ΙΝΔΙΚΑ ΠΗΓΑΔΙΑ — Ο Taylor Fritz πονάει.
Όχι συνεχώς, όχι με έναν ιδιαίτερα εξουθενωτικό τρόπο, αλλά αρκετά ώστε η συνεχιζόμενη μάχη του με την τενοντίτιδα του δεξιού γόνατος να έχει γίνει μέρος της τένις του ταυτότητας – όσο η οξυδερκής του ικανότητα στο γήπεδο, η σταθερή του ανταγωνιστικότητα και το χάρισμα της Νότιας Καλιφόρνιας.
Όλες αυτές οι ιδιότητες θα αξιοποιηθούν καθώς ο ντόπιος του Rancho Palos Verdes θέλει να κάνει άλλη μια βαθιά πορεία στο BNP Paribas Open, το μέρος που αισθάνεται σαν το σπίτι του και όπου ήρθε η μεγαλύτερη ανακάλυψη του το 2022.
«Ένιωθα ότι είχα πολλά να αποδείξω στον εαυτό μου εκείνη τη στιγμή γιατί δεν είχα τόσο υψηλή κατάταξη, αλλά ένιωθα ότι το επίπεδό μου ήταν εκεί και ήταν ένα από τα καλύτερα, αν όχι ο καλύτερη εβδομάδα της καριέρας μου», είπε ο Fritz για να κερδίσει τον Rafael Nadal για τον τίτλο.
Το τρέξιμο εδώ έκανε τον Fritz το de facto πρόσωπο του αμερικανικού ανδρικού τένις και τον ανέβασε στα πιο ελίτ κλιμάκια του αθλήματος. Τέσσερα χρόνια αργότερα, στην 11η συνεχόμενη εμφάνισή του στην έρημο, έχει να κάνει λιγότερο με την απόδειξη του εαυτού του και περισσότερο για τη διατήρηση του επιπέδου που τον ανέβασε στην κορυφή του παιχνιδιού.
Ωστόσο, η μάχη του ενάντια στην τενοντίτιδα είναι πρωταρχικής σημασίας. Εμπόδισε την εκτός εποχής του και τον αναγκάζει να ισορροπήσει την αποκατάστασή του με τις έντονες απαιτήσεις του ανταγωνιστικού τένις. Για έναν παίκτη που βασίζεται σε εκρηκτικές κινήσεις και δυνατό σερβίς, το περιθώριο μπορεί να είναι αβέβαιο.
Ο Taylor Fritz αντιδρά σε ένα σημείο από έναν αγώνα κατά τη διάρκεια της νίκης του επί του Jacob Fearnley στο BNP Paribas Open το Σάββατο στο Indian Wells.
(Harry Hoe/Getty Images)
Ένα σκληρό πρόγραμμα βολών χορηγών τις ημέρες πριν από το τουρνουά έστειλε τη δυσκαμψία στο γόνατό του “μέσω της οροφής”, είπε ο Fritz
«Είναι στην πραγματικότητα το χειρότερο εδώ και καιρό», είπε το απόγευμα του Σαββάτου μετά την ήττα του στον πρώτο γύρο από τον Βρετανό Jacob Fearnley σε τρία σετ.
Στα 28 του, ο Φριτς δεν είναι ξένος με τις σωματικές αντιξοότητες ή το βάρος του να φέρει την αμερικανική σημαία στο τένις των ανδρών.
Ο Καλιφορνέζος μήκους 2 ποδιών φοράει το κόκκινο, το άσπρο και το μπλε λίγο πολύ από τότε που ο Andy Roddick συνταξιοδοτήθηκε πριν από περισσότερο από μια δεκαετία. Ο Fritz, ο οποίος απέκτησε επίσης έναν γιο σε ηλικία 19 ετών, έγινε ο μοναδικός Αμερικανός άνδρας της γενιάς του που έφτασε σε τελικό Grand Slam στο US Open του 2024. Τερμάτισε επίσης μια 12ετή ξηρασία τίτλου για Αμερικανούς άνδρες σε διοργανώσεις ATP κορυφαίου επιπέδου όπως το Indian Wells, κατακτώντας το στέμμα εδώ πριν από τέσσερα χρόνια.
Η επιτυχία του Fritz δεν πέρασε απαρατήρητη μέσα στη δεμένη ομάδα των Αμερικανών παικτών που ωθούν ο ένας τον άλλον στην κατάταξη.
«Σίγουρα έχει οδηγήσει σε πολλούς τρόπους», είπε ο Tommy Paul, ένας στενός φίλος, ο οποίος βρίσκεται στην 24η θέση. «Μας δίνει κίνητρο».
