Ο δρόμος οδηγεί στο χωράφι Carrizo, που ανθίζει με ανοιξιάτικα χρώματα

Το καλοκαίρι είναι πολύ ζεστό. Και στις βροχές, η λασπώδης λάσπη του δρόμου απειλεί να καταπιεί το αυτοκίνητό σας.

Αλλά αν μπορείτε να χτυπήσετε το Εθνικό Μνημείο του Carrizo Plains μια ανοιξιάτικη μέρα που οι λόφοι και οι πεδιάδες είναι καταπράσινες και μερικά λουλούδια παραμένουν στα λιβάδια – λοιπόν, κερδίζετε. Και θα σας δουν σε μια μοναχική και ωμή γωνιά της Καλιφόρνια που λίγοι άνθρωποι βρίσκουν.

Το μνημείο έχει μήκος περίπου 38 μίλια και πλάτος 17 μίλια — είναι δύσκολο να το χάσετε, θα σκεφτείτε. Αλλά το ρήγμα του San Andreas βρίσκεται στα κυρίως ξηρά βουνά μεταξύ Bakersfield και St. Mary’s, μακριά από το Interstate 5 ή το US 11, περίπου 170 μίλια από το Λος Άντζελες.

Οι περισσότεροι δρόμοι στο μνημείο είναι χαλίκι ή χώμα και δεν υπάρχει πόσιμο νερό, καύσιμα, φυσικό αέριο και κάλυψη κινητού τηλεφώνου. Ένα εκπαιδευτικό κέντρο και δύο ημι-πρωτόγονες κάμπινγκ διαθέτουν θησαυροφυλάκια τουαλέτες.

Είναι σχεδόν τέλειο, δηλαδή να απωθεί τα πλήθη. Ωστόσο, είναι αρκετά καλό ως οδικό κέντρο για μια νύχτα για να εξερευνήσετε τις μικρές πόλεις και τους πίσω δρόμους της δυτικής κοιλάδας San Joaquin και της ανατολικής κομητείας San Luis Obispo.

Αν συμβεί να έρθει Παρασκευή, το προσωπικό και οι εθελοντές της Carrizo θα γιορτάσουν 25η επέτειος ένα μνημείο που χτίστηκε από την πρώην γη του χωριού επί προέδρου Κλίντον. (Δωρεάν ξεναγήσεις και αναψυκτικά θα προσφερθούν στην εκδήλωση, η οποία λαμβάνει χώρα από τις 10 π.μ. έως τη 1 μ.μ. στο Εκπαιδευτικό Κέντρο Guy L. Goodwin.) Αλλά η επόμενη εβδομάδα μπορεί να είναι πιο πράσινη, καθώς είναι πιθανή βροχή στην πανεπιστημιούπολη το Σάββατο και την Κυριακή.

Για πολλούς επισκέπτες, το Carrizo είναι ένας εξαιρετικός προορισμός για λουλούδια. Οι πεδιάδες και οι βουνοπλαγιές λειτουργούν ως απόβλητος και άστατος καμβάς με τα χρώματά τους, που συνήθως ανθίζουν τον Μάρτιο και διαρκούν μέχρι τον Απρίλιο. Αλλά κάθε χρόνο είναι διαφορετικό, ειδικά σε αυτήν την εποχή της κλιματικής αλλαγής. Φέτος, μετά επηρεάζονται από τις βροχές τον Φεβρουάριο, στο χωράφι Carrizo, α το δράμα ανθίζει τον Μάρτιοπροσελκύοντας αρκετές εκατοντάδες επισκέπτες την ημέρα.

Όταν φτάσαμε με τη γυναίκα μου τις πρώτες μέρες του Απριλίου, τα λουλούδια είχαν φύγει στην κορυφήκαι υπήρχαν ακόμη πράσινοι λόφοι και πολλά λιβάδια με κίτρινο, μοβ και μπλε. Αν διάβαζα το βιβλίο με τα λουλούδια μου με το δεξί μου χέρι, αυτές οι συμβουλές ήταν ξεκάθαρες, Goldfields, Owl’s Clover, φασκόμηλο γαϊδουράγκαθο, Valley Larkspur, coreopsis, phacelia και μαργαρίτες λόφων.

Εν τω μεταξύ, η λίμνη Soda των 3.000 στρεμμάτων, η οποία βρισκόταν σκονισμένη, θολή, καλοκαιρινή ξηρή και λευκή, είχε ακόμα νερό μέσα της. Φανταστείτε τις αλυκές της λίμνης Mono, του Salton Sea ή του Badwater of Death Valley, αλλά περιτριγυρισμένες από καταπράσινους λόφους. Ήταν το αντίθετο μιας όασης στην έρημο.

Για να φτάσουμε εκεί, οδηγήσαμε βόρεια στον I-5 στην κοιλάδα San Joaquin, μετά δυτικά κατά μήκος των State Routes 166, 33 και 58, περνώντας από τη Maricopa (πληθυσμός: 984).

Μέσα στο μνημείο περιπλανηθήκαμε κατά μήκος του Soda Lake Road, θαυμάζοντας τους ανεμόμυλους, το παλιό χωριό που τώρα προορίζεται για νυχτερίδες και μερικούς λόφους διάσπαρτους με τεμπέληδες αγελάδες. (Τα μνημεία διοικούνται από το Γραφείο Διαχείρισης Γης, το οποίο επιτρέπει τη βόσκηση).

Κοιτάζοντας λίγο πιο προσεκτικά, θα παρατηρήσετε ότι το μνημείο έχει σχεδόν σχιστεί στα δύο από το ρήγμα του San Andreas. Στο δρόμο προς το Elkhorn, θυμηθείτε αυτά τα βουνά στα ανατολικά (η οροσειρά Temblor) σιγά σιγά εξαφανίζονται προς τα νότια. Εν τω μεταξύ, η οροσειρά Καλιέντε – αυτά τα βουνά στα δυτικά – κρύβονταν ακριβώς απέναντι. Το “offset” μεγαλώνει περίπου 1,5 ίντσα ετησίως – τουλάχιστον, μέχρι τότε έγινε μεγάλη αναταραχή.

Περνώντας αργά σε αυτή τη σκηνή, είδαμε δύο πλάσματα να τρέχουν κατά μήκος του δρόμου – θηρία μεγέθους γροθιάς ξαπλωμένα στα πόδια τους. Αυτοί οι αρουραίοι είχαν προκατάληψη για τους ισχυρούς γίγαντες, ένα ιθαγενές είδος του οποίου ο αριθμός πολλαπλασιάστηκε από τη σειρά τους ως το είδος είναι υπό εξαφάνιση το 1987

Δεν εντόπισα καμία θαμπή σαύρα ή τη διακοσμητική αλεπού της κοιλάδας του San Joaquin (που τρώει γιγάντια ποντίκια), αλλά αυτά τα είδη είναι επίσης υπό εξαφάνιση και ιθαγενή στην περιοχή. Η αντιλόπη Pronghorn και η Tule Elk είναι εκεί, λένε ακόμη και οι ειδικοί, μαζί με τους κόνδορες της Καλιφόρνια που πετούν από πάνω. Μόλις είδαμε κοράκια, που συχνά μένουν σε θέσεις.

Το Goodwin Education Center, το κύριο μέρος συγκέντρωσης του μνημείου, είναι ανοιχτό από Πέμπτη έως Κυριακή, από Δεκέμβριο έως Μάιο. Κοιτάξαμε τους χάρτες, σχεδιάσαμε πού θα πάμε στη συνέχεια και φάγαμε τις μεσημεριανές μας τσάντες στο τραπέζι του πικνίκ, θαυμάζοντας αυτές τις πράσινες πλαγιές.

Σε αυτή τη μεγάλη κοιλάδα, οι επιστήμονες βρήκαν σημάδια γηγενών κάμπινγκ ηλικίας έως και 10.000 ετών – μια υπενθύμιση του πόσο υγρή ήταν αυτή η περιοχή. Σε κοντινή απόσταση από το εκπαιδευτικό κέντρο βρίσκεται μια σύντομη πεζοπορία στο Painted Rock, μια οχυρή τοποθεσία που περιλαμβάνει ζωγραφισμένα πάνελ σε σχήμα πέταλου. Οι κόκκινες, ασπρόμαυρες εικόνες πάνε 100-4.000 χρόνια πίσω. (Δεν τα είδαμε. Από τον Μάρτιο έως τον Μάιο, οι επισκέπτες μπορούν να δουν μόνο τα εικονογραφήματα Το Σάββατο οδήγησε την περιοδεία. Οι επισκέπτες μπορούν να κάνουν κράτηση από τις 16 Ιουλίου έως τον Φεβρουάριο αυτο-ξεναγήσεις.

Μετά το μεσημεριανό γεύμα, οδηγήσαμε γύρω από τη λίμνη Soda, κατευθυνόμενοι προς το βόρειο άκρο του μνημείου, συνδέοντας την State Route 58 και κατευθυνόμενοι δυτικά μέσα από μια σειρά από κρούσεις — ανεβοκατεβάσματα στην πορεία που θα σας βοηθήσουν να αψηφήσετε τη βαρύτητα αν το πάρετε αρκετά γρήγορα.

