Οι γονείς που δημοσιεύουν φωτογραφίες με δώρο γενεθλίων παιδιών με αηδιάζουν

Κύλιση στο Facebook πρόσφαταΒρήκα μια φωτογραφία που με έκανε να δω κόκκινο.

Η εικόνα, που δημοσιεύτηκε από φίλους, δείχνει το τραπέζι της κουζίνας της καλυμμένο με περίπου 20 άψογα συσκευασμένα δώρα από την κόρη της.

Μετά τα δώρα αφαιρεί ένα τεράστιο φιόγκο και ένα φωτιστικό κουτί που γράφει “Γενέθλια!”

Αλλά ένα πράγμα λείπει από τη φωτογραφία – το κορίτσι γενεθλίων.

Στην πραγματικότητα, δεν ήταν καθόλου στη φωτογραφία.

Τότε κατάλαβα ότι το νόημα του όλου πράγματος ήταν απλώς μια δικαιολογία για να δείξω πόσα δώρα αγόρασαν οι γονείς στο αγόρι εκείνη τη χρονιά.

Σοκαρίστηκα που αυτό το είδος επίδειξης πλούτου ήταν φυσιολογικό.

Αν και δεν ξέρω τι ήταν μέσα τους, αν τα δώρα, και οι ίδιες οι αναρτήσεις, φάνηκαν να εντυπωσιάζουν μόνο.

Αλλά απέχει πολύ από το να τυπωθεί.

Ως μονογονέας, τα χρήματα δεν είναι καθόλου μακριά από την καρδιά μου – έτσι ένιωθα από την αρχή.

Αναρωτιόμουν μήπως αυτός που συγκινήθηκε –κάθε γονιός έχει διαφορετικούς προϋπολογισμούς για τα παιδιά του, ανάλογα με το εισόδημα και τα περιουσιακά του στοιχεία– ίσως να μην γέμισαν καν με ακριβά δώρα.

Αλλά δεν ήταν ο όγκος της δουλειάς. Είναι μια επίδειξη.

Και δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπω κάτι τέτοιο.

Λίγες μέρες αργότερα, συνάντησα μια πολύ παρόμοια εικόνα στο Facebook, από σχετική απόσταση, με σχεδόν την ίδια πόζα: μια καμάρα με μπαλόνι και ένα κουτί.

Δεν τους είπα τίποτα – θα μπορούσα να κάνω χωρίς το δράμα, και αμφέβαλα ότι το σχόλιό μου θα έκανε οτιδήποτε για να αλλάξει τη συμπεριφορά τους, διαφορετικά.

Βρήκα τον εαυτό μου να θέλω κάτι πιο απλό – όταν φτιάχναμε σπιτικά κέικ ουράνιο τόξο για τα παιδιά μας, και το αποτέλεσμα ήταν τα πρόσωπά μας καλυμμένα με καραμέλα, όχι όλο το δωμάτιο καλυμμένο με δώρα.

Δεν ασχολούμαι με τα γενέθλια. Ξέρω πόσο ιδιαίτερα είναι τα δώρα για τα παιδιά.

Η κόρη μου η Polly γιόρτασε πρόσφατα τα 15 της χρόνια και επειδή ο πατέρας της και εγώ έχουμε χωρίσει φιλικά και ζούμε κοντά, είναι μια ανάμνηση ότι θα την ξυπνάμε πάντα με μια φέτα από την τούρτα γενεθλίων της, δώρα και κάρτες.

Φέτος, ο πατέρας μου και εγώ της δώσαμε δώρα, και ξοδέψαμε περίπου το ίδιο πάνω κάτω ένα αξιοπρεπές ποσό, ούτε πολύ ούτε πολύ λίγο.

Για να είναι συναρπαστικό, φροντίστε να κάνετε κάτι διαφορετικό κάθε χρόνο. Πάντα βγαίνουμε για μεσημεριανό και περνάμε τη μέρα μαζί, είτε πρόκειται για παρέα είτε για σινεμά είτε για φαγητό.

Αυτό που δεν κάνω είναι να δημοσιεύω μια φωτογραφία της δουλειάς τους στα social media και να εξηγώ πόσα χρήματα ξόδεψα. Δεν νομίζω ότι αυτό είναι σχετικό ή χρήσιμο για άλλους γονείς που γνωρίζω.

Ως ελεύθερος επαγγελματίας και μόνος γονέας, το μηνιαίο εισόδημά μου μπορεί να κυμαίνεται, ειδικά γύρω από τις σχολικές διακοπές, όταν πρέπει να δουλέψω λίγο λιγότερο, ώστε να μπορώ να περάσω χρόνο με το παιδί. Για να επιβιώσω, κάνω ταχυδακτυλουργίες με τρεις δουλειές και λαμβάνω Επίδομα Παιδιού και Καθολικό Εισόδημα.

