Η διχαστική στάση των παικτών και των ιδιοκτητών της παμπ του μπαρ λένε ότι «η ατμόσφαιρα πέφτει»

Μπορεί να έχετε ακούσει για πελάτες που φωνάζουν προσωπικό σε μπαρ και παμπ όπου δεν θέλουν να κοιτάζουν από τα τηλέφωνά τους ενώ μιλούν με τους διακομιστές.

Αλλά αυτό δεν είναι το μόνο παράπονο για την τάξη σε αυτά τα θέματα. Στην πραγματικότητα, είναι σημαντικό ότι οποιοσδήποτε μισεί τη διδακτική διαδικασία.

Ο ιδρυτής του Wetherspoons, Sir Tim Martin, απάντησε σε έναν άτυχο πελάτη που παραπονέθηκε μέσω ενός κωδικού QR ότι «αφαιρεί το χρόνο για να συνομιλήσει με το προσωπικό του μπαρ ή με άτομα στην ουρά».

Η χρήση κωδικών QR για τη μείωση των αλληλεπιδράσεων με το προσωπικό έχει υιοθετηθεί ευρέως κατά τη διάρκεια της πανδημίας, με τους πελάτες να σαρώνουν τους κωδικούς στα τηλέφωνά τους και να παραγγέλνουν φαγητό κατευθείαν στο τραπέζι – όχι “γεια σου, πώς είσαι;” είναι απαραίτητο.

Ο Τιμ έγραψε στο περιοδικό Wetherspoon News: «Μη μου το λες, σε παρακαλώ, αλλά δεν μπορούσα να συμφωνήσω περισσότερο. Τι είναι μια παμπ για να επισκεφθείτε χωρίς μπαρ με μια βολή στο μπαρ;».

Πρόσθεσε ότι ήταν βέβαιος ότι η ρύθμιση του κωδικού QR δεν ήταν απαραίτητη για αυτόν ακριβώς τον λόγο και ότι ήταν απλώς «θέμα χρόνου να δοκιμαστεί ο νόμος».

Η Lucy Do, της οποίας το Dodo Micropub στο Hanwell, Ealing, λέει Υπόγεια διάβαση η παραγγελία μέσω τηλεφώνου και σημειώσεων «σε κάνει να ανατριχιάσεις».

Μάλιστα, ο ιστότοπος της παμπ του αναφέρει ρητά: «Χωρίς ηλεκτρονικές περισπασμούς όπως δυνατή μουσική, οθόνες τυχερών παιχνιδιών και μηχανές φρούτων», αντ’ αυτού προωθεί τη συζήτηση ως την κύρια μορφή ψυχαγωγίας.

«Όλο το καλό της ανθρώπινης φιλοξενίας πρέπει να είναι μια σύνδεση», εξηγεί ο Lucius. «Δεν θέλω να αποσπάσω την προσοχή μου από το να είμαι παρών με κόσμο, να φροντίζω ένα μέρος και μετά πιθανώς να μου λένε να κολλήσω το μέρος, να πληρώσω ή να κανονίσω, επειδή οι χώροι WiFi δεν μπορούν να χειριστούν όλη τη χρήση του τηλεφώνου».

Προσθέτει ότι η παμπ δεν είχε ποτέ σύστημα παραγγελίας κωδικών QR και ότι η «άτυπη εξυπηρέτηση τραπεζιού» προσφέρεται από το προσωπικό της. «Οι πατέρες είναι μπερδεμένοι και συγκρατούν ο ένας τον άλλον», είπε η Λουτσία. Θεωρώ ότι αυτό προσθέτει ροή, ζεστασιά και μερικές φορές χάος σε μια οργανωμένη υπηρεσία!

Είναι όλα μέρος της γοητείας της παμπ.

Πρέπει επίσης να διώχνει μεμονωμένους πελάτες για να απολαμβάνει τη συνομιλία με αγνώστους στα τραπέζια. «Μερικοί από τους μεγαλύτερους θαμώνες, τα τοπικά οικεία τους πρόσωπα είναι ζωτικής σημασίας», εξηγεί. Αλλά μια πραγματική κοινότητα χτίζεται μόνο μέσω της σύνδεσης.

Η Lucia παραδέχεται ότι κατανοεί γιατί οι μεγαλύτερες επιχειρήσεις διαθέτουν κωδικούς QR, επειδή λιγότερο προσωπικό σημαίνει μεγαλύτερα περιθώρια, αλλά πιστεύει ότι δεν είναι μια «καλή εμπειρία φιλοξενίας».

Η μητέρα Anne O’Donoghue-Hobbs συμφωνεί, λέγοντας ότι αυτή η εξέλιξη ενθαρρύνει την αντικοινωνική συμπεριφορά και καταστρέφει τη φιλική ατμόσφαιρα στα μπαρ, τις παμπ και τα εστιατόρια.

«Το μισώ», λέει Υπόγεια διάβαση. «Είμαι στο τηλέφωνό μου για δουλειά 24 ώρες το 24ωρο, 7 ώρες το 24ωρο και για να το κάνω περαιτέρω QR στην ώρα μου, καταστρέφει πραγματικά την ατμόσφαιρα μου. Βρίσκονται στον κάδο μαζί με αυτοεξυπηρετήσεις.

Υπήρξε μια έντονη συζήτηση και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με πολλούς να μοιράζονται τη δυσαρέσκειά τους για την έλλειψη ανθρώπινης αλληλεπίδρασης σε αυτά τα περιβάλλοντα.

«Είναι απρόσωπο», έγραψε ένας. Αισθάνεται ότι ένα βασικό μέρος της εμπειρίας έχει αποκοπεί. Του λείπει η ανθρώπινη αφή. Μπορεί επίσης να παραγγείλω ένα Uber σε ένα παγκάκι στο πάρκο!».

‘Μισώ’, ότι μισεί, ότι μισεί, συμφωνεί ο άλλος. Θέλω απλώς να δώσω στον άντρα την παραγγελία μου στο μενού.

Ένας άλλος είπε: Είμαι πολύ χαρούμενος που στέκομαι στο δικαστήριο και παραγγέλνω τα ποτά μου. Η δημόσια ρύθμιση θεωρείται πολύ αναποτελεσματική στο δικαστήριο και ένα επιπλέον βήμα στη διαδικασία για την πλήρη αποσύνδεση του πελάτη από το μπαρ.

Αλλά δεν είναι όλοι μισητές του κωδικού QR στα μπαρ και στα εστιατόρια. Ένα άτομο είπε στο Reddit: «Λατρεύω τα ποτά σε ένα παραδοσιακό μενού γαστρονομικών παμπ αντί να περνούν τον μισό χρόνο τους στην αγορά παλεύοντας για την προσοχή τους».

Οι γονείς συμφωνούν επίσης, λέγοντας ότι οι κωδικοί QR είναι μια καλύτερη επιλογή όταν τρώνε μόνοι τους με το παιδί τους, επειδή δεν χρειάζεται να διατάξουν το παιδί τους να φύγει από το τραπέζι ή να χάσει το τραπέζι του αν πάρουν το παιδί τους μαζί του.

Ένας άλλος εξήγησε: «Αν και είμαι εσωστρεφής, θα μου άρεσε η ευκαιρία να μην αλληλεπιδράσω με αγνώστους».

Η ψυχοθεραπεύτρια και συγγραφέας Eloise Skinner αφιέρωσε επίσης χρόνο στη συζήτηση, κατανοώντας τα υπέρ και τα κατά του ψηφιακού συστήματος.

«Είναι σίγουρα δυνατό να μειωθεί το άγχος ή το άγχος που έχουν οι άνθρωποι σχετικά με τους κανονισμούς στην πολιτεία, ειδικά στον κοινωνικό τομέα», λέει η Eloise. Υπόγεια διάβαση.

“Μερικές φορές αυτά τα περιβάλλοντα μπορεί να αισθάνονται συντριπτικά ή συντριπτικά και οι κωδικοί QR μπορούν να ανακουφίσουν αυτήν την πίεση επιτρέποντας στους ανθρώπους να είναι παρόντες τη στιγμή.”

Ωστόσο, ανησυχεί ότι η εξάρτηση από την τεχνολογία QR θα μπορούσε «να μειώσει την κοινωνική ανάπτυξη με την πάροδο του χρόνου».

«Βάζουμε τον εαυτό μας στις προκλήσεις του μέλλοντος για να διασφαλίσουμε ότι μπορούμε να οικοδομήσουμε ανθεκτικότητα και ικανότητες με την πάροδο του χρόνου», προσθέτει. Η ώθηση σε κοινωνικά περιβάλλοντα χωρίς τριβές με την πάροδο του χρόνου θα μπορούσε να οδηγήσει σε απώλεια κοινωνικών ικανοτήτων και συναισθηματική αποσύνδεση από τους άλλους.

“Μπορεί επίσης να υπάρξει μια αίσθηση απώλειας της κοινότητας εάν οι άνθρωποι που φιλοξενούν ή κατέχουν τοπικές επιχειρήσεις αποφεύγουν ο ένας τον άλλον.”

Έχετε κάποια ιστορία να μοιραστείτε;

Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο MetroLifestyleTeam@Metro.co.uk.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Μια γουλιά G&T με άφησε σε αγωνία – μετά πήρα μια άσχημη διάγνωση

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Το νέο wine twist της Lidl με οδήγησε στο τέλος – και είναι μόνο 9,99 £

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Οι κανόνες για τα φιλοδωρήματα στο εστιατόριο αλλάζουν αθόρυβα σε όλο το Ηνωμένο Βασίλειο – ειδικά στο Λονδίνο