Ένα από αυτά, ξέρω τώρα, ήταν το ίδιο το σφάλμα του San Andreas.

Σε όλο αυτό δεν είδαμε περισσότερα από 15 ή 20 άτομα, συμπεριλαμβανομένου του αυτοκινήτου. Συνεχίζοντας στην State Route 58, μπήκαμε στην State Route 41, παρατηρήσαμε και πολλαπλασιάσαμε βελανιδιές και αμπέλια, μείναμε στο Paso Robles και διανυκτερεύσαμε.

Στο δρόμο της επιστροφής σταματήσαμε στη Σάντα Μαργαρίτα για μια ή δύο ώρες (πληθυσμός: 1.149) Δείτε το Vestibulum Cafe, στον Αχυρώνα (των αρχαίων) και Giddy Up vintage εμπορεύματα και αποθήκες δώρων στη μπλε δομή Quonset που είναι κοινώς γνωστή ως Iris Hist.

“Είναι απλά μια γλυκιά μικρή πόλη. Είναι τόσο χαλαρωτικό”, είπε η Holli Rae, σκηνοθέτης και πρώην Angeleno που άνοιξε το Giddy Up πριν από περίπου δύο χρόνια. Η φύση, λέει, συγκίνησε τα ζώα, τα ελάφια, τα πουλιά, τα ζώα.

Χάρη στο US 101, ήμασταν σπίτι μέσα σε τρεισήμισι ώρες.

Σε λίγο, ξέρουμε, θα έρθει το καλοκαίρι και θα τηγανίζετε το χωράφι Carrizo μέχρι να ροδίσει όλο το πράσινο. Από την 1η Ιουνίου, μάλιστα, το Goodwin Education Center θα κλείσει για έξι μήνες.

Σε λίγες εβδομάδες, Αγγελένος, το παράθυρο της ευκαιρίας είναι ανοιχτό.

Εάν εσείς

Πού να εξερευνήσετε?
Ελέγξτε το Εθνικό Μνημείο Carrizo Plains ή καλέστε το κέντρο επισκεπτών στο (661) 391-6191. Η συμβουλή είναι στο (661) 391-6193. Ελέγξτε επίσης τον καιρό. Οι περισσότεροι δρόμοι στο νεκροταφείο είναι χωματόδρομοι ή χαλίκι και μπορεί να γίνουν αδιάβατοι στη βροχή.

Που θα κοιμηθείς?
Adelaide Inn, 1215 Ysabel Ave., Paso Robles; (805) 238-2770. Αυτό το ξενοδοχείο, που βρίσκεται κοντά στην 24th Street και στην US 101, περιλαμβάνει πισίνα και παιδική χαρά. Οι τιμές ξεκινούν από περίπου $100.

River Lodge, 1955 Theatre Drive, Paso Robles; (805) 221-7377. Αυτό το ξενοδοχείο, ένα μοτέλ που γεννήθηκε το 1947, αναγεννήθηκε ως boutique ιδιοκτησία το 2024. Διαθέτει 28 δωμάτια, ένα εστιατόριο στο αίθριο (Ciao Papi) και μια πισίνα μόνο για ενήλικες. Βρίσκεται κατά μήκος του US 101, περίπου 3 μίλια νότια του κέντρου του Πάσο. Οι τιμές μεσοβδόμαδας ξεκινούν συχνά από 149 $, συχνά διπλασιάζονται τα Σαββατοκύριακα.

Melody Ranch Motel, 939 Fountain St., Paso Robles; (805) 238-3911. Αυτό είναι ένα παλιό μοτέλ του 1950 με πισίνα, ανοιχτό από Μάιο έως Σεπτέμβριο. Από την αρχή είχε 19 δωμάτια και προνομιακή τοποθεσία στην Spring Street, την κύρια αρτηρία του Paso Robles. Οι τιμές ξεκινούν από περίπου $100. Οι περισσότερες κρατήσεις γίνονται τηλεφωνικά, αυτοπροσώπως ή μέσω Expedia.

Πού να φάτε?
Joe’s Place, 205 Spring St., Paso Robles; (805) 238-5637. Από το 1995, αυτό το μέρος για πρωινό και δείπνο είναι το αγαπημένο μέρος των ντόπιων για χαλαρά οικογενειακά γεύματα.

Porch Cafe, 22322 El Camino Real, Santa Margarita; (805) 438-3376. Σήμερα, αυτή η υπόθεση (με μπύρα και κρασί) στέκεται δίπλα στον ύπνο της Αγίας Μαργαρίτας.