«Ξέρω μια φούσκα όταν τη βλέπω».
Αυτό είπε η γερουσιαστής Elizabeth Warren (D-Mass.), η οποία ηγήθηκε της προσπάθειας για τη δημιουργία μιας νέας χρηματοοικονομικής ρυθμιστικής αρχής για τους καταναλωτές στον απόηχο της ύφεσης του 2008, είπε σε πλήθος σε εκδήλωση Vanderbilt Policy Accelerator στην Ουάσιγκτον, D.C., την Τετάρτη. Η Warren προειδοποίησε για αυτό που αποκάλεσε «εντυπωσιακές» ομοιότητες με εκείνη την κρίση στον κλάδο της τεχνητής νοημοσύνης. Ενώ πιστεύει ότι η τεχνολογία έχει «τεράστιες δυνατότητες», προειδοποίησε ότι οι τεράστιες πρακτικές δαπανών και δανεισμού των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης δημιουργούν χάος και το Κογκρέσο πρέπει να παρέμβει.
Αν και ο κλάδος της τεχνητής νοημοσύνης αναπτύσσεται ραγδαία, ο Warren είπε ότι ο ρυθμός δεν συμβαδίζει με τις δαπάνες τους, απαιτώντας τους να δανείζονται από σκοτεινές πηγές όπως ιδιωτικά πιστωτικά κεφάλαια, χωρίς την ίδια ρυθμιστική εποπτεία που αντιμετωπίζουν οι παραδοσιακές τράπεζες. «Εάν οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης δεν είναι σε θέση να αυξήσουν τα έσοδά τους με αστραπιαία ταχύτητα, δεν θα είναι σε θέση να εξυπηρετήσουν τα τεράστια φορτία χρέους τους», δήλωσε ο Warren. «Λόγω αμφισβητήσιμων λογιστικών στρατηγικών, η πρώτη μεγάλη χρεοκοπία θα οδηγήσει όλους να τρέχουν για εξόδους, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε αποσταθεροποιητικές απώλειες στον χρηματοπιστωτικό τομέα και σε μια άλλη οικονομική κρίση του 2008».
Οι εταιρείες τεχνητής νοημοσύνης έχουν χρηματοδοτηθεί με τρόπο που συνδέει την επιβίωσή τους με πολλές άλλες πηγές: τοπικές τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία και συνταξιοδοτικά ταμεία. Ο Γουόρεν το συγκρίνει με κάποιον που σκαρφαλώνει σε ένα βουνό και δένει στη μέση του ένα σχοινί που είναι συνδεδεμένο σε πολλά διαφορετικά σημεία – αν πέσουν, πέφτει ολόκληρο. Η λύση σύμφωνα με τον Warren; “Κόψε το σχοινί. Δεν υπάρχει σχοινί για το AI.”
Συνέκρινε την πρότασή της με τον νόμο Glass-Steagall, ο οποίος χώριζε τις πιο ριψοκίνδυνες επενδύσεις από τις εμπορικές τράπεζες. Ο Warren θέλει επίσης μια νέα ψηφιακή ρυθμιστική αρχή που θα αναλάβει την ηγεσία στην αντιμονοπωλιακή νομοθεσία, την προστασία της ιδιωτικής ζωής και την επιβολή των καταναλωτών, και το Κογκρέσο να αρνηθεί να διασώσει τον κλάδο εάν παραπαίει. «Δεν μπορούμε να υπερεκτιμήσουμε τη σημασία της λογοδοσίας», είπε.
Σύνδεσμος πηγής: www.theverge.com