Το προσωπικό του New Scientist επιλέγει τα καλύτερα ντοκιμαντέρ του David Attenborough που πραγματικά πρέπει να παρακολουθήσετε

Πώς θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για τα καλύτερα ντοκουμέντα του Ντέιβιντ Ατένμπορο χωρίς να ζωγραφίσουμε μια φωτογραφία ίσως πιο στενά συνδεδεμένη με τον τηλεοπτικό φορέα, του οποίου τα 100α γενέθλια είναι στις 8 Μαΐου;

Ζωή στη Γηη πρωτοποριακή σειρά του 1979 που περιείχε αυτή την εμβληματική σειρά γάτας, που απεικονίζεται παραπάνω, εισήγαγε σε ένα ευρύτερο κοινό την ήρεμη αφήγηση και τα εκπληκτικά πλάνα της φύσης για τα οποία είναι γνωστό σήμερα το Attenborough. Τα πολλά του έγγραφα κυμαίνονταν από τα βαθιά του ωκεανού μέχρι τη ζωή των φυτών και από το μακρινό παρελθόν μέχρι την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής.

Διαβάστε παρακάτω για να μάθετε τι είχε τον μεγαλύτερο αντίκτυπο στο προσωπικό μας και τι πιστεύουμε ότι αξίζει να παρακολουθήσετε σήμερα.

Ζωή στη Γη ιδιαίτερο για μένα για πολλούς λόγους. Υπάρχει αυτή η συνάντηση με τους γορίλες. Ήταν επίσης η πρώτη φύση της φιλόδοξης σειράς του είδους – χωρίς την επιτυχία, δεν θα είχαμε ποτέ τις πολλές και μεγάλες συνέχειες της σειράς. Στη συνέχεια, υπάρχει το διάσημο ταξίδι που αφηγείται ο Attenborough στον βαθύ χρόνο όταν κατέβηκε στο Grand Canyon, και μετά ξανά. Υπάρχει πιθανώς τόση γνώση εδώ όσο και στα άλλα προγράμματά του – δεν νομίζω ότι έχω δει καλύτερη τηλεοπτική σειρά στην αναπτυσσόμενη ζωή μου. Εντάξει, από τη σημερινή σκοπιά, μερικές φορές το διάβασμα είναι λίγο πολύ, αλλά ποιον θα προτιμούσατε να διαβάσετε;

Τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, έχει προσωπικό νόημα για μένα, όπως είμαι σίγουρος με πολλούς άλλους που το είδαν στα νιάτα τους και συγκινήθηκαν με αυτό. Αυτή η στοιχειωμένη μουσική του Edward Williams είναι τόσο υποβλητική.

Michael Le Page, δημοσιογράφος

Τα φυτά ζουν σε άλλο επίπεδο ύπαρξης. Κάθε πρωί, όταν τα δέντρα πέφτουν, οι ανεμώνες σηκώνουν το κεφάλι και γνέφουν προς τον ήλιο, καθώς διασχίζουν το αλσύλλιο με αργό ρυθμό. Οι λοβοί των σπόρων εκρήγνυνται σε ένα χιλιοστό του δευτερολέπτου. Στα ψηλά βουνά, το πεύκο με τρίχες γρυλίζει στους κορμούς για χιλιάδες χρόνια.

Η φωτογράφηση με time-lapse και υψηλής ταχύτητας δεν είναι καθόλου νέα Η ιδιωτική ζωή των φυτών μεταφέρθηκε, αλλά αυτή ήταν η πρώτη σειρά που χρησιμοποιούσε τη σκάλα. Το Attenborough επέτρεψε στο Attenburgh να εξερευνήσει την αντιπροσωπεία και την ευφυΐα της χλωρίδας όσο ποτέ άλλοτε.

Καθώς επανατυλίγω τη σειρά σήμερα, τα θολά επίπεδα χρωμάτων των φυτών με γραμματοσειρά και τα βασικά στοιχεία του CGI μου φέρνουν τόση χαρά όσο και η ιδιωτική ζωή των φυτών. Θα συνιστούσα επίσης backstage για φυτά πράγματα του* Ζωήπου ανακαλύπτει ότι παίρνουν άλλους κόσμους.

Thomas Lewton

Και κοιτάξτε τις πιο βαθιές, σπάνιες αναζητήσεις κάτω από τα κυματιστά κύματα. Γαλάζιος Πλανήτης Έμεινα έκπληκτος όταν το πρωτοκοίταξα. Ανακαλύφθηκαν νέα είδη και εκπληκτικά φυτά δείχνουν μπλε φάλαινες από τον αέρα, παράξενα πλάσματα στα βάθη του ωκεανού και, το πιο εκπληκτικό, σπέρμα ρέγγας μέχρι εκεί που μπορούσε να δει το μάτι.

Εξακολουθώ να παρακολουθώ 25 χρόνια μετά ένα λοβό όρκες για 6 ώρες κυνηγώντας ένα γκρίζο μοσχάρι που τρώει μόνο την κάτω γνάθο και τη γλώσσα. Η αφήγηση του Attenborough είναι ήρεμη, σαφής και περιεκτική, προσέχοντας να μην αφήσουμε τις εικόνες και τη μουσική να μας τραβήξουν την προσοχή.

Μπορεί να μην έχει τα γυαλιστερά πλάνα των πλάνα HD ή το drone των σύγχρονων σειρών, αλλά άλλαξε τη μορφή του ντοκιμαντέρ.

Μου έσκασαν επίσης το μυαλό και ενέπνευσαν τη μακρά ζωή μου στους ωκεανούς. Χωρίς αυτό, δεν ήθελα να τελειώσει Νέοι Φυσικοί!

Eleanor Parsons, συντάκτρια περιοδικού

Αυτές οι νυχτερινές εικόνες μιας τεράστιας περηφάνιας λιονταριών που κυνηγούν νεαρούς ελέφαντες έχουν μείνει μαζί μου από την πρώτη σειρά που προβλήθηκε το 2006. Οι σκηνοθέτες ξεκίνησαν να δημιουργήσουν μια θεαματική σειρά υψηλής ευκρίνειας και το κατάφεραν.

Πολλές αξιόλογες στιγμές μέσα Γη Περιλαμβάνουν πεινασμένες αρκούδες που πιάνουν θαλάσσιους ίππους, γεραετούς που πετούν πάνω από τα Ιμαλάια, δελφίνια που κυνηγούν ψάρια και αρκούδες που σκαρφαλώνουν στα βουνά για να φάνε σκόρο. Αυτή είναι απλά μια απίστευτη σαλάτα. Δείτε το τώρα αν δεν το έχετε δει. Ξανακοίταξε αν έχεις.

Η δεύτερη σειρά, που προβλήθηκε για πρώτη φορά το 2016, έκανε επίσης μια αξιοσημείωτη αποχώρηση. Ενώ η προηγούμενη σειρά του Attenborough παρουσίαζε όλη την άγρια ​​ζωή σε παρθένα έρημο, αυτό το τελευταίο επεισόδιο και το τρίτο της σειράς (2023), αφορά ζώα που ζουν δίπλα σε ανθρώπους, από λεοπαρδάλεις και μαϊμούδες μέχρι γεράκια και ενυδρίδες.

Νομίζω ότι ο Attenborough είχε δίκιο που προκάλεσε κατάπληξη και όχι απόγνωση στα περισσότερα από τα προγράμματά του, αλλά τώρα δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ζούμε σε έναν πολύ αλλαγμένο πλανήτη.

Michael Le Page, δημοσιογράφος

Μια υπέροχη και υπέροχη ζωή ανθίζει στα άκρα της Γης. Ένας παγωμένος πλανήτης τους κατοίκους των εχθρικών εδαφών της Αρκτικής και της Ανταρκτικής, των οποίων η ελκυστικότητα φαίνεται από τις πρώτες στιγμές αυτής της εξαιρετικής σειράς. Η ιστορία αναπηδά μπρος-πίσω από τον έναν πόλο στον άλλο, αντιμετωπίζοντάς μας σαν απτενοδύτες, σαλιγκάρια που κολυμπούν, πολικές αρκούδες και αρπακτικούς λύκους βίσωνες.

Ανάμεσά τους, ο τότε 84χρονος Ντέιβιντ Άτενμπορο, μαζεμένος σε ένα σετ μήλων, κάνει μια περίεργη εμφάνιση για να κατευθύνει όλες τις χώρες μας σε αυτά τα παράξενα περιβάλλοντα.

Τα έργα palla ήταν, φυσικά, το αποτέλεσμα της προηγμένης κλιματικής αλλαγής. Το έβδομο επεισόδιο της σειράς, “The Thin Ice”, ήταν μια ρητή έκκληση προς τον κόσμο να κάνει περισσότερα για να προστατεύσει αυτά τα υπέροχα οικοσυστήματα και τους ανθρώπους που ζουν σε αυτά, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων.

Μαγεία Ένας παγωμένος πλανήτης όχι μόνο ότι μας είπε πώς οι πόλοι είναι οι κίνδυνοι της υπερθέρμανσης του πλανήτη, μας ένοιαζε πραγματικά τι θα χάναμε.

Bethan Ackerley, συντάκτης

Όπως ένας πυρήνας πάγου ή ένα δαχτυλίδι δέντρου, ο David Attenborough έχει επιτύχει μια μακρά και εξαιρετική ζωή για να χρησιμοποιηθεί ως πρότυπο αλλαγής. Κοινωνικά, τεχνολογικά και περιβαλλοντικά, τα νιάτα του απείχαν πολύ από αυτό που βλέπουμε σήμερα – και σε αυτή τη δυνατή ταινία, ο Attenburg καταγράφει πώς θα καταστρέψουμε τα οικοσυστήματα της Γης κατά τη διάρκεια της ζωής του.

Κυκλοφόρησε τον πρώτο χρόνο της πανδημίας του covid-19. Ζωή στον πλανήτη μας Εύστοχα προειδοποιήθηκε από έναν άνθρωπο που γνωρίζει περισσότερα για τα θαύματα της Γης—όπως οι χελώνες εδώ, ζωγραφισμένες σε κοραλλιογενείς υφάλους—από οποιονδήποτε άλλον ζωντανό. Ο συνδυασμός του προσωπικού και του πολιτικού δημιουργεί ένα διαφορετικό τέρας από την ταινία του Attenborough. Η κλιματική αλλαγή, η απώλεια της βιοποικιλότητας και η άνοδος των πλημμυρών σε όλο τον κόσμο, όπως εξηγεί ο Attenborough, είναι αυτό που μπορεί να δει ένα παιδί που γεννήθηκε το 2020 στη ζωή του. Κάνει ένα ζοφερό θέαμα, αλλά, όπως είναι γνωστό το πρόσφατο έργο του Attenborough, προσφέρει επίσης πολλές λύσεις στις περιβαλλοντικές κρίσεις που ζούμε – αρκεί να τις εφαρμόσουμε.

Bethan Ackerley, συντάκτης

Προϊστορικός Πλανήτης Απέχει πολύ από το πρώτο πρόγραμμα που προσπαθεί να επαναφέρει στη ζωή ζώα που έχουν εξαφανιστεί από καιρό στη μικρή οθόνη, αλλά είναι μόνο για το καλύτερο. Φυσικά, οι πλαστικοί καλλιτέχνες χρησιμοποίησαν φαντάσματα σε κάποιο βαθμό, αλλά η σειρά έχει επαινεθεί από τους παλαιοντολόγους για την ακρίβεια και τον νατουραλισμό της.

Η σειρά τριών γραμμών έχει πολλά από τα εμβληματικά ζώα του παρελθόντος, αλλά τα δείχνει με νέους τρόπους – βλέπουμε Tyrannosaurus rex κολύμβηση και συνουσία, δηλ. Υπάρχουν πολλά μικρότερα ζώα, ακόμη και μικρότερα γνωστά ζώα. Για μένα, τα πραγματικά αστέρια δεν είναι δεινόσαυροι αλλά πτερόσαυροι, ζωντανοί με εκπληκτική λεπτομέρεια.

Η τρίτη σειρά μεταβαίνει στο χρόνο στις πρόσφατες εποχές των παγετώνων, με ζώα όπως μαμούθ, γάτες με δόντια σπαθί και πολλά άλλα. Η ιστορία είναι τόσο ξεκάθαρη, αλλά ο Tom Hiddleston αντικαθιστά τον David Attenborough ως αφηγητή. Ούτε καν αυτό το πράγμα.

Michael Le Page, δημοσιογράφος

Αυτή η πολύ πρόσφατη καταχώριση στον κανόνα του David Attenborough έγινε κλασική στιγμή στο σπίτι μου όταν προβλήθηκε την Πρωτοχρονιά. Έχουμε κοιτάξει πολλές φορές την εκπληκτική άγρια ​​ζωή του Λονδίνου.

Ναι, πρέπει να έχετε αλεπούδες και περιστέρια για χάρη αυτού του αστικού θεάματος, αλλά όχι όπως θέλετε να δείτε: η ζωή σε μια φαύλο συνοικία στους δρόμους του Tottenham και τα περιστέρια στο μετρό από το Hammersmith είναι στιγμές έξυπνης μετακίνησης.

Αλλά η μεγαλύτερη έκπληξη προέρχεται από το βαθμό στον οποίο έχει αλλάξει η φύση της πόλης αυτές τις δεκαετίες. Γεράκια πετούν ήδη στη μέση, παπαγάλοι με λαιμόκοψη έχουν κατακτήσει τους λαιμούς του παραδείσου, φίδια Ασκληπιών κρέμονται από τα δέντρα κατά μήκος του καναλιού του Regent και, με τις κρύπτες του Covid, ένας μεγάλος πληθυσμός περιπλανώμενων ελαφιών έχει καταλάβει το Ρόμφορντ.

Είναι ένα έργο που είναι οικείο στους κατοίκους του Λονδίνου, αλλά σπάνια εμφανίζεται στην οθόνη: κοινοτικοί κήποι, νεκροταφεία και κήποι των προαστίων που κάνουν την πόλη εξαιρετικό μέρος για να ζήσουν, ακόμη και για τους λάτρεις της φύσης που μερικές φορές αναρωτιούνται αν η μεγαλούπολη είναι το κατάλληλο μέρος για αυτούς.

Ίσως η αμφιβολία τους για τη μακροζωία να σβήνει από τον Attenborough δηλώνοντας ότι δεν θέλει να ζήσει πουθενά αλλού.

Penny Sarchet, διευθύνουσα σύνταξη