Ο ηθοποιός των Backrooms Avan Jogia θέλει να σας φέρει στον κόσμο του

Μετά από δύο δεκαετίες στη βιομηχανία του θεάματος, ο Avan Jogia έχει σίγουρα μάθει ένα ή δύο πράγματα.

Ξεκίνησε στο Χόλιγουντ νωρίς στο Nickelodeon’s Νικηφόρος και αργότερα το εφηβικό δράμα Στριφτόήταν λίγο ανεμοστρόβιλος να φτύσουμε από τη «μηχανή παιδικών τηλεοπτικών προγραμμάτων», όπως το περιγράφει ο 34χρονος ηθοποιός. Αν και χρειάστηκε λίγος χρόνος, ο Jogia τελικά συνειδητοποίησε ότι έχει τον πλήρη έλεγχο «για να πλοηγηθεί εκεί που θέλω να πάει αυτό το πλοίο», επιλέγοντας ρόλους και σκηνοθετώντας ταινίες που πραγματικά αντηχούν μαζί του.

«(Μετά από) 20 χρόνια φτιάχνω πράγματα, μπορεί να φτάσω σε ποια είναι τα όριά μου», λέει The Hollywood Reporter. «Χρειάζεται πολύς χρόνος, όχι μόνο ο χρόνος που πέρασε, αλλά μέσα σου για να πεις: «Ίσως αξίζω να αποφασίσω πώς θέλω να φτιάξω και τι θέλω να φτιάξω». Και έτσι έφτασα σε αυτό το μέρος του έργου».

Ο Jogia καταδύεται τώρα σε έργα που κλίνουν προς την οικοδόμηση κόσμου και επιτρέπουν στους χαρακτήρες να υπάρχουν πέρα ​​από «το πολύ στενό παράθυρο της ανθρώπινης έκφρασης», λέει. Γι’ αυτό ακριβώς το ρομαντικό ψυχολογικό θρίλερ Prime Video 56 Ημέρες τράβηξε την προσοχή του και τον είδε να πρωταγωνιστεί στο πλευρό του Dove Cameron νωρίτερα φέτος. Και αυτός είναι ο λόγος που άδραξε την ευκαιρία να συνεργαστεί με τον Kane Parsons στο δικό του Backrooms ταινίαπου κυκλοφόρησε την Παρασκευή.

Παρακάτω, η Jogia μιλάει για τη μετάβαση από την παιδική τηλεόραση σε πιο ώριμους ρόλους και σκηνοθεσία, πώς ήταν να δουλεύεις πάνω Backroomsτην επιτυχία του 56 Ημέρεςσυνεργάζονται με την αρραβωνιαστικιά του, Halsey, στη νέα τους ταινία και πολλά άλλα.

Επιστρέφοντας στην αρχή, τι σας έκανε να θέλετε αρχικά να ακολουθήσετε μια καριέρα στον χώρο της ψυχαγωγίας;

Μου άρεσε πολύ η ιδέα να μπορώ να με βλέπουν ως επαγγελματία και να με παίρνουν στα σοβαρά και επίσης να μπορώ να παίζω επαγγελματικά, κάτι που κάνω για να ζήσω. Και έτσι άρχισα να μιλάω για αυτό όταν ήμουν έξι ετών. Μόλις κατάλαβα τι ήταν, οι γονείς μου κράτησαν όσο καλύτερα μπορούσαν και τους κορόιδευα μέχρι τα 12 μου και μετά μου είπαν: «Εντάξει, ας πάμε σε αυτό το μάθημα υποκριτικής και κάπως σαν να ικανοποιήσουμε αυτό το πράγμα». Και λόγω αυτού, απέκτησα πολλή εμπορική δουλειά. … Και μετά άρχισα να παίρνω περισσότερα αφηγηματικά μέρη στο Βανκούβερ του Καναδά.

Μετά παράτησα το λύκειο, το οποίο δεν προτείνω σε κανέναν. Και λέω αυτή την ιστορία πολύ σπάνια εξαιτίας αυτού που κατέληξα να κάνω, που ήταν η παιδική τηλεόραση. Καταλήγετε να είστε το είδος του de facto πρεσβευτή και συνγονέας για κάθε άτομο μιας ολόκληρης γενιάς ή δύο. Και παράτησα το σχολείο και κατέβηκα στην Καλιφόρνια και έζησα σε ένα τρέιλερ πίσω από το σπίτι κάποιου για 300 $ στην κοιλάδα. Και μετά πήρα τηλέφωνο την εκπομπή Νικηφόροςπου είναι αυτού του είδους το πολιτιστικό φαινόμενο.

