Την πρώτη μέρα της νέας σου δουλειάς, ο διευθυντής σου, ο Γουέιν, σε ξεναγεί.
Χαιρετάς τον Μπίλι στο μπακάλικο, τη Μόιρα στο μπακάλικο και κάπου στη διαδρομή ο Γουέιν σε χτυπάει παλαμάκια στην πλάτη και σου λέει: «Είμαστε σαν οικογένεια εδώ».
Τότε αρχίζουν να χτυπούν οι καμπάνες.
Το να κάνετε μια οικογενειακή αγορά δεν είναι ασυνήθιστο, αλλά μπορεί να είναι προβληματικό.
Στην πραγματικότητα, μια μελέτη της Careerminds στο Ηνωμένο Βασίλειο διαπίστωσε ότι τα παράπονα από αποδιοργανωμένους εργαζόμενους ήταν ο νούμερο ένα προγνωστικός παράγοντας ενός τοξικού χώρου εργασίας.
Η εταιρεία αποδίδει πολλές ιστορίες που ξετυλίγονται μέσα από τα νήματα, με τη φράση “είμαστε σαν μια οικογένεια εδώ” να εμφανίζεται σχεδόν σε κάθε νήμα.
Γιατί όμως είναι τόσο επιβλαβές και πώς οπλίζεται εναντίον των εργαζομένων;
Η αληθινή έννοια του «είμαστε σαν οικογένεια»
«Κάθε φορά που ακούω αυτή τη φράση να χρησιμοποιείται κυριολεκτικά, νιώθω ότι θα κάνω εμετό», λέει η προπονήτρια ηγεσίας και φυσικής κατάστασης, Έμμα Γεωργίου PhD. Υπόγεια διάβαση.
Βλέπει αμέτρητες επιχειρήσεις να χρησιμοποιούν αυτό ακριβώς το τέχνασμα, ειδικά σε μικρότερους χώρους εργασίας και υψηλούς πολιτισμούς που προσπαθούν να οικοδομήσουν εμπιστοσύνη.
«Οι περισσότεροι ηγέτες ξεκινούν με καλές προθέσεις», εξηγεί η Έμμα. «Αλλά τα αρνητικά συναισθήματα ριζώνουν καθώς η επιχείρηση αναπτύσσεται και όταν νέοι άνθρωποι προσχωρούν και αισθάνονται ότι κάτι δεν πάει καλά, δεν αισθάνονται ότι μπορούν να μιλήσουν».
«Ως εκ τούτου, καταλήγει να δικαιολογεί τη σκληρή δουλειά, τις ενοχές και να ανέχεται την τοξική συμπεριφορά».
Ο Jim Moore, ειδικός στις σχέσεις με τους εργαζομένους στους συμβούλους HR Hamilton Nash, συμφωνεί Υπόγεια διάβαση ότι με σχεδόν τους μισούς εργαζόμενους στο Ηνωμένο Βασίλειο να απασχολούνται σε μικρές επιχειρήσεις, αυτές είναι συχνά «ενοποιημένες και βασίζονται στην οικογενειακή καταγωγή».
Αισθάνεται ότι αυτό δεν δικαιολογεί τη χρήση οικογενειακής ορολογίας.
«Το να συγκρίνεις συναδέλφους με μέλη της οικογένειας είναι πολύ καταχρηστικό και κυρίως για να δικαιολογήσεις συμπεριφορές που απαντώνται μόνο σε δυσλειτουργικές και καταχρηστικές οικογένειες», λέει ο Jim.
Περιλαμβάνει ότι οι εργαζόμενοι πρέπει να θυσιάσουν τη δική τους ασφάλεια για χάρη της ομάδας. Κάνει τους εργαζόμενους να νιώθουν ότι απογοητεύουν τα «αγαπημένα τους πρόσωπα» αν φύγουν αμέσως στις 5 το απόγευμα ή αρνηθούν να εργαστούν υπερωρίες.
Πόσο μεγάλη είναι αυτή η κόκκινη σημαία;
Για την προπονήτρια Έμμα, η φράση οικογένεια δεν είναι μια άμεση κόκκινη σημαία, αλλά σίγουρα είναι κάτι που πρέπει να θυμάστε.
«Τα προειδοποιητικά σημάδια είναι ξεκάθαρα: αν οι άνθρωποι έχουν όρια ενοχής, μιλώντας ή φεύγοντας, χρησιμοποιώντας την κουλτούρα της συναισθηματικής πίεσης ως εργαλείο», εξηγεί.
Για τον Jim, επειδή πολλοί υπάλληλοι πλήρους απασχόλησης εργάζονται όσο και στο σπίτι, δεν εκτιμούν τους συναδέλφους τους όσο την οικογένειά τους.
“Το να προσπαθείς να πείσεις τους υπαλλήλους να δουν τους συναδέλφους και τους διευθυντές ως μέλη της οικογένειας είναι επαχθές και, ειλικρινά, ανατριχιαστικό. Εξάλλου, κανείς δεν το πιστεύει πραγματικά”, προσθέτει.
Τι πρέπει να κάνετε αν σας το πει το αφεντικό σας;
Εάν η «οικογένεια» είναι κάτι που το αφεντικό σας επαναλαμβάνει ξανά και ξανά, ο ειδικός HR Jim λέει ότι έχετε κάθε δικαίωμα να αμφισβητήσετε την αναλογία.
«Ρωτήστε γιατί πιστεύουν ότι υπάρχει ισότητα ή επισημάνετε απαλά ότι τα πραγματικά μέλη της οικογένειας δεν έχουν συμβόλαια που διέπουν τους όρους και τις προϋποθέσεις της σχέσης», λέει.
Και αν αναρωτιέστε αν πρέπει να τα παρατήσετε, η Έμμα πιστεύει ότι δεν αρκεί η αυτοπροσβολή.
«Αν ακούς, δώσε προσοχή», είπε. «Το πιο σημαντικό, πιστέψτε την απάντησή σας. Αν νιώθετε συχνά εξαντλημένοι, ανήσυχοι ή συναισθηματικά επιβαρυμένοι στο χώρο εργασίας, μην αγνοήσετε αυτό το σημάδι.
«Ένας υγιής εργασιακός χώρος δημιουργεί μια σύνδεση χωρίς εκφοβισμό σε μια κουλτούρα παρόμοια με τη συναισθηματική εξάρτηση».
Έχετε κάποια ιστορία να μοιραστείτε;
Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@Metro.co.uk.
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: «Capturing 22» για νέους με ευκαιρίες εργασίας σε ελεύθερη πτώση
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ, η έκπτωση για τις μπότες του αυτοκινήτου μου ξεπερνά τις 150.000 £ – τώρα είμαι 26″
ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Απολύθηκα από μια δουλειά 16.000 £ το χρόνο – τώρα η επιχείρησή μου βγάζει 850.000 £ το χρόνο