Το υψηλό IQ του τένις και η φλογερή ανταγωνιστικότητα του Fritz είναι από καιρό σήματα κατατεθέντα. Αυτό περιλαμβάνει μια εργασιακή ηθική που οι συνάδελφοι συχνά περιγράφουν ως αδυσώπητη, σε συνδυασμό με μια προγενέστερη αισιοδοξία που τον κρατά να περνάει αποτυχίες. Είναι και λίγο σπασίκλας. Μια ζωηρή κριτική στη ροή του στο Twitch σχετικά με τη φετινή αλλαγή της μπάλας στο Indian Wells έγινε πρόσφατα viral.
Η ψυχραιμία του δοκιμάστηκε επίσης αφού άφησε ένα σφιχτό τάι μπρέικ στο δεύτερο σετ στον Φέρνλι. Αλλά ο Fritz έκανε επαναφορά και κύλησε με 6-1.
«Ήξερα ότι αν μπορούσα να φτάσω στο ίδιο επίπεδο στο τρίτο σετ και να είμαι λίγο πιο τακτοποιημένος σε μερικά σημαντικά σημεία, θα μπορούσα να αναλάβω τον έλεγχο του τρίτου σετ», είπε ο Fritz. «Δεν είναι ότι ένιωσα χαμένος».
Ακολουθεί μια άλλη δοκιμασία της γενιάς που βοήθησε να ηγηθεί. Ο Fritz θα αντιμετωπίσει τη Δευτέρα τον συμπατριώτη του Alex Michelsen για μια θέση στον τέταρτο γύρο.
Ο Taylor Fritz κρατά το τρόπαιό του αφού κέρδισε τον Rafael Nadal κατά τη διάρκεια του τελικού BNP Paribas Open του 2022 στο Indian Wells.
(Mark J. Terrill / Associated Press)
Αλλά ο Fritz περιφέρεται στην έρημο τον τελευταίο καιρό λόγω των σωματικών του προκλήσεων.
Σε αντίθεση με πολλούς παίκτες του ATP Tour που περνούν την εκτός σεζόν βελτιώνοντας το παιχνίδι τους, ο Fritz αφιέρωσε την περίοδο μέχρι το 2026 σχεδόν εξ ολοκλήρου στην ανάκαμψη από το ενοχλητικό γόνατό του.
Κατά τη διάρκεια του διαλείμματος των έξι εβδομάδων, επικεντρώθηκε στην ενδυνάμωση και στο ελεγχόμενο χτύπημα για να διατηρήσει το χρόνο χωρίς υπερφόρτωση της άρθρωσης. Ο Fritz είπε ότι σκέφτηκε να παραιτηθεί εντελώς, αλλά τελικά επέλεξε να διαχειριστεί τον τραυματισμό ενώ συνέχισε να αγωνίζεται.
Παρόλο που πάλευε με τραυματισμούς το 2025, ο έβδομος Φριτζ έφτασε στον πρώτο του ημιτελικό του Wimbledon και κέρδισε τίτλους στο Ίστμπουρν και τη Στουτγάρδη.
Ο Fritz προκρίθηκε επίσης στους τελικούς του ATP για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, ενισχύοντας την πεποίθησή του ότι παραμένει στην ελίτ του παιχνιδιού.
«Νομίζω ότι αυτή είναι μια εξαιρετικά σημαντική χρονιά», είπε ο προπονητής Μάικλ Ράσελ.
Η σεζόν του 2026 ήταν σταθερή, αν όχι θεαματική.
Στο Australian Open τον Ιανουάριο, ο Fritz έφτασε στον τέταρτο γύρο πριν χάσει σε συνεχόμενα σετ από τον πέμπτο Lorenzo Musetti της Ιταλίας, καλύπτοντας ένα σκληρό χτύπημα διάτασης από επαναλαμβανόμενους λοξούς τραυματισμούς και τραυματισμούς στο γόνατο.
Πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες, έφτασε στους τελικούς στο Ντάλας στα κλειστά σκληρά γήπεδα και στους προημιτελικούς στο Delray Beach.
Βοηθά το γεγονός ότι ο Indian Wells είναι σχεδόν μέρος του DNA του.
Από πολλές απόψεις, το τένις ήταν πάντα. Οι γονείς του Fritz έπαιζαν και οι δύο επαγγελματικά και αυτή η κληρονομιά τον βοήθησε να τοποθετήσει μια ρακέτα στο χέρι του σχεδόν πριν προλάβει να περπατήσει.
Θυμάται πολλά ταξίδια κατά τη διάρκεια της παιδικής του ηλικίας, όταν ο ίδιος και η οικογένειά του οδήγησαν τα 100 μίλια από το Σαν Ντιέγκο στην τοποθεσία Indian Wells που άνοιξε όταν ο Fritz ήταν 2 ετών.
Ο Taylor Fritz ολισθαίνει για να παίξει ένα drop shot από τον Jacob Fearnley κατά τη διάρκεια του BNP Paribas Open στο Indian Wells το Σάββατο.
(Harry Hoe/Getty Images)
«Έχω τόσες πολλές αναμνήσεις, δεν μπορούσα να σας πω», είπε. «Όταν μπαίνω τώρα, συνήθως με το δικό μου αυτοκίνητο, είναι σίγουρα ένα διαφορετικό συναίσθημα».
Όταν ο Fritz αγωνίζεται στο εσωτερικό του, το τένις του συχνά ανθίζει. Με φίλους και οικογένεια κοντά και τα αξιοθέατα και τους ήχους τόσο οικεία, τείνει να παίζει το καλύτερο του τένις
Ο Fritz αναγνώρισε ότι δεν υπάρχουν θετικά στοιχεία στον τραυματισμό, δεν υπάρχουν ιστορίες τύπου Lindsey Vonn που να τον εμπνεύσουν, δεν υπάρχουν νέες προσωπικές γνώσεις. Αν πονάει, δεν είναι διασκεδαστικό. Αν νιώθει καλά, είναι χαρούμενος.
«Επηρεάζει τη διάθεσή μου πάρα πολύ», λέει.
Και ενώ ο Fritz εξακολουθεί να είναι ο Αμερικανός στην πρώτη θέση, μια θέση πάνω από τον 23χρονο Ben Shelton, αυτό δεν αποτελεί πλέον μεγάλη προτεραιότητα.
«Προτιμώ να είμαι τέσσερις ή πέντε στον κόσμο, και δεύτερος ή τρίτος Αμερικανός, παρά ο νούμερο 10 και ο νούμερο ένα Αμερικανός», είπε.
Ο επείγων χαρακτήρας έχει αυξηθεί καθώς η καριέρα του έχει γίνει πιο σύντομη.
Δεν είναι μυστικό ότι οι κορυφαίοι παίκτες της περιοδείας, ο Νο. 1 Carlos Alcaraz και ο Νο. 2 Jannik Sinner, έχουν ανοίξει μια τεράστια διαφορά με τον υπόλοιπο χώρο, τόσο σε βαθμούς κατάταξης όσο και σε τίτλους. Μαζί έχουν κερδίσει κάθε σημαντικό από το 2024 – εννέα και συνεχίζουν.
«Απλώς βρίσκονται σε άλλο επίπεδο αυτή τη στιγμή», λέει ο Russell.
Ωστόσο, το 2024, ο Fritz χτύπησε την πόρτα. Έχασε σε απευθείας σετ από τον Ιταλό Sinner στον τελικό του US Open – έγινε ο πρώτος Αμερικανός που έφτασε σε αυτό το στάδιο μιας μεγάλης κατηγορίας μετά τον Roddick το 2009 – και ολοκλήρωσε τη σεζόν στο Νο. 4 της καριέρας του.
Το ερώτημα για τον Fritz τώρα είναι: μπορεί να παίξει μέσα από τον πόνο και να επιστρέψει στο επίπεδο όπου οι μεγαλύτεροι τίτλοι βρίσκονται σε λογική απόσταση;
Ο Φριτς το πιστεύει, αλλά είναι καθημερινό. Και μια αποφασιστικότητα ορίζει τώρα πώς ο Fritz προσεγγίζει το άθλημα. Περισσότερος χρόνος για να δυναμώσει το σώμα του. Πιο ξεκάθαροι μακροπρόθεσμοι στόχοι τώρα που ασχολείται με το τένις στη μέση ηλικία. Περισσότερες ώρες με τον έμπειρο φυσιοθεραπευτή Wolfgang Oswald από οποιονδήποτε άλλο παίκτη σε περιοδεία.
«Πιστεύω ότι το επίπεδό μου στο τένις μπορεί ακόμα να βελτιωθεί και να γίνει καλύτερο, αλλά έχει αρχίσει να χτυπά αυτόν τον τοίχο», είπε, ενώ νωρίτερα στην καριέρα του ήταν το αντίθετο. Το σώμα του μπορούσε να αντεπεξέλθει στις απαιτήσεις. Τώρα πιστεύει ότι το στάνταρ του είναι υψηλό, υπό την προϋπόθεση ότι είναι σωματικά ικανός να το πετύχει.
Ο Ράσελ, πρώην επαγγελματίας των 60 κορυφαίων 60, πιστεύει ότι ο Φριτς έχει ακόμα πολύ καλό τένις μέσα του, με περιθώρια βελτίωσης σε πολλές πτυχές του παιχνιδιού του.
«Το να έχει έναν τραυματισμό στο γόνατο κατά τη διάρκεια της εκτός εποχής, νομίζω ότι είναι πραγματικά πολύ καλό για εκείνον», είπε ο Russell.
Ο Fritz πιστεύει ότι η εργασιακή του ηθική θα εξακολουθεί να δημιουργεί ευκαιρίες για σημαντικούς τίτλους. Και αυτή την εβδομάδα, σε ένα μέρος με καλή ατμόσφαιρα, πρέπει να ρέει η αδρεναλίνη.
«Ξέρω πόσο καλό είναι το επίπεδό μου όταν νιώθω ότι το σώμα μου είναι υπέροχο», είπε.
Σύνδεσμος πηγής: www.latimes.com