Ήμασταν παιδιά που ήμασταν λίγο πιο κουρασμένα και έτσι μας έβγαλαν και μας έβαλαν σε αυτό το μηχάνημα παιδικών τηλεοπτικών προγραμμάτων, και μόλις σε φτύσει, όπως έκανε και για μένα, με έφτυσε στα τέλη της εφηβείας μου, στις αρχές της δεκαετίας του ’20. Και είχα την τύχη να πάω στο δεύτερο ενδιάμεσο σκαλοπάτι στη σκάλα, που είναι η εφηβική τηλεόραση. Ήμουν στην εκπομπή ABC Family (τώρα Freeform). Στριφτόπου είναι μια αγαπημένη cult παράσταση για πολλούς ανθρώπους, επειδή εκείνη την εποχή ήταν ένα από αυτά τα σόου που ήταν σε αυτό το πακέτο Pretty Little Liars και όλα τα άλλα.

Έχοντας ξεκινήσει στην υποκριτική, πότε ήξερες ότι ήθελες να μεταβείς στη σκηνοθεσία;

Μετά από αυτή την παράσταση (Στριφτό) ολοκληρώθηκε, ήταν κατά κάποιο τρόπο επιλογή μου να πλοηγηθώ εκεί που θέλω να πάει αυτό το πλοίο. Και παρόλο που ήταν η χρονιά που έκανα τις δύο ταινίες του Sundance και έβγαλα τη μίνι σειρά που έκανα με τον Sir Ben Kingsley, Tutήταν κάπως έτσι, εντάξει, οπότε αυτός πλησιάζει τον λόγο για τον οποίο ήρθα στο πάρτι εξαρχής. Λατρεύω την υποκριτική και θα συνεχίσω να ασχολούμαι με την υποκριτική όλη μου τη ζωή. Μετά ξεκινάς σε ένα πράγμα και συνειδητοποιείς το ταξίδι της ζωής, και αν ακούς προσεκτικά και δεν αποδέχεσαι απλώς την πρώτη αλήθεια που έμαθες, μπορείς να αλλάξεις τη ζωή σου με τον τρόπο που θέλεις.

Σκηνοθέτησα λοιπόν μια ταινία που έγραψα. Έγραψα την ταινία όταν ήμουν πραγματικά 23, από απογοήτευση που δεν μου άρεσαν πραγματικά τα μέρη που ήταν διαθέσιμα, και έτσι έγραψα αυτά τα μέρη για άλλους ανθρώπους, τα μέρη που ήθελα να κάνω και μεγάλωσα θέλοντας να συμμετέχω. Μου αρέσουν οι φρενήρεις, ενεργητικές ταινίες όπου οι χαρακτήρες έχουν μια πραγματική ευκαιρία να γίνουν χαρακτήρες, να είναι ακραίοι, να μην υπάρχουν σε πολύ στενό παράθυρο.

Backrooms είναι το νεότερο σας έργο και αφού το κοινό δεν σας βλέπει τεχνικά στην κάμερα στην ταινία, πώς προέκυψε αυτός ο ρόλος;

Ο Κέιν (Πάρσονς, σκηνοθέτης) είναι τόσο έξυπνος. Μου άρεσε από τότε που ήταν 16 ετών κάνοντας τα βίντεό του, και είχε αυτή την ευκαιρία και ήμουν χαρούμενος που συμμετείχα σε οτιδήποτε για να υποστηρίξω το όραμά του για το τι είναι αυτό το πράγμα. Λατρεύω το κτήριο του κόσμου. Αυτό είναι το είδος της ταινίας που ήθελα να είμαι σε θέση να συμμετέχω όταν έβγαινα από τα μηχανήματα της παιδικής τηλεόρασης και στα 20 μου.

Εγώ και ο Κέιν, δεν ξέρω τι ήταν. Συνεχίσαμε να μιλάμε. Μιλήσαμε πολύ περισσότερο από ό,τι νομίζω ότι θα άξιζε κανονικά ένα τέτοιο κομμάτι, γιατί είναι οικοδόμος κόσμου και απλά μου αρέσουν αυτά τα πράγματα. Το ίδιο και εγώ. Και δεν υπάρχει μέρος αυτής της ταινίας, όταν τον παρακολουθεί να εργάζεται, που να μην είναι σημαντικό για αυτόν. Έχει παράδοση και μύθο και έχει βάθος για κάθε πτυχή του και έτσι φτιάχνεις πράγματα που μου αρέσουν. Είχαμε πολλές συζητήσεις και νομίζω ότι υπήρχαν πολλές διαφορετικές εκδοχές για το πώς θα ήμουν σε αυτό, αλλά είπε απλώς, “Είσαι σε αυτό. Δεν ξέρω με ποια ιδιότητα.” Και ήταν επειδή είπα στους ατζέντηδες και τους προπονητές μου, “Όποια και αν είναι η ικανότητα, είμαι παίκτης. Θέλω να παίξω μπάλα.”

Πρόσφατα ανακοινώθηκε ότι θα σκηνοθετήσετε και θα συνυπογράψετε το σενάριο της ταινίας Αντικαταστάτης με την αρραβωνιαστικιά σου, Χάλσεϊ. Πώς προέκυψε η ιδέα και πόσο ενθουσιασμένος είστε που θα συνεργαστείτε;

Μία από τις χαρές της ζωής μου είναι να μπορώ να ζω και να συνεργάζομαι με κάποιον που πιστεύω ότι είναι απίστευτα ταλαντούχος σε κάθε μέσο που εξερευνά. Και δουλεύουμε πολύ καλά μαζί. Έχουμε μια παρόμοια ευαισθησία γραφής, η οποία έκανε τη διαδικασία γραφής εξαιρετικά εύκολη, και είμαι ενθουσιασμένος που παρακολουθώ. Και πάλι, θέλω να παρακολουθώ τους ηθοποιούς να διασκεδάζουν εξερευνώντας κάτι μεγαλύτερο από τον εαυτό τους ή μεγαλύτερο από το καθημερινό, το εγκόσμιο και το συνηθισμένο. Θέλω οι ηθοποιοί να μπαίνουν και να ταλαντεύονται πάνω σε έναν άνθρωπο και σε έναν χαρακτήρα. Και βλέποντάς την να μπορεί να το κάνει αυτό, εννοώ, το έγραψα με την προσοχή ότι στα 20 σου, ήταν απασχολημένη με τρομερή επιτυχία σε έναν πολύ, πολύ δύσκολο τομέα. Οπότε δεν είχε χρόνο να κάνει τέτοιες ταινίες. Και έτσι είπα, «Έπρεπε να είχες ένα από αυτά, οπότε επιτρέψτε μου να το γράψω».

Αυτή είναι μια πολύ μεγαλειώδης ρομαντική χειρονομία για να πεις: «Άσε με να σου γράψω μια ταινία».

Ναι, αυτό θα έπρεπε να είχε συμβεί, αλλά δεν συνέβη επειδή κάνατε αυτό το άλμα διαφορετικής διάστασης, αλλά υπάρχει μια διάσταση όπου θα μπορούσατε να είχατε κάνει αυτό, κάνατε αυτό και κάνατε αυτό. Και μέρος του να αγαπάς κάποιον είναι επίσης να μπορείς να δεις όλες τις διαφορετικές εκδοχές του που θα μπορούσαν να ήταν ή που μπορεί να είναι ακόμα.

Ανέφερες ότι απέφευγες ρομαντικούς πρωταγωνιστικούς ρόλους σε ένα σημείο της καριέρας σου, αλλά μετά πρωταγωνίστησες 56 Ημέρεςπου έγινε επιτυχία στο Prime Video. Τι σας έκανε να θέλετε να συμμετάσχετε σε αυτό το έργο, καθώς και ποια ήταν η αντίδρασή σας στο πώς είχε απήχηση στους θαυμαστές;

Είναι ένα ρομαντικό προβάδισμα, αλλά υπάρχουν τόσα πολλά. Υπάρχει κρέας στα κόκαλα. Υπάρχει κάτι για μένα να παίξω. Υπάρχει μια συνεχής ένταση που μπορώ να το κάνω πραγματικά, πολύ γλυκά, ή μπορώ να το κάνω με το βάρος όλων των εσωτερικών πραγμάτων που περνάει ο Όλιβερ. Επίσης, όχι για τίποτα, ήταν αρκετά σωματικό μέρος γιατί είχα το πουκάμισό μου όλη την ώρα (γέλια), το οποίο, εισάγει τεράστιο αναστεναγμό για το πώς είναι πολλή δουλειά. Αλλά αυτό ήταν κάτι που έπρεπε να γίνει. Είχα κάνει μερικά από αυτά, αλλά δεν είχα κάνει πραγματικά κάτι τέτοιο.

