Το να φύγετε αθόρυβα από το πάρτι χωρίς να πείτε αντίο μπορεί να φαίνεται σαν ένα μεγάλο ψεύτικο πάσο.
Αλλά σύμφωνα με έναν ειδικό, το να κρύβεσαι μπορεί να είναι καλύτερο για σένα.
Η ψυχολόγος Trudy Meehan από το Royal College of Surgeons στην Ιρλανδία λέει ότι ένα «ιρλανδικό αντίο» μπορεί να είναι η πιο υγιεινή απόφαση που παίρνεις όλο το βράδυ.
Αυτό συμβαίνει επειδή η πράξη του αποχαιρετισμού απαιτεί υψηλό βαθμό δεξιότητας, ακρίβειας και φινέτσας – που μπορεί να εξαντλήσει και την τελευταία ουγγιά της ενέργειάς σας μετά από μια μακρά νύχτα κοινωνικοποίησης.
Έγραψε, «Δεν πρέπει να εξαντλήσεις τελείως ένα πάρτι χωρίς να έχει απομείνει τίποτα για αποκατάσταση». η συνομιλία.
«Μερικές φορές μια σιωπηλή έξοδος είναι μια υπενθύμιση του αυτοσεβασμού και των ενεργειακών σας αποθεμάτων, ακόμα κι αν απολαμβάνετε πραγματικά το βράδυ».
Αυτή η τεχνική stealth φαίνεται να υπάρχει στους περισσότερους πολιτισμούς – από την Ιρλανδία μέχρι τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Βραζιλία – και έχει πολλά ονόματα.
«Αλλά η ιδέα είναι η ίδια – τη μια στιγμή είσαι εκεί, την άλλη έχεις εξαφανιστεί μέσα στη νύχτα χωρίς καμία εξήγηση, χωρίς αγκαλιά και χωρίς υπόσχεση να προλάβεις τη διαφορά σύντομα», είπε ο Δρ Μίχαν.
Οι άνθρωποι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης λένε ότι μερικές φορές εγκαταλείπουν τα Ιρλανδικά επειδή «απλώς θέλουν να πάνε σπίτι τους». Άλλοι περιέγραψαν τον αποχαιρετισμό ως «κουτσό» και την απόκρυψη ως «ο μόνος τρόπος να φύγεις από ένα πάρτι».
Ο ψυχολόγος εξηγεί ότι το αντίο είναι στην πραγματικότητα ένα «φορτωμένο πολιτισμικό τελετουργικό».
«Οι αποχαιρετισμοί είναι καταστάσεις υψηλής ζήτησης και δυστυχώς, στο τέλος μιας κοινωνικής εκδήλωσης, πολλοί από εμάς έχουμε ήδη εξαντληθεί και δεν έχουμε την ενέργεια να χειριστούμε όλα τα βήματα που εμπλέκονται», είπε.
Για πολλούς ανθρώπους, η κοινωνικοποίηση μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα κατάθλιψης, να παρακολουθεί συνεχώς πώς συναντάμε, να προσπαθεί να ταιριάξει με τις προσδοκίες των άλλων, να συγκρίνεται με άλλους και να ανησυχεί για την απόρριψη.
«Η υγιής επιλογή είναι να χρησιμοποιείς την τελευταία σου ενέργεια για να επαναφορτιστείς και να φροντίσεις τον εαυτό σου», εξηγεί ο Δρ Meehan.
Ωστόσο, προειδοποίησε ότι ενώ μια σιωπηλή έξοδος μπορεί να είναι σημάδι αυτοεκτίμησης και να γνωρίζεις τα ενεργειακά σου αποθέματα, μπορεί επίσης να είναι μια πράξη «αυτοδιαγραφής».
Μερικοί άνθρωποι μπορεί να αισθάνονται ότι δεν έχει αρκετή σημασία να κάνουν φασαρία όταν φεύγουν.
«Ρωτήστε τον εαυτό σας εάν το να φύγετε χωρίς λέξη έχει διευρύνει τη ζωή σας – έχετε εξοικονομήσει αρκετή ενέργεια για να ανακάμψετε και είστε χαρούμενοι που θα επιστρέψετε την επόμενη φορά – ή αν το περιόρισε, προσθέτοντας έναν άλλο λόγο για να αποφύγετε εντελώς την κοινωνικοποίηση», προειδοποιεί.
«Αν ο αποχαιρετισμός αρχίσει να αισθάνεστε τόσο πιεσμένοι και εκτελεσμένοι που χάνετε την αίσθηση της αυθεντικότητας, τότε η σύνδεση αρχίζει να κοστίζει περισσότερο από όσο αξίζει».
Ο Δρ Meehan είπε ότι ο αποχαιρετισμός απαιτούσε υψηλό βαθμό δεξιότητας, ακρίβειας και φινέτσας – κάτι που θα μπορούσε να εξαντλήσει και την τελευταία σας ενέργεια μετά από μια μακρά νύχτα κοινωνικοποίησης (εικόνα αρχείου).
Για να κάνετε την ήσυχη έξοδο σας λίγο λιγότερο αγχωτική, ο Δρ. Meehan συνιστά να πείτε στους φίλους και την οικογένειά σας εκ των προτέρων ότι μπορεί να χρειαστεί να βγείτε κρυφά.
«Αν ανησυχείτε, αξίζει να ενημερώσετε εκ των προτέρων τον οικοδεσπότη σας ότι ίσως χρειαστεί να μετακινηθείτε ήσυχα», είπε.
«Διαφορετικά, οι άνθρωποι κινδυνεύουν να το διαβάσουν με λάθος τρόπο ως ψυχρότητα ή αδιαφορία.
“Εμπρός και ενημερώστε τους ανθρώπους ότι θα φύγετε χωρίς να πείτε αντίο και ότι είστε ευγνώμονες που σας προσκαλούν.”
Εξηγεί ότι το να γνωρίζεις τους περιορισμούς σου και να είσαι ανοιχτός σε αυτούς μπορεί πραγματικά να βελτιώσει τις σχέσεις σου με τους φίλους και την οικογένειά σου.
«Αν η κρυφή έξοδος χωρίς φασαρία σε οδηγεί στο επόμενο πάρτι τους, τότε αυτή είναι μια επιλογή για περισσότερες κοινωνικές σχέσεις και επομένως για την υγεία σου», καταλήγει.
Οι επιστήμονες αποκάλυψαν πρόσφατα ότι ο καλύτερος τρόπος για να αντιμετωπίσετε αγχωτικές καταστάσεις – όπως το να περπατάτε σε ένα πεζοδρόμιο ή να κάνετε λάθος το όνομα κάποιου – είναι να μην ντρέπεστε πολύ.
Αυτό συμβαίνει γιατί το να γελάς με τα λάθη σου σε κάνει πιο συμπαθή, σύμφωνα με έρευνα.
Σε μια σειρά διαδικτυακών πειραμάτων στα οποία συμμετείχαν περισσότερα από 3.000 άτομα, οι ερευνητές ζήτησαν από τους συμμετέχοντες να διαβάσουν για τα ενοχλητικά ατυχήματα άλλων ανθρώπων.
Αυτά περιλαμβάνουν το να μπεις σε μια γυάλινη πόρτα σε ένα πάρτι ή να κουνήσεις κατά λάθος το λάθος άτομο.
Στη συνέχεια, δείχθηκε στους συμμετέχοντες πώς αντέδρασαν τα άτομα της ιστορίας μετά το λάθος πέρασμά τους.
Συνολικά, έκριναν τους ανθρώπους που τους κορόιδευαν για τα δικά τους μικρά λάθη ως πιο ζεστούς, πιο ικανούς και πιο αυθεντικούς από εκείνους που εμπλέκονταν σε ενοχλητική συμπεριφορά.
