Καλλιτέχνες και κοινότητα καλωσορίζουν το Παγκόσμιο Κύπελλο στο Inglewood με τοιχογραφίες και πολλά άλλα

Πολλά έχουν αλλάξει από τότε που η Jacori Perry φοίτησε στο Morningside High School.

Ο Perry είναι πλέον ένας διάσημος καλλιτέχνης που ακούει τα ονόματα Mr. Ace και AiseBorn που φοράει.

Το σχολείο είναι πλέον γνωστό ως Inglewood High School United.

Και στην αίθουσα διαλέξεων αυτής της πανεπιστημιούπολης κρέμεται τώρα μια μεγάλη, περίτεχνη τοιχογραφία μιας μπάλας ποδοσφαίρου πιασμένη από τα χέρια δύο ατόμων — φρεσκοζωγραφισμένη από τον απόφοιτο του Morningside το 2004, καθώς η πόλη του Inglewood ετοιμάζεται να φιλοξενήσει οκτώ αγώνες Παγκοσμίου Κυπέλλου στο SoFi Stadium από τον επόμενο μήνα.

«Αν μου έλεγες ότι επρόκειτο να ζωγραφίσω έναν από τους τοίχους σε αυτήν την πανεπιστημιούπολη εδώ στο γυμνάσιο, δεν νομίζω ότι θα το περίμενα απαραιτήτως», είπε ο κύριος Ace την περασμένη εβδομάδα καθώς έβαζε τις τελευταίες πινελιές στην τοιχογραφία του. «Έτσι, είμαι λίγο έκπληκτος με τον τρόπο που λειτουργεί η ζωή με αυτή την έννοια».

Ήταν ένας από τους πολλούς καλλιτέχνες με έδρα το Λος Άντζελες που συμμετείχαν σε μια Ημέρα Κοινότητας Road to World Cup στο Inglewood High United τον περασμένο μήνα. Πολλοί από τους καλλιτέχνες – συμπεριλαμβανομένων των Juan Pablo Reyes (“τοιχογραφίες JP”), Michelle Ruby Guerrero (“Mr. B Baby”) και Angel Acordagoitia – σκιαγράφησαν σχέδια σε φορητά πάνελ (12 πόδια επί 8 πόδια) και τραπέζια για πικνίκ για να ζωγραφίσουν τα μέλη της κοινότητας.

Τα τραπέζια για πικνίκ θα παραμείνουν στο λύκειο, μπροστά από την τοιχογραφία του κυρίου Άσσου. Οι κινητές τοιχογραφίες θα τοποθετηθούν σε όλο το LAX για να καλωσορίσουν τους επισκέπτες που φτάνουν για το Παγκόσμιο Κύπελλο.

Η Kathryn Schloessman, Διευθύνουσα Σύμβουλος της επιτροπής υποδοχής του Παγκοσμίου Κυπέλλου του Λος Άντζελες 2026, δήλωσε σε δελτίο τύπου ότι η εκδήλωση ήταν «ένα μόνο παράδειγμα του πώς μπορεί να γίνει αισθητή η ενέργεια του Παγκοσμίου Κυπέλλου σε γειτονιές σε όλη την περιοχή μας».

«Μαθητές, καλλιτέχνες και εθελοντές ενώθηκαν για να δημιουργήσουν ένα έργο τέχνης που θα παραμείνει ζωντανό πολύ μετά το τέλος του τουρνουά», είπε ο Schloessman. «Είναι μια αντανάκλαση της δημιουργικότητας, της διαφορετικότητας και της περηφάνιας της κοινότητας που κάνει την περιοχή μας τόσο ξεχωριστή καθώς προετοιμαζόμαστε να φιλοξενήσουμε τον κόσμο για το Παγκόσμιο Κύπελλο FIFA 2026».

Τα μέλη της κοινότητας ενθαρρύνθηκαν να συμμετάσχουν στη διαδικασία ζωγραφικής ανεξάρτητα από το επίπεδο δεξιοτήτων τους.

«Το κάναμε αρκετά εύκολο για τους ανθρώπους που δεν έχουν εμπειρία σε επίπεδο ικανής εμπειρίας ώστε να μπορούν να συμμετέχουν όλοι», λέει ο Reyes, ο οποίος σχεδίασε και βοήθησε να ζωγραφίσει δύο πάνελ τοίχου και τρία τραπέζια. «Κάναμε το σκίτσο και μετά προσπάθησα να βάλω λίγο χρώμα πάνω του – όποιο χρώμα υποτίθεται ότι υπήρχε, έβαλα λίγο χρώμα εκεί για να έχουν έναν οδηγό. …

“Ήμουν εκεί, επιβλέποντας και φροντίζοντας όλα να πάνε όπως είχε προγραμματιστεί. Και αν κάποιος έχει οποιεσδήποτε ερωτήσεις, μη διστάσετε να με ρωτήσει. Αλλά ναι, είναι πολύ εύκολο γι ‘αυτούς να εμπλακούν και να νιώσουν αυτό το αίσθημα ιδιοκτησίας και μια αίσθηση υπερηφάνειας: “Ναι, ήμουν μέρος αυτής της διαδικασίας κατασκευής τοιχογραφιών”. Είναι μια πλούσια εμπειρία για αυτούς».

Η Acordagoitia σκιαγράφησε διάφορα επιτραπέζια σχέδια για να ζωγραφίσει το κοινό κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης.

«Έκαναν εξαιρετική δουλειά», είπε για τα μέλη της κοινότητας. “Βοήθησαν πολύ. Έκαναν ερωτήσεις. Πήραν σωστά όλα τα άλλα χρώματα. Λοιπόν, ναι, ήταν ενθουσιασμένοι. Πολλά παιδιά ενθουσιάστηκαν που είδαν τη ζωντανή ζωγραφική επειδή τα παιδιά έχουν συνηθίσει να είναι στα τηλέφωνά τους τώρα. Άρα ήταν μια εξαιρετική εμπειρία για αυτά.”

Ο Acordagoitia επέλεξε επίσης να ζωγραφίσει ο ίδιος μια τοιχογραφία επειδή «ήταν λίγο πιο τεχνικό», με πορτρέτα του 8χρονου γιου του, ενός ανιψιού και ενός φίλου του.

«Ήθελα να εστιάσω περισσότερο στους νέους γιατί αυτό είναι πραγματικά το μέλλον μας», είπε. “Έτσι αυτό είναι το κύριο πράγμα για την τοιχογραφία, μόνο για τα παιδιά, το ποδόσφαιρο, τον πολιτισμό, την κοινότητα. Είναι συναρπαστικό για μένα γιατί μεγάλωσα με το ποδόσφαιρο και το να συγχωνεύσω το ποδόσφαιρο με την τέχνη, είναι απλώς ένα όνειρο που έγινε πραγματικότητα.”

Η Γκερέρο είπε ότι «η κοινότητα βοήθησε πολύ στη συμπλήρωση όλων των χρωμάτων φόντου που χρειάζομαι για να δημιουργήσω τις λεπτομέρειες και τα επίπεδα» στις δύο τοιχογραφίες που σχεδίασε.

“Όλο μου το στυλ βασίζεται στην κουλτούρα. Και νομίζω ότι υπάρχει σχέση με το Παγκόσμιο Κύπελλο και το πώς αισθάνομαι ότι συγκεντρώνει όλη την κουλτούρα και απλά γιορτάζει”, είπε ο Γκερέρο. “Συνοδεύεται κάπως με το είδος της δουλειάς που κάνω, γιατί η δουλειά μου είναι πραγματικά εορταστική και γιορτάζει τον πολιτισμό. Και ως καλλιτέχνης με έδρα το Λος Άντζελες, νομίζω ότι η συνεργασία είχε νόημα.”

Οι τέσσερις καλλιτέχνες συμμετείχαν επίσης σε μια άλλη Ημέρα Κοινότητας Road to World Cup στο κέντρο του LA στις 14 Μαρτίου στο Gloria Molina Grand Park. Σε εκείνη την εκδήλωση, οι καλλιτέχνες σκιαγράφησαν σχέδια σε μεγάλα γλυπτά σε σχήμα μπάλας ποδοσφαίρου και ένα μεγάλο τραπέζι πικνίκ, επίσης για να ζωγραφίσουν τα μέλη της κοινότητας.

Παρόλο που ο κύριος Ace επέλεξε να ζωγραφίσει ο ίδιος τη μόνιμη τοιχογραφία του στο Inglewood High School United, ήταν σίγουρος ότι θα ενσωματώσει το θέμα της κοινότητας στη δουλειά του.

«Η ιδέα ήταν πραγματικά να δημιουργήσουμε κάτι που να βασίζεται στην κοινότητα – κάτι που αντιπροσώπευε το Παγκόσμιο Κύπελλο, αλλά αντιπροσώπευε επίσης μια αίσθηση κοινότητας», είπε. “Και αυτό που έκανα ήταν να προσπάθησα να δημιουργήσω κάτι που ήταν συμβολικό, πολύ άμεσο όσον αφορά τη σχέση με το ποδόσφαιρο, και μέσω αυτού να καταλάβω πώς θα μπορούσα να δημιουργήσω κάτι απλό που (φέρνει) μια αίσθηση κοινότητας σε αυτό. Και έτσι κατέληξα με τα δύο χέρια να κρατούν το ποδόσφαιρο.”

Όταν ήταν φοιτητής σε εκείνη την πανεπιστημιούπολη, ο κ. Άις είπε ότι ήταν πάντα στην τέχνη και ήξερε ότι ήθελε μια καριέρα ως καλλιτέχνης. Αγωνίστηκε να βρει τις κατάλληλες λέξεις για να περιγράψει πώς ήταν να δημιουργείς ένα έργο τέχνης εκεί που θα μπορούσε να μοιραστεί με τους μαθητές, ολόκληρη την κοινότητα και όποιον έτυχε να το συναντήσει στο δρόμο για έναν αγώνα του Παγκοσμίου Κυπέλλου.

«Δεν νομίζω ότι υπάρχουν λόγια για να το περιγράψω πραγματικά», είπε. “Νομίζω ότι όταν ένας καλλιτέχνης έχει την ευκαιρία να ζωγραφίσει στο δικό του γυμνάσιο – ειδικά αν έχει κάνει έργα μεγάλης κλίμακας σε όλη την πόλη, τη χώρα ή τον κόσμο – το βρίσκω λίγο συγκινητικό. Όταν συνδέεται με κάτι σαν το Παγκόσμιο Κύπελλο… ξέρετε, πολλά από τα παιδικά μου χρόνια πέρασα στο Inglewood, οπότε δεδομένων των συνθηκών και της ζωής μου, το βρίσκω ακόμα πιο ενδιαφέρον.”