Ο Stanley Plotkin, 93 ετών, έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη αρκετών εμβολίων κατά τη διάρκεια της καριέρας του. αυτός Πρόσφατα ο Δρ ότι «αρχίζει να μετανιώνει που έζησε τόσο πολύ—γιατί κατηφορίζουμε». Πώς θα μπορούσαμε να είχαμε φτάσει εδώ;
Ίσως ήμασταν πάντα εδώ. Αποδεικνύεται ότι τα επιχειρήματα κατά των εμβολίων στο Διαδίκτυο σήμερα υπάρχουν για όσο καιρό υπήρχαν εμβόλια. Στο νέο του βιβλίο Ευλογιά στους ανόητουςΟ Thomas Levenson τα χωρίζει σε τρεις κατηγορίες, όπως ξεκαθαρίζει ο υπότιτλος του βιβλίου: «True Believers, Grifters, and Cynics Who Convince Us to Reject Vaccines». Οι κατηγορίες που επιβάλλουν αυτοί οι άνθρωποι κατά των εμβολίων μπορούν εξίσου εύκολα να χρησιμοποιηθούν για να κατηγοριοποιήσουν τα ίδια τα επιχειρήματα: είναι λάθος, είναι κακοί και είναι ανυπόφοροι.
λανθασμένος
Όπως λέει ο Levenson, στις αρχές του 18ου αιώνα, μερικοί προνοητικοί Δυτικοί έμαθαν για τον εμβολιασμό κατά της ευλογιάς από Οθωμανές γυναίκες και έναν σκλάβο Αφρικανό. Σε εκείνο το σημείο, η λοιμώδης νόσος ήταν η κύρια αιτία θανάτου, όπως ήταν για πάντα. Τον 19ο αιώνα, περίπου το 40 τοις εκατό των παιδιών πέθαιναν από λοιμώξεις πριν από την ηλικία των 5 ετών.
(Γι’ αυτό το μέσο προσδόκιμο ζωής τότε ήταν τόσο χαμηλό. Δεν είναι ότι οι άνθρωποι δεν κατάφεραν να ξεπεράσουν τα 30 τους· αν επιβίωσαν από την παιδική ηλικία, κατά κύριο λόγο το έκαναν. Απλώς, τόσα πολλά μικρά παιδιά πέθαναν που έσυραν τον μέσο όρο προς τα κάτω.)
Όταν ξέσπασαν επιδημίες ευλογιάς στο Λονδίνο και τη Βοστώνη το 1721, η Lady Mary Wortley Montagu και η Cotton Mather ξεκίνησαν εκστρατείες εμβολιασμού στις αντίστοιχες πόλεις τους. Ο εμβολιασμός περιλαμβάνει τη λήψη πύου από την τσέπη ενός ατόμου με λιγότερο σοβαρή ευλογιά, την πραγματοποίηση τομής στο χέρι του ατόμου για εμβολιασμό και το τρίψιμο του πύου στην τομή.
Υπήρξε άμεση ανταπόκριση. Ήταν ηθικά λάθος, ισχυρίστηκαν κάποιοι, να παρεμβαίνουμε στο θεϊκό διάταγμα του ποιος θα αρρωσταίνει και θα πεθάνει και ποιος όχι. Μόνο ο Θεός είχε αυτή τη δύναμη, και για να αποτύχει ήταν να παρακούσω το θέλημα του Θεού. Ήταν αλαζονεία και βλασφημία. Ο Λέβενσον υπογραμμίζει πώς το υποκείμενο αυτής της στάσης ήταν ότι η προσβολή από μια εξαιρετικά μεταδοτική ασθένεια ήταν η θεϊκή τιμωρία για την αμαρτία και ότι ο μόνος τρόπος για να αποφευχθεί η ασθένεια ήταν να ζήσετε μια ενάρετη ζωή.
