Ο Yahya Abdul-Mateen II στο Netflix Adaptation

Είναι δύσκολο για τους άνδρες μιας συγκεκριμένης ηλικίας να κάνουν νέους φίλους.

Δεν με πιστεύεις; Ρωτήστε το HBO’s DTF Σεντ Λούιςστην οποία η αναζήτηση ενός simpatico αδερφού έρχεται πολύ γρήγορα να περιλαμβάνει φόνο, απιστία και Jamba Juice. Είναι πολύ μακρύς ο δρόμος για τους χαρακτήρες που υποδύονται οι Jason Bateman και David Harbor απλώς και μόνο για να βρουν έναν φίλο πρόθυμο να πάει σε ξαπλωμένα ταξίδια με ποδήλατο ή να μοιραστεί συμβουλές προπόνησης, αλλά το αποτέλεσμα είναι ένα από τα καλύτερα τηλεοπτικά σόου της άνοιξης.

Στο Netflix Άνθρωπος στη ΦωτιάΟ εκπαιδευμένος στις Ειδικές Δυνάμεις μισθοφόρος John Creasy (Yahya Abdul-Mateen II) βρίσκει ένα ακόμη πιο ανορθόδοξο πρόσχημα για να συγκεντρώσει μια ομάδα τσαμπουκών για μοντάζ μαγειρικής, μακρινούς περιπάτους στην παραλία της Βραζιλίας και προσωπική σωτηρία: εξωδικαστική εκδίκηση.

Στην ημι-διασκευή επτά επεισοδίων του μυθιστορήματος του AJ Quinnell, ο John Creasy μαθαίνει ότι η καλύτερη εκδίκηση είναι πραγματικά οι φίλοι που αποκτήσαμε στην πορεία.

Αυτό είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει σύγχυση για τους θαυμαστές του βιβλίου του 1980 ή δύο προηγούμενων προσαρμογών, στις οποίες ο άρτια εκπαιδευμένος και αμετανόητα βάναυσος Κρίσι υποδυόταν ο Σκοτ ​​Γκλεν και ο Ντένζελ Ουάσινγκτον. Στον πυρήνα της ιστορίας βρίσκεται η βεβαιότητα ότι η εκδίκηση, αν και περιστασιακά ικανοποιεί σε επίπεδο εντέρου, είναι διαβρωτική για την ψυχή και δεν είναι, στην πραγματικότητα, ένας αξιόπιστος τρόπος για να συναντήσεις ισόβια φίλους.

Ίσως οι προηγούμενοι προσαρμογείς να ήταν απλώς πιο εσωστρεφείς και λιγότερο προσανατολισμένοι στο franchise από τον Kyle Killen, δημιουργό και συγγραφέα της σειράς του Netflix. Υπάρχουν λίγα σε αυτό Άνθρωπος στη Φωτιά που θα μιλήσει στο μικρό υποσύνολο των θεατών που αγάπησαν τη βραχύβια του Killen Μοναχικό αστέρι και Αγρυπνοςαλλά υπάρχουν πολλά που θα προσελκύσουν το πολύ μεγαλύτερο σύνολο θεατών που λάτρεψαν τις εκπομπές όπως Ο Νυχτερινός Πράκτορας και τα δύο τρίτα των πρόσφατων δραμάτων στο Amazon.

Αυτό Άνθρωπος στη Φωτιά δεν έχει σχεδιαστεί για να είναι ένα περίπλοκο, βάναυσο, μηδενιστικό πορτρέτο επαγρύπνησης και βίας. Είναι ένα παράξενα αισιόδοξο, απογοητευτικά ήπιο στήσιμο για μια συνεχιζόμενη σειρά για έναν κατεστραμμένο μισθοφόρο και την απίθανη, κακώς ανεπτυγμένη συμμορία του Σκούμπι. Αποδεκτό με αυτούς τους περιορισμένα φιλόδοξους και σπάνια πειστικούς όρους, αλλά λίγους άλλους, πετυχαίνει.

