Ένα από τα απολιθώματα ακτινοβολίας βρέθηκε μέσα σε δείγμα βράχου
Ευγενική προσφορά του Jonathan Aitchison
Μια μικροσκοπική μπάλα αρχαίου βράχου, μόλις το μέγεθος του μισού κόκκου ρυζιού, έδωσε 20 μικροσκοπικά απολιθώματα, που αντιπροσωπεύουν οκτώ διαφορετικά είδη, ένα εντελώς νέο στην επιστήμη. Η ανακάλυψη θα αυξήσει την κατανόησή μας δεύτερον, το μεγαλύτερο χαρακτηριστικό της εξαφάνισης. Δείχνει επίσης πώς οι νέες αναλυτικές τεχνικές ξεκλειδώνουν τμήματα του αρχείου απολιθωμάτων που προηγουμένως αγνοούνταν.
Τζόναθαν Αίτσισον στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ της Αυστραλίας και οι συνεργάτες του συνέλεξαν μια μπάλα από έναν βράχο στα τέλη του 2018 από τη λεκάνη του Σιτσουάν στην Κίνα, περίπου 300 χιλιόμετρα νότια του Σιάν. Ο βράχος είναι ηλικίας 445 εκατομμυρίων ετών, πράγμα που σημαίνει ότι σχηματίστηκε λίγο πριν από τη μαζική εξαφάνιση των Ορδοβίκων – η δεύτερη πιο σοβαρή που έχει συμβεί τα τελευταία 500 εκατομμύρια χρόνια.
Μέσα στη μπάλα βρήκαν οκτώ διαφορετικά είδη ραδιολαρίων, τα οποία είναι μονοκύτταρα πλαγκτόν που παράγουν κοχύλια πυριτίου. Οι ακτινοβολίες εξακολουθούν να βρίσκονται σήμερα σε όλους τους ωκεανούς.
Τα απολιθώματα που βρέθηκαν στο δείγμα μεγέθους κόκκου αντιπροσωπεύουν πέντε γένη, τέσσερις οικογένειες και τρεις τάξεις, επιπλέον του νέου είδους που ονόμασαν οι ερευνητές. Haplotaeniatum wufengensis
Τα δείγματα είναι τόσο καλά διατηρημένα, γιατί τόσο το εξωτερικό όσο και το εσωτερικό της κατασκευής περιβαλλόταν και γέμισε με άσφαλτο, αφήνοντας τέλειες εντυπώσεις.
Πάτρικ Σμιθ στο Γεωλογικό Ινστιτούτο της Νέας Νότιας Ουαλίας στο Σίδνεϊ της Αυστραλίας, το οποίο δεν ήταν μέρος της έρευνας, λέει ότι τα απολιθώματα από την περίοδο πριν από το γεγονός της εξαφάνισης καλύπτονται πλήρως.
«Ο μεγάλος αριθμός και η ποικιλομορφία των απολιθωμάτων δείχνουν ότι τα θαλάσσια οικοσυστήματα, ειδικά οι μικρότερες κοινότητες πλαγκτού, ήταν πλούσια και ενεργά λίγο πριν την εξαφάνιση», λέει ο Κικέρων. “Οι ωκεανοί της Ορδοβίκιας ήταν πολύ πιο πλούσιοι βιολογικά από ό,τι ήταν γνωστό προηγουμένως, ειδικά σε μικροσκοπικό επίπεδο. Αυτά τα απολιθώματα αποκαλύπτουν εξαιρετικά ισχυρές κοινότητες πλαγκτού σε μια εποχή που οι ωκεανοί της Γης βρίσκονταν στον γκρεμό μεγάλων περιβαλλοντικών αλλαγών.”
Παραδοσιακά, τέτοια μικροσκοπικά απολιθώματα αναλύονται διαλύοντας τα γύρω πετρώματα με οξύ – μια απίστευτα καταστροφική μέθοδος, λέει ο Aitchison.
Αλλά οι ερευνητές χρησιμοποίησαν ένα ισχυρό μηχάνημα ακτίνων Χ – το Synchrotron του Αυστραλιανού Οργανισμού Πυρηνικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, που βρίσκεται στη Μελβούρνη – για να σαρώσει τη βράχο μπάλα και, μέσα σε δευτερόλεπτα, να δημιουργήσει μεμονωμένες τρισδιάστατες σαρώσεις των απολιθωμάτων που περιείχε.
«Μεγάλωσα κοιτάζοντας» Τρελός κόμικς, και υπήρχαν πάντα πάνελ στο πίσω μέρος για γυαλιά ακτίνων Χ όπου μπορούσες να δεις μέσα από τα πράγματα», λέει ο Aitchison. Λοιπόν, μπορούσαμε να δούμε μέσα από αυτό το παράδειγμα. Ούτε θα έπρεπε να απομακρυνθούμε από τον βράχο. Μπορούσαμε να κοιτάξουμε μέσα από το βράχο και να δούμε αυτούς τους ακτινοβολητές.
«Αυτή είναι η μεγαλύτερη τεχνολογική πρόοδος που είχα ποτέ σε ολόκληρη την καριέρα μου», είπε.
Ο Aitchison προσθέτει ότι η αφθονία της ζωής που βρέθηκε σε ένα τόσο μικρό δείγμα υποδηλώνει ότι η ποικιλομορφία της θαλάσσιας ζωής σε άλλους βράχους από την Ύστερη Ορδοβικανή μπορεί να έχει «υποτιμηθεί κατάφωρα».
Ο Smith λέει ότι ένα μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου από την προσπάθεια είναι ότι υπάρχουν ακόμα πολλά απολιθώματα της Γης προς εξερεύνηση – όχι επειδή λείπουν “αλλά επειδή οι παραδοσιακές μας μέθοδοι δεν μπόρεσαν να τα εντοπίσουν ή να τα ανακτήσουν”.
Επιχειρήματα: