‘Στάση! Οτι! Τρένο!’ Κριτική: RuPaul στο Throwback ’70 Disaster Parody

Πόσο αστείος σου φαίνεται ο τίτλος του Στάση! Οτι! Τρένο! — ή συγκεκριμένα, τα εμφατικά θαυμαστικά του — θα πρέπει να αποδεικνύεται μια αξιόπιστη λυδία λίθος για τον αριθμό των γέλιων που βγάζετε από τη τρελή ατράκτο του Adam Shankman με πολλά αστεία ανά λεπτό. Το προφανές προηγούμενο της εκθαμβωτικής παρωδίας είναι Αεροπλάνο! και τα πολλά μιμητικά πλαστά ταινιών καταστροφών της δεκαετίας του ’70, αλλά βυθίζεται εξίσου σημαντικά για έμπνευση σε Reunion του γυμνασίου της Romy και της Michelle και Κακή Κορίτσια.

Καθιερωμένη από τους συνιδρυτές του World of Wonder, Fenton Bailey και Randy Barbato, η ταινία αναπαράγεται από το DNA του RuPaul’s Drag Race Empire, το σύνολό της γεμάτο μέχρι τα βράγχια με τους αποφοίτους αυτού του μακροχρόνιου διαγωνισμού ριάλιτι μαζί με μια σειρά από νεοσύλλεκτους κωμωδίας και τυχαίους διασημότητες, πολλοί από τους οποίους πρώην Drag Race δικαστές.

Ενώ η RuPaul χρησιμοποιεί τον άψογο κωμικό χρονισμό της, το κακόγουστο χακάρισμα και το ανεβασμένο drag της ως πρόεδρος των ΗΠΑ Judy Gagwell (ένα όνομα που ταιριάζει σε ένα vintage κορίτσι Bond), δίνοντας ενέργεια όποτε εμφανίζεται στην οθόνη, οι αληθινοί σταρ και MVP είναι οι Ginger Minj και Jujubee, ένα ζευγάρωμα που είναι π. Με μια γλυκύτητα που απλά δεν σταματάει —ακόμα και μέσα από την αναπόφευκτη σύγκρουση που φτιάχνεται στη φόρμουλα— παίζουν την Tess και την DeeDee, αντίστοιχα. Οι καλύτεροι φίλοι από την Train Hostess Academy, τα όνειρά τους να δουν την Αμερική με στυλ γίνονται πιο στάσιμα με κάθε αλλαγή στην οικονομική ταξιδιωτική υπηρεσία Stank Rail.

Η τύχη τους αλλάζει όταν η έλλειψη προσωπικού σημαίνει ότι το υψηλής ταχύτητας πολυτελές Glamazonian Express χρειάζεται επειγόντως αεροσυνοδούς τρένου (βιδώστε την ουδετερότητα φύλου των «συνοδών») για μια επικείμενη αναχώρηση. Το κομψό τρένο με σφαίρες είναι ό,τι ήθελαν η Tess και η DeeDee στις δουλειές τους, αν και τα κακά κορίτσια της πρώτης κατηγορίας — με επικεφαλής την Amber (Brooke Lynn Hytes), μια γαμήλια βασανίστρια της Queen Bee από την ακαδημία, πλαισιωμένη από τους ακολούθους Ayshleiygh (Symone) και την Allicia, a Marty Lac. οι φτωχοί άνθρωποι.

Τα πράγματα αρχίζουν να ανατρέχουν όταν η λιμοκτονία DeeDee έχει μια σημαντική στιγμή με τον βοηθό μαέστρου Cal (Brian Jordan Alvarez του Καθηγήτρια Αγγλικών), ένα ανόητο κομμάτι που συνθλίβει από τότε που εμφανιζόταν στο εξειδικευμένο περιοδικό, Μαέστροι που θέλουμε να δούμε τον πούτσο. Αν ο Alvarez δίνει το μέγιστο στον Keanu Reeves, ο Chris Parnell διοχετεύει πιο διακριτικά τη Leslie Nielsen ως μαέστρος Davenport, δεδομένου ότι λογικά ακατάλληλες ανακοινώσεις σχετικά με το σύστημα PA σχετικά με τη σπείρα του στη χρήση ναρκωτικών και τη σεξουαλική δουλειά μετά την κατάρρευση του γάμου του.

Σε περίπτωση που δεν είναι πολύ σαφές, αυτή η ταινία είναι άπα gay, το χιούμορ του στοχεύει με ακρίβεια LGBTQ κοινό, κατά προτίμηση σε φαγώσιμα, αν και όχι με τρόπο που να αποκλείει οποιονδήποτε άλλο. Όπως συμβαίνει πάντα με τις κινηματογραφικές παρωδίες αυτού του είδους, δεν ακούγονται όλα τα αστεία, αλλά οι συν-σεναριογράφοι Conner Wright και Christina Friel ρίχνουν τόσες πολλές φιμώσεις στον τοίχο που κολλάνε τις περισσότερες φορές. Και ο Shankman — ο οποίος παρουσίασε την ταινία τη βραδιά έναρξης του NewFest υποσχόμενος, «Αν Σπρέι μαλλιών δεν ήταν αρκετά ομοφυλόφιλος για σένα…» — είναι τόσο ξεκάθαρα ενθουσιασμένος με το πολυπληθές σύνολό του που μια ακατανίκητη χαρά και θάρρος σημαδεύουν το υλικό σε όλη τη διάρκεια.

Οι μεγάλες συγκρούσεις εμφανίζονται όταν η Donna Dusk (Rachel Bloom), φαινομενικά το μόνο άτομο που δίνει προσοχή στον κεντρικό πύργο ελέγχου, ειδοποιεί ότι το τρένο κατευθύνεται απευθείας σε ένα καταστροφικό καιρικό γεγονός που ονομάζεται «stormaganza». Περίπου την ίδια ώρα, ένας κεραυνός αφαιρεί το σύστημα πέδησης, καθιστώντας το τρένο ασταμάτητο. και ένας απατεώνας σκορπιός βάζει το ένα άτομο στο διαμέρισμα του πληρώματος που ξέρει τι κάνει εκτός αποστολής.

Στην Ουάσιγκτον, η Πρόεδρος Γκάγκγουελ ενημερώνεται για την κατάσταση από τον διασκεδαστικά συκοφαντικό γραμματέα Τύπου της (Ματ Ρότζερς). Αλλά η Τζούντι καταρρέει κατά τη διάρκεια μιας ενημέρωσης Τύπου, όταν το PTSD επανεμφανίζεται από τον χρόνο της στη Σιδηροδρομική Δύναμη, μια στρατιωτική πρωτοβουλία της εποχής Ρίγκαν για την υπεράσπιση της Αμερικής με το τρένο. Αυτή η στιγμή της δημόσιας σύγχυσης κάνει το ποσοστό αποδοχής της να πέσει κατακόρυφα σε μια κλίμακα που ξεπερνά το “Love Her!” και κάτω στο «Lea Michele, 2020».

Μερικές από τις πιο εκλεκτές στιγμές της ταινίας προέρχονται από σκηνές μέσα και γύρω από το Οβάλ Γραφείο. Ο RuPaul είναι τόσο επαγγελματίας που σχεδόν κάθε ανάγνωση γραμμής είναι ένα τζίνγκερ (λατρεύω το σλόγκαν της καμπάνιας της Judy: «She Fun!»), και ο Rogers είναι ξεκαρδιστικός τρέχει τον Τύπο με μια σιδερογροθιά. Ακολούθησε γρήγορα την απειλή του να διώξει τους δημοσιογράφους που κάνουν δύσκολες ερωτήσεις, να τους τραβήξουν έξω και να δουλέψουν σε ένα μαγαζί που φτιάχνει τσάντες Zara.

Με το τρένο εκτός ελέγχου και κατευθυνόμενο προς πρόσκρουση σε μια περιοχή με πυρηνικό αντιδραστήρα, ένα καταφύγιο σκύλων και «το σπίτι της αγαπημένης ηθοποιού Laurie Metcalf», η Tess και η DeeDee αναγκάζονται να αναλάβουν την ευθύνη, η πρώτη διασκεδάζει και αποσπά την προσοχή των επιβατών και η δεύτερη ενώνει τον Cal στους πίνακες ελέγχου. Εδώ, επίσης, η Tess τραβάει έναν Cady Heron, καθαιρώντας ακούσια τη Regina George της Amber από το βάθρο της και προκαλώντας ρήξη με την DeeDee όταν χάνει τα μάτια της τις πίστεις της.

Το θεμέλιο της κωμωδίας εδώ, φυσικά, είναι ότι οι σκηνοθέτες έχουν απλώς τροποποιήσει το τυπικό σενάριο καταστροφής αεροπορικών εταιρειών για να συμβεί σε ένα τρένο. Πετάνε ακόμη και μια μοναχή, όπως η αδερφή της Helen Reddy, Ruth στο τρελό Αεροδρόμιο 1975 και η πλαστή ομόλογός της μέσα Αεροπλάνο! έπαιξε η βασίλισσα του τραγουδιού με θέμα την ταινία καταστροφής, Maureen McGovern.

Είναι απίστευτα ανόητο, μέχρι την επίδειξη ασφάλειας – ένα μουσικό νούμερο από την Amber & Co. με ένα εντυπωσιακό διάλειμμα χορού – ζώνες ασφαλείας και μάσκες οξυγόνου. Ακόμη και η έννοια των «συνοδών τρένων» έχει ξεκολλήσει απευθείας από τον ουρανό, όπως και η βασική καταστροφή της εκρηκτικής αποσυμπίεσης και η αναρρόφηση ανθρώπων από ανοιχτά παράθυρα ή πόρτες. Οι κανόνες της λογικής της πλοκής δεν ισχύουν. Το χάος επικρατεί. Σίγουρα, ας μετατρέψουμε ένα βαγόνι του τρένου σε μια λαμπερή ντίσκο και το ήσυχο αυτοκίνητο σε ένα καταφύγιο διαλογισμού. Γιατί όχι;

Ο Shankman κρατά σταθερό το χέρι στον τροχό, χωρίς αμφιβολία άνετο γνωρίζοντας ότι εάν ένα κομμάτι μονής γραμμής ή slapstick χάσει το σημάδι, θα ακολουθήσει ένα σωρό περισσότερα. Η ταινία γυρίστηκε σε ένα εξαιρετικά σφιχτό 19 ημέρες, και ενώ υπάρχουν απόηχοι πανουργίας Drag Race επινοητικότητα στο σχέδιο παραγωγής και τα κοστούμια (Alessandro Marvelli και Salvador Pérez Jr., αντίστοιχα), Στάση! Οτι! Τρένο! είναι εκπληκτικά γυαλισμένο. Το έργο VFX στο μάτι του stormaganza ή η περιστασιακά σκληρή ακολουθία της πράσινης οθόνης μπορεί να φαίνεται λίγο κακή, αλλά όλα αυτά είναι μέρος της διασκέδασης. Ανάμεσα στα μεγαλύτερα γέλια είναι ένα κόλπο αργά στη δράση με τον Πρόεδρο Gagwell που είναι σαν κάτι έξω από Αποστολή: Αδύνατη.

Από τους πολλούς υποστηρικτικούς παίκτες, η Latrice Royale είναι μια ταραχή ως Barbra, πράκτορας check-in της Stank Rail και πρωταθλήτρια στο να ρίξει σκιά, η οποία επανεφευρίσκει τον εαυτό της σε μια ατελείωτη σειρά από νέες δουλειές. Η Μπλουμ κάνει έναν υπέροχο στρέιτ άντρα, που υπονομεύεται συνεχώς από τους συναδέλφους της. Η Sarah Michelle Geller είναι ένα υπέροχο άθλημα, παίζοντας μια εκδοχή του εαυτού της και αφήνοντας άγνωστους σε όλους όσους συναντά. Η Lisa Rinna παίζει τη σκύλα της Πραγματικές νοικοκυρές προσωπικότητα; Η Missi Pyle το σκοτώνει καθώς μια καυλιάρης διαζευγμένη δεν γνωρίζει ότι ο άντρας που χτυπά είναι αναίσθητος. και η Drew Droege διασκεδάζει ως μια θορυβώδης επιβάτης που χαρακτηρίζεται ως “Rich Gay”.

Μερικά από τα εκτεταμένα cameo και τα drop-in διασημοτήτων είναι πιο αστεία από άλλα, αλλά αυτό που πέφτει σε έντονο βαθμό είναι του Jesse Tyler Ferguson σε μια σειρά από κακογραμμένες σκηνές ως μοχθηρός τύπος με δυσανεξία στα μωρά, καθισμένος απέναντι από μια έγκυο γυναίκα (Mayan Lopez).

Το κύριο γεγονός εδώ, ωστόσο, είναι οι βασίλισσες, οι περισσότερες από αυτές σχετικά νέες σε σεναριακούς ρόλους υποκριτικής. Το πλήρωμα πρώτης κατηγορίας είναι θεϊκά σκιερό, με την ιτιά Μπρουκ Λιν Χάιτς να κάνει την Άμπερ ένα είδος κακοποίησης της Ντίσνεϋ. (Ή είναι περιττό; Δεν είναι όλοι Θηλυκοί κακοί της Disney σέρνουν βασίλισσες;) Αλλά η καρδιά αυτής της κωμωδίας δράσης που είναι πραγματικά μια ταινία φίλων υψηλής σύλληψης είναι το Ginger Minj και το Jujubee, οι χαρακτηρισμοί τους σε τέλειο συγχρονισμό, η σχέση τους αγαπητός και ο θρίαμβος του αουτσάιντερ είναι κάτι για το οποίο αξίζει να ριζοβολήσεις.