Κριτική «Hulk Hogan: Real American»: Four-Hour Puff Piece του Netflix

του Netflix Hulk Hogan: Αληθινός ΑμερικανόςΤο τετράμερο αφιέρωμα του Bryan Storkel στον αείμνηστο θρύλο της πάλης, δεν είναι ένα ντοκιμαντέρ για ανθρώπους που ενδιαφέρονται ιδιαίτερα για τα «καλά» ντοκιμαντέρ.

Είναι ένα ντοκιμαντέρ για ανθρώπους που νοιάζονται για τον Χαλκ Χόγκαν — αλλά ενδιαφέρονται πραγματικά σε βάθος για τα αξιοθαύμαστα μέρη της μυθικής ζωής του Χαλκ Χόγκαν και σίγουρα θα είναι πιο χαρούμενο με ένα μέτριο ντοκιμαντέρ που τονίζει αυτά τα μέρη, παρά με ένα καλό ντοκιμαντέρ που προσφέρει ουσία ή βάθος.

Και Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός είναι απολύτως τόσο μέτριο ντοκιμαντέρ, οπότε απολαύστε!

Με άλλα λόγια, εδώ είναι τρία βασικά σημεία δεδομένων σχετικά Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός: Πρώτον, ο τίτλος είναι εντελώς σοβαρός και όχι μια ανάκριση του τι σημαίνει να είσαι ο Χαλκ Χόγκαν και τι σημαίνει να είσαι «πραγματικός Αμερικανός», καλώς ή κακώς. Δεύτερον, το ντοκιμαντέρ παράγεται «σε συνεργασία» με την WWE Entertainment, η οποία έχει μια προσοδοφόρα συνεργασία με το Netflix. Τρίτον, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών εμφανίζεται στο ντοκιμαντέρ – μια εμφάνιση χαμηλής ενέργειας που θα έκανε έναν σκηνοθέτη με δημοσιογραφικά ένστικτα να συλλογιστεί: «Αν πάρω συνέντευξη από τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών και είναι ένα θλιβερό θέμα συνέντευξης, είναι εντάξει να κόψουμε τον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών;» Αντίθετα, είναι εδώ άφθονα και χωρίς ουσίες.

Η αλήθεια είναι ότι είμαι ίσως ο μόνος συνδρομητής του Netflix που παρακολουθώ Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός κυρίως λόγω του ονόματος του Storkel. Ο σκηνοθέτης και η σύζυγός της Έιμι, δούλεψαν μαζί στο διασκεδαστικά ανόητο Ο παράνομος Pez και την πρόσφατη πρεμιέρα του SXSW Με βομβάρδισαν στο Harvey’sδύο ντοκουμέντα που εξιστόρησαν εκκεντρικούς χαρακτήρες που ξεπερνούν τη ζωή τους με ιδιαίτερο στυλ και αξιοθαύμαστη ενσυναίσθηση.

Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός Δεν έχει αξιόλογο στυλ να μιλάει και, αντί για ενσυναίσθηση, έχει θαυμασμό. αυτά δεν είναι τα ίδια πράγματα — τουλάχιστον όχι εάν προσπαθείτε να δημιουργήσετε ένα πορτρέτο με αποχρώσεις μιας περίπλοκης ζωής. Το τέταρτο επεισόδιο του Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός άφησε ακόμη και τον Βέρνερ Χέρτζογκ να δώσει μια διατριβή για ένα πολύ καλύτερο ντοκιμαντέρ που θα ήθελα να είχε κάνει ο Χέρτζογκ.

“Στη ζωή του Hulk Hogan, τι είναι η πραγματικότητα; Ποια είναι η πραγματική αλήθεια; Περιέργως, τα συναισθήματα είναι πάντα αληθινά, ανεξάρτητα από το πόσο τρελά και απίθανα μπορεί να είναι η ιστορία. Και η αναζήτηση της αλήθειας μας δίνει αξιοπρέπεια, μας δίνει νόημα”, λέει ο Herzog, ακριβώς με τον τρόπο που θα περίμενες να το πει.

Η πρόταση εδώ – και στη σύνδεση του Netflix για τη σειρά που ξεκινά “Πριν ήταν ο Hulk Hogan, ήταν ο Terry Bollea” – είναι ότι Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός πρόκειται να σκάψει βαθιά στην απόδοση, την αμερικανική διασημότητα και τη λατρεία της επαγγελματικής πάλης. Αντί, Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός μιλάει κυρίως για τον Hulk Hogan, όχι για τον άνθρωπο κάτω από τις μπαντάνες (ο Terry αρέσκεται και στις μπαντάνες) και τα κίτρινα καλσόν, και μας αφήνει να καταλάβουμε ότι ο Terry Bollea ήταν βασικά ο Hulk Hogan με την ένταση μειωμένη κατά 15 έως 20 τοις εκατό. Όπως προχωρούν οι αποκαλύψεις εντός των αναζητήσεων για την αλήθεια, είναι αντικλιμακτικό.

Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός τα καταφέρνει μια χαρά με τα εύκολα κομμάτια της ζωής και της διασημότητας του Χαλκ Χόγκαν – την άνευ προηγουμένου άνοδο και το εκτεταμένο οροπέδιο, κατά το οποίο ήταν ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους και πιθανώς ένας από τους πιο αγαπημένους άντρες σε όλη τη λαϊκή κουλτούρα.

Διαθέτοντας μεγάλες ποσότητες οικιακών ταινιών και υλικό πρώιμης πάλης, καθώς και εξαντλητική πρόσβαση στον Χόγκαν, συμπεριλαμβανομένων των τελευταίων συνεντεύξεων που έδωσε πριν από τον θάνατό του, τον Ιούλιο του 2025, ο γιατρός καταγράφει το ταξίδι του από τον υπερμεγέθη μουσικό μπάσο από τη Φλόριντα, Τέρι Μπολέα μέχρι τα πρόσωπα της πρώιμης πάλης, συμπεριλαμβανομένων των Super Destroyer, Terry Boulder και The Incredible Hulk. (Δεν γίνεται καμία αναφορά στη νομική συμφωνία μεταξύ του Hogan και της Marvel σχετικά με τη χρήση και την παρουσίαση του ονόματος Hulk, μια υποσημείωση που πάντα έβρισκα πολύ διασκεδαστική.)

Είμαι ένα αγόρι της δεκαετίας του ’80 που παρακολούθησε άφθονη πάλη από εκείνη την περίοδο, καθώς και τη σειρά κινουμένων σχεδίων του το πρωί του Σαββάτου Το Rock ‘n’ Roll Wrestling του Hulk Hogan και τα διάφορα διαφημιστικά και καμέο του που κορεστούν στα μέσα, οπότε δεν έχω πρόβλημα να προκαλέσω τη νοσταλγία για το The Hulkster και την άνοδο του Hulkamania. Πολλά από τα μεγαλύτερα ονόματα στη σφαίρα του Χόγκαν έφυγαν από τη ζωή σχετικά νέοι, και είναι δύσκολο να μην χάσετε μεταξύ άλλων τους Andre the Giant και Randy Savage και Roddy Piper.

Πολλοί συνομήλικοι του Hogan κάνουν την εμφάνισή τους, από τον Jesse Ventura, με την καλύτερη συμπεριφορά του σε μη πειστικό βαθμό, μέχρι τον Jimmy Hart και τον Bret Hart και τον Ted Dibiase, ενώ αρκετοί ακόμη σύγχρονοι συμμετέχουν σε ένα εκτεταμένο μοντάζ «People find out Hulk Hogan died and nod sadly» στο φινάλε. Όμως, παρ’ όλο τον σεβασμό που τον έχουν οι άνθρωποι, πολύ λίγοι από αυτούς τους σύγχρονους είναι τόσο ειλικρινείς ή ευδιάκριτοι σχετικά με τον Χόγκαν.

Η Linda, η πρώτη σύζυγος του Hogan, είναι μια ενθουσιώδης και συνεχής παρουσία, όπως και ο γιος Nick, αλλά η κόρη Brooke δεν φαίνεται πουθενά. Είναι ένα πράγμα για το ντοκιμαντέρ να λέει ότι θέλει να μας συστήσει τον Terry Bollea ως αντίθεση με τον Hulk Hogan, αλλά υπάρχουν πολύ λίγοι άνθρωποι εδώ που γνωρίζουν/γνωρίζουν πραγματικά τον Terry Bollea — και για το μεγαλύτερο μέρος των πρώτων τριών ωρών του, ο ντοκιμαντέρ απλώς συνδυάζει τα δύο χωρίς επιφύλαξη.

Μεγαλύτερη απουσία είναι οποιοσδήποτε με το επίθετο «McMahon», ιδιαίτερα ο Vince. Η Brooke Hogan και ο Vince McMahon ακούγονται σε ήχο που δεν έχει αποδοθεί, ακριβώς έτσι ώστε οι άνθρωποι που δεν δίνουν σημασία θα έχουν την εντύπωση ότι συμμετείχαν στο ντοκιμαντέρ, ακόμα κι αν σίγουρα δεν συμμετείχαν. Διάφορα πρόσωπα του WWE, συμπεριλαμβανομένων των Bruce Prichard και Paul “Triple H” Levesque, είναι σε ετοιμότητα για να μιλήσουν για τη σημασία του Hulk για την εταιρεία και τη μάρκα. Ο Levesque μπορεί ακόμη και να συζητήσει την απόφαση να απολύσει τον Hulk μετά από διάφορες διαμάχες στα μέσα της δεκαετίας του ’10, αλλά όταν ισχυρίζεται ότι απέλυσε τον Terry Bollea και όχι τον Hulk Hogan, φαίνεται ως διάκριση χωρίς διαφορά.