Χωρίς τη γενναιοδωρία της μαμάς μου, της ευρύτερης οικογένειάς της και του μπαμπά της, αγνοώ επισταμένως ότι η Πόλυ έχει λιγότερα δώρα. Και αυτό γιατί δεν είναι όλα τα παιδιά στη Βρετανία πολύ χαρούμενα.

Η δύναμή του το καταλάβαινε. Το έλεός του δίνει και μπορεί να ξέρει πώς να καταλάβει το προνόμιο.

Αυτή τη στιγμή, 4,5 εκατομμύρια παιδιά θα βρίσκονται στη φτώχεια το έτος έως τον Απρίλιο του 2024, αύξηση 100.000 σε σχέση με το προηγούμενο έτος – αυτό είναι το 31% των παιδιών σε ολόκληρο το Ηνωμένο Βασίλειο.

Ως συγγραφέας για παιδιά, επισκέπτομαι τακτικά δημόσια σχολεία σε όλη τη χώρα και συναντώ παιδιά που δεν έχουν δικό τους βιβλίο. Συναντώ δασκάλους που αγοράζουν πουκάμισα για τους μαθητές τους από το μισθό τους, τον οποίο οι γονείς τους δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά.

Έχασα την όψη καθώς είδα τους κουρασμένους νεαρούς άνδρες να κάθονται μπροστά μου και αναρωτιόμουν πόση ζέστη και φαγητό είχαν στη διάθεσή τους στο σπίτι.

Αυτό είναι το πιο σοβαρό ζήτημα της παιδικής ηλικίας στη Βρετανία σήμερα.

Και, εκτός κι αν ζω κάτω από έναν βράχο όλα αυτά τα χρόνια, πιστεύω ότι οι άνθρωποι πίσω από αυτά τα βουνά πρέπει τουλάχιστον να γνωρίζουν κάτι για αυτό.

Δεν νομίζω ότι είναι κακόβουλοι – απλώς πιστεύω ότι επηρεάζονται από τη συμμετοχή, τους influencers και τα social media.

Παίρνω τους γονείς να τσακώνονται, και ίσως αυτός είναι ο λόγος που σπάνε τον εαυτό τους.

Όλοι το κάνουμε αυτό με διαφορετικούς τρόπους.

Αλλά όταν είδα σε μια άλλη ανάρτηση, μια φωτογραφία μιας μάρκας μωρών με ένα βουνό από δώρα στο βάθος να κουνάει ένα χαρτονόμισμα των 50 λιρών, ένιωσα άρρωστος και κουρασμένος να έχω αυτές τις εικόνες στη ροή μου να γίνονται σεβαστές από τους ανθρώπους.

Ξέρω ότι κάποια στιγμή κάποιοι από τους φίλους μας μπορεί να αντιμετωπίσουν μια οικονομική πρόκληση, είτε λόγω απολύσεων, χωρισμού, ασθένειας ή αλλαγής συνθηκών – όταν δεν μπορούν να αντέξουν οικονομικά ένα βουνό δώρα για τον εαυτό τους, έτσι ώστε το παιδί τους να αισθάνεται σκληρό.

Ελπίζω ότι φέτος οι άνθρωποι μπορούν να χρησιμοποιήσουν λίγο περισσότερο έλεγχο στο τι τους ταΐζουν για να αναγνωρίσουν τα προνόμιά τους και την ανισότητα των σημερινών παιδιών.

Το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε είναι να σκεφτούμε τα παιδιά που δεν παίρνουν πολλά φέτος και λίγη συμπόνια και επίγνωση.

Έχετε κάποια ιστορία που θα θέλατε να μοιραστείτε; Επικοινωνήστε στέλνοντας email στο Ross.Mccafferty@metro.co.uk.

Μοιραστείτε τις απόψεις σας στα σχόλια παρακάτω.

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Οι αναρτήσεις σας στο Instagram σύντομα δεν θα αποθηκεύονται πλέον

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Η Billie Eilish αποδεικνύει ότι το Χόλιγουντ δεν μπορεί να σταματήσει την ανάπτυξη των γυρισμάτων

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ: Ο τύπος που με έκανε να κάνω ρομαντικές διακοπές με ένα σόλο ταξίδι – μετά εξαφανίστηκε

Σχόλια

Προσθήκη ως προτιμώμενη πηγή