Μας παρουσιάζουν το Abdul-Mateen’s Creasy στο τέλος μιας επιχείρησης στην Πόλη του Μεξικού για να κάνουμε… δεν ξέρω. Δεν έχει σημασία. Διεξάγει μια επιχείρηση με μια μικρή ομάδα συναδέλφων μισθοφόρων, άντρες με τους οποίους είναι ξεκάθαρα κοντά, ακόμα κι αν το πεντάλεπτο άνοιγμα δεν είναι αρκετό για να καταλάβει τι είδους φίλοι είναι αυτοί οι τύποι — πολύ περισσότερο ο άνθρωπος που ήταν ή ήταν ο Κρίσι πριν η επιχείρηση γίνει αχλαδιού και σκοτωθούν όλοι οι άντρες του Κρέισι.

Τέσσερα χρόνια αργότερα, ο Κρέισι είναι στοιχειωμένος. Σε ένα εύχρηστο μοντάζ – Άνθρωπος στη Φωτιά είναι γεμάτη με εύχρηστα μοντάζ — βλέπουμε ότι η ζωή του Creasy είναι μια σταθερή ρουτίνα ύπνου με εφιάλτες, ποτούς στη μέρα και αδιάφορη εργασία σε μια δουλειά αποθήκης. Φανταζόμενος μια αιωνιότητα, ο Creasy απενεργοποιεί το σύστημα πέδησης του αυτοκινήτου του και οδηγεί σε έναν τσιμεντένιο πυλώνα.

Όταν ο Creasy ξυπνάει, είναι σε ένα κρεβάτι νοσοκομείου και ο επί χρόνια μέντοράς του, φίλος και συνάδελφός του στα χαρακώματα Paul Rayburn (Bobby Cannavale) είναι δίπλα του. Ο Rayburn λέει ότι χρειάζεται έναν άντρα σαν τον Creasy — Αλκοολικό; Αυτοκτονικός; Υποφέρετε από εξουθενωτικό PTSD; — να τον συνοδεύσουν στη Βραζιλία, όπου χειρίζεται την ασφάλεια την παραμονή των εκλογών που μαστίζονται από κλιμακούμενες τρομοκρατικές απειλές.

Οπότε φεύγει για το Ρίο, συνοδευόμενο από αυτό που ο υπότιτλος του Netflix αποκαλεί «συλλογισμένη βραζιλιάνικη μουσική conga» (επειδή ο John Creasy δεν είναι έτοιμος για μια παιχνιδιάρικη σάμπα). Όλοι, συμπεριλαμβανομένου του αυστηρού αρχηγού ασφαλείας του προέδρου (Thomas Aquino), είναι δύσπιστοι για την ετοιμότητα του Creasy για τη δουλειά, αλλά ο Paul καλωσορίζει τον Creasy σε πολλά δείπνα με την οικογένειά του, συμπεριλαμβανομένης της σκυθρωπής έφηβης κόρης Poe (Billie Boullet).

Δεν χρειάζεται πολύς χρόνος για να συμβεί κάτι κακό και ο Κρέισι να μπει σε ένα μονοπάτι εκδίκησης, συνοδευόμενος απρόθυμα από τον Πόε και μια ποικιλία από υποστηρικτικούς Βραζιλιάνους χαρακτήρες, συμπεριλαμβανομένου του οδηγού μεριδίου βόλτας, Μέλο (Αλίς Μπράγκα). ο ευαίσθητος ξάδερφός της από τη φαβέλα, Livro (Jefferson Baptista). μέλος της συμμορίας μεσαίου επιπέδου εκφοβισμού Vico (Iago Xavier). και, από πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Henry Tappan (Scoot McNairy), έναν αξιωματούχο της CIA που συνεργαζόταν στο παρελθόν με τον Creasy και τον Paul. Όλοι είναι βυθισμένοι σε μια πολυεπίπεδη συνωμοσία, αλλά στην πραγματικότητα γνωρίζονται μεταξύ τους και οργανώνουν περίτεχνες ληστείες και διεισδύσεις στο όνομα της εκδίκησης. Όπως κάνεις εσύ.

του Netflix Άνθρωπος στη Φωτιά δεν είναι ούτε ακριβής διασκευή του βιβλίου/ταινιών ούτε συνέχεια ή πρίκουελ. Περιγράφεται καλύτερα ως “κάτι με τα ίδια vibes με τις προηγούμενες ιδιότητες.” Υπάρχει ο κουρασμένος, κατεστραμμένος Creasy, ο οποίος λιποθυμά μπερδεμένα σε ακατάλληλες στιγμές λόγω του τραύματός του. ένα διεθνές σκηνικό (Ιταλία στο βιβλίο και την πρώτη ταινία, Πόλη του Μεξικού στην ταινία του 2004). και μια νεαρή γυναίκα που σπάει τις άμυνές του και του μαθαίνει να νιώθει ξανά. Αλλά η πραγματική πλοκή και η φύση της εκδίκησης είναι νέα — ή «νέα», γιατί θα ήταν ανόητο να σκεφτούμε οτιδήποτε Άνθρωπος στη Φωτιά είναι φρέσκο.

Άνθρωπος στη ΦωτιάΑρχικά παραγγέλθηκε ως οκτώ επεισόδια και νιώθοντας υπερβολικά παρατεταμένα και βιαστικά στα επτά, γίνεται μια σειρά από έμπειρα αλλά και αξέχαστα σκηνικά ενορχηστρωμένα από τους σκηνοθέτες – Creed II Ο χειριστής Steve Caple Jr. χειρίζεται τα δύο πρώτα επεισόδια — σε ένα περιβάλλον εγκαταλελειμμένης αποθήκης μετά το άλλο, αφήνοντας τελικά χώρο για μια εισβολή στο σπίτι, ένα διάλειμμα από τη φυλακή και πολλά άλλα, χωρίς ποτέ να γίνει διακριτικό. Η σειρά γυρίστηκε στο Μεξικό και τη Βραζιλία, αλλά πολύ συχνά αυτό σημαίνει απλώς “Έχουμε μια λήψη με drone από τις φαβέλες!” ή “Μην ξεχνάτε ότι το Ρίο έχει όμορφες παραλίες!” Πάρα πολλά πρόσφατα θρίλερ έχουν χρησιμοποιήσει τοποθεσίες της Νότιας και Κεντρικής Αμερικής καλύτερα για να τα αναφέρω όλα. όπως και τα πρόσφατα θρίλερ που είχαν να πουν σημαντικά πράγματα για το περιβάλλον τους στη Νότια και Κεντρική Αμερική πέρα ​​από το «Μερικές φορές οι Αμερικανοί ανακατεύονται στη διεθνή πολιτική».

Υπάρχουν μερικές σκηνές μάχης, με τον Abdul-Mateen να καρφώνει ένα ύφος που φαίνεται να είναι «σκουριασμένο αλλά θανατηφόρο», καθώς και πολλά βασανιστήρια που μπορεί να σας κάνουν να ανατριχιάσετε αν είστε τσιγκούνης για τέτοια πράγματα. Αλλά τίποτα δεν αργεί. Καθώς σκεφτόμουν ξανά τις σεκάνς στις οποίες ο Κρέισι πηδούσε ανάμικτες Βραζιλιάνους αμάχους δεμένους σε καρέκλες και οτιδήποτε άλλο, προσπάθησα να θυμηθώ οτιδήποτε συγκεκριμένο έβγαζε από αυτές (όχι αυτό Άνθρωπος στη Φωτιά κάνει κάθε είδους ηθική επισήμανση σχετικά με την ενισχυμένη ανάκριση). Μερικές φορές τα βασανιστήρια είναι απλά ωραία, σαν να απομακρύνεσαι από ένα κτίριο που εκρήγνυται σε slo-mo, κάτι που ο Creasy κάνει χωρίς ειρωνεία. Όπως είναι φαινομενικά ωραίο όταν ο Κρέισι βάζει φωτιά σε κακούς και κοροϊδεύει: “Ποιος είναι ο άνθρωπος που καίγεται τώρα, σπινθηροβόλο;” (Για λόγους σαφήνειας, κάνει το πρώτο, αλλά δεν λέει το δεύτερο.)

Απλώς ο Creasy δεν προσφέρει πολλά άλλα. Η κατασκευή του Killen του πρώτου τόξου της σεζόν δεν αφήνει τον χαρακτήρα να επιδείξει εύλογη εφευρετικότητα ή τεχνογνωσία. Κάθε τόσο λέει, «Ναι, έραψα έναν εκρηκτικό μηχανισμό στο στήθος σου και έχω έναν πυροκροτητή» και υποτίθεται ότι λες, «Σίγουρα το έκανες, John Creasy», αντί να αναρωτιέσαι γιατί δεν μας δόθηκε καμία ένδειξη για το πώς το έκανε ή τι ταλέντο έχει. Η απόδοση του Abdul-Mateen είναι μονίμως ζοφερή, αλλά ανεπαρκώς μονομανιακή, μειώνοντας το ποντάρισμα σε όλη τη διάρκεια.

Αυτό είναι κάτι που πρέπει να θυσιάσετε αν θέλετε να κάνετε πιστευτό ότι ένα ετερόκλητο πλήρωμα βραζιλιάνικων ράντου θα σχηματιστεί γύρω από τον Κρέισι. Άνθρωπος στη Φωτιά ούτε αυτό το κάνει πραγματικά. Η συγκέντρωση της ομάδας είναι αυθαίρετη, όπως και τα σετ δεξιοτήτων τους. Είναι απλά διαθέσιμοι και πρόθυμοι να βοηθήσουν.

Όσο και αν εκτίμησα ότι δεν έγινε καμία προσπάθεια να μπει μια ρομαντική δευτερεύουσα πλοκή στην ιστορία για το Melo της Μπράγκα, είναι απλώς ένας βολικός τρόπος για την Κρέισι να συναντήσει άλλους Βραζιλιάνους, παρόντες αλλά στερούμενοι εντελώς προσωπικότητας. Το Boullet’s Poe είναι, δυστυχώς, ακόμη χειρότερο, απλώς το τελευταίο σε μια φαινομενικά ατελείωτη σειρά εφήβων καλωδίων κύρους που υπάρχουν μόνο για να τεθούν σε ακατάλληλο κίνδυνο. Δεν είναι χειρότερη από το αρχέτυπο Kim Bauer/Dana Brody, αλλά κανείς δεν προσπάθησε ποτέ να πει ότι η Kim Bauer ή η Dana Brody ήταν οι πρωταγωνιστές. 24 ή Πατρίδαενώ ο Πόε είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος ρόλος στο Άνθρωπος στη Φωτιά και όμως δεν προσθέτει σχεδόν τίποτα. Δεν νομίζω καν ότι η ταινία του Tony Scott είναι πολύ καλή, αλλά κρίμα που η Dakota Fanning δεν δώσει μια ερμηνεία που θα σε κάνει να καταλάβεις πώς αυτό το μικρό κορίτσι θα μπορούσε να είχε βοηθήσει τον John Creasy να νιώσει προσωρινά ξανά άνθρωπος.

Ο McNairy και ο Cannavale δίνουν την εντύπωση ότι εμφανίζονται στο πλατό και ότι είναι ο Scoot McNairy και ο Bobby Cannavale, κάτι που δεν είναι κακό γιατί και οι δύο ηθοποιοί πάντα ταξινομούν όποια κοινή θέση βρίσκονται. Αλλά θα μπορούσαν να είχαν ανταλλάξει ρόλους χωρίς να αλλάξουν κανέναν ρόλο ή τη συνολική ποιότητα της παράστασης. Δεν είναι εγγενώς ανταλλάξιμοι ηθοποιοί, αλλά η γραφή δεν ήταν επαρκής για να ιδρώσει κανείς.

Οι δύο αγαπημένες μου ερμηνείες προέρχονται από τον Baptista και τον Xavier, νέους ηθοποιούς που δεν έχω ξαναδεί και τους μόνους δύο υποδυόμενους χαρακτήρες των οποίων τα τόξα δεν είναι απολύτως προβλέψιμα.

Δεν είναι κακό να το λες αυτό Άνθρωπος στη Φωτιά προετοιμάζεται για τις επόμενες σεζόν, αλλά είναι πιο δύσκολο να πούμε ποια μέρη του πληρώματος του Creasy θα επιστρέψουν.

Ελπίζω απλώς να θυμάται αυτό το πολύτιμο μάθημα: Η εκδίκηση είναι ένα πιάτο που σερβίρεται καλύτερα με μια συνοδευτική καϊπιρίνια και ένα τραπέζι γεμάτο φίλους.