσο κουραστική (ή αναζωογονητική) ήταν η προηγούμενη μέρα. Παρακολουθήστε τα επίπεδα ενέργειας (ή κόπωσης) του γονέα και του παιδιού στο τέλος της ημέρας. Είναι μια καλή ένδειξη του πόσο πρόθυμοι είστε την επόμενη μέρα.
Για παράδειγμα, μετά από μια κουραστική μέρα ταξιδιού με τρένο από τη Βιέννη στο Ιντερλάκεν ή από το Ιντερλάκεν στη Βαυαρία, ενημερώθηκα την επόμενη μέρα ότι ήταν ασφαλής από οποιοδήποτε σημαντικό περιστατικό ή περιστατικό. Για να επαναφορτίσουν τις μπαταρίες τους, όλοι πρέπει να πιουν τον καφέ τους ή να παίξουν στην πιρόγα ή την ευκαιρία να νιώσουν τον ήλιο στο πρόσωπό τους – και δεν είναι καιρός για χάσιμο.
Νο. 3: Δώστε στον γονέα και στο παιδί μια ιδέα για το τι να περιμένουν και ζητήστε τη γνώμη τους
Αυτές οι δραστηριότητες για παιδιά συχνά λειτουργούν για μεγαλύτερους γονείς: εξηγούν ξεκάθαρα πολύ νωρίτερα τι περιμένουν από την καθημερινή εμπειρία των διακοπών.
Το όμορφο μέρος του ταξιδιού με τους γονείς είναι ότι, όπως τα παιδιά, συχνά τους διδάσκονται πραγματικές απόψεις για το τι θέλουν και τι δεν θέλουν από την εμπειρία μέσω σύντομων και μεγάλων καθημερινών εμπειριών. Ρωτήστε τους: Τι θέλετε από αυτές τις διακοπές;
Για την κόρη μου, που ήταν ενθουσιασμένη που πήγαινε στο Κάστρο Neuschwanstein στη Βαυαρία – αυτό που λέγεται ότι ενέπνευσε το φαξ του κόσμου της Disney – το κλειδί της προηγούμενης ευφυΐας μου ήταν ότι θα περνούσαμε τρεις έως τέσσερις ώρες με τα πόδια με μια ξενάγηση.
Αυτό του έδωσε μεγάλη υπομονή στην ακρόαση.
Νο. 4: Προσαρμογή εν κινήσει
Όπως λέει η αυθεντία του Mike Tyson: Ο καθένας έχει τη δική του στρατηγική όταν χτυπιέται στη μύτη. Το σίδερο των γιορτών θα φανεί: Χάνεις το τρένο, είσαι πολύ κουρασμένος για να δεις τι να δεις ή ένα φυσικό θαύμα ή δεν σου αρέσει το ξενοδοχείο σου ή δεν παρακολουθείς όσο βλέπεις.
Να είστε έτοιμοι να προσαρμόσετε τα σχέδιά σας με βάση αυτό που θα κάνει τον γονέα και το παιδί σας ευτυχισμένους και πρόθυμους να πάνε όταν είναι απαραίτητο.
Όταν η ζέστη του Ιουνίου στη Βιέννη έγινε λίγο υπερβολική για τη μαμά μου, συμφωνήσαμε να κόψουμε τη βόλτα στον περίτεχνο κήπο των Αψβούργων και να πάμε κάπου με κλιματισμό για μεσημεριανό γεύμα.
Ενώ η μαμά μου θήλαζε μια τοπική μπύρα μετά το φαγητό, το παιδί μου και εγώ κάναμε μια χαλαρή βόλτα στο κοντινό πάρκο. Ο ορισμός της τεμπελιάς είναι win-win.
Νο. 5: Προσδιορίστε τον μοναδικό «κρυπτονίτη» του γονέα σας – π.χ. ζέστη, απόσταση, ξένες γλώσσες ή μεγάλα πλήθη.
Για τη μητέρα μου, η υπερβολική ζέστη είναι ένα σημαντικό εμπόδιο στην ικανότητα και την επιθυμία της να βγει έξω από το κλιματιζόμενο δωμάτιο του ξενοδοχείου. Αν είναι ξηρό και κρύο, η μάνα μου θα περπατήσει μέχρι να την σταματήσουν τα κυνηγόσκυλα της κόλασης, όσο κι αν πονάει. η βόλτα με ταξί ισοδυναμεί με ένα σύντομο ηθικό σφάλμα. Αλλά αν βγει στεγνό, ας πούμε, 75, πέφτει μέσα σε λίγα λεπτά.
Έτσι ηρέμησα για να προβλέψω τον καιρό και σχεδίασα ανάλογα.
Νο. 6: Βαθμονόμηση των καθημερινών αποστάσεων με τα πόδια και των βημάτων ώστε να ταιριάζει με την ανοχή του παιδιού και του γονέα σας
Πόσο μεγάλη θα είναι η βόλτα, πόσα βήματα και – ιδιαίτερα σημαντικό για τους μεγαλύτερους γονείς! – κατέβηκε τις σκάλες.
Βάζω ένα ελαφρύ σκαμπό στο σακίδιο μου κάθε μέρα, σε περίπτωση που η μητέρα μου έπρεπε να καθίσει χωρίς να φαίνεται κανένας πάγκος. Η κόρη μου μόνο μια φορά … χρησιμοποιήσαμε ένα ταξίδι τεσσάρων ωρών σε ένα βαυαρικό κάστρο. (Η μητέρα μου αρνήθηκε να καθίσει, λέγοντας ότι δεν μπορούσε να ξανασηκωθεί).
Επαγγελματική συμβουλή: Εάν ταξιδεύετε με εταιρεία, προσέξτε την απροσδόκητη πρόκληση πολλών, πολλών βημάτων στους σταθμούς. Μπορούν επίσης να ανεβαίνουν και να κατεβαίνουν τις σκάλες σε μια διαδρομή μεσαιωνικού κάστρου, όπου οι άνθρωποι πίσω σας τρέχουν ανυπόμονα με τον αργό ρυθμό των ηλικιωμένων. Σκεφτείτε να βάλετε τον γονέα και το παιδί σας στο πίσω μέρος της ομάδας περιοδείας σας να ανεβοκατεβαίνουν τις μεγάλες σκάλες.
Νο. 7: Διάχυτη αναπόφευκτη τριβή και απογοήτευση μεταξύ των γενεών
Κάποια στιγμή στο ταξίδι σου, μαμά, μπαμπά ή παιδί, γι’ αυτό χορτάσου μαζί σου, όπως είσαι μαζί τους. ίσως περισσότερο. Συνήθως, είναι ένα μικρό πράγμα που, πολλές φορές την ημέρα, ωθεί τα μέλη της οικογένειας σε ένα ταξίδι στο σημείο να χρειάζεται να αφήσουν λίγο ατμό.
Σχεδιάστε τακτικές ώρες «βαλβίδας ατμού» με τα αγαπημένα σας πρόσωπα για να εκφράσετε ό,τι έχετε στο μυαλό σας. (Ποιος ξέρει, ίσως θα είναι ευγνώμων, αλλά πιθανότατα θα είναι πιο εξοικειωμένος με το χέρι σας.) Είναι παρόμοιο με τις συνεδρίες θεραπείας ζευγαριών, εκτός από το ότι τα “ζευγάρια” έχουν γονέα και παιδί σε μία διακοπές. Αφήστε τους να πουν την αλήθεια και παραδεχτείτε το νωρίς, «Σας ευχαριστώ που το ξέρω».
Στο δρόμο μας, η μητέρα μου κι εγώ ουρλιάζαμε από τα γέλια καθώς μιμούμασταν ο ένας τον άλλον. Με κορόιδευε που προσπαθούσα να κουβαλήσω τις αποσκευές της και εγώ την κορόιδευα που ρωτούσα αν ήμασταν στο σωστό τρένο.
Το κάναμε αυτό πάνω από μισό λίτρο μπύρα, που δεν έκανε κακό.
Η κόρη μου πρόσθεσε στις απομιμήσεις ενός υπέροχου χαμόγελου ότι ήμουν πολύ αυταρχική ή θυμωμένη και η γιαγιά μου συνήθιζε να ρωτάει αν βρισκόμασταν στο σωστό τρένο και καθόμασταν στις σωστές θέσεις.
8: Αναμένετε να καταναλωθεί από όλο τον καθημερινό προγραμματισμό και διαχείριση
Θα κάνετε τη δουλειά δύο ανθρώπων, φροντίζοντας έναν γονέα και το παιδί σας στις διακοπές – όπως εσείς. Οι ώρες κίνησης και το φυσικό φορτίο πρέπει να παρακολουθούνται και να ελέγχονται.
Διατάξτε την τιμή του αρχηγού της λίμνης, και δώστε στον εαυτό σας τις επάλξεις από αυτήν και μόνο. Ίσως είναι ένα ρεπό που περνάτε μόνοι σας, ενώ ο μπαμπάς ή η μαμά μένουν στην κρεβατοκάμαρα με το παιδί σας, βλέποντας βίντεο με γάτες στο iPad. Ίσως κοιμηθείς μια φορά και πίνοντας καφέ μόνος σου το πρωί.
Όπως λένε στα αεροπλάνα, φορέστε τη δική σας μάσκα οξυγόνου πριν βοηθήσετε άλλους με τη δική τους.
Νο. 9: Δεν περιμένω να σοκάρομαι κάθε μέρα ή να νιώθω σαν μια στιγμή καρτ ποστάλ
Κάθε μέρα των διακοπών σας για πολλές γενιές μπορεί να μην είναι τόσο χαλαρωτική όσο θα μπορούσατε να ελπίζετε. Όπως είπα στη μητέρα και την κόρη μου πριν από το ταξίδι μας: Κάποιες μέρες θα αισθάνονται σαν τις καλύτερες ποτέ. άλλες μέρες όχι και τόσο. Περιμένετε να νιώσετε μικρότεροι καθώς ταξιδεύετε με εκπληκτικές απολαύσεις.
Νο. 10: Προσφέρετε πάντα άνεση (και ειδικά τις δύσκολες μέρες)
Είτε ένα παιδί είτε ένας ογδόνταχρονος απευθύνεται σε έναν γονιό, μερικές έντεχνα υποστηρικτικές λέξεις από εσάς – «είσαι καλός μόνο σε μια δουλειά», «είσαι καλός μόνο σε ηλικία!». ή τους αγαπημένους μου ψυχοψύπους: “Θεέ μου, νομίζω” Είμαι καταγγέλλεται ότι εσείς είναι «- θα βοηθήσει να τα κρατήσει μέσα από τα τραχιά νερά.
Τις πρώτες μέρες στο Λονδίνο, για παράδειγμα, επαίνεσα την κόρη μου που κρατούσε το χέρι της μητέρας μου διασχίζοντας τους δρόμους ή περπατώντας στις γραμμές του τραμ. Ποτέ δεν ήθελε άλλη μια ευκαιρία να χάσει τη γιαγιά του.
Επίσης, όταν το ισχίο της μαμάς άρχισε να πονάει μετά από ένα περπάτημα δύο μιλίων, πήρα μια συνειδητή απόφαση να της πω, μάλλον δυνατά, στο δρόμο, «Τα πας υπέροχα, μαμά!» Δεν είπε τίποτα, αλλά ήξερα ότι με άκουγε. Και έφτασε στο ξενοδοχείο.
Σκεφτείτε λόγια ενθάρρυνσης από κάποιον άλλο που θα σας έκαναν να νιώσετε υπέροχα (π.χ. «Κάνετε απίστευτη δουλειά σε αυτό το ταξίδι για τη μαμά σας!») και κάντε το για εκείνον.
Και ποτέ μα ποτέ μην ξεχνάτε: Φτιάχνετε μια υπέροχη ανάμνηση για εσάς και τους αγαπημένους σας.
