Το τέλος μιας αγαπημένης σχέσης είναι επώδυνο, αλλά συχνά δεν γίνεται κατανοητό πώς η θλίψη μπορεί να παραμείνει αφηρημένη για λίγο.
Ένα συγκεκριμένο μούδιασμα μπορεί να καθυστερήσει τη στιγμή που όλα βυθίζονται, καθώς ο εγκέφαλος ψάχνει μανιωδώς για μηχανισμούς αντιμετώπισης και διαπραγματευτικά στοιχεία.
Αλλά η πραγματικότητα εξακολουθεί να βρίσκει τον τρόπο να αφήσει μια μελανιά. Ίσως είναι όταν βλέπεις την ιστορία τους στο Instagram, χαμογελαστοί και ανεπηρέαστοι ενώ εσύ παραμένεις κλινήρης.
Για τους περισσότερους, μαθαίνουν ότι έχουν προχωρήσει με κάποιον άλλο. Ακόμα χειρότερα αν ο νέος τους σύντροφος είναι το αντίθετο του τύπου τους και επομένως δεν αξίζει τη στοργή του στην απόλυτα αντικειμενική σας άποψη.
Το να βλέπεις ότι η Τσέλσι ενδιαφέρεται για την απόκτηση του Τζάροντ Μπόουεν δεν είναι και τόσο μοιραίο, αλλά η καρδιά κάθε οπαδού της Γουέστ Χαμ θα βυθιστεί. Όλοι εκτός από αυτήν.
Μου έκανε εντύπωση όλη τη σεζόν το πόσο παρόμοια ήταν η εκστρατεία της Γουέστ Χαμ με εκείνη του 2002/03. Από τον πρώιμο εφησυχασμό μέχρι το καθυστερημένο ράλι που δεν ήταν αρκετό και η αίσθηση ότι όλα ήταν αποφεύξιμα με το ελάχιστο δυνατό μπροστινό σχεδιασμό.
Ήμουν τόσο προσηλωμένος στο διάβασμα των φύλλων τσαγιού που παρέλειψα να σκεφτώ τον πραγματικό λόγο για τον οποίο το 2003 ήταν τόσο οδυνηρό: τη σπατάλη όλων αυτών των λαμπρών παικτών.
Ο Paolo Di Canio έφευγε ήδη ούτως ή άλλως και παίκτες όπως ο Trevor Sinclair, ο Frederic Kanoute και ο David James ήταν όλοι ταλαντούχοι αλλά περιττοί δεδομένων των περιστάσεων.
Όχι, ήταν η πώληση των αγοριών της ακαδημίας που τα έκανε όλα τόσο άσκοπα. Ο Γκλεν Τζόνσον είχε μόλις εισχωρήσει στην πρώτη ομάδα, αλλά τον έδιωξε η νεοσύστατη Τσέλσι για να καθίσει στον πάγκο της.
Ο Jermain Defoe έμεινε μέχρι τον Ιανουάριο παρά το γεγονός ότι υπέβαλε αίτημα μεταγραφής την επόμενη μέρα του υποβιβασμού.
Αποβλήθηκε τρεις φορές στην Division One πριν υπογράψει στους Spurs. Ο Μάικλ Κάρικ μετακόμισε επίσης στο Γουάιτ Χαρτ Λέιν το 2004.
Αλλά η μετακόμιση 6,6 εκατομμυρίων λιρών του Τζο Κόουλ στην Τσέλσι ήταν η στιγμή που ο στωικισμός έλιωσε και ξέσπασε ο θυμός.
Υπήρχαν λίγες ρεαλιστικές πιθανότητες να μείνει ο Cole, αλλά ο συμβολισμός του να εντάχθηκε σε έναν πικρό τοπικό αντίπαλο οδήγησε σε κατηγορίες ότι το διοικητικό συμβούλιο της West Ham «πουλούσε το ασήμι της οικογένειας».
Είκοσι τρία χρόνια αργότερα, υπήρχε η ελπίδα ότι ο Bowen θα επιζούσε. Τώρα που είναι σχεδόν 30 και δεν είναι πλέον στην ομάδα της Αγγλίας, έχει πολλά να χάσει προσπαθώντας να μας κάνει να προβιβαστούμε ξανά; Δεν ξέρει ότι ο Λίνκολν υποτίθεται ότι είναι όμορφος το φθινόπωρο;
Ο επιθετικός έχει γίνει τοτέμ φιγούρα. Όχι μόνο για την Πράγα και το γάμο με την κόρη του Ντάνι Ντάιερ, αλλά για ένα χαμηλό προφίλ που μιλάει για το πώς βλέπουν οι οπαδοί της Γουέστ Χαμ τους εαυτούς τους και την ομάδα τους.
Ακόμη και όταν τα γκολ στέγνωσαν στο δεύτερο μισό της περασμένης σεζόν, υπήρχε πάντα η πιθανότητα να συμβεί κάτι με τον Μπόουεν στον αγωνιστικό χώρο.
Μόνο οι Μπρούνο Φερνάντες και Ράιαν Τσέρκι σημείωσαν περισσότερες ασίστ στην Πρέμιερ Λιγκ και πέρασαν λιγότερο από μισή σεζόν νικώντας τον Νίκλας Φούλκρουγκ.
Αλλά η οικονομική πραγματικότητα μιας μαύρης τρύπας 100 εκατομμυρίων λιρών και ενός αδιάφορου ιδιοκτήτη που ανησυχεί για τη δική του πλάτη σημαίνει ότι όλα δείχνουν προς μια κατεύθυνση.
Εκτός από αυτόν, τον Tomas Soucek και ίσως τον νέο cult ήρωα Taty Castellanos, κανένας από τη σημερινή ομάδα της West Ham δεν θα θρηνήσει υπερβολικά αν φύγει αυτό το καλοκαίρι.
Με αυτά τα νέα, η μόνη ελπίδα είναι ότι ο Μπόουεν θα επιλέξει κάπου αλλού εκτός από την Τσέλσι, έναν σύλλογο όπου οι παίκτες αντιμετωπίζονται σαν χοιρινό για να ενισχύσουν το τραπεζικό υπόλοιπο και την αυτοεκτίμηση του Κλερλέικ.
Δεν θα λείψουν οι υποψήφιοι και κάποιοι από αυτούς θα έχουν και ευρωπαϊκό ποδόσφαιρο του χρόνου.
Ενώ οι Hammers θα τον δουν ως τον σύγχρονο Cole, άλλοι θα αναγνωρίσουν τον Bowen ως τον Leandro Trossard τους. μια ανούσια, φθηνή υπογραφή που ανεβάζει το πάτωμα αρκετά.
Η προοπτική να τον δούμε να προχωρά και η σπατάλη του κοσμήματος του στέμματος μας θα είναι επιβεβαίωση της μειωμένης θέσης της Γουέστ Χαμ.
Και το θέαμα του Μπόουεν να τρέχει στα πλάγια στο Στάμφορντ Μπριτζ θα είναι πιο αποκαρδιωτικό από τον ίδιο τον υποβιβασμό.
ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΟΜΕΝΟ: Η Άρσεναλ δεν είναι η μόνη χαμένη στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ – σε ποιον απευθυνόταν στην πραγματικότητα η κάλυψη της TNT;