Σε κάποιο σημείο, γίνεται αξιοσημείωτο το πόσο δοκιμαστικό είναι το ντοκιμαντέρ όταν πρόκειται για οτιδήποτε πραγματικά προβληματικό ή ανησυχητικό στη ζωή και την εικόνα του Χόγκαν. Η παρατεταμένη νομική του διαμάχη με τον Richard Belzer για ένα περιστατικό/επίθεση στο Belzer’s Hot Properties? Αναφέρθηκε και αναγνωρίστηκε, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι θα καταλάβατε γιατί είναι αξιοσημείωτο. Η μαρτυρία του στη δίκη ναρκωτικών του Vince McMahon το 1994; Παρουσιάστηκε ως επί το πλείστον ως απόδειξη του ηρωισμού του Χόγκαν και, λόγω της απουσίας του ΜακΜάχον, ταξίδεψε με τρόπο που πιθανόν να μπερδέψει οποιονδήποτε αναζητούσε ένα ουσιαστικό πακέτο. Κατηγορία για σεξουαλική επίθεση το 1996 και ανταγωγή για εκβιασμό; Σίγουρα δεν περιλαμβάνεται.

Αυτά είναι βιογραφικά στοιχεία που θα έρθουν πριν από το επίσημο τμήμα της «πτώσης» του ντοκιμαντέρ, το οποίο είναι το μεγαλύτερο μέρος του ασυνάρτητου, βαριά απερίγραπτο φινάλε των 78 λεπτών. Αυτό το επεισόδιο διασχίζει το Gawker κοστούμι με επιφανειακό και μονόπλευρο τρόπο που δεν διαθέτει φωνές από το Gawker πλευρά και δεν αναφέρει ποτέ το όνομα «Peter Thiel». Το ντοκιμαντέρ δεν έχει άλλη επιλογή από το να αναγνωρίσει τη γωνία των «φυλετικών συκοφαντιών» της ιστορίας της σεξουαλικής ταινίας, αν και αν δεν είστε σίγουροι για το τι ήταν στην πραγματικότητα, κανείς δεν λέει και ο ήχος δεν παίζεται. Ο Χαλκ έχει έναν ολόκληρο, δεκαετή δεύτερο γάμο, τον οποίο το ντοκιμαντέρ προσποιείται ότι δεν υπήρχε, ενώ η σχέση που συνέβαλε στο τέλος του γάμου του με τη Λίντα αντιμετωπίζεται ως μια μετανιωμένη εφάπαξ, που μιλούσε λιγότερο για την σχέση εκδίκησης της ίδιας της Λίντα.

Οτιδήποτε σκοτεινό στη ζωή του Χόγκαν/Μπολέα θεραπεύτηκε από την τρίτη σύζυγό του – καθώς και η εύρεση του Ιησού και η εύρεση του Ντόναλντ Τραμπ. Αυτά τα δύο γεγονότα αντιμετωπίζονται ως παράλληλα, αν και το δεύτερο είναι πιο θριαμβευτικό από το πρώτο. Ο Ντόναλντ Τραμπ είναι εδώ που μιλάει και ο Ιησούς δεν είναι.

Ο θάνατος του Χόγκαν, που ξάφνιασε τους πάντες —συμπεριλαμβανομένων των κινηματογραφιστών—, αναγνωρίζεται τουλάχιστον ως ένα προϊόν του επαγγελματικού τρόπου ζωής της πάλης, αλλά επιβάλλει επίσης μια οριστικότητα και έναν ευλαβικό τόνο που δεν ευνοεί το ντοκιμαντέρ.

Υπάρχει κάτι το συγκλονιστικό σε όλα τα πλάνα ενός ηλικιωμένου Χόγκαν που υποστηρίζεται από νεότερους παλαιστές στο ρινγκ, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από τα φώτα της δημοσιότητας λόγω οικονομικών αναγκών και συμβατικών υποχρεώσεων. Υπάρχει μια εκδοχή αυτού του ντοκιμαντέρ που θα μπορούσε να ρίξει μια σοβαρή ματιά στους φόρους της πάλης στον Χόγκαν και στους πρόωρα γερασμένους και νεκρούς συναδέλφους του. Ίσως αυτό το ντοκιμαντέρ να είχε σκεφτεί την εκμετάλλευση αυτών των ανδρών (και κάποιων γυναικών) για δεκαετίες και πώς αυτό θα μπορούσε να μην είχε συμβεί αν οι επαγγελματίες παλαιστές είχαν συνδικαλιστεί με επιτυχία στη δεκαετία του ’80. Αλλά αυτό θα απαιτούσε Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός να παραδεχτεί ότι ένας από τους παλαιστές που φέρεται να αντιτάχθηκαν σε αυτήν την προσπάθεια συνδικαλισμού ήταν ο Χαλκ Χόγκαν.

Υπάρχει ένα έξυπνο και ρεαλιστικό ντοκιμαντέρ για τον Hulk Hogan, την επαγγελματική πάλη και τη διαμόρφωση της fin de siècle αμερικανικής ταυτότητας (και την άνοδο του φίλου του Hulk στον Λευκό Οίκο). Αντίθετα, έχουμε αυτό το γεμάτο κενό κομμάτι αναμνηστικής, εταιρικής αγιογραφίας. Ο Hulk Hogan: Αληθινός Αμερικανός Το κοινό-στόχος είναι πιθανώς πιο χαρούμενο με αυτόν τον τρόπο.