Ο Matthijs Wouter Knol στο Pivot της σεζόν των βραβείων της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας

Η φετινή κούρσα για τα βραβεία γνώρισε μια άνευ προηγουμένου έξαρση για τα ευρωπαϊκά ταλέντα με αρκετές ταινίες από ηπειρώτες δημιουργούς — συμπεριλαμβανομένου του Joachim Trier Συναισθηματική Αξίατου Όλιβερ Λαξ Siratκαι του Τζαφάρ Παναχή Ήταν απλώς ένα ατύχημα (Γαλλο-ιρανική παραγωγή από τον Ιρανό σκηνοθέτη) — πηγαίνοντας στον τελευταίο γύρο ως φαβορί για Όσκαρ. Χωρίς να υποβιβάζεται πλέον στο περιθώριο του διεθνούς σιρκουί, ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος είναι το πρώτο και επίκεντρο της συζήτησης, εμφανιζόμενος τακτικά τόσο στις βραχυπρόθεσμες λίστες για τις Χρυσές Σφαίρες όσο και για τα Όσκαρ.

Φέτος, η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου αποφάσισε να κλίνει σε αυτή τη δυναμική με έναν τολμηρό στρατηγικό άξονα. Μεταφέροντας τις κορυφαίες διακρίσεις τους, τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου (EFAs) από τον Δεκέμβριο στον Ιανουάριο (τα 38α Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου θα πραγματοποιηθούν το Σάββατο στο Βερολίνο), τοποθετούν ευρωπαϊκές ταινίες απευθείας στο παράθυρο των παγκόσμιων βραβείων, ελπίζοντας να αξιοποιήσουν τον διαφημιστικό μηχανισμό που παραδοσιακά ευνοεί το Χόλιγουντ.

Ο Knol μίλησε ΘΡ σχετικά με τη στρατηγική αλλαγή του ημερολογίου, τις ελπίδες του για ένα ευρωπαϊκό star system και γιατί (σε αντίθεση, ας πούμε, με τις Χρυσές Σφαίρες) θα υπάρχει άφθονη πολιτική στη σκηνή στα φετινά EFAs.

Ποιες ήταν οι εκπλήξεις για εσάς τον περασμένο χρόνο στον ευρωπαϊκό κινηματογράφο;

Δεν είμαι σίγουρος ότι ήταν μια πραγματική έκπληξη, αλλά ήταν πολύ ικανοποιητικό να βλέπεις τη συνέχεια του πολύ δυνατού, πολύ διαφορετικού ευρωπαϊκού κινηματογράφου από όλα τα μέρη της Ευρώπης, συμπεριλαμβανομένων των νεοφερμένων. Αυτές οι ταινίες αφηγούνται ιστορίες που είναι πολύ σχετικές με πολύ ασυνήθιστους τρόπους, όπου ένιωσα, «Ουάου, δεν ήξερα ότι μπορούσες να κάνεις μια ταινία για αυτό». Κυτάζω Siratή κοιτάξτε Ήχος της πτώσηςπου αφορά το τραύμα μεταξύ των γενεών. Ενίσχυσε την πεποίθησή μου ότι ο ευρωπαϊκός κινηματογράφος είναι ακόμα πολύ επίκαιρος και πολύ ζωντανός και εντυπωσιακός.

Μετακινήσατε τα βραβεία τώρα για να προσπαθήσετε να τα βάλετε στο κέντρο της συζήτησης για τα βραβεία. Σας εξέπληξε αυτό που αυτές οι ταινίες που οδηγούνται από δημιουργούς εκτός Ευρώπης μπαίνουν ξαφνικά μπροστά και στο επίκεντρο όταν πρόκειται για συνομιλίες;

Όχι, γιατί αυτό έχω δει τα τελευταία πέντε με έξι χρόνια. Πάντα υπήρχαν δύο, τρεις, ακόμη και τέσσερις ταινίες που ήταν πολύ δυνατές στη διεθνή σεζόν βραβείων. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους για τους οποίους κινηθήκαμε ακριβώς στη μέση της προσοχής για να δημιουργήσουμε πραγματικό ενδιαφέρον από το κοινό και τα μέλη της Ακαδημίας. Το ταλέντο είναι εκεί—όχι μόνο οι σκηνοθέτες και το ταλέντο της υποκριτικής, αλλά και οι κινηματογραφιστές, οι μοντέρ, όλοι οι άλλοι καθοριστικοί για να γίνει αυτό το δυνατό σινεμά. Υπάρχει αφθονία αυτών των ανθρώπων στην Ευρώπη. Υπάρχει ένας πλούτος που διαθέτουμε στην Ευρώπη για τον οποίο όχι μόνο θα πρέπει να είμαστε πιο περήφανοι, αλλά και να χρησιμοποιούμε πολύ περισσότερα προς όφελός μας όσον αφορά την προβολή και τελευταίο αλλά όχι λιγότερο σημαντικό, δημιουργώντας ένα ισχυρότερο ενδιαφέρον με το κοινό.

Πώς προσπαθείτε να γεφυρώσετε το χάσμα μεταξύ αυτών των ταινιών που είναι τεράστιες στον κόσμο μας, στον κόσμο του arthouse cinema, αλλά οι άνθρωποι στο δρόμο δεν ξέρουν τα ονόματα;

Ιστορικά, υπήρχε αυτό το κενό. Η αλλαγή της ημερομηνίας μας διευκολύνει στη χρήση των καναλιών μέσω των οποίων γίνεται η προώθηση προς όφελός μας. Μεταμορφώσαμε τον «Μήνα Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου» σε «Σεζόν των Ευρωπαϊκών Βραβείων», που διαρκεί πάνω από δύο μήνες. Κάναμε πιλοτικό φέτος με τους κινηματογράφους Yorck στο Βερολίνο για να προβάλουμε τις υποψήφιες ταινίες για το κοινό. Οι κινηματογράφοι ήταν sold out, και πιστεύω ότι αυτή είναι μια ιδέα που θα μπορούσαμε να μεταφράσουμε και σε άλλες πόλεις. Είχαμε ακόμη και προγράμματα στο Ανόι, το Χο Τσι Μινχ, το Χονγκ Κονγκ και το Σαντιάγο της Χιλής, επειδή υπάρχει πολύ κοινό εκτός Ευρώπης που αγαπά τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο.

Θέλετε να το κάνετε μια ευρύτερη απήχηση στο ευρύ κοινό καθώς και στα μέλη της Ακαδημίας;

Ναί. Η προβολή ειδικά για μέλη της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου προσφέρουμε ήδη, και πολλές από αυτές επικαλύπτονται με το AMPAS. Αλλά έχουμε επίσης ένα δημόσιο καθήκον να προσεγγίσουμε το κοινό που αγαπά τον κινηματογράφο. Ξεκινήσαμε φέτος με συγκεκριμένες προβολές υποψηφίων ταινιών όπου όλοι μπορούσαν να έρθουν. Το κύριο μέρος του κοινού ήταν πραγματικά Βερολινέζοι που αγαπούσαν τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο και ήθελαν να παρακολουθήσουν μια ειδική προβολή.

Είναι ο διαγωνισμός για την προσοχή μια πρόκληση; Είναι δύσκολο να αποκτήσεις ταλέντο όταν όλοι ταξιδεύουν και κάνουν την προώθηση τους για ταινίες.

Αυτή είναι μια πραγματική πρόκληση για την Ευρώπη. Δεν μπορείς να ζητήσεις από μια ηθοποιό που βρίσκεται σε άνοδο να εισάγει την ταινία της σε ένα πρόγραμμα 50 πόλεων σε τρεις εβδομάδες. Πρέπει να σκεφτούμε έξυπνες ιδέες και να ξανασκεφτούμε το ευρωπαϊκό σύστημα διασημοτήτων όταν πρόκειται για ταινίες τέχνης. Πρέπει να δούμε πώς μπορούμε να ενώσουμε τις δυνάμεις μας με άλλους εταίρους για να κάνουμε την ταινία πιο ελκυστική.

Πώς μπορείτε να εργαστείτε για να δημιουργήσετε περισσότερο ένα ευρωπαϊκό σύστημα αστέρων, σε αντίθεση με ένα τοπικό, περιφερειακό;

Η βιομηχανία πρέπει να καθίσει μαζί και να πει, “Πώς μπορούμε να το λύσουμε;” Το σύστημα αστέρων δεν λειτουργεί πια με τον ίδιο τρόπο όπως πριν από 25 χρόνια. Ένα πράγμα που μπορεί να κάνει η Ακαδημία είναι να εξελίξει τα Ευρωπαϊκά Βραβεία Κινηματογράφου σε μια πραγματική συγκέντρωση όλων όσων υπήρξαν το πρόσωπο του ευρωπαϊκού κινηματογράφου της περασμένης χρονιάς. Έχουμε σχεδόν 75 τίτλους στη λίστα, και πολλοί από αυτούς δεν είναι υποψήφιοι, αλλά υπάρχουν καταπληκτικές ερμηνείες. Γιατί να μην φέρετε αυτούς τους ανθρώπους πολύ περισσότερο στην τελετή και να χρησιμοποιήσετε αυτή τη στιγμή για να χτίσουν πραγματικά την καριέρα τους;

Πόσο πολιτική περιμένετε να είναι η τελετή φέτος;

Η Ευρωπαϊκή Ακαδημία Κινηματογράφου συγκεντρώνει μια ήπειρο που έχει αντιμετωπίσει πολλά τα τελευταία δύο χρόνια. Είναι φυσικό δεδομένο ότι οι άνθρωποι στη σκηνή, βλέποντας την Ευρώπη μπροστά τους, αρχίζουν να μιλούν για τις ανησυχίες, τις ελπίδες και τους φόβους τους. Ποτέ δεν είπαμε στους νικητές ή στους παρουσιαστές να μείνουν μακριά από θέματα. Η Ακαδημία έχει μια ιστορία να υπερασπίζεται και να υπερασπίζεται την ελευθερία του λόγου, τις ανθρώπινες αξίες και τη δύναμη που έχει ο κινηματογράφος να κάνει τους ανθρώπους να συνειδητοποιήσουν τα πράγματα.

Βλέπετε πολιτική απειλή για τους θεσμούς που υποστηρίζουν τον ευρωπαϊκό κινηματογράφο με την άνοδο της ακροδεξιάς;

Δεν πρέπει να θεωρούμε δεδομένη την υποστήριξη του πολιτισμού. Νομίζω ότι αυτή είναι μια συνειδητοποίηση που έχει ανακαλυφθεί σε πολλούς ανθρώπους στον κλάδο. Η αναγκαιότητα είναι να διασφαλίσουμε πραγματικά ότι οι συνδέσεις και η υποστήριξη μεταξύ τους παραμένουν στενές, ώστε να μην υπάρχει απομόνωση μεμονωμένων παικτών στον κλάδο. Ό,τι κι αν συμβεί τα επόμενα δύο χρόνια, θα είμαστε καλύτερα προετοιμασμένοι για αυτό.

Αυτή η συνέντευξη επιμελήθηκε για έκταση και κατανόηση.