«Αυτό που ξεκινάμε είναι εξαιρετικά προκλητικό», είπε ο Isaacman. «Γνωρίζουμε λίγα από τις συνδυασμένες 80 ώρες σεληνιακού χρόνου EVA του σεληνιακού αστροναύτη κατά τη διάρκεια των αποστολών Apollo, και αυτό ήταν περισσότερο από μισό αιώνα πριν».
Για το σκοπό αυτό, ένα από τα κεντρικά στοιχεία του αρχικού προγράμματος σεληνιακής βάσης ήταν η ανάπτυξή του Πρόγραμμα MoonfallΑυτό θα απαιτούσε τρία ή τέσσερα drones μήκους περίπου 1 μέτρου με μάζα 225 kg συμπεριλαμβανομένου του προωθητικού. Το Jet Propulsion Laboratory της NASA ηγείται της ανάπτυξης των drones Moonfall και θα παραδοθούν στη σεληνιακή επιφάνεια από την Firefly Aerospace, είπε ο Garcia-Galan.
Ο στόχος είναι να φτάσουν αυτά τα διαστημόπλοια στο φεγγάρι πριν από την αποστολή σεληνιακής προσγείωσης Artemis IV, η οποία έχει προγραμματιστεί όχι νωρίτερα από το 2028, για να παρέχει εικόνες υψηλής ανάλυσης της σεληνιακής επιφάνειας. Για το μεγαλύτερο μέρος του φεγγαριού, η τρέχουσα ανάλυση εικόνας είναι 1 μέτρο και η NASA θέλει να τη βελτιώσει στο 1 εκατοστό, είπε ο García-Galan.
Καθορίστε μια περίμετρο
Αυτά τα drones θα εκτελούν διάφορες εργασίες, συμπεριλαμβανομένης της ανίχνευσης για υδάτινο πάγο σε μόνιμα σκιερές περιοχές, τον εντοπισμό περιοχών επιστημονικού ενδιαφέροντος και την παροχή λεπτομερών πληροφοριών σχετικά με τις τοποθεσίες προσγείωσης, συμπεριλαμβανομένων της μηχανικής του εδάφους, των συνθηκών φωτός και του εδάφους. Στο τέλος της πτητικής τους ζωής, τα drones θα χρησιμοποιηθούν στη συνέχεια για να καθορίσουν ένα όριο για μια σεληνιακή βάση.
«Ελπίζουμε να δημιουργήσουμε μια περίμετρο βάσης σελήνης με τέσσερα ή τρία σεληνιακά drones», είπε ο Garcia-Galan. «Βασικά θα μπορέσουμε να τα τοποθετήσουμε στη γωνία της περιοχής όπου πιστεύουμε ότι είτε έχουμε βασικούς επιστημονικούς στόχους ή θέλουμε να χτίσουμε μια βάση στο φεγγάρι». Σε αυτές τις τοποθεσίες, πρόσθεσε, τα αποσυρθέντα drones θα μπορούσαν επίσης να παρέχουν ένα φάρο με αντανακλαστήρες ή ακόμη και ενδεχομένως να χρησιμεύσουν ως οι πρώτοι πύργοι σεληνιακών κυττάρων.