Και φυσικά είναι μια νούμερο ένα κατάσταση εκπομπής, η οποία είναι εκπληκτική και είμαι τόσο ταπεινός γι’ αυτό, και οι άνθρωποι ήταν πολύ, πολύ καλοί και ευγενικοί. Δεν νομίζω ότι κανείς περιμένει μια παράσταση να είναι μια πολιτιστική στιγμή. Νομίζω ότι θα έπρεπε να είσαι πολύ τρελός ως άτομο για να είσαι σαν, “Ω ναι, Νο 1.” Αλλά είναι πάντα ωραίο πράγμα. Κατέληξε να είναι μια επιλογή για μένα γιατί μόλις κάνεις μια τέτοια εκπομπή, αυτό που συμβαίνει στη συνέχεια είναι ότι έχεις ένα εκατομμύριο περισσότερες ευκαιρίες για να κάνεις κάτι τέτοιο και ο κόσμος λέει ότι πρέπει να συνεχίσεις με αυτό το τρένο ακόμα κι αν σε πάει πιο μακριά από αυτό που θέλεις να κάνεις. Και επειδή είμαι προκλητικός της αντιπολίτευσης, είπα «Αφήστε με να σκηνοθετήσω μια ταινία». (γέλια.)

Οι θαυμαστές σας έχουν επίσης φαντάστ για να απεικονίσετε πιθανώς τον Xaden στο Τέταρτα φτερά Προσαρμογή Prime Video. Γνωρίζω ότι εστιάζετε στη σκηνοθεσία αυτή τη στιγμή, αλλά θα ήσασταν ανοιχτός να παίξετε αυτόν τον ρόλο αν σας δινόταν η ευκαιρία;

Όλα έχουν κάτι ενδιαφέρον, όχι για τίποτα. Θα ήθελα πολύ να κάνω φαντασία. Όταν είσαι μικρό αγόρι και μεγαλώνεις και θέλεις να γίνεις ηθοποιός, έχεις στο μυαλό σου μια λίστα με πράγματα που θα ήθελες να κάνεις. είδα Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών και ήταν σαν, «Θα ήθελα πολύ να μπορέσω μια μέρα να συμπεριληφθώ στη φαντασία». Και μεγάλωσα. Έχω παίξει κάθε βιντεοπαιχνίδι φαντασίας μεγάλης κλίμακας που υπάρχει να παίξω. Έχω περάσει δεκάδες χιλιάδες ώρες της ζωής μου ζώντας σε έναν κόσμο φαντασίας. Θα ήθελα πολύ να είμαι σε μια ταινία ή μια τηλεοπτική εκπομπή που έχει στοιχεία φαντασίας. Θα ήθελα πολύ να είμαι πειρατής. Αυτό λέω όταν λέω υποκριτική. Αυτό που μπήκα σε αυτό είναι να κάνω τον εαυτό μου ευτυχισμένο ως παιδί παίζοντας σε κόσμους που πάντα με ενθουσίαζαν από τότε που ήμουν παιδί. Και έτσι η έννοια των δράκων και ενός φανταστικού κόσμου όπως αυτός, ακούγεται φοβερή.

Αν έπρεπε να περιγράψεις τι κάνει την Avan Jogia, την Avan Jogia, τι θα έλεγες;

Είμαι παθιασμένος. Είμαι περίεργος. Λατρεύω τη δημιουργική συνεργασία. Σε έναν κόσμο όπου υπάρχει τόσο λίγη κοινότητα, σετ ταινιών, το πειρατικό πλοίο, όλοι εμείς πηγαίνουμε να σαλπάρουμε και βρίσκουμε ό,τι κι αν είναι αυτό το πράγμα στον ανοιχτό ωκεανό, αυτή την κοινότητα ανθρώπων με τους οποίους συνεργάζομαι καθημερινά, αυτό είναι αυτό που πάντα ψάχνω. Αυτή η δημιουργική κοινότητα ιδεών όπου όλοι σηκώνουμε τα μανίκια και όλοι πιστεύουμε σε ένα πράγμα και το κάνουμε όλοι μαζί είναι πολύ πιο σημαντική από το αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα είναι ένα υποπροϊόν του χρόνου που δαπανάται με μια κοινότητα. … Είμαι κάποιος που πάντα φτιάχνεται για χάρη της δημιουργίας και μερικές φορές χάνω το δρόμο μου. Αλλά νομίζω ότι (μετά) 20 χρόνια που έφτιαχνα πράγματα, μπορεί να φτάσω σε ποια είναι τα όριά μου. Όπως είπα νωρίτερα στη συζήτηση, χρειάζεται πολύς χρόνος, όχι μόνο ο χρόνος που πέρασε, αλλά μέσα σου για να πεις: «Ίσως αξίζω να αποφασίσω πώς θέλω να φτιάξω και τι θέλω να φτιάξω». Και έτσι έφτασα σε αυτό το μέρος του έργου.