Ο Ρόμπι, ένα ρομπότ φροντίδας, μπαίνει τώρα στο σαλόνι τους πολλές φορές την ημέρα, παρέχοντας κρίσιμη υποστήριξη στη Μπρέντα και τον Μπράιαν Μαρκίς, οι οποίοι αντιμετώπισαν αυξανόμενες προκλήσεις μετά το θάνατο του δεύτερου σκύλου τους, του Μπούκερ Τ. Μπόουνς.
“Θα θέλατε να ασκηθείτε τώρα; Απαντήστε ναι ή όχι”, ρωτά το ρομπότ τον 59χρονο Brian Marquis, ο οποίος ζει με μια τραυματική εγκεφαλική κάκωση που υπέστη σε τροχαίο ατύχημα το 2012. Η καταφατική απάντησή του ωθεί την ψηφιακή οθόνη του ρομπότ να εμφανίσει ένα βίντεο άσκησης, καθοδηγώντας τον σε μια απογευματινή προπόνηση.
Αυτή η άμεση, πρακτική βοήθεια υπογραμμίζει μια αυξανόμενη ανάγκη στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου οι γηραιότεροι baby boomers γίνονται 80 φέτος και η σοβαρή έλλειψη οικιακών βοηθών εξακολουθεί να οφείλεται στους χαμηλούς μισθούς, τον υψηλό κύκλο εργασιών και τον απαιτητικό φόρτο εργασίας.
Ενώ το όνειρο δεκαετιών για χρήσιμα, ζωντανά ρομπότ στο σπίτι, συχνά εμπνευσμένα από φανταστικές μηχανές όπως η Rosie του Jetsons, παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεκπλήρωτο, το μηχάνημα που βοηθά την οικογένεια Marquis προσφέρει μια απτή ματιά σε αναδυόμενες δυνατότητες.
Αυτό το ρομπότ, πιλοτικό από ένα εργαστήριο του Πανεπιστημίου του New Hampshire με χρηματοδότηση από το Εθνικό Ινστιτούτο Γήρανσης, αντιπροσωπεύει ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός.
Η Brenda Marquis αρχικά οραματίστηκε ένα διαφορετικό είδος ρομποτικής βοήθειας όταν έστειλε email σε έναν καθηγητή ρομποτικής στο κοντινό Πανεπιστήμιο του New Hampshire (UNH) ζητώντας συμβουλές για ρομποτικά σκυλιά. Αντ ‘αυτού, βρήκε τον Robbie, ένα ρομπότ με τροχούς σε σύγκριση με μια κρεμάστρα για παλτό, επίσημα γνωστό ως Stretch 4.
Αυτή η συσκευή περνά πλέον μεγάλο μέρος της ημέρας της σε έναν σταθμό φόρτισης μεταξύ της κουζίνας και της κρεβατοκάμαρας, που δημιουργήθηκε για να εκτελεί ζωτικές εργασίες, όπως ο Brian, ο οποίος ζει επίσης με άνοια, για να φάει μεσημεριανό ή να πιει νερό.
Η Brenda, 59, εξήγησε ότι αυτή και ο σύζυγός της παλεύουν με σωματικές, γνωστικές και συναισθηματικές αναπηρίες, κάτι που κάνει την καθημερινή ζωή περίπλοκη. «Είμαστε κάπως παγιδευμένοι σε ένα πρόβλημα εδώ στο Νιου Χάμσαϊρ σχετικά με την εύρεση και την πρόσληψη αρκετών βοηθών φροντίδας στο σπίτι», είπε κατά τη διάρκεια μιας συνέντευξης στο διαμέρισμά της στο Ντάραμ του Νιού Χάμσαϊρ.
Πλοηγώντας το μηχανοκίνητο αναπηρικό καροτσάκι της ενώ φρόντιζε τον Μπράιαν, πρόσθεσε: «Τότε άρχισα να ασχολούμαι με τη ρομποτική και να προσπαθώ να καταλάβω τι να κάνω».
Η έρευνά της την οδήγησε στον Momotaz Begum, έναν καθηγητή πληροφορικής του UNH αφιερωμένου στον πειραματισμό με «κοινωνικά χρήσιμα» ρομπότ σχεδιασμένα να βοηθούν άτομα με Αλτσχάιμερ ή άλλες μορφές άνοιας.
Το εργαστήριο ρομποτικής του Begum, το οποίο φιλοξενεί πολλά πειραματικά ρομπότ, συμπεριλαμβανομένων μοντέλων με τετράποδα, πραγματοποίησε ομάδες εστίασης με ηλικιωμένους σε μονάδες φροντίδας μνήμης για να κατανοήσουν τις προτιμήσεις τους για τους συντρόφους στο σπίτι.
Ενώ πολλοί εξέφρασαν την επιθυμία για σχέδια ρομπότ που μοιάζουν με κατοικίδια, η Begum σημείωσε, “Η κοινή γνώμη που λάβαμε για το Stretch ήταν: “Εντάξει, αυτό μοιάζει με κρεμάστρα”. Αυτό όμως που μάθαμε με τον καιρό είναι ότι η εμφάνιση δεν έχει σημασία.
Εκτός από τις ρομποτικές ηλεκτρικές σκούπες, η πιο κοινή μορφή τεχνολογίας φροντίδας για πολλούς ηλικιωμένους είναι ένας φωνητικός βοηθός με τεχνητή νοημοσύνη όπως η Alexa. Ορισμένοι κατασκευαστές έχουν επεκτείνει αυτή την ιδέα σε μηχανές πικάπ, όπως η ElliQ, σχεδιασμένες για συντροφιά με ηλικιωμένους.
Ωστόσο, ο καθηγητής Begum δεν θεωρεί ότι αυτά είναι επαρκή για τον στόχο τους να μειώσουν την επιβάρυνση των φροντιστών, λέγοντας, «ο φροντιστής κάνει στην πραγματικότητα πολύ περισσότερα από το να παρέχει κοινωνική υποστήριξη». Τα ανθρωποειδή ρομπότ, εν τω μεταξύ, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό μη πρακτικά για οικιακή χρήση και θέτουν δυνητικούς φυσικούς κινδύνους για άτομα με περιορισμένη κινητικότητα εάν δυσλειτουργούν.
Οι δημιουργοί της Hello Robot, της εταιρείας πίσω από τη σειρά Stretch, τονίζουν την απλότητα ως βασική αρχή σχεδιασμού.
“Το ρομπότ μας είναι πολύ πρακτικό, ρεαλιστικό. Νομίζω ότι το μεταδίδει αυτό”, δήλωσε ο CEO Aaron Edsinger, πρώην διευθυντής ρομποτικής στην Google. Και πρόσθεσε: «Αν μοιάζετε με ανθρωποειδή, αυτή η προσδοκία θα είναι τόσο υψηλή, που θα είναι πολύ δύσκολο να γίνει».
Το τυπικό μοντέλο Stretch 4 έχει μια τηλεσκοπική λαβή που μπορεί να ανακτήσει ένα μπουκάλι νερό και να το κρατήσει για να πιει κάποιος μέσα από ένα καλαμάκι. Μπορεί επίσης να βοηθήσει όταν διαβάζετε τα ψιλά γράμματα σε ένα μπουκάλι με συνταγή.
Το ρομπότ ενσωματώνει πληροφορίες από τις κάμερες και τους αισθητήρες του, εκτός από άλλους αισθητήρες που είναι εγκατεστημένοι στο σπίτι, για να προσδιορίσει με ακρίβεια τη θέση του και να αναγνωρίσει ποιος βρίσκεται στο δωμάτιο.
Κατασκευασμένο στα κεντρικά γραφεία της Hello Robot στο Martinez της Καλιφόρνια και με τιμή σχεδόν 30.000 $, το νέο μοντέλο που κυκλοφόρησε τον Μάιο δεν είναι πανταχού παρόν όπως ένα Roomba ή ένα ηχείο με τεχνητή νοημοσύνη. Ωστόσο, για την πελατεία-στόχο της, αντιπροσωπεύει μια ζωτική σανίδα σωτηρίας.
Το πρωτόκολλο προγραμματισμένης φροντίδας του Ρόμπι για τον Μπράιαν, που εμφανίζεται ευδιάκριτα στον τοίχο του ζευγαριού, περιλαμβάνει οδηγίες άσκησης, υπενθυμίσεις φαγητού και φαρμάκων, βραδινά αιτήματα ρουτίνας και υπενθυμίσεις γρήγορης πλύσης που ενεργοποιούνται μόνο μετά την είσοδο του Μπράιαν στο μπάνιο.
Ο αντίκτυπος στον Μπράιαν ήταν βαθύς. «Δεν ασχολήθηκα ποτέ με την τεχνολογία», παραδέχτηκε. «Τότε συνειδητοποίησα ότι δεν μπορώ να θυμηθώ να πλύνω το πρόσωπό μου και τη φτώχεια. Έτσι, σχεδόν με απελευθέρωσε».
Για την Brenda, ο Robbie διευκόλυνε τις ώρες της καθημερινής εργασίας και βοήθησε στη μείωση των εξόδων. Προηγουμένως, φοβούμενη μήπως αφήσει μόνο του τον σύζυγό της για πολύ καιρό, βασιζόταν στο Instacart για τα παντοπωλεία. Τώρα, με τη φροντίδα του Robbie, μπορεί να φύγει από το σπίτι για να πάει μόνη της για ψώνια. “Μπορώ να προχωρήσω και να πάω σε αυτό το παιχνίδι mahjong ή οτιδήποτε άλλο. Ο Ρόμπι θα τον φροντίσει”, επιβεβαίωσε.
