Τέλος, το Korg Handytraxx με βοήθησε να μάθω πώς να ξύνω

Πριν από περίπου 20 χρόνια, αγόρασα ένα πικάπ με την ιδέα ότι θα ήταν βασικό στοιχείο στη μουσική μου εγκατάσταση. Ονειρευόμουν να μάθω να ξύνω και να σκάβω μέσα από το βινύλιο για να πάρω δείγματα. Αντίθετα, συνδέθηκε με στερεοφωνικό. Αλλά πριν από λίγους μήνες, πήρα ένα Korg Handytraxx Play. Αν και μαζεύει σκόνη για περισσότερο από όσο θα ήθελα να παραδεχτώ, τελικά με βοήθησε να πετύχω έναν στόχο που είχα για πάνω από δύο δεκαετίες — δηλαδή, άρχισα να μαθαίνω να ξύνω.

Το Handytraxx είναι εντελώς αυτόνομο. Είναι ένα πικάπ που λειτουργεί με μπαταρία σε μια βαλίτσα με ενσωματωμένο ηχείο και fader. Διπλώνει τακτοποιημένα σαν μια αποσκευή, έτσι είναι εύκολο να το βγάλετε από τη μέση και να το ξεχάσετε. Αλλά αυτό είναι που το κάνει υπέροχο. Όταν θέλω να δοκιμάσω κάτι στο SP-404 μου ή να εξασκηθώ στο ξύσιμο (ακόμα είμαι πολύ κακός σε αυτό), μπορώ να το βγάλω, να το βάλω στο γραφείο μου και να πιάσω δουλειά. Μακάρι να είχα τον χρόνο να κάνω σωστά μαθήματα, αλλά μου αρέσει πολύ να κάνω ρουτίνες στο YouTube.

Όταν πρέπει να ελευθερώσω χώρο για να ολοκληρώσω λίγο το γράψιμο ή να δοκιμάσω άλλον εξοπλισμό, κλείνει και γλιστράει όμορφα ανάμεσα στον καναπέ του γραφείου μου και στον τοίχο. Ζω στη Νέα Υόρκη, οπότε οι χώροι είναι ακόμα στενοί. Το γραφείο μου είναι επίσης το γραφείο της γυναίκας μου, το στούντιο ηχογράφησης και η κρεβατοκάμαρα των επισκεπτών μου.

Το Handytraxx είχε πολλά μοναδικά χαρακτηριστικά, μερικά από τα οποία ήταν καλύτερα από άλλα. Πρώτα, ολόκληρος ο πίνακας ελέγχου βγαίνει έξω και μπορεί να αναστραφεί για να χωρέσει αριστερόχειρες ή δεξιόχειρες ξύστρες. Το fader μπορεί επίσης να αντιστραφεί ανάλογα με τις προτιμήσεις σας. Είμαι αριστερόχειρας, αλλά αυτό μου επέτρεψε να δοκιμάσω μερικές διαφορετικές διατάξεις μέχρι να καταλάβω τι ήταν πιο άνετο για μένα.

Το πιο ενδιαφέρον είναι οι ενσωματωμένοι βρόχοι και τα εφέ. Ένα φίλτρο στυλ DJ είναι κάτι που ακούγεται υπέροχο στο χαρτί, αλλά είναι λιγότερο χρήσιμο στην πράξη. Μπορείτε να το χρησιμοποιήσετε για να μεταπηδήσετε μεταξύ ενός βρόχου που καταγράφηκε από μια εγγραφή σε μια νέα, αλλά παλιά, εγγραφή. Υπάρχει επίσης μια καθυστέρηση σε στυλ μεταγλώττισης. Ακούγεται πολύ ωραίο, αν και θα ήταν καλύτερα αν μπορούσατε να πατήσετε τον ρυθμό, αντί να χτυπάτε απλώς ένα πόμολο και να ελπίζετε για το καλύτερο. Τουλάχιστον το κουμπί λειτουργίας του είναι εύκολα προσβάσιμο από το fader, ώστε να μπορείτε να δημιουργήσετε κάποια ηχώ στο scratch σας, αλλά απλώς προειδοποιήστε ότι επηρεάζει επίσης τυχόν εγγεγραμμένους βρόχους.

Αν και η φορητότητα είναι μέρος του πακέτου, υπάρχουν μερικά ενοχλητικά πράγματα που πρέπει να έχετε κατά νου εάν σκοπεύετε να σύρετε το Handytraxx Play σε καταστήματα δίσκων για να ψάξετε στους κάδους. Πρώτον, τα μάνδαλα είναι τρομερά. Ίσως φταίει η μοναξιά μου, αλλά κολλάνε συνέχεια. (Η Korg δεν μου έχει απαντήσει για αυτό.) Τα έχω ξεκολλήσει τελείως όταν τα ανοίγουν και το καπάκι δεν κλείνει αν δεν είναι τέλεια ευθυγραμμισμένα (πράγμα που με πονάει). Υπάρχει επίσης ένα μικρό κενό στο κάτω μέρος μεταξύ του καπακιού και της βάσης της μονάδας. Μπορεί να μην σας φαίνεται μεγάλο θέμα μέχρι να σηκώσετε το Handytraxx και να ανοίξετε το πατάκι μέσα από αυτήν την τρύπα.

Δεν θα σκάβω κουτιά με το Handytraxx. Αυτά είναι μικρά ζητήματα για κάτι που έρχεται μαζί μου στο σπίτι και πρέπει να είναι εκτός λειτουργίας όταν δεν το χρησιμοποιώ. Το γεγονός ότι μπορεί να λειτουργήσει με έξι AA για έως και 11 ώρες είναι χρήσιμο για την εξάσκηση στο γραφείο, την κουζίνα ή το σαλόνι μου. Ή, αν για κάποιο λόγο έχω μια ξαφνική επιθυμία να ακούσω μουσική βινυλίου στην αυλή μου. Τα ενσωματωμένα ηχεία δεν είναι τίποτα για να γράψετε στο σπίτι, επομένως πιθανότατα δεν θα τα χρησιμοποιείτε για να ακούτε μουσική ούτως ή άλλως. Υπάρχει υποδοχή ακουστικών και έξοδοι RCA, αλλά ακόμα κι έτσι, ως πικάπ, το Handytraxx είναι μέτριο — ειδικά για 500 $.

Περίμενα ότι το PIR θα ήταν το χαρακτηριστικό. Φαινόταν τέλειο για να πιάσετε ένα σπάσιμο με τύμπανο ή ένα γρήγορο κλιπ με όργανα για εξάσκηση. Στην πραγματικότητα, είναι ένα από τα χειρότερα σχεδιασμένα loop που έχω χρησιμοποιήσει ποτέ. Υπάρχουν δύο λογικοί τρόποι για να ξεκινήσετε και να σταματήσετε το looping. Είτε πατάτε το κουμπί και η εγγραφή ξεκινά τη στιγμή που το πατάτε. Στη συνέχεια, πατήστε το ξανά για να σταματήσει η εγγραφή. Εναλλακτικά, μπορείτε να πατήσετε παρατεταμένα το κουμπί και να σταματήσει η εγγραφή όταν το αφήσετε.

Δεν έχω συναντήσει ποτέ στη ζωή μου βρόχο που μπορείς να οπλίσεις κρατώντας πατημένο ένα κουμπί και αρχίζει να ηχογραφεί μόλις το αφήσεις, χρειάζεται να το πατήσεις ξανά για να σταματήσει. Μόλις καταλάβετε αυτό το παράξενο χαρακτηριστικό, δεν θα είναι δύσκολο να πιάσετε μια ομαλή θηλιά. Αλλά με πήρε ημέρες Για να μάθω γιατί όλα καθυστέρησαν λίγο και γιατί κάθε επεισόδιο ξεκινούσε μόλις ένα κλάσμα του δευτερολέπτου αργότερα από ό,τι περίμενα.

Όλα αυτά τα δευτερεύοντα ζητήματα εξαφανίζονται όταν παίζω ένα loop στο Ableton και αρχίζω να γρατσουνίζω. Η απέριττη σχεδίαση των βασικών χαρακτηριστικών του καθιστά εύκολη την κατάδυση και το fader έχει υπέροχη αίσθηση. Η βελόνα έχει την τάση να πηδά κάθε τόσο αν είμαι πολύ τραχιά μαζί της, αλλά ως αρχάριος, αυτό δεν με εμποδίζει και πολύ.

Κατέληξα να αγοράσω το Practice Yo! Κοψίματα 7 ιντσών, που βοήθησαν πολύ. (Και προτείνω να χρησιμοποιήσετε το 7 ιντσών πάνω από το Handytraxx. Μπορεί να παίξει τυπικό βινύλιο 12 ιντσών, αλλά η μικρότερη πιατέλα μπορεί να οδηγήσει σε κάποια ανομοιομορφία.) Η εύρεση ενός κατάλληλου δίσκου για γρατσουνιές αποδείχθηκε πιο δύσκολη από ό,τι περίμενα. Και παρόλο που έχω μια μεγάλη συλλογή από χαρτονομίσματα των 45 δολαρίων, πραγματικά δεν ήθελα να καταστρέψω το παλιό μου αντίγραφο του “The McDonald’s Menu Song” ξύνοντάς το.

Σίγουρα έκανα ένα λάθος όλα αυτά τα χρόνια πριν, όταν αγόρασα ένα κανονικό πικάπ για να μάθω το ξύσιμο. Ήταν ριζωμένο στη θέση του και έπρεπε ακόμα να αγοράσω ένα μίξερ – υπήρχαν πάρα πολλά εμπόδια για να ξεπεραστούν. Ως αρχάριος, νομίζω ότι μια αυτόνομη φορητή μονάδα είναι η τέλεια λύση εάν μόλις ξεκινάτε.

Το Handytraxx Play αποδείχθηκε τέλειο για τις ανάγκες μου, αλλά δεν προτείνω σε όλους να εξαντληθούν και να αγοράσουν ένα. Είναι ακριβό στα 499,99 $ και έχει πολλές ιδιορρυθμίες. Αν αγόραζα κάτι για να μάθω να ξύνω, θα διάλεγα κάτι φθηνότερο. Το Reloop Spin είναι $349,99, το Stanton STX είναι $249 και το Numark PT01 είναι $169. Όλα τους λείπουν μερικά από τα πιο προηγμένα χαρακτηριστικά του Handytraxx, δεν είναι πολύ ωραία και δεν μπορώ να εγγυηθώ για την ποιότητα κατασκευής τους. Αλλά φαίνεται πιο κατάλληλο για κάποιον που απλά θέλει να δοκιμάσει τα νερά. Το Handytraxx θα είναι πιο ελκυστικό σε κάποιον που αναζητά μια ελαφρώς πολυτελή εμπειρία μετακίνησης και έχει ήδη κατακτήσει τα βασικά.

Φωτογραφία Terence O’Brien/The